သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

စစ္ေပၚတာအျဖစ္ ေသသည္ထိ ႏိွပ္စက္ညွင္းပန္းအသံုးခ်ခံ ျပစ္မႈဆိုင္ရာအက်ဥ္းသားမ်ား - အပိုင္း (၁)


တပ္မႉးတပ္သား ေျပာစကား (၀၆၅)

အစိုးရစစ္တပ္ရဲ႕ စစ္ဆင္ေရးေတြမွာ အထမ္းသမား(ေခၚ)ေပၚတာေတြအျဖစ္ အသံုးျပဳဖို႔၊ အမ်ိဳးသား အမ်ိဳး သမီးမေရြး ဖမ္းဆီးၿပီး ေရွ႕တန္းစစ္မ်က္ႏွာကို ပို႔ျခင္း၊ အမ်ိဳးသမီးေတြကို အဓမၼျပဴက်င့္ျခင္း၊ ေပၚတာေတြကို သတ္ပစ္ျခင္း ဆိုတဲ့ အေလ့အထဟာ၊ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ထဲမွာ ရာစုႏွစ္တ၀က္ေလာက္ ၾကာျမင့္ လာၿပီျဖစ္တဲ့ လုပ္ရိုးလုပ္စဥ္ ပံုမွန္လုပ္ငန္းေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီလို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖါက္ေနမႈေတြ အျပင္၊ ဒီထက္ဆိုး၀ါးတဲ့၊ အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲက ျပစ္မႈဆိုင္ရာအက်ဥ္းသားေတြကို၊ စစ္ဘက္စီမံကိန္းေတြနဲ႔ ေရွ႕တန္းစစ္မ်က္ႏွာေတြမွာ ေသသည္ထိ အစီအစဥ္ရိွရိွ စနစ္တက် ညွင္းပန္းႏိွပ္စက္ အသံုးခ်ေနတဲ့ ျဖစ္ရပ္ ေတြ ရိွေနတာကို၊ တပ္မႉးတပ္သားေဟာင္းေတြနဲ႔ ဦးေရာ္နီညိမ္းက ေမးျမန္းေဆြးေႏြး တင္ဆက္ထားပါတယ္။

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ ကခ်င္ျပည္နယ္မွာ အစိုးရတပ္ေတြက ကခ်င္လြတ္လပ္ေရးတပ္မေတာ္ KIA (Kachin Idependence Army) အေပၚ ထိုးစစ္ဆင္တိုက္ခိုက္မႈေတြ ၿပီးခဲ့တဲ့ ဇြန္လ (၁၁) ရက္ေန႔မွာ စတင္ခဲ့ ၿပီးတဲ့ေနာက္၊ အင္းစိန္ေထာင္ထဲက ျပစ္မႈဆိုင္ရာအက်ဥ္းသားေတြကို ရာနဲ႔ခ်ီၿပီး ေခၚထုတ္သြားခဲ့တာကို ေတြ႔ ျမင္လိုက္ရတဲ့ မ်က္ျမင္သက္ေသေတြ ရိွေနခဲ့ပါၿပီ။ ဒီသီတင္းပတ္မွာ တင္ျပမယ့္၊ “စစ္ေပၚတာအျဖစ္ ေသသည္ ထိ ႏိွပ္စက္ညွင္းပန္း အသံုးခ်ခံ ျပစ္မႈဆိုင္ရာအက်ဥ္းသားမ်ား - အပိုင္း (၁)” ေခါင္းစဥ္နဲ႔ အေၾကာင္းအရာရဲ႕ ေနာက္ခံအျဖစ္၊ ၿပီးခဲ့တဲ့ ဇြန္လ (၁၆)ရက္ ေန႔က ဗီအိုေအ၀ိုင္းေတာ္သူ မသင္းသီရိ တင္ဆက္ခဲ့တဲ့ သတင္းထဲ ကေန၊ အရင္ဆံုး ေကာက္ႏႈတ္တင္ျပပါရေစ။

