သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ က်န္းမာေရးအာမခံ


ေဆးပညာဌာန ညႊန္ၾကားေရးမွဴးျဖစ္၊ ေက်ာက္ကပ္ကုသေရးဌာနမွဴးလည္းျဖစ္သူ ေဒါက္တာသင္ေမာင္ဟန္ (Australia)


ျပည္ပမွာေရာက္ရွိေနတဲ့ ျမန္မာဆရာဝန္ေတြအေနနဲ႔ ျမန္မာျပည္ရဲ ႔ က်န္းမာေရးက႑ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအတြက္ တတ္ႏိုင္သေရြ ႔ ကူညီအားျဖည့္ေပးေနတာဟာ အခုတေလာ ေတြ႔ေနရပါတယ္။ Australia ႏိုင္ငံ Central Queensland ျပည္နယ္၊ Rockhampton ေဆးရံုရဲ ႔ ေဆးပညာဌာန ညႊန္ၾကားေရးမွဴးျဖစ္၊ ေက်ာက္ကပ္ကုသေရးဌာနမွဴးလည္းျဖစ္သူ ေဒါက္တာသင္ေမာင္ဟန္ က Australia ႏုိင္ငံရဲ ႔ က်န္းမာေရးျပဳစုေစာင့္ေရွာက္မႈစနစ္နဲ႔ က်န္းမာေရးအာမခံစနစ္အေၾကာင္း သိေကာင္းစရာမ်ားကို မွ်ေဝရင္း၊ ျပည္တြင္းက ဆရာဝန္မ်ားအေနနဲ႔ ျပည္ပက ေစတနာဝန္ထမ္း လာေရာက္ၾကတဲ့ ျမန္မာဆရာဝန္မ်ားအေပၚ အျပန္အလွန္ေလးစားမႈနဲ႔ နားလည္ေပးေစခ်င္ေၾကာင္းကိုလည္း ေျပာပါတယ္။ အယ္ဒီတာ ေဒၚခင္စိုးဝင္း က ေဒါက္တာသင္ေမာင္ဟန္ ကို သီးသန္႔ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းထားပါတယ္။

ေဒၚခင္စိုးဝင္း ။ ။ ဆရာသင္ေမာင္ဟန္ အခုလို ျမန္မာႏုိင္ငံကို ေခတၱခဏေရာက္တုန္းမွာ က်မတုိ႔ VOA အေမရိကန္အသံကို အခ်ိန္ေပးၿပီး ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းခြင့္ျပဳတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္ရွင့္။

ေဒါက္တာသင္ေမာင္ဟန္ ။ ။ က်ေနာ္ကလည္း ဒီလုိ အစီအစဥ္အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ေဒၚခင္စိုးဝင္း ။ ။ အခု ျမန္မာႏုိင္ငံက အရင္တုန္းကနဲ႔ မတူေတာ့ဘူးေပါ့။ ေျပာင္းလဲလာၿပီ။ အရပ္သားအစိုးရလည္း တက္လာၿပီဆိုေတာ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ အမ်ားႀကီးလုပ္ေနပါတယ္။ အဲဒီမွာ ေဒါက္တာသင္ေမာင္ဟန္တုိ႔နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ က်န္းမာေရးက႑။ က်န္းမာေရးက႑မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ ႔ က်န္းမာေရးဝန္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္းေတြ။ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ ႔ က်န္းမာေရးေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အားမလိုအားမရ ျဖစ္ၾကတာေတြ ရွိပါတယ္။ ဒီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကာလမွာေတာ့ ကာလတခု၊ အတုိင္းအတာတခုေတာ့ အခ်ိန္ယူရမွာေပါ့။ အဲဒီ အခ်ိန္အတိုင္းအတာအတြင္းမွာ ေဒါက္တာသင္ေမာင္ဟန္န္တုိ႔ ႏုိင္ငံျခားမွာရွိတဲ့ ပညာရွင္ေတြ၊ ဆရာဝန္ေတြအေနနဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးမွာ ဘယ္လိုမ်ား ဝင္ၿပီးေတာ့ အႀကံေပးခြင့္ရခဲ့လို႔ရွိရင္ ဘယ္လိုအႀကံဥာဏ္ေပးခ်င္လဲ။ ေလာေလာဆယ္ လုပ္ေနတဲ့ Australia ႏုိင္ငံရဲ ႔ က်န္းမာေရးဝန္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္း၊ က်န္းမာေရးစနစ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး နည္းနည္းေလး ရွင္းျပေပးပါလားရွင့္။

