သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

စစ္တပ္ ႏွင့္ အမိန္႔နာခံမႈ - အပိုင္း (၈)


တပ္မႉးတပ္သား ေျပာစကား (၀၅၁)

ဒီကေန႔ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္မွာ အမိန္႔မနာခံလိုေတာ့တဲ့ ဒုတိယအေတြး (second thought) ၀င္သြားခဲ့သူ ျမန္မာစစ္အစိုးရရဲ႕ ႏ်ဴးကလီးယားလွ်ိဳ႕ ၀ွက္စီမံကိန္းဆိုင္ရာ သတင္းအခ်က္အလက္တခ်ိဳ႕ကို ယူေဆာင္ၿပီး ျပည္ပကို ထြက္ခြာလာခဲ့တဲ့ ဗိုလ္မႉးေဟာင္းစိုင္းသိန္း၀င္းနဲ႔ ရွစ္ေလးလံုး လူထုအံုၾကြမႈကာလမွာ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္မွာ အမိန္႔မနာခံ မႈေတြ ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ပံု ကိုယ္တိုင္ႀကံဳခဲ့သူ ဗိုလ္မႉးေဟာင္းေအာင္လင္းထြဋ္ တို႔ရဲ႕ အေတြ႔အႀကံဳေျပာစကားေတြကို ဒီသီတင္းပတ္ရဲ႕ “တပ္မႉးတပ္သား ေျပာစကား” အပတ္စဥ္က႑မွာ တင္ျပထားပါတယ္။ ဦးေရာ္နီညိမ္းက “စစ္တပ္ ႏွင့္ အမိန္႔ နာခံမႈ - အပိုင္း (၈)” ေခါင္းစဥ္နဲ႔ စီစဥ္ တင္ဆက္ထားပါတယ္။

ဗိုလ္မႉးစိုင္းသိန္း၀င္း။ ။ ႏ်ဴကလီးယား စီမံကိန္းဆိုတဲ့ ဥစၥာႀကီးကလည္း ဒါ (သိပၸံႏွင့္နည္းပညာ) ၀န္ႀကီးဦးေသာင္း (ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး ေမာင္ေအးႏွင့္ DSA 1st intake ဗိုလ္သင္တန္း အပတ္စဥ္တူၿပီး၊ ေအာင္စစ္သည္ဆု ရရိွခဲ့သူ) ကေနၿပီးေတာ့ အဓိပၸါယ္မရွိ လိမ္ညာထားတဲ့ ဥစၥာေတြ က်ေနာ္ အမ်ားႀကီးသြားေတြ႔တယ္။ စစခ်င္းမွာပဲ သူတို႔ ယူေရနီယံ (ႏ်ဴကလီးယား စီမံကိန္းအတြက္ အဓိက ကုန္ၾကမ္း) တူးတဲ့အဖြဲ႔ အဲဒီ သပန (သိပၸံႏွင့္နည္းပညာ၀န္ႀကီးဌာန) ဘူမိေဗဒ ပညာရွင္အဖြဲ႔ေတြက ဘာေျပာသလဲဆိုေတာ့ မိုးကုတ္မွာ သူတို႔က ေျမသားနမူနာ နည္း နည္းယူလိုက္တယ္။ ဓါတ္ခြဲစမ္းသပ္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ယူေရနီယံ ေတြ႔တယ္။ အဲဒီမွာ သူတို႔က ျမန္မာျပည္တြင္းမွာ ယူေရနီယံ ေတြ႔ရွိပါတယ္ဆို တဲ့ report ႀကီးကို ၀န္ႀကီးဦးေသာင္းကေန တင္လိုက္ ေရာ။ အဲဒီ report တင္ခိုင္းတာကလည္း အဲဒီသတင္းကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေမာင္ေအးက ၾကားခ်င္ေနတာကိုး။ အဲဒီမွာခက္တာက ေျမသားနမူနာထဲမွာပါတဲ့ ယူေရနီယံရဲ႕အခ်ိဳးအစားကို သူတို႔က မသိဘူးမဟုတ္ဘူး၊ သိတယ္။ ဘယ္လို မွ အလုပ္မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ေျမသားတန္ခ်ိန္ တစ္ေသာင္းေလာက္ တူးၿပီးမွ ယူေရနီယံ 1 mili-gram ေလာက္ရမယ္ဆိုတဲ့ အေနအထားမွာ၊ ဒီဥစၥာ ႀကီးက လံုး၀ waste ပဲ။ လံုး၀ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ အေနအထားပဲ။ အဲဒီမွာ စစ္တပ္က အကုန္ ဒုကၡေရာက္ကုန္တာ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္က်မွ၊ ရလာတဲ့ ယူေရနီယံ အခ်ိဳးအစားက အင္မတန္ နည္းေနပါတယ္ဆိုၿပီးေတာ့ တပ္မေတာ္အရာရွိက ေျပာလိုက္လို႔ရွိရင္၊ အဲဒီအရာ ရွိကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးေမာင္ေအးက သူရဲ႕စိတ္ကူးယဥ္ အိပ္မက္ ပ်က္ေအာင္ဖ်က္တဲ့လူဆိုၿပီး အဲဒီလူကို ကိုယ္လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္အေပၚယံုၾကည္မႈ မရွိဘူးလား ဆိုတာမ်ိဳးနဲ႔ ျပႆနာ ရွာေတာ့မယ္။ ၿငႇိဳးေတာ့မယ္။ အဲဒီေတာ့ ဒီလူေတြက သတင္းလည္း မပို႔ရဲဘူး။ ဒီတိုင္းပဲ ဆက္လုပ္သြားမယ္ ဆိုရင္လည္း ဘယ္လိုမွ ေအာင္ျမင္ႏိုင္တဲ့စီမံကိန္း မဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္တို႔ဆိုရင္ ၿမိဳင္မွာ လူမရွိသူမရွိ middle of nowhere ေပါ့၊ အဲဒီလိုေနရာ မွာ သံုးႏွစ္ေလာက္ေန ေနရတယ္။