မ်က္ျမင္သက္ေသ။ ။ ဒီေန႔မနက္ (၈)နာရီခဲြေလာက္က လာထုတ္သြားတယ္။ ဆယ္ဘီးကားႀကီး ႏွစ္စီးနဲ႔ အင္းစိန္ေထာင္ကေန အေရွ႕ဘက္ကို ေမာင္းသြားတာေတြ႔ရတယ္။ ကားေပၚမွာ လံုၿခံဳေရးအတြက္ လံု ထိန္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လိုက္သြားတာလည္း ေတြ႔ရတယ္။ မေန႔ကတုန္းက ညဘက္ထဲက ဒါေတြက အကုန္ လံုး စီၿပီးေတာ့၊ ကားေပၚကိုတင္ဖို႔ အဆင့္သင့္ပဲေလ။ မနက္က်ေတာ့ ကားေပၚအကုန္လံုး ဆဲြတင္ၿပီးေတာ့၊ အိပ္ေထာင္ဖြင့္တာနဲ႔၊ ကားေပၚတင္ၿပီးေတာ့ တခါထဲကို ေမာင္းထြက္သြားၾကတာ။

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ ဒီလို ရာနဲ႔ခ်ီၿပီး အက်ဥ္းသားေတြကို ေခၚထုတ္သြားၿပီဆိုရင္၊ ဘာေတြျဖစ္လာေတာ့ မယ္ဆိုတာကိုလည္း၊ ႏွစ္ရွည္ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္း အၿငိမ္းစားဗိုလ္ႀကီးဦး၀င္းထိန္က ဗီအိုေအကို သံုး သပ္ျပခဲ့ပါတယ္။

ဗိုလ္ႀကီး၀င္းထိန္။ ။ ဒီလိုအခ်ိန္မွာေတာ့ အက်ဥ္းသားေတြကို ကားေတြနဲ႔ လာထုတ္သြားၿပီ ဆိုရင္ ေတာ့၊ မ်ားေသာအားျဖင့္၊ စစ္ေပၚတာ ပါသြားဖို႔မ်ားတယ္။ ဦးတို႔ ေထာင္ထဲမွာ အေတြ႔အႀကံဳအရ ဆိုရင္ ေတာ့၊ စစ္ေပၚတာ ပါသြားဖို႔မ်ားတယ္။ အန္ကယ္က ေထာင္ ငါးေထာင္မွာ ေနခဲ့ရေတာ့၊ ဒီ စစ္ေပၚတာေခၚ ေတာ့မယ္ ဆိုရင္၊ လြတ္ခါနီး (၁) ႏွစ္ ေလာက္အလို၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့မွ ျပစ္ဒဏ္က်ထားတာလည္း (၄) ႏွစ္၊ (၅) ႏွစ္၊ (၃) ႏွစ္ (၂) ႏွစ္၊ အဲဒီလို ျပစ္ဒဏ္တိုတဲ့ လူေတြကိုပဲ ေခၚတယ္။ ျပစ္ဒဏ္ႀကီးတဲ့လူေတြ မေခၚဘူး။ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြကို ေထာင္ေျပာင္းမယ္ ဆိုရင္၊ ညကတည္းက လာေျပာထားၿပီး၊ ေနာက္တေန႔ မနက္ခင္း မွာ၊ ေအးေအးေဆးေဆး လာထုတ္သြားတာ။ အခုလို ကားေတြနဲ႔လာထုတ္သြားတာ၊ ကမန္းကတန္းထုတ္သြား တာမ်ိဳးဆိုရင္ေတာ့၊ ဒါ စစ္ေပၚတာျဖစ္ဖို႔ကေသခ်ာသေလာက္ပဲ။

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ စစ္ေပၚတာ အဆဲြခံၾကရတဲ့ လူမသိသူမသိ မ်က္ႏွာမဲြ ျပစ္မႈဆိုင္ရာအက်ဥ္းသားေတြ ဟာ၊ ဥပေဒအရ တရားစီရင္ထားၿပီးၿပီျဖစ္တဲ့၊ မိမိတို႔က်ခံၾကရမယ့္ ျပစ္ဒဏ္ထက္ ပိုၿပီး ၾကမ္းတမ္းျပင္းထန္တဲ့ စစ္ဘက္ဆိုင္ရာလုပ္ငန္းေတြက အလုပ္ၾကမ္းေတြ၊ ေရွ႕တန္းစစ္မ်က္ႏွာေတြမွာ ရက္ရက္စက္စက္ ညွင္းပန္းႏိွပ္ စက္ၿပီး၊ အသက္ဆံုးရံႈးသြားသည္အထိ ခိုင္းေစျခင္းခံၾကရတာကိုလည္း၊ မေသလို႔ ေထာင္ထဲျပန္ေရာက္လာသူ ေတြဆီက ၾကားသိရပံုကို၊ ဦး၀င္းထိန္က ေျပာျပပါတယ္။