ေဒါက္တာသင္ေမာင္ဟန္ ။ ။ Australia က်န္းမာေရးစနစ္မွာ အဓိကေတာ့ အမ်ားသိၾကတဲ့အတုိင္း Government ရဲ ႔ Public System ရွိတယ္။ Private က႑ ရွိတယ္။ Funding (ေငြေၾကးေထာက္ပံ့မႈ) ေတြက ဘယ္ကလာလဲဆိုေတာ့ အစိုးရက ထည့္ဝင္တာရွိတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ Private Health Insurance Fund Companies ေတြက ထည့္ဝင္တာ ရွိတယ္။ သူတုိ႔က အဲဒီ Fund ေတြက ဘယ္လိုလုပ္လဲဆိုေတာ့ လူေတြ သက္သက္သာသာနဲ႔ ေဆးကုသခြင့္၊ ေဆးဝါးေတြသံုးလို႔ရေအာင္ Major Systems ႏွစ္ခုထားတယ္။ တခုက Medicare နဲ႔ ေနာက္တခုက PBS ေခၚတဲ့ Pharmaceutical Benefits .. အဲဒီႏွစ္ခုရွိတယ္။ ဘယ္လုိအက်ဳိးရွိသလဲဆိုေတာ့ Australia ႏိုင္ငံသားေတြဟာ Medicare card ကိုင္ေဆာင္ထားတယ္။ အဲဒီကဒ္ေတြနဲ႔ Public ေဆးရံုေတြမွာ အခမဲ့ေဆးကုသခြင့္ရွိတယ္။ တကယ္လို႔ ေဆးရံုျပင္ပမွာ ဆရာဝန္ေဆးခန္းေတြ သြားျပလို႔ရွိရင္လဲ ၈၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္အထိ Medicare ကေန ေပးေပးတယ္။ ဒါကတခု။ ေနာက္ သူတို႔အတြက္ လုိအပ္တဲ့ ေဆးေတြဝယ္ရမယ္ဆုိရင္ အျပင္ေဆးခန္း Pharmacy ေတြမွာ ဝယ္လို႔ရွိရင္လည္း ၇၅ ကေန ၈၅ ရာခိုင္ႏႈန္းအထိ စရိတ္မွ်ေဝေပးတယ္။ အဓိကေတာ့ Australia ႏိုင္ငံသားတုိင္း သို႔မဟုတ္ PR ရထားသူတိုင္းဟာ သင့္တင့္ေလွ်ာက္ပတ္တဲ့ ထည့္ဝင္ေငြ အနည္းအက်ဥ္းနဲ႔ အထူးကုသခြင့္ ရၾကပါတယ္။ Private Health Insurance ေတြ ထားဖို႔ကိုလည္း အစိုးရက တုိက္တြန္းအားေပးတယ္။ အဲဒီလိုထားသင့္ရဲ ႔သားနဲ႔ မထားတဲ့ Income ဝင္ေငြရွိတယ္၊ မထားဘူးဆိုရင္ အစိုးရက ေနာက္ထပ္ တစ္ရာခိုင္ႏႈန္းထပ္ေဆာင္းခိုင္းတယ္။ သေဘာက ဒီလူေတြကို Private Health Insurance ေတြထားေအာင္ အားေပး တြန္းအားေပးတဲ့သေဘာပါ။ အစိုးရက အလကားကုေပးေနၿပီး ဘာလို႔ထားသလဲဆိုတဲ့ ေမးခြန္းေမးစရာရွိတယ္။ အဲဒီလို ထားရင္ေတာ့ သူတို႔ ႀကိဳက္တဲ့ဆရာဝန္ကို ျပခြင့္ရွိတယ္။ ႀကိဳက္တဲ့ေဆးရံုကို တက္ခြင့္ရွိတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ခြဲတာစိတ္တာ Procedure ေတြ လုပ္ဖို႔အခ်ိန္ ေစာင့္ဆိုင္းဖို႔နည္းတယ္။ ခ်က္ခ်င္း လိုအပ္ရင္လိုအပ္သလို Private ေဆးရံုမွာ လုပ္ခြင့္ရတယ္။