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ ဟုတ္ကဲ့၊ ဗိုလ္မႉးအေနနဲ႔ အဲဒါေတြ ႀကံဳလာရတဲ့အခါက်ေတာ့၊ မဟုတ္တာႀကီးကို တင္ျပရဲတဲ့လူလည္း ရွိတယ္၊ အေပၚက ဒါကို ၾကားခ်င္လို႔။ အေပၚကလည္း ဒါ မဟုတ္ႏိုင္မွန္း သိလွ်က္သားနဲ႔ ေအာက္ကတင္ေပးလိုက္တာကို ကိုယ့္ရဲ႕ wishful thinking နဲ႔ ကိုယ္ျဖစ္ ခ်င္ေနတာနဲ႔ ေရာက္လာတဲ့ report ကို လက္ခံလိုက္တယ္။ ဆို ေတာ့ ဒါေတြဟာ ဒီႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ကေနလာတဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ ေၾကာင့္ ျဖစ္ေနတာလို႔ မျမင္ခဲ့မိဘူးလား။ ေနာက္ဆံုးက်တဲ့ အခါက်ေတာ့ ဒီအဖြဲ႔အစည္းမွာလည္း မလုပ္ႏုိင္ဘူး၊ တပ္မေတာ္ဆိုတဲ့ အဖြဲ႔အစည္း မွာလည္း မလုပ္ႏို္င္ဘူးလို႔ immediate cause လတ္တေလာ ဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ ဗိုလ္မႉး ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်လိုက္ႏိုင္တာပါလဲ ခင္ဗ်။