ဗိုလ္ႀကီး၀င္းထိန္။ ။ ကိုယ္တိုင္ အဲဒီပုဂၢိဳလ္မ်ိဳး စစ္ေပၚတာပါတဲ့လူနဲ႔ ေတြ႔ခဲ့ဘူးတယ္။ အဲဒီစစ္ေပၚ တာေတြဟာ ရက္ရက္စက္စက္ အခိုင္းခံရတယ္။ မိုင္းနင္းတယ္ ဆိုလို႔ရိွရင္၊ ေျခေထာက္ျပတ္တယ္၊ လက္ျပတ္ တယ္၊ အစာေရစာ ၀၀လင္လင္ ေကၽြးတာမ်ိဳး မရိွဘူး၊ တရိစာၦန္ေတြလို ဆက္ဆံခံရတယ္။ တခါတေလက် ေသခါနီးအက်ဥ္းသားေတြဆိုရင္ သူတို႔ (ခိုင္းတာေတြ မလုပ္ႏိုင္ေတာ့သျဖင့္) သည္းမခံႏိုင္ေတာ့ပဲ၊ တမင္သက္ သက္ သတ္ပစ္လိုက္တာေတြ ရိွတယ္ဆိုတာ၊ ၾကားခဲ့ဘူးတယ္။ ေနာက္တခါ အခုလိုဟာမ်ိဳး၊ အန္ကယ့္အေတြ႔ အႀကံဳအရဆိုရင္၊ လူ (၂၀၀) ေခၚထုတ္သြားၿပီ ဆိုရင္၊ ဒီလူေတြကို ရွစ္လတႏွစ္ ခိုင္းၿပီး၊ ျပန္လာရင္၊ လူ (၅၀) ေတာင္ ျပန္ပါမလာေတာ့ဘူး။ က်န္တဲ့ (၁၀၀) ေက်ာ္ေလာက္က၊ ေရွ႕တန္းမွာ ေသေၾကလက္ျပတ္ေျခေထာက္ ျပတ္၊ အသက္ေတြဆံုးရံႈး။ အဲဒါေတြက အန္ကယ္ကိုယ္တိုင္ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ေတြနဲ႔ ေတြ႔လို႔၊ ေျပာႏိုင္တာ။

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေလဆိပ္ေဆာက္လုပ္ေရးစီမံကိ္န္း ဆိုင္းဘုတ္တင္ၿပီးမွ၊ ေလ တပ္အေျခစိုက္စခန္းႀကီး တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ စီမံကိန္းတခုမွာ၊ ဦး၀င္းထိန္ၾကားသိခဲ့ရတာမ်ိဳးေတြထက္ မယံုႏိုင္ ေလာက္ေအာင္ ပိုမိုဆိုး၀ါးလွစြာ၊ တရိစာၦန္ေတြလို လူမဆန္ေအာင္ ရက္ရက္စက္စက္ ညွင္းပန္းႏိွပ္စက္ခိုင္းေစ ၿပီးမွ၊ ျပစ္မႈဆိုင္ရာအက်ဥ္းသားေတြကို အစီအစဥ္ရိွရိွ စနစ္တက် ေန႔စဥ္ သတ္ပစ္ေနတာကို၊ ကိုယ္ေတြ႔ႀကံဳခဲ့ရ သူ စစ္သည္ေဟာင္း ဦးထြန္းလင္းရဲ႕ ေျပာစကားေတြကို ဆက္ၿပီး တင္ဆက္သြားပါမယ္။