ေဒၚခင္စိုးဝင္း ။ ။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ က်န္းမာေရးအာမခံတိုိ႔ ဘာတို႔ဆိုတာ လူေတြက မရင္းႏီွးဘူးေလ။ ၿပီးေတာ့ က်န္းမာေရးအာမခံအတြက္ ဝယ္ထားရမယ္ဆိုတာလဲ သိပ္မသိၾကဘူး။ ဒီ က်န္းမာေရးအာမခံနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ပုဂၢလိကုမၸဏီေတြကေတာ့ စလုပ္ေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဥပမာ ႏုိင္ငံတကာ NGO ေတြကေတာ့ သူတုိ႔မွာ က်န္းမာေရးအာမခံ ရွိပါတယ္။ သက္သက္လုပ္ေပးထားတာရွိတယ္။ သူတုိ႔ဝန္ထမ္းတေယာက္ တခုခုျဖစ္တယ္ဆိုရင္ သူတုိ႔က က်န္းမာေရးအာမခံက ေပးတယ္။ သာမန္လူတန္းစားအတြက္ေတာ့ ဒီက်န္းမာေရးအာမခံဆိုတာ တခါမွေတာင္ ၾကားဖူးၾကမွာ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ က်န္းမာေရးအာခံစနစ္ မရွိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္မို႔ လူေတြက ပုဂၢလိေဆးရံုေတြကို သြားတဲ့အခါၾကရင္ ကိုယ့္အိတ္ထဲကေန ကုိယ့္ဘာသာကိုယ္ေပးရတယ္။ ျပည္သူ႔ေဆးရံုေတြ၊ အစိုးရပိုင္ေဆးရံုေတြ သြားရင္လဲ ေျပာေတာ့ စရိတ္မွ်ေပး က်န္းမာေရးဆိုၿပီး ရွိတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီအခါမွာလဲ Cover မျဖစ္တာေတြ၊ မလိုအပ္တာေတြ အမ်ားႀကီးျဖစ္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ က်န္းမာေရးအာမခံစနစ္ကို ထူေထာင္လို႔ ရပါ့မလားရွင့္။ ဘယ္လိုမ်ား ယူဆပါလဲရွင့္။

ေဒါက္တာသင္ေမာင္ဟန္ ။ ။ တခုေတာ့ရွိိတယ္ ဒီဟာလဲ ပုဂၢလိအာမခံေတြကလည္း အျမတ္အစြန္းက လိုေသးတယ္။ ဒီအေပၚမွာ အစိုးရရဲ ႔ ပံ့ပိုးမႈကလည္း လုိလိမ့္မယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆုိေတာ့ Australia ႏိုင္ငံမွာဆိုရင္ အခုနေျပာတဲ့ အစိုးရက အာမခံလုပ္ငန္းအႀကီးဆံုး ကုမၸဏီအမ်ားႀကီးထဲမွာ သူ႔ကုမၸဏီက အႀကီးဆံုးျဖစ္တယ္။ အစိုးရရဲ ႔ က်ားကန္မႈနဲ႔ ရွင္သန္ေအာင္ လုပ္ေပးထားတယ္။