ဗိုလ္မႉးစိုင္းသိန္း၀င္း။ ။ ေျပာရတာ ခက္တယ္ဗ်။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ သူက တစ္ခ်က္ခ်င္းစီ၊ တစ္ခ်က္ခ်င္းစီ ၀င္ လာတာကိုး။ အဲဒီမွာ က်ေနာ့္အတြက္ စဥ္းစားရခက္တာေလးေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ officiating (ဗိုလ္ႀကီးမွ ဗိုလ္မႉး အျဖစ္သို႔၊ တႏွစ္အစမ္းခန္႔ ရာထူးတိုးျမွင့္ ခံရ ျခင္း) ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေရရွည္ စဥ္းစားၾကည့္လုိက္တဲ့အခါ ဒီစနစ္နဲ႔ ဆက္သြားမယ္ဆိုရင္ က်ေနာ့္တစ္ေယာက္ တစ္ကိုယ္ေတာ့ ေကာင္းစား မွာေပါ့ဗ်ာ။ Major (ဗိုလ္မႉး) ၊ Lieutenant Colonel (ဒုဗိုလ္မႉးႀကီး) ျဖစ္သြားမယ္။ ကား ရမယ္။ က်န္းမာေရးအတြက္ဆိုရင္ စစ္ေဆးရံုမွာ ေဆး အလကား ကုလို႔ရတယ္။ ဘ၀အာမခံခ်က္ကေတာ့ က်ေနာ့္အတြက္ ရွိတာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါကို ဆက္ၿပီးေတာ့ သည္းခံေနလို႔ မျဖစ္ ေတာ့ဘူး။ Why ေနာက္ကို လုိက္တယ္။ ဘာေၾကာင့္ ဒါျဖစ္ရတာလဲ ဆိုတာကို က်ေနာ္တို႔လိုက္တယ္။ ေရႏႈတ္ေျမာင္း တစ္ခုေဖာက္တယ္ ဆို ရင္ ကိုယ့္အိမ္ေရွ႕မွာတင္ ေဖာက္လို႔မရဘူး။ အဲဒီေရႏႈတ္ေျမာင္းက ကိုယ့္အထက္က အိမ္ကလည္း ေဖာက္ရမယ္။ ေအာက္က အိမ္ကလည္း ေဖာက္ရမယ္။ ဒါေတြအားလံုးဟာ က်ေနာ္တို႔ ဒီအိမ္ကလူေတြ ဒီရပ္ကြက္က လူေတြခ်ည့္ပဲ တာ၀န္ယူလုပ္လို႔ မရဘူး။ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့အဖြဲ႔အ စည္းက လာလုပ္မွ ရတာ။ အခု ႏိုင္ငံကို အုပ္ခ်ဳပ္မႈတာ၀န္ယူထားတဲ့ လူေတြက ကိုယ္က်ိဳးေတြခ်ည့္ပဲ လုပ္ေနတယ္။ မလုပ္တတ္ဘဲ ဇြတ္ အာ ဏာကို အတင္း လုယူထားတယ္။ ဒီ (ႏ်ဴးကလီးယား)စီမံကိန္းက ေအာင္ျမင္ႏိုင္ေျခ မရွိတဲ့အျပင္၊ တိုင္းျပည္ရဲ႕ဘ႑ာေငြကို အလကား သက္ သက္ ျဖဳန္းတီးေနတာပဲ။ က်ေနာ္တို႔ ကိုယ္တိုင္ရဲ႕ ဘ၀ေတြကိုပါ ျဖဳန္းတီးပစ္ ခံရသလို ခံစားလာရတယ္။ ဒီလူ ႀကီးေတြရဲ႕ ေစတနာ မမွန္တာကို က်ေနာ္ သြားျမင္လာတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ အဓိပၸါယ္မရွိတဲ့ စီမံကိန္းေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးပဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီထဲက တစ္ခုကို က်ေနာ္ ရပ္ပစ္ ႏိုင္ရင္ ရပ္ပစ္မယ္ဆိုတဲ့ ဥစၥာမ်ိဳး၊ က်ေနာ့္လက္ထဲကို အခြင့္အေရး ေရာက္မလာေသးလို႔သာ ေစာင့္ေနရတယ္ ဆိုတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးပဲ ရွိပါတယ္။ ေနာက္ ဆံုးမွာေတာ့ အခြင့္အေရး က်ေနာ့္လက္ထဲ ေရာက္လာတယ္။ ျပင္ဦးလြင္ကေန ၿမိဳင္ကို ေျပာင္းရတဲ့ အခ်ိန္ကေနစၿပီးေတာ့၊ က်ေနာ္ ယတိျပတ္ (စစ္အစိုးရ၏ ႏ်ဴးကလီးယားစီမံကိန္းကို ရပ္ဆိုင္းပစ္ေရး လုပ္ေဆာင္ရန္) ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ၿပီး သြားပါတယ္။

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ ဗိုလ္မႉးေအာင္လင္းထြဋ္အေနနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ လူထုအံုႂကြမႈအေရးအခင္းမွာ ပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္တာေတြ မ်ားလာ လြန္းအားႀကီးတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္မို႔ တပ္၊ တပ္ခ်င္း စိတ္၀မ္းကြဲမႈကို ေတြ႔ခဲ့ဖူးတဲ့ အေတြ႔ အႀကံဳ ရွိခဲ့ပါသလားခင္ဗ်။