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ ၁၉၈၃ ခုႏွစ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ အာဇာနည္ဗိမၼာန္ကို ေျမာက္ကိုးရီးယားသူလွ်ိဳေတြ ဗံုးခဲြ တိုက္ခိုက္ခဲ့စဥ္က၊ အဲဒီ ဗံုးခဲြတရားခံသူလွ်ိဳေတြကို၊ လိုက္လံလက္ရဖမ္ဆီးခဲ့တာမွာ၊ ကိုယ္တိုင္ပါ၀င္ခဲ့သူ တဦး ျဖစ္တဲ့၊ သန္လ်င္ၿမိဳ႕ ခလရ(၉၀)က စစ္သည္ ဦးထြန္းလင္းဟာ၊ ေနာက္ပိုင္းမွာ တပ္မေတာ္က ထြက္ခြာလာခဲ့ တဲ့ စစ္သည္ေဟာင္းတဦး ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ သူဟာ ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္း လိြဳင္လင္ခရိုင္ နမ့္ဆန္ၿမိဳ႕မွာရိွ တဲ့ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြရိွရာကို သြားေရာက္ခဲ့ၿပီး၊ ၿခံလုပ္ငန္းယာလုပ္ငန္းေတြနဲ႔ ဘသ၀စ္ထူေထာင္ဖို႔ ႀကိဳး ပမ္းေနတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ၊ သူ႔ရဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္က တပ္မေတာ္တပ္ရင္းတပ္ဖဲြ႔ေတြနဲ႔ပတ္သက္ေနတဲ့ မေတာ္မတရား လုပ္မႈေတြ သူ႔ရဲ႕အေတြ႔အႀကံဳေတြကို အခုလို စၿပီး ေျပာပါတယ္။

( ဗီအိုေအမွ ၂၀၁၀ ႏို၀င္ဘာ (၂၆) ႏွင့္ ၂၀၁၀ ဒီဇင္ဘာ (၃) တို႔တြင္ ထုတ္လႊင့္ခဲ့သည့္ "တပ္မႉးတပ္သား ေျပာစကား" - အမွတ္စဥ္ (၀၃၆) ႏွင့္ (၀၃၇) ၊ " ျမန္မာ-ေျမာက္ကိုးရီးယားဆက္ဆံေရး ႏွင့္ အာဗာနည္ဗိမၼာန္ တိုက္ခိုက္ခံရမႈ" - အပိုင္း (၁) ႏွင့္ (၂) တို႔တြင္၊ ဦးထြန္းလင္း၏ ေျပာစကားမ်ားကို ဖတ္ရႈ / နားဆင္ ႏိုင္ပါ သည္။)

ဦးထြန္းလင္း။ ။ ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္း လိြဳင္လင္ခရိုင္ နမ့္ဆန္ၿမိဳ႕ေပါ့။ အဲဒီနမ့္ဆန္ၿမိဳ႕မွာ အမွတ္(၆)ရပ္ကြက္က ေဆးရံုနားမွာ က်ေနာ္ ေနခဲ့တယ္။ က်ေနာ္တို႔ (၆)ရပ္ကြက္မွာ သခၤ်ဳိင္းတခုရိွတယ္။ ဒီၿမိဳ႕မွာ သခၤ်ဳိင္းက (၆)ရပ္ကြက္မွာပဲ ရိွတယ္။ အဲဒီသခၤ်ဳိင္းမွာ အက်ဥ္းသားအေလာင္းေတြကို လာလာၿပီးျမွဳပ္ တာေပါ့။ က်င္းတက်င္းကို ႏွစ္ေလာင္းသံုး ေလာင္းထပ္ၿပီး ျမွဳပ္ေနတာ၊ ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ ျဖစ္ေနေတာ့၊ ၿမိဳ႕ လူထုက “ဒီလို လာလာျမွဳပ္ေနရင္ ငါတို႔ၿမိဳ႕ခံေတြကို ျမွဳပ္ဖို႔ေနရာရိွေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး၊ ဒါကို တားမွ ျဖစ္မယ္” ဆိုၿပီး၊ ေနာက္ဆံုးမွာ တားယူခဲ့ရတာေပါ့။ (အက်ဥ္းသား)အေလာင္းေတြကို ဒီမွာ လာမျမွဳပ္ဖို႔၊ေတာထဲသြားျမွဳပ္ ၾကဖို႔၊ အဲဒီလို တားခဲ့ၾကရတယ္။

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ အက်ဥ္းသားဆိုတာကို ဘယ္လိုလုပ္ အေသအခ်ာ သိလဲခင္ဗ်။ အက်ဥ္းသား၀တ္စံု ျဖစ္တဲ့ အေပၚအျဖဴ ေအာက္အျဖဴ သေဘာမ်ိဳးလား။ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ရပ္ကြက္လူထုက သတိထားမိလဲ ခင္ဗ်။ ဒီအေလာင္းေတြဟာ အက်ဥ္းသားေတြ ဆိုတာကို။