ေဒၚခင္စိုးဝင္း ။ ။ ဒါကေတာ့ အစိုးရအပိုင္းေပါ့။ အစိုးရက လုပ္စရာေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးေပါ့။ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး တတ္ႏုိင္သေလာက္ လုပ္ေနတာ ၾကားပါတယ္။ အဲဒီကို ေစာင့္ၾကည့္ရမွာေပါ့။ Australia ႏိုင္ငံမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံက ပညာတတ္ဆရာဝန္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ အဲဒီ ပညာတတ္ဆရာဝန္ေတြကေန Australia ႏုိင္ငံမွာ ဘြဲ႔လြန္ပညာရပ္ေတြ သြားတက္ခ်င္တယ္။ သင္တန္းေတြ တက္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ျဖစ္ႏိုင္ေခ် ရွိပါလားရွင့္။

ေဒါက္တာသင္ေမာင္ဟန္ ။ ။ ဒါက ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ျဖစ္ႏုိင္တယ္ဆိုတာကေတာ့ အတိုင္းအတာတခုေပါ့။ တႏွစ္တန္သည္၊ (၂) ႏွစ္တန္သည္ ဒီလိုသြားေရာက္ၿပီးေတာ့ ပညာေတြ လက္ေတြ႔ေလ့လာၿပီးေတာ ကိုယ့္ႏိုင္ငံကို ကိုယ္ျပန္ေပါ့။ အဲဒီမွာ ႏွစ္ခုရွိတယ္။ ဘယ္လိုက႑လဲဆိုေတာ့ တခုက အစိုးရဝန္ထမ္း၊ အစိုးရေဆးရံုမွာ လုပ္ေနတဲ့ ဘြဲ႔လြန္ပညာေတြ သင္ထားတဲ့လူေတြရွိတယ္။ အဲဒီလူေတြကေတာ့ ပိုၿပီးေတာ့ လြယ္ကူဖုိ႔ရွိပါတယ္။ ဟိုမွာ Short-term Training ေခၚတဲ့ တႏွစ္၊ (၂) ႏွစ္ အမ်ားဆံုးေပးတဲ့ သင္တန္းေတြ ရွိပါတယ္။ အဲဒါက ဒီႏိုင္ငံမွာ ဘြဲ႔ရၿပီသား။ အထူးျပဳျဖစ္ၿပီသား။ သို႔မဟုတ္ အထူးကုသင္တန္းေတြ ေရာက္ေနတဲ့လူေတြက အဲဒီကို ေလွ်ာက္ၿပီးေတာ့ အေတြ႔အႀကံဳ ရွာလို႔ရပါတယ္။ ေနာက္တခုအပိုင္း က်ေနာ္ သတိထားမိတာကေတာ့ ဒီမွာ ျပင္ပ ပုဂၢလိက Private အပိုင္းကလဲ ဆရာဝန္ငယ္ေတြ စာေမးပြဲေတြ ေျဖၾကတယ္။ MRCP စာေမးပြဲေတြက အကုန္လံုး ၿပီးတဲ့အထိ စာေတြ႔၊ လက္ေတြ႔ ေျဖၿပီးေတာ့ ေအာင္ျမင္ၾကတာကို ေတြ႔ရတယ္။ ဒါအမ်ားႀကီး ေကာင္းပါတယ္။ အမ်ားႀကီးဝမ္းသာတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔အေနနဲ႔ေတာ့ ေရွ ႔ေလွ်ာက္ၿပီး ဘြဲ႔ရရံုတခုထဲနဲ႔ မၿပီေသးဘူး။ သူတုိ႔မွာ လက္ေတြ႔လုပ္ၾကရမယ္။ အဲဒီ အခန္းက႑ေတြကိုေတာ့ က်ေနာ္ ရွင္းလင္းမသိေသးပါဘူး။ သူတုိ႔အေနနဲ႔ကေတာ့ ႏုိင္ငံျခားကို တုိက္ရိုက္သြားၿပီးေတာ့ လက္ေတြ႔ဆည္းပူးမယ္ဆိုရင္ နည္းနည္းအခက္အခဲ ရွိေကာင္းရွိႏိုင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူတုိ႔မွာ လက္ေတြ႔အပိုင္းက အားနည္းေနၾကၿပီး အဲဒီအပိုင္းက႑ကိုေတာ့ စာေမးပြဲ၊ ဘြဲ႔ရရံုတခုထဲနဲ႔ မဟုတ္ဘူး။ လက္ေတြ႔အပိုင္းက႑မွာလည္း တိုးတက္ေအာင္ လုပ္ေပးဖို႔လိုတယ္။