ဗိုလ္မႉးေအာင္လင္းထြဋ္။ ။ အဲဒီအခ်ိန္အခါမွာ ေတာ္လွန္ေရးပန္းၿခံမွာ ခလရ(၁၆)တပ္ရင္းက အဲဒီမွာ အေျခခ်ထား ပါတယ္။ တပ္ရင္းမႈက က်ေနာ္မွတ္မိသေလာက္ ဒုတိယဗိုလ္မႉးႀကီး စိုးလင္း။ ဒုတိယ တပ္ရင္းမႉးကေတာ့ ဗုိလ္မႉးျမင့္ေအာင္။ ေမာ္လၿမိဳင္မွာ စစ္တိုင္းမႉးျဖစ္ၿပီးေတာ့မွ ေအအိုင္ဒီအက္စ္နဲ႔ ျပဳတ္သြားတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမင့္ေအာင္(DSA 11) (၁၉၉၇ ႏိုင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာ ယာေရး ႏွင့္ဖံြ႔ၿဖိဳးေရးေကာင္စီ အမည္ႏွင့္ စစ္ ေကာင္စီကို ေျပာင္းလဲဖဲြ႔စည္းစဥ္၊ အေရွ႕ေတာင္တိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္ တိုင္းမႉးအျဖစ္ႏွင့္ ပထမဆံုး စစ္ေကာင္စီအဖဲြ႔၀င္ (၁၇) ဦးထဲမွ တစ္ဦး ျဖစ္ခဲ့ၿပီး၊ စစ္အစိုးရထဲတြင္ ထြန္းေတာက္လာမည့္ ၾကယ္တစ္ပြင့္ Rising Star ဟု၊ ႏိုင္ငံျခားမီဒီယာမ်ားက ခန္႔မွန္းေရးသားေဖၚျပျခင္း ခံခဲ့ရသူ) ေပါ့ ေလ။ သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္ပါ။ အဲဒီအခ်ိန္အခါမွာ ဦးစိန္လြင္လည္း စတက္ခါစ မွာ ဆႏၵျပတဲ့လူေတြကို ပစ္ခိုင္းတဲ့အခါမွာ ရန္ကုန္တိုင္း တပ္ေတြကေတာ့ လံုး၀မလုပ္ခ်င္ဘူး။ သူတို႔အထဲမွာလည္း ဘာျပႆနာေတြ ျဖစ္လာ သလဲ ဆိုေတာ့ ရန္ကုန္တုိင္းက မလုပ္တဲ့အခါက်ေတာ့၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ တပ္မ(၂၂) နဲ႔ ေနာင္ တပ္မ(၁၁)၊ တပ္မ ႏွစ္မ ကိုသြင္းၿပီးေတာ့မွ ပစ္ၾကခတ္ၾကတာေတြ လုပ္ၾကတယ္ ခင္ဗ်။ ဒီလိုပစ္လုိ႔ ေသသြားတဲ့ အျပစ္မဲ့ တဲ့ အရပ္သူအရပ္သားအေလာင္းေတြကို သူတို႔က ေတာ္လွန္ေရးပန္းၿခံထဲကို လာၿပီးေတာ့ ပို႔တယ္။ ခလရ(၁၆) က တာ၀န္ယူၿပီးေတာ့ အဲဒီ အေလာင္းေတြကို ထိန္းထားရတယ္။ က်ေနာ့္ မ်က္ျမင္ဆိုရင္ အေလာင္း (၂၀) ေလာက္ရွိမယ္ အဲဒီေန႔က။ ညပိုင္းေရာက္တဲ့အခါက်ေတာ့၊ ရန္ကုန္တိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္ ဒုတိယတုိင္းမႉးက အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ဗိုလ္မႉးႀကီးသန္႔ဇင္ ဗ်။ ခုေနာက္ပိုင္း ေရႊတိဂံုဘုရား ေဂါပကလူႀကီးေတာင္ လုပ္ ေနတယ္လို႔ ၾကားတယ္။ အဲဒီပုဂၢိဳလ္က မင္းတို႔ ဒီအေလာင္းေတြကို အဲဒီ ေတာ္လွန္ေရးပန္းၿခံထဲမွာပဲ ျမႇဳပ္ပစ္လိုက္ကြာဆိုၿပီးေတာ့ ေျပာတယ္ဗ်။ က်ေနာ္လည္း မေနသာေတာ့ဘူးေပါ့ ဗ်ာ။ အဲဒါနဲ႔ က်ေနာ္လည္း ကြယ္ရာကို သြားၿပီး တိတ္တိတ္ေလး စက္ကေလးနဲ႔ လွမ္းၿပီးေတာ့မွ ေထာက္ လွမ္းေရးဌာနခ်ဳပ္ ကကလွမ္း (ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီးဌာန တပ္မေတာ္ေထာက္လွမ္းေရးညႊန္ၾကားေရးမႉးရံုး) က အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ဗိုလ္မႉးလွ ေမာင္ ဗ်။ ယိုးဒယားသံအမတ္ႀကီးလုပ္သြားတဲ့ ဗိုလ္မႉးလွေမာင္ပါ။ သူ႔ကို က်ေနာ္ လွမ္းၿပီးေတာ့ သတင္းပို႔လိုက္တယ္။