ဦးထြန္းလင္း။ ။ လာျမွဳပ္တာက လယ္ထြန္စက္ေနာက္တဲြေပၚမွာ တင္လာတယ္။ အေလာင္းေတြကို ေထာ္လာ ဂ်ီေနာက္တဲြနဲ႔ အဲဒီလို တင္လာတယ္။ တခ်ိဳ႔႕ေတြဆို ဒီအတိုင္း ေျခက်ဥ္းေတြ ျဖဳတ္မရလို႔၊ ဒီအတိုင္း ေျခက်ဥ္းႀကီးတန္းလန္းနဲ႔ ျမွဳပ္တဲ့အေလာင္းေတြေတာင္ ေတြ႔ရတယ္။

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ အဲဒီအေလာင္းေတြကို ဘယ္ဖဲြ႔က သယ္လာတာလဲခင္ဗ်။ အက်ဥ္းဦးစီးဌာနကလား။ ဒါမွမဟုတ္ ဘယ္အဖဲြ႔အစည္းကလဲ ခင္ဗ်။

ဦးထြန္းလင္း။ ။ အက်ဥ္းဦးစီးဌာနက သယ္တာ။ အက်ဥ္းဦးစီးဌာနပိုင္လယ္ထြန္စက္ေတြေနာက္တဲြ ေတြနဲ႔ သယ္တာ။ ေမာင္းတဲ့လူကလည္း အက်ဥ္းဦးစီးဌာန ယူနီေဖါင္းနဲ႔ပဲ။

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ အက်ဥ္းသားေတြ ေန႔စဥ္ေသဆံုးေနၿပီးေတာ့၊ ဒီသခၤ်ဳိင္းထဲမွာ လာၿပီး ျမွဳပ္ႏံွေနတဲ့ ကိစၥဟာ၊ နမ့္ဆန္ၿမိဳ႕မွာ ရိွေနတဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္မႈပိုင္းအာဏာပိုင္ေတြနဲ႔ ဘယ္လို ပတ္သက္မႈရိွလဲ၊ သို႔မဟုတ္ ဘယ္ လို အဖဲြ႔အစည္းေတြနဲ႔၊ ဒီကိစၥနဲ႔ ဘယ္လို ဆက္ႏြယ္ေနပါလဲ ခင္ဗ်။

ဦးထြန္းလင္း။ ။ အဲဒီ အက်ဥ္းဦးစီးဌာန ေက်ာက္ထုတ္လုပ္ေရးစခန္းဆိုတာက၊ နမ့္ဆန္ၿမိဳ႕မွာ ရိွတဲ့ စစ္ဗ်ဴဟာနဲ႔၊ အေရွ႕ပိုင္းတိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္ (ထိုအခိ်န္က တိုင္းမႉးမွာ ၾကည္း ၉၈၂၇ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တင္ထြဋ္ OTS 29) တို႔က တိုက္ရိုက္ႀကီးၾကပ္ကြပ္ကဲတာ ခင္ဗ်။ အဲဒီမွာရိွတဲ့ ခလရ(၆၆)က တပ္ရင္းမႉးတို႔၊ ဒီဗ်ဴဟာမႉးတို႔က ဒီ ေက်ာက္ထုတ္စခန္းကို အၿမဲ လာေနၾကတာ။ ရဟတ္ယာဥ္ပ်က္က်လို႔ေသသြားခဲ့တဲ့ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတင္ဦး ကိုယ္တိုင္လည္း လာသြားဘူးတယ္။ ဒီေလဆိပ္စီမံကိန္းအတြက္ တြန္းၿပီးလုပ္ေနတဲ့ ကာလ ျဖစ္ေနတာကိုး။

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ ေက်ာက္ထုတ္လုပ္ေရးစခန္းနဲ႔ ေလဆိပ္စီမံကိန္းနဲ႔ တပ္မေတာ္နဲ႔ ဘယ္လိုပတ္သက ္ဆက္ႏြယ္ေနလဲဆိုတာ၊ နည္းနည္းရွင္းျပေပးပါဦး။