ေဒၚခင္စိုးဝင္း ။ ။ အခု ျမန္မာႏုိင္ငံကလည္း ပြင့္လင္းလာၿပီ။ အရင္အစိုးရလက္ထက္မွာ ပြင့္လင္းလာၿပီဆုိေတာ့ ႏုိင္ငံျခားမွာ ရွိေနတဲ့ ျမန္မာဆရာဝန္ေတြ ျပန္လာၾကတာရွိတယ္။ သူတို႔အေနနဲ႔ သူတုိ႔တတ္တဲ့ ကၽြမ္းက်င္တဲ့နယ္ပယ္ေပါ့။ ဥပမာ မ်က္စိကု အထူးကုရွိမယ္။ စိတ္ေရာဂါ အထူးကု၊ ေက်ာက္ကပ္နဲ႔ ေဒါက္တာသင္ေမာင္ဟန္လို ေက်ာက္ကပ္အထူးကု ရွိမယ္ေပါ့။ အဲဒီ ဆရာဝန္ႀကီးေတြ ဒီဘက္ကို လာၿပီးေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ ႔ က်န္းမာေရးစနစ္မွာ ထဲထဲဝင္ဝင္ ဝင္ၿပီးေတာ့ ကူညီေပးခ်င္တယ္။ ေငြေရးေၾကးေရးအရ မဟုတ္ပါဘူး။ ေစတနာနဲ႔ ကူညီေပးခ်င္တဲ့ လာၿပီး အကူအညီေပးတဲ့အခါမွာ တခ်ဳိ ႔တေလ ေအာင္ျမင္တာေတြ ရွိသလို။ Case by case အခက္အခဲ ရွိတာေတြလည္း ရွိတာေပါ့။ အဲဒီလိုမ်ဳိး ကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဘယ္လိုမ်ား ျမင္ပါသလဲ။ ဘယ္လိုမ်ား သံုးသပ္လို႔ ရပါလဲရွင့္။