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ ဟုတ္ကဲ့ ခုနတုန္းက ဗိုလ္မႉးေျပာတဲ့ ခလရ (၁၆) ဆိုတာ၊ ေမွာ္ဘီက ပူးေပါင္းစစ္ဆင္ေရးႏွင့္ ေလထီးသင္တန္းေက်ာင္း တပ္လား ခင္ဗ်။

ဗိုလ္မႉးေအာင္လင္းထြဋ္။ ။ ဟုတ္ပါတယ္ခင္ဗ်။ အဲဒီ တပ္ပါပဲ။ ကိုလွေမာင္က ဒါ အထက္အဆင့္ဆင့္ကို သတင္းပို႔တဲ့အခါ၊ နာရီ၀က္ေလာက္ ၾကာတဲ့အခါက်ေတာ့ ရန္ကုန္တုိင္းကေနၿပီး ခလရ (၁၆) ကို၊ အဲဒီအေလာင္းေတြကို အခု ညတြင္းခ်င္း ႀကံေတာမီးသၿဂိဳလ္စက္ကို သြားၿပီး အျမန္ ထည့္ ဆိုၿပီးေတာ့၊ ခိုင္းခဲ့တာကေတာ့ က်ေနာ့္ရဲ႕ မ်က္ျမင္ပါပဲ။

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အမိန္႔နာခံမႈ အပိုင္းကို ဘယ္လုိျမင္ရသလဲ ခင္ဗ်။ ဒုတိုင္းမႉးနဲ႔ ခလရ (၁၆) ၾကားမွာ။

ဗိုလ္မႉးေအာင္လင္းထြဋ္။ ။ တပ္ရင္းမႉးကေတာ့ ဒုတိုင္းမႉးအေပၚမွာ ေတာ္ေတာ္ မေက်မနပ္ျဖစ္တယ္ဗ်။ သူမ်ားတပ္မေတြက လာၿပီးေတာ့ ပစ္သတ္ထားတဲ့ဥစၥာကို၊ ရန္ကုန္တိုင္းတပ္ေတြက လုပ္ရတယ္ဆိုတဲ့ အခါက်ေတာ့ မေက်နပ္ ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီ အစာမေက်တာက ရန္ကုန္တိုင္း တပ္ေတြနဲ႔ တပ္မတပ္ေတြၾကားမွာ ျပႆနာေတြ ျဖစ္ၾကတာေတြ ရွိတယ္ဗ်။

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ ဟုတ္ကဲ့ ဗိုလ္မႉးခင္ဗ်။ အဲဒီေတာ့ consequences က ေပါ့ေနာ္၊ ဒီေနာက္ဆက္တြဲ အက်ိဳးဆက္က အဲဒီလို ျဖစ္တာကို ဒါ ဗိုလ္မႉးတုိ႔က ျမင္ခဲ့ရတယ္။ စစခ်င္း တပ္မေတာ္ထဲမွာ အက္သံ နည္းနည္းေလး ျဖစ္လာတာေပါ့ ေနာ္။ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္တုန္းက ျမန္မာႏိုင္ငံအေျခ အေနနဲ႔ ဒီေန႔ လစ္ဗ်ားအေျခအေနကို ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါမွာ၊ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္တုန္းက ဦးစိန္လြင္ရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ေနစဥ္ကာလ ရက္ပိုင္းေလး အတြင္းမွာ သတ္လိုက္တာ နည္းတာမဟုတ္ဘူး။ ေသကုန္ၾကတာ။ တရား၀င္ စာရင္းအရ ၃၀၀၀ ေလာက္ရွိတယ္။ အခု လစ္ဗ်ားမွာ ဒီေလာက္ေတာင္ မရွိ ဘူး။ ဒါေပမယ့္ breaking point ကို မေရာက္သြားခဲ့ဘူး။ အခုလိုမ်ိဳး လစ္ဗ်ားတပ္မေတာ္သားေတြ၊ တပ္မေတာ္အရာရွိႀကီး ေတြက ဒီဟာကို ေတာ့ သည္းညည္းမခံႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ လစ္ဗ်ားအစိုးရ အဖြဲ႔၀င္ေတြကေရာေပါ့ေနာ္။ အကုန္လံုးက defect လုပ္ကုန္ၾကတာ။ ဒါေပမယ့္လည္း ၁၉၈၈ ခုႏွစ္က ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ breaking point ေရာက္လုဆဲဆဲ အေျခအေနမ်ား ျဖစ္ေပၚခဲ့ဘူးပါသလား ခင္ဗ်။