ဦးထြန္းလင္း။ ။ အဲဒီမွာဆိုင္းဘုတ္က ဘယ္လိုေရးထားလဲဆိုေတာ့၊ “နမ္႔ဆန္ၿမိဳ႕ အျပည္ျပည္ဆိုင္ ရာ ေလဆိပ္စီမံကိန္း"၊ ေနာက္တခါ အဲဒီေအာက္ကမွ “အက်ဥ္းဦးစီးဌာန၊ ေက်ာက္ထုတ္လုပ္ေရးစခန္း” လို႔ ေရးထားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီေလဆိပ္ႀကီးၿပီးသြားတဲ့ ၁၉၉၅ မွာက်ေတာ့၊ အဲဒီေလဆိပ္ႀကီးဟာ “နမ္႔ဆန္ ေလတပ္ စခန္းဌာနခ်ဳပ္” လို႔ ျဖစ္သြားတာ ခင္ဗ်။

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေလဆိပ္ေကာ မဟုတ္ေတာ့ဘူးလား။

ဦးထြန္းလင္း။ ။ မဟုတ္ေတာ့ဘူး ဗ်။ အဲဒီမွာ စၿပီး ေက်ာက္ထုတ္တုန္းကေတာ့၊“နမ္႔ဆန္ၿမိဳ႕အျပည္ ျပည္ဆိုင္ရာ ေလဆိပ္စီမံကိန္း” ဆိုၿပီး၊ ေက်ာက္ေတြထုတ္ခဲ့တာ။ ေလဆိပ္ႀကီးၿပီးသြားေတာ့၊ ေလတပ္က ဗိုလ္ မႉးခ်ဳပ္ဘေ႒းခ်စ္ (DSA 3) က ပထမဆံုးလာၿပီးတာ၀န္က်တဲ့ ေလတပ္စခန္းမႉးေပါ့။ “နမ္႔ဆန္ ေလတပ္စခန္း ဌာနခ်ဳပ္”ကို သူနဲ႔စၿပီး ဖြင့္ခဲ့တာခင္ဗ်။

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ ဦးထြန္းလင္းေျပာတဲ့ ေက်ာက္ထုတ္စခန္းက အက်ဥ္းသားေတြ ေန႔စဥ္ေသဆံုးေန တဲ့ကိစၥနဲ႔ အခု ေလဆိပ္လို႔ နံမည္ျပၿပီးေတာ့မွ ေလတပ္စခန္းဌာနခ်ဳပ္ တည္ေဆာက္တာနဲ႔၊ ဘယ္လိုပတ္သက္ ဆက္ႏြယ္ေနလဲ ခင္ဗ်။

ဦးထြန္းလင္း။ ။ စစ္တပ္က ဒီဥစၥာကို လွ်ိဳ႕၀ွက္ၿပီး လုပ္ခဲ့တာေပါ့ဗ်ာ။ ဒီအက်ဥ္းသားေတြကို အသံုး ျပဳၿပီး၊ ေလတပ္စခန္းတခု ေဆာက္တာေပါ့။ ဒါကို ပထမပိုင္းမွာ ဖံုးဖံုးဖိဖိနဲ႔လုပ္ၿပီးေတာ့၊ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေလဆိပ္စီမံကိန္း ဆိုၿပီး ေခါင္းစဥ္တပ္ထားပံု ရပါတယ္။ ဒီစီမံကိန္းကိုက ေတာ္ေတာ္ကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေန႔ ေရာညေရာ လုပ္တာေလ။ အဲဒီလုိလုပ္တာမွာ အက်ဥ္းသားေတြကို အသံုးျပဳၿပီးလုပ္ေတာ့၊ အက်ဥ္းသားေတြ ေသကုန္တာေပါ့။

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ ဘယ္လိုျဖစ္ၿပီး ေသကုန္တာလဲ။ ရာသီဥတုဒဏ္ မခံႏိုင္လို႔လား။ အဟာရ မျပည့္လို႔ လား။ အလုပ္ေတြ အရမ္းလုပ္ရလို႔လား။ ဘယ္လိုေၾကာင့္ ေန႔စဥ္ ႏွစ္ဦးသံုးဦး အဲဒီလို တျဖဳတ္ျဖဳတ္ ကြယ္လြန္ ေနၾကရတာလဲ ခင္ဗ်။