ေဒါက္တာသင္ေမာင္ဟန္ ။ ။ ဒါ မွန္ပါတယ္။ က်ေနာ္က ဒီမွာေမြးတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အေျခခံပညာေတြ သင္ၾကတယ္။ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ႏုိင္ငံျခားေရာက္သြားတယ္။ ပိုၿပီးေတာ့ ထပ္ၿပီးေတာ့ ပညာဆည္းပူးၾကတယ္ဆုိေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက စိတ္ထဲမွာ လာၿပီးေတာ့ တခုျပန္ေပးဆပ္ခ်င္တယ္။ က်ေနာ္ သိရသေလာက္ဆိုရင္ တဦးခ်င္းအေတြ႔အႀကံဳ ခင္မင္မႈနဲ႔ လာၾကတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ အသင္းအဖြဲ႔ေတြ၊ ဘာသာေရးအသင္းအဖြဲ႔ေတြ လုပ္ေဆာင္မႈနဲ႔ လာၾကတယ္။ ေနာက္ G2G Arrangement နဲ႔ လာၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီလိုလုပ္တဲ့အခါမွာေတာ့ က်ေနာ့္အျမင္ကေတာ့ နည္းနည္း Coordination ရွိဖို႔ လိုမလားေတာ့ မသိဘူး။ က်ေနာ္အႀကံဥာဏ္ကေတာ့ ဒီလိုလာတဲ့ လူေတြနဲ႔ ကူညီေပးခ်င္တဲ့လူေတြက စိတ္အားထက္သန္တယ္။ ဒီမွာရွိတဲ့ ေဆးပညာရွင္ေတြကလည္း ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾကမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အေရးႀကီးဆံုးကေတာ့ Mutual Respect ရွိဖို႔ လိုမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ႏွစ္ဘက္စလံုးက အျပန္အလွန္ ေလးစားမႈေပါ့။ လာတဲ့လူေတြကလည္း ကိုယ္တတ္ထားတဲ့ ပညာနဲ႔ ဦးစားေပးလုပ္မယ္။ ဒီကလူကလည္း Welcome လုပ္ေပါ့။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ႏွစ္ဖြဲ႔စလံုးရဲ ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္က တခုပါပဲ - ဒါက ျမန္မာျပည္မွာရွိတဲ့ က်န္းမာေရးအဆင့္အတန္း ျမွင့္တင္ဖုိ႔အတြက္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး အကူအညီေပးဖို႔၊ ပညာျဖန္႔ေဝဖို႔အတြက္။ အဲဒါမ်ဳိးအတြက္ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ အႀကံဥာဏ္ေပးခ်င္တာက ဒီလို တဦးတေယာက္ အဖြဲ႔အတြက္ လုပ္ေနတာထက္စာၿပီး ပိုၿပီးေတာ့ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရေအာင္ ေကာ္မတီတရပ္ ခ်ၿပီးေတာ့ ဘယ္လိုလူေတြ ပါသင့္လဲဆိုေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေဆးေကာင္စီ၊ ဆရာဝန္ႀကီးေတြ၊ ဘာသာရပ္ဆုိင္ရာ ဆရာဝန္ႀကီးေတြ။ ေနာက္ ညပိုင္းစိတ္ပါဝင္စားမယ့္လူေတြ။ ဘာသာရပ္ဆိုင္ရာ ဆရာဝန္ေတြနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းထားရင္ေတာ့ ပိုၿပီးေတာ့ စနစ္တက် ရွိမယ္လို႔ က်ေနာ္ ထင္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ ေနာက္ထပ္ Sub-committee ဖြဲ႔ၿပီးေတာ့ သက္ဆိုင္ရာ ဘာသာရပ္အလိုက္ တူညီတဲ့ ေဆးပညာရွင္ေတြ ပူးေပါင္းၿပီး လုပ္ၾကရင္ေတာ့ ပိုိၿပီးေတာ့ ထိထိေရာက္ေရာက္ ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။ အေရးႀကီးဆံုးက အခုန က်ေနာ္ ေျပာသလိုိပဲ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ အျပန္အလွန္ေလးစားမႈ နဲ႔ ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ေနတာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

ေဒၚခင္စိုးဝင္း ။ ။ က်မတို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ အသက္ (၆၀) ေက်ာ္ဆိုရင္ က်န္းမာေရးဝန္ထမ္းျဖစ္ျဖစ္၊ အစိုးရဝန္ထမ္းေတြက ပင္စင္ယူၾကရတယ္။ ဒါေပမဲ့ အသက္ (၆၀) ဝန္းက်င္ေတြက ဘာပဲေျပာေျပာ လႈပ္ရွားႏုိင္ေသးတယ္။ သြက္သြက္လက္လက္ လုပ္ႏုိင္ကိုင္ႏုိင္ေသးတယ္ဆိုေတာ့ သူတုိ႔ေတြရဲ ႔ လုပ္အားေတြ။ ႏိုင္ငံျခားကလာတဲ့ လူေတြမွာေတာ့ သူတုိိ႔ရဲ ႔ လုပ္အားေတြ အလဟသ ျဖစ္တယ္လို႔ ျမင္တာေပါ့။ အဲဒါနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေဒါက္တာသင္ေမာင္ဟန္န္ ဘယ္လိုမ်ား သံုးသပ္လိုပါလဲရွင့္။