ဗိုလ္မႉးေအာင္လင္းထြဋ္။ ။ ဒီ breaking point ကိုေတာ့ ေရာက္သြားတာ ေသခ်ာတယ္ဗ်။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ တပ္ေတြက အာခံလာၿပီ ဗ်။ ခလရ(၁၆)တင္ မဟုတ္ဘူး။ က်န္တဲ့တပ္ေတြ အားလံုးကပါ ျပည္သူကို ပစ္သတ္ေနရတဲ့ဥစၥာက အဓိပၸါယ္မရွိဘူးဆိုၿပီးေတာ့ ျဖစ္လာတဲ့အခ်ိန္ အခါမွာ၊ က်ေနာ္သိသေလာက္ ရန္ကုန္တိုင္း တိုင္းမႉး ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ိဳးညြန္႔က ဒီလို က်ေနာ္တို႔ လုပ္ေနတာကေတာ့ မတရားဘူးထင္တယ္ ဆိုၿပီး၊ စစ္ရံုးမွာ တက္ေျပာလာၾကၿပီ ခင္ဗ်။ လူႀကီးေတြၾကားထဲမွာ ပဋိပကၡေတြ ျဖစ္လာတဲ့ အေနအထားမ်ိဳး ရွိတယ္။ ဦးစိန္လြင္ အေပၚမွာလည္း၊ ဒီလူ ႀကီးဟာ 7th July ကတည္းက နာမည္ရွိခဲ့တဲ့လူတစ္ေယာက္၊ လူသတ္သမားဆိုတာမ်ိဳးက အားလံုးသိေနတဲ့အခါက်ေတာ့၊ ဒီလူသာ ဒီလိုဆက္ ခိုင္းေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္လည္း ၿပိဳကြဲရလိမ့္မယ္ ဆိုတဲ့ဥစၥာက ဦးေန၀င္း အပါအ၀င္ ေပါ့ဗ်ာ။ က်န္တဲ့ လူေတြကိုပါ အသိေပးတဲ့ အေနအထားမ်ိဳး ရွိပါလိမ့္မယ္။ ဆိုေတာ့၊ အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာ ဦးစိန္လြင္ကို ျဖဳတ္ၿပီးေတာ့မွ ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္ကို လဲလိုက္တဲ့ အေနအထား မ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။ ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္ကို လဲၿပီး တဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ သတိထားမိပါလိမ့္မယ္။ ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာေလး ပစ္တာခတ္တာမရွိတဲ့ အေနအထားမ်ိဳးရွိပါတယ္။

(ဦးစိန္လြင္ = ၁၉၆၂ ဇူလိုင္ (၇) ရက္၊ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္တြင္ ေက်ာင္းသားမ်ားကို ပစ္မိန္႔ေပးခဲ့ေသာ ဒုဗိုလ္မႉးႀကီး စိန္လြင္။ ၁၉၈၈ လူထုအံုၾကြ မႈအခ်ိန္က ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီဥကၠဌနွင့္ သမၼတအျဖစ္၊ ဆႏၵျပျပည္သူမ်ားကို ပစ္ခတ္ၿဖိဳခြင္းရန္ တပ္မေတာ္ကို အမိန္႔ေပးခဲ့သူ၊ ၁၉၈၈ ၾသဂုတ္ ၈၊ ၉၊ ၁၀၊ သံုးရက္အတြင္း ျမန္မာတႏိုင္ငံလံုး အနည္းဆံုး လူသံုးေထာင္ေက်ာ္ ပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္ခံခဲ့ရသျဖင့္၊ ႏိုင္ငံျခားသတင္းမီဒီယာ မ်ားက Butcher of Rangoon “ျမန္မာအစိုးရ၏ သားသတ္သမား” ဟု ေရးသားေဖၚျပျခင္းခံရသူ၊ ကြယ္လြန္သူ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးစိန္လြင္)

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ အေျခအေနေတြက အဲဒီလို သြားေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ရုတ္တရက္ ၁၉၈၈ စက္တင္ဘာ (၁၈) ရက္လို ဟာမ်ိဳးမွာ အာဏာသိမ္း ဖို႔ ျဖစ္လာတာက သူတို႔ အေၾကာင္းျပသလို၊ တျခားအေၾကာင္းေတြ မဟုတ္ပဲနဲ႔၊ တပ္ထဲမွာ breaking point ကိုေရာက္ေနလို႔ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလား။ တပ္ထဲမွာပဲ ၿပိဳကြဲမႈ ျဖစ္လာႏိုင္တဲ့ အေနအထားေၾကာင့္မို႔၊ သူတို႔ အာဏာသိမ္းလိုက္ရတာ မဟုတ္ဘူးလား။ အဲဒီလိုေကာ က်ေနာ္တို႔ ျမင္ၾကည့္ လို႔ မရဘူးလား။