ဦးထြန္းလင္း။ ။ ရာသီဥတုေၾကာင့္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဘာလဲဆိုေတာ့ အဟာရခ်ိဳ႕တဲ့တာနဲ႔ အလုပ္ ကို လူတေယာက္ လုပ္ႏိုင္တဲ့၀န္ထက္ကို ပိုၿပီး ခိုင္းတာေပါ့။ ေနာက္တခါ ရိုက္ႏွက္ႏိွပ္စက္ညွင္းပန္းတာေတြ ခံၾကရတာရယ္။ အဲဒါေတြေၾကာင့္ ေသကုန္ၾကတာ။

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ က်ေနာ္တို႔ နားလည္ထားတာက အက်ဥ္းဦးစီးဌာနဆိုတာ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဌာန ေအာက္က၊ တပ္မေတာ္(ေလ)က ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီးဌာနေအာက္က။ ၀န္ႀကီးဌာနႏွစ္ခု မတူဘူး။ တကယ္ လို႔ ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီးဌာနက ဒီေလတပ္စခန္းကို တည္ေဆာက္ဖို႔၊ အလုပ္သမားလိုခ်င္တယ္ ဆိုရင္၊ တျခား နည္းနဲ႔ ရွာရမယ္။ ဒါေပမဲ့ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဌာနနဲ႔ ဆက္ၿပီး လုပ္လိုက္တဲ့ဟာမွာ၊ ဒီေက်ာက္ထုတ္စခန္းက နဂိုတုန္းကေကာ ဒီေနရာမွာ ရိွလား ခင္ဗ်။ ဒီ ဒီေလတပ္စခန္းကို မေဆာက္ခင္က။

ဦးထြန္းလင္း။ ။ မရိွဘူး၊ မရိွဘူး ခင္ဗ်။

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ အဲဒီ အက်ဥ္းသားေတြက ဘယ္ကေန ေရာက္လာၾကတာလဲ ခင္ဗ်။

ဦးထြန္းလင္း။ ။ အဲဒီ အက်ဥ္းသားေတြကို နယ္ေပါင္းစံုကေန ပို႔တာပဲ။ ရန္ကုန္အင္းစိန္ေထာင္က ေန ပို႔တယ္။ မႏၱေလး အုတ္ဖိုေထာင္ကေန ပို႔တာရိွတယ္။ သာယာ၀တီေထာင္က ပို႔တာရိွတယ္။ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ သိကၽြမ္းသြားတဲ့ ေထာင္၀င္စာ လာပို႔ေနၾကတဲ့ မိသားစုေတြေတာင္ ရိွပါတယ္။ အဲဒါ ပဲခူးတိုင္းအေနာက္ျခမ္း ေရၾကည္ေျခာက္ခမ္းလို႔ ေခၚၾကတဲ့ ရြာေတြကေပါ့။ ရြာလံုးကၽြတ္ သစ္ကိစၥနဲ႔ ေထာင္က်ၾကတာ။ အပက (၃) အမႈနဲ႔ ေထာင္က်ၾကတဲ့သူေတြ။ သူတို႔အုပ္စုေတြဆို အေသအေပ်ာက္ အမ်ားဆံုးပဲ။

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲခင္ဗ်။ နည္းနည္းေျပာျပေပးပါဦး။ ဒီအတိုင္းဆို နမ္႔ဆန္ေလတပ္ စခန္းဌာနခ်ဳပ္ ဆိုတာ၊ လူ႔အသက္ေတြ မ်ားစြာနဲ႔ ရင္းႏီွးတည္ေဆာက္ထားရတဲ့ သေဘာျဖစ္ေနတယ္။ ဒီဥစၥာ က ရာဇ၀င္လိုက္ၾကည့္ရင္ ဘယ္လိုရိွမယ္ဆိုတာ၊ သိခ်င္စရာဘဲေလ။

ဦးထြန္းလင္း။ ။ အဲဒီ ေက်ာက္ထုတ္လုပ္စခန္းရဲ႕ ေထာင္ပိုင္က ဦးစိုးေအာင္ တဲ့။ သူ႔ ရာဇ၀င္က သူက အက်ဥ္းဦးစီးဌာနက မဟုတ္ဘူး။ သူက စစ္တပ္ကေန အက်ဥ္းဦးစီးဌာနကို ေရာက္လာၿပီးေတာ့၊ သူ႔ကို တမင္တကာ စစ္တပ္ကေန ေရြးၿပီး ေခၚလိုက္တဲ့ သေဘာရိွပါလိမ့္မယ္။