ေဒါက္တာသင္ေမာင္ဟန္ ။ ။ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ အခုမွ အသက္ (၆၀) ျပည့္ၿပီဆိုေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ႀကီးတယ္လုိ႔ သိပ္မထင္ေသးဘူး။ အမ်ားႀကီး လုပ္ႏုိင္ေသးတယ္လိုိ႔ ယူဆတယ္။ ႏုိင္ငံျခားမွာဆိုလဲ က်ေနာ္တုိ႔ လုပ္ႏုိင္သေလာက္ လုပ္တယ္ - Australia ဆိုရင္ (၆၅) အထိ အနည္းဆံုး လုပ္ၾကတယ္။ က်ေနာ္ အခုျမင္တာကေတာ့ ဒီမွာ (၆၀) နဲ႔ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ က်ေနာ့္ထက္ Senior က်တဲ့လူေတြက (၆၀) ျပည့္သြားေပမယ့္ သူတုိ႔က ဆက္ၿပီးလုပ္ႏုိင္ကိုင္ႏုိင္ေသးတယ္။ လုပ္ခ်င္စိတ္လည္းရွိတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဒီလူေတြ ဘယ္မွာသြားလုပ္လဲဆိုေတာ့ ပုဂၢလိက ေဆးရံုေတြမွာ သြားလုပ္ၾကတယ္။ တခ်ဳိ ႔က Part-time တခ်ဳိ ႔က အခ်ိန္ျပည့္။ က်ေနာ္ျမင္တာက ဒီလူေတြရဲ ႔ အေတြ႔အႀကံဳပညာနဲ႔ စာေတြသင္ၾကားမႈ၊ ေဆးပညာအတတ္ပညာ သင္ၾကားမႈ အကုန္လံုးမွာ သူတုိ႔မွာ အေတြ႔အႀကံဳေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ ဒီ Workforce, Human Resource လူသားအရင္းအျမစ္ေတြက အင္မတန္အဖိုးမျဖတ္ႏုိင္ပါဘူး။ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ျမင္တာကေတာ့ အခုန ေျပာခဲ့သလိုပဲ ပုဂၢလိက႑မွာ ေဆးပညာပိုင္းက တိုးတက္မႈရွိလာဖို႔က အၿငိမ္းစားသြားတဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမႀကီးေတြအေနနဲ႔ အမ်ားႀကီး လုပ္ေဆာင္ေပးႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခုနေျပာသလို Practical ပိုင္းကလည္း MRCP လို စာေမးပြဲေတြေအာင္ထားတဲ့ ကေလးေတြက အင္မတန္ေတာ္တဲ့ ကေလးေတြပါ။ အဲဒီကေလးေတြအတြက္ လက္ေတြ႔ပညာသင္ၾကားေရးမွာ သူတုိ႔က အေထာက္အကူျပဳႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ဆိုလိုတဲ့သေဘာက အစိုးရက႑နဲ႔ ပုဂၢလိက႑ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္စလံုး ဖြံ႔ၿဖိဳးမွ က်န္းမာေရးစနစ္က ပိုၿပီးေတာ့ ပိုျမင့္လာမယ္ ထင္ပါတယ္။ အဲဒီဆရာဝန္ႀကီးေတြကို လိုအပ္တဲ့ေနရာမွာ သူတို႔ကလည္း ကူညီဖို႔ အဆင္သင့္လို႔ က်ေနာ္ ထင္ျမင္မိပါတယ္။

ေဒၚခင္စိုးဝင္း ။ ။ အခုလိုမ်ဳိး စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေျပာျပေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္ရွင့္။

ေဒါက္တာသင္ေမာင္ဟန္ ။ ။ က်ေနာ္ကလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

XS
SM
MD
LG