ဗိုလ္မႉးေအာင္လင္းထြဋ္။ ။ မွန္တယ္ ခင္ဗ်၊ အဲဒါကို က်ေနာ္ တိတိက်က် ေျပာႏိုင္တာက ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ အားလံုး သိပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ တုန္းကကုန္သြယ္ေရးရံုး တပ္ခြဲ တစ္ခြဲ (ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ကမ္းနားလမ္း ကုန္သြယ္ေရး၀န္ႀကီးဌာနတြင္၊ လံုၿခံဳေရးတာ၀န္ႏွင့္ ေနရာယူထားေသာ တပ္မေတာ္ - ၾကည္း မွ တပ္ခဲြ)၊ ျပည္သူလူထုနဲ႔ ေပါင္းသြားတယ္။ သရက္ေတာေက်ာင္းတိုက္ (လမ္းမေတာ္ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းမွဘုန္းႀကီးေက်ာင္း) အထိ၊ ၀ိုင္းၿပီးေတာ့မွ ဦးဇင္းေတြ သံဃာေတြ ကိုယ္တိုင္ ပို႔လိုက္တယ္။ အဲဒါ ျဖစ္ၿပီးတဲ့ အခ်ိန္အခါမွာ၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ထဲမွာ အဓိက လံုၿခံဳေရးယူထား တဲ့ ဗဟိုဘဏ္တို႔ တျခား အစိုးရအေဆာက္အအံုတို႔ေပါ့ ဗ်ာ၊ အဲဒီမွာ တာ၀န္က်တဲ့ ရဲေဘာ္ေတြက အဲဒီေန႔ညမွာပဲ ေသနတ္ေတြ မိုးေပၚေထာင္ ပစ္ၾကတယ္ဗ်။ မိုးေပၚေထာင္ ပစ္တယ္ဆိုတာက သူတို႔ ေႂကြးေၾကာ္ၾကတာေပါ့ဗ်ာ။ “ဒို႔ဆီကိုလည္း ဒီလို ျပည္သူလူထုေတြ လာမယ္ဆိုရင္၊ ငါတို႔ လည္း လူထုနဲ႔ ေပါင္းၾကမယ္” ဆိုတဲ့ သတင္းေတြက ထြက္လာတဲ့ အေနအထားမ်ိဳးေတြ ေအာက္ေျခမွာ ျဖစ္လာတယ္ဗ်။ တပ္ရင္းမႉးအဆင့္ ေလာက္ လူေတြကိုယ္တိုင္က အမိန္႔မနာခံတဲ့ သေဘာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္လာတဲ့ အေျခအေနေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ အားလံုး ဒီတုိင္း ဆက္ထားရင္ေတာ့၊ အမိန္႔မနာခံမႈေတြ ဆက္ျဖစ္လာမွာကို သူတို႔ ထိန္းတဲ့အေနနဲ႔၊ ဒီလို အာဏာသိမ္းလိုက္တဲ့ အေနအထားမ်ိဳး ရွိတယ္ဗ်။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္လည္း အဲဒီ breaking point ေရာက္ေပမယ့္၊ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာက ႏိုင္ငံေရးအရ ဦးေဆာင္မႈနဲ႔ ေခါင္းေဆာင္မယ့္လူက ပီပီျပင္ျပင္ မေပၚလာတာရယ္၊ အဲဒီ ေခါင္းေဆာင္မႈေပးမယ့္သူေတြနဲ႔ စစ္တပ္နဲ႔ ဆက္ႏြယ္မႈ မရွိတာေတြရယ္၊ ဒါေတြေၾကာင့္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ breaking point ေရာက္ခဲ့ေပ မယ့္၊ (လူထုႏွင့္ တပ္မေတာ္၏အစိပ္အပိုင္း ႀကီးႀကီးမားမားတို႔ ပူးေပါင္း ႏိုင္မည့္ အေျခအေန) ပ်က္သြားတယ္လို႔ က်ေနာ္ျမင္ပါတယ္ ခင္ဗ်။