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ အသြင္ေျပာင္းဆိုတာက အဲဒီေခတ္မတိုင္ခင္ထဲက ရိွေနတာပဲ။ တပ္ကေန အရပ္ ဘက္၀န္ႀကီးဌာနေတြေအာက္က ဦးစီးဌာနေတြ ေကာ္ပိုေရးရွင္းေတြကို လာေနၾကတာပဲ။ ဦးစိုးေအာင္က တပ္ မေတာ္ကေန ဘာအဆင့္နဲ႔ လာခဲ့တာလဲ ခင္ဗ်။

ဦးထြန္းလင္း။ ။ တပ္မေတာ္(ၾကည္း)ကေန အရာခံဗိုလ္အဆင့္နဲ႔ လာခဲ့တာပါ။ က်ေနာ္ဆိုလိုခ်င္တာ က၊ သူ႔ကို ေရြးေခၚတယ္ဆိုတာက၊ တျခား သူ႔အဆင့္နဲ႔ တူတဲ့ အက်ဥ္းဦးစီးဌာနက ေထာင္ပိုင္ေတြ အမ်ားႀကီး ရိွတယ္။ သူ႔ကို ဘာေၾကာင့္ ေရြးေခၚလဲဆိုေတာ့၊ ဒီစီမံကိန္းကိစၥမွာ အက်ဥ္းသားေတြက အေသအေပ်ာက္မ်ား မယ္၊။ အက်ဥ္းသားတေယာက္ ေသသြားတယ္ဆိုရင္၊ စာရြက္ေပၚကစာရင္းထဲမွာက ေသခ်င္မွေသတာ။အေသ မျပပဲ ထားတာေတြ ရိွတယ္။ ဥပမာ - အက်ဥ္းသားတေယာက္ ေသသြားတယ္၊ အဲဒီ အက်ဥ္းသားဟာ ေနာက္ သံုးလၾကာရင္ လြတ္ေတာ့မယ့္သူျဖစ္တယ္ ဆိုရင္၊ အဲဒီအက်ဥ္းသားကို စာရြက္ေပၚကစာရင္းထဲမွာ အေသမျပ ေသးဘူး၊ အရွင္ ဆက္ျပထားတဲ့ အတြက္ အဲဒီ အက်ဥ္းသားအတြက္ ရေနတဲ့ရိကၡာကို သူက (ေထာင္ပိုင္ဦးစိုး ေအာင္က) ထုတ္စားတယ္။ အဲဒီ အက်ဥ္းသား ထုတ္လုပ္ရမယ့္ ေက်ာက္ (အခိ်ဳးအစား quota) ကို၊ က်န္တဲ့ အက်ဥ္းသားေတြက ထုတ္ေပးရတယ္။

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ အဲဒီ အက်ဥ္းသားက တကယ္ မရိွေတာ့ဘူး။ ဆံုးသြားၿပီေပါ့။

ဦးထြန္းလင္း။ ။ ေသသြားၿပီ။ ေနာက္သံုးလ က်ရင္၊ အဲဒီ အက်ဥ္းသားကို ျပန္လႊတ္လိုက္ၿပီဆိုၿပီး၊ သူက စာရြက္ေပၚက စာရင္းထဲမွာ “အလြတ္” ျပလိုက္တယ္။

ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ ေရွ႕သီတင္းပတ္ စေနေန႔မနက္ခင္းနဲ႔ညေနခင္းေတြမွာ “စစ္ေပၚတာအျဖစ္ေသသည္ ထိ ႏိွပ္စက္ညွင္းပန္း အသံုးခ်ခံ ျပစ္မႈဆိုင္ရာအက်ဥ္းသားမ်ား - အပိုင္း (၂)” ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္နားဆင္ၾကပါ။ က်ေနာ္ ေရာ္နီညိမ္းပါ။

ျမန္မာ ေျမာက္ကိုးရီးယား ဆက္ဆံေရးနဲ႔ အာဇာနည္ဗိမာန္ တိုက္ခိုက္ခံရမႈ အပိုင္း (၁)

XS
SM
MD
LG