သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

ၿပီးခဲ့တဲ့ ေမလ ၃ ရက္ေန႔ဟာ ကမၻာ့စာနယ္ဇင္း လြတ္လပ္ခြင့္ေန႔ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ၂၀၁၁ ဧၿပီ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ ဦးေဆာင္တဲ့ အစိုးရ အဖဲြ႕သစ္ တာ၀န္ယူၿပီးေနာက္ပိုင္း ၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လမွာ နာမည္ဆိုးနဲ႔ေက်ာ္ၾကားတဲ့ စာေပစိစစ္ေရးစနစ္ ဖ်က္သိမ္းေပးပါတယ္။ ၂၀၁၃ ဧၿပီမွာ ေန႔စဥ္ သတင္းစာ ထုတ္ေ၀ခြင့္ျပဳပါတယ္။ ခုလို စာနယ္ဇင္း လြတ္လပ္ခြင့္ေပးလိုက္တ့ဲအတြက္ ႏုိင္ငံတကာရဲ႕ ခ်ီးက်ဴးမႈကိုလည္း ခံရပါတယ္။ ခုဆိုရင္ အစိုးရ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးဌာနက ေရးဆဲြတဲ့ ပံုႏွိပ္/ထုတ္ေ၀ ဥပေဒနဲ႔ ယာယီ စာနယ္ဇင္းေကာင္စီကေရးဆဲြတဲ့ သတင္းမီဒီယာဥပေဒ ႏွစ္ခု အတည္ျပဳၿပီးပါၿပီ။ နည္းဥပေဒေတာ့ မထြက္ေသးပါဘူး။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ သတင္းမီဒီယာ လြတ္လပ္ခြင့္ ဘယ္ေလာက္ ရၿပီလဲ၊ ဘာေတြထပ္ၿပီး ႀကိဳးစားဖို႔ လိုေနေသးလဲဆိုတာ ဒီတစ္ပတ္ ေဆြးေႏြးတင္ျပသြားပါ့မယ္။

ဦးစည္သူေအာင္ျမင့္။ ။ သတင္းမီဒီယာ လြတ္လပ္ခြင့္လို႔ ေျပာလိုက္တာနဲ႔ ႐ုပ္/သံ၊ ေရဒီယိုနဲ႔ စာနယ္ဇင္း အားလံုး အက်ံဳး၀င္ပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ အေတာ္ေလး ရွိလာၿပီလုိ႔ ႏုိင္ငံတကာက ခ်ီးက်ဴးေနတဲ့တိုင္ ႐ုပ္/သံ ထုတ္လႊင့္ခြင့္နဲ႔ ေရဒီယိုထုတ္လႊင့္ခြင့္ ႏွစ္ခုကိုေတာ့ အစိုးရက ရာႏွဳန္းျပည့္ ထိန္းခ်ဳပ္ထားဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ႐ုပ္/သံ ထုတ္လႊင့္ခြင့္လို႔ဆိုလိုက္ရင္ အစိုးရပိုင္၊ စစ္တပ္ပိုင္နဲ႔ ပုဂၢလိက တစ္ပိုင္းလို႔ေခၚတဲ့ ေရႊသံလြင္ကုမၸဏီရဲ႕ စကိုင္းနက္ နဲ႔ MRTV-4 ထုတ္လႊင့္ေနတဲ့ ေဖာ္အဲဗား ဂ႐ုဖ္ တို႔ပဲ ရွိပါတယ္။ ခုလို ႐ုပ္/သံထုတ္လႊင့္တဲ့လုပ္ငန္းကို အစိုးရနဲ႔နီးစပ္တဲ့ စီးပြားေရးသမားႏွစ္ေယာက္ကိုပဲ လုပ္ကိုင္ခြင့္ ျပဳထားတဲ့အတြက္ ႐ုပ္/သံေလာက သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ လံုး၀ ဆိတ္သုဥ္းေနပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ႏုိင္ငံတကာက ႐ုပ္/သံနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေပးတဲ့အကူအညီ၊ အေထာက္အပံ့ေတြကိုလည္း အစိုးရမီဒီယာနဲ႔ အဲဒီ ခ႐ိုနီ ႐ုပ္/သံ ကုမၸဏီေတြကပဲ ခဲြေ၀ရရွိေနၾကပါတယ္။ ဒါတင္မက ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း ႐ုပ္/သံ ထုတ္လႊင့္ခ်င္တဲ့ ႏိုင္ငံျခား ႐ုပ္/သံသတင္းဌာနေတြဟာလည္း အဲဒီ ကုမၸဏီ ႏွစ္ခုနဲ႔ပဲ ပူးေပါင္းလုပ္ကိုင္ၾကရပါတယ္။ အျခား ေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္ မရိွပါဘူး။

အင္ၾကင္းႏုိင္။ ။ ေရဒီယို ထုတ္လႊင့္ခြင့္လည္း ဒီလိုပါပဲ။ အစိုးရပိုင္၊ စစ္တပ္ပိုင္နဲ႔ ခ႐ိုနီ (၆) ေယာက္ပိုင္ အသံလႊင့္ဌာနေတြပဲ ရွိပါတယ္။ ႐ုပ္/သံနဲ႔ ေရဒီယို ထုတ္လႊင့္ခြင့္ ပုဂၢလိကကို ဘာေၾကာင့္ လုပ္ခြင့္မျပဳရသလဲ ေမးရင္ အစိုးရဘက္က ဥပေဒမရွိေသးဘူးဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ ေပးတတ္ၾကပါတယ္။ ခုဆိုရင္ ျပန္ၾကားေရး ၀န္ႀကီးဌာနဟာ ႐ုပ္/သံနဲ႔ ေရဒီယို ထုတ္လႊင့္ခြင့္ ဥပေဒၾကမ္း လႊတ္ေတာ္ကို တင္ထားၿပီးပါၿပီ။ လႊတ္ေတာ္က ေဆြးေႏြး၊ အတည္ျပဳၿပီး သမၼတဘက္က ကန္႔ကြက္ဖို႔မရွိရင္ ဥပေဒ ျဖစ္လာပါမယ္။ ေနာက္တဆင့္္ ျပန္ၾကားေရး ၀န္ႀကီးဌာနက နည္းဥပေဒ ျပဌာန္းၿပီးမွသာ ဥပေဒ အသက္၀င္ ပုဂၢလိကေတြ လုပ္ခြင့္ရမွာပါ။ ဒီအတြက္ ႐ုပ္/သံနဲ႔ ေရဒီယိုလုပ္ငန္း ပုဂၢလိက လုပ္ခြင့္ရဖို႔ ဆိုတာဟာ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္အထိ ေရာက္သြားႏုိင္ၿပီး ေတာ္႐ံုနဲ႔လည္း လုပ္ငန္းေတြ ထူေထာင္ လည္ပတ္ႏုိင္ၾကဦးမွာ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပဲြ မတုိင္ခင္ကာလ အစိုးရ၊ စစ္တပ္နဲ႔ အစိုးရကိုလိုလားတဲ့ ခ႐ိုနီေတြလက္ထဲမွာပဲ အင္အားႀကီး ႐ုပ္/သံနဲ႔ ေရဒီယို မီဒီယာေတြ ရွိေနျခင္းဟာ ေရြးေကာက္ပဲြကို မမ်ွမတ ျဖစ္ေစႏုိင္ပါတယ္။

ဦးစည္သူေအာင္ျမင့္။ ။ သတင္းစာ၊ ဂ်ာနယ္၊ မဂၢဇင္း ေရးသားေဖာ္ျပခြင့္ကေတာ့ ဘာပဲေျပာေျပာ လြတ္လပ္ခြင့္ ရခဲ့ပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ လြယ္လြယ္ရခဲ့တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးဌာနက သူ႔ဖာသာသူ ေျဖေလ်ာ့ေပးခဲ့တာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ၂၀၁၁၊ ၁၂ ႏွစ္ႏွစ္တာ ကာလပတ္လံုး စာနယ္ဇင္း သမားေတြ တြန္းတြန္းတိုက္တိုက္ တိုက္ပဲြ၀င္ခဲ့လို႔ ရလာတဲ့ အသီးအပြင့္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ခုဆိုရင္ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ကို တစ္စံုတရာ အာမခံႏုိင္မယ့္ ဥပေဒႏွစ္ခု အတည္ျပဳၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ နည္းဥပေဒ ျပဌာန္းႏုိင္ျခင္း မရွိေသးေတာ့ ဘယ္ေလာက္ အတိုင္းအတာ အထိ အာမခံခ်က္ ရွိမလဲ- စိတ္မခ်ရေသးပါဘူး။ ခုကိုပဲ ျပန္ၾကားေရး ၀န္ႀကီးဌာနဟာ ထုတ္ေ၀ဖို႔ တင္ျပထားတဲ့ သတင္းစာ၊ ဂ်ာနယ္၊ မဂၢဇင္း လိုင္စင္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး နည္းဥပေဒ မရွိေသးလို႔ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ ရပ္ဆိုင္းထားပါေသးတယ္။

ခုတေလာ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ေျပာဆို္ေနၾကတဲ့ ျပႆနာတစ္ခုက စာနယ္ဇင္း လြတ္လပ္ခြင့္ ရၿပီးေနာက္မွ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အလဲဗင္းမီဒီယာ သတင္းေထာက္ မခိုင္နဲ႔ ဒီဗြီဘီသတင္းေထာက္ ကိုေဇာ္ေဖတို႔ ေထာင္ခ်ခံရမႈ၊ ယူနတီ သတင္းဂ်ာနယ္ CEO နဲ႔ သတင္းေထာက္ေတြ ႏုိင္ငံေတာ္လ်ွိဳ႕၀ွက္ခ်က္ဥပေဒနဲ႔ တရားစဲြဆိုခံရမႈေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ျပည္တြင္းက စာနယ္ဇင္းသမားေတြနဲ႔ ျပည္ပသတင္းမီဒီယာ အဖဲြ႔အစည္းေတြရဲ႕ ကန္႔ကြက္မႈ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒီ ျပႆနာနဲ႔ပတ္သက္ရင္ အစိုးရရဲ႕ မတရားဖိႏွိပ္မႈကို ကန္႔ကြက္ရမွာျဖစ္