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ အဲဒီတုန္းက breaking point ဆိုတာက လူေတြရဲ႕ အသက္ေတြ ေသၿပီးေတာ့ ဆံုးရႈံးကုန္ၾကလို႔။ တပ္ထဲမွာလည္း ဒါကို မေက်နပ္ၾကလို႔၊ breaking point ေရာက္လုနီးနီး ျဖစ္တယ္။ အျပင္မွာလည္း ျပည္သူျပည္သား ေတြက breaking point ကို ေရာက္သြားခဲ့ တယ္။ ဆိုေတာ့ အခုေကာ breaking point ကို ေရာက္မေနဘူးလား။ အခု ျပန္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ လူ႔အသက္ေတြေတာ့ မေသဘူး။ ဘ၀ေတြ အကုန္ ေသေနၾကတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြလည္း အကုန္လံုး ပန္းေကာင္း အညြန႔္ခ်ိဳးခံရ၊ အလားအလာရွိတဲ့ လူငယ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ တုိင္းျပည္အတြက္ ႏိုင္ငံေရးအရေကာ တည္ေဆာက္ေရးအရေကာ၊ အလားအလာရွိတဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြ ဘ၀ေတြ ေသကုန္ၿပီ။ တခါ သူတို႔ အသိုင္းအ ၀ိုင္းကမွ မဟုတ္ရင္ က်န္တဲ့ တိုင္းျပည္ရဲ႕လူငယ္ေလးေတြ၊ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေလးေတြ ဘာမွ တက္လမ္းမရွိဘူး။ အကုန္လံုး ဘ၀ေတြ က အကုန္ ေသေနတယ္။ ဒီ ဘ၀ေတြ ေသေနတာက breaking point ကို ေရာက္မေနဘူးလား။ အဲဒါ ဗိုလ္မႉး စိုင္းသိန္း၀င္း ဘယ္လုိ ျမင္ပါသ လဲ၊ ေျပာျပပါခင္ဗ်။

ဗိုလ္မႉးစိုင္းသိန္း၀င္း။ ။ ဒီလို ဘ၀ေတြ ေသေနတာကလည္း သူက တအိအိနဲ႔ေပါ့ဗ်ာ၊ လူေတြရဲ႕ မခံခ်င္စိတ္က အံုႂကြလာတာကိုး။ ဒါေပမယ့္ လစ္ဗ်ားျဖစ္ရပ္နဲ႔ ျပန္ၿပီးေတာ့ ၾကည့္တဲ့အခ်ိန္မွာ၊ အံုႂကြမႈ ျဖစ္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ ႏွိမ္နင္းတာကို မႀကိဳက္လို႔၊ ၁၉၈၈ တုန္းက က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာ့တပ္ မေတာ္မွာလည္း ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဒါ ဗိုလ္ႀကီးစိုင္း၀င္းေက်ာ္တို႔။ ေနာက္ပိုင္း က်ေနာ္တို႔ စစ္ထဲေရာက္ေတာ့၊ တခ်ိဳ႕ရဲေဘာ္ႀကီးေတြ ေျပာၾကတယ္။ ဒါ ဘုန္းႀကီးကို ငါ ပစ္ခဲ့မိလို႔ ငါ တသက္လံုး ကံကိုမေကာင္းႏိုင္ဘူးဆိုတဲ့ ေနာင္တတရားေတြေပါ့ေနာ္။ အဲဒီလိုမ်ိဳးေတြ က်ေနာ္တို႔ ဗိုလ္ေလာင္း ဘ၀မွာ ၾကာဖူးတာရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ လစ္ဗ်ားနဲ႔ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္သားေတြ ေပါ့၊ ဆႏၵျပတဲ့ ျပည္သူလူထုဘက္ကို ပူးေပါင္းတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကြာျခားခ်က္ တစ္ခုရွိတယ္ ဗ်။ လစ္ဗ်ားတပ္မေတာ္သားေတြက သူတို႔က လက္နက္ေတြကို ခ်န္ မထားခဲ့ဘူး ဗ်။ သူတို႔က ဆႏၵျပျပည္သူေတြကို အကာအကြယ္ေပးတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးအေနနဲ႔ ပူးေပါင္းသြားတဲ့ အေနအထားကို ေတြ႔ရတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ၁၉၈၈ တုန္းက တပ္မေတာ္သားေတြက ျပည္ သူေတြဘက္ကို ပူးေပါင္းသြားတာ အမ်ားႀကီးပဲ။ ဒါေပမယ့္ လက္နက္ေတြ ခ်န္ထားခဲ့တာက၊ ျပႆနာပဲ ဗ်။

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ ေသာတရွင္မ်ား ခင္ဗ်ာ။ စစ္တပ္ႏွင့္ အမိန္႔နာခံမႈ အပိုင္း (၉) ကိုေတာ့ ေနာက္သီတင္းပတ္ စေနေန႔ မနက္နဲ႔ ညေနခင္း ဗီအိုေအ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္ “တပ္မႉးတပ္သား ေျပာစကား”က႑မွာ ဆက္ၿပီး ထုတ္လႊင့္ေပးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေစာင့္ေမွ်ာ္ နားဆင္ၾကပါ။ က်ေနာ္ ေရာ္နီညိမ္း ပါ။

XS
SM
MD
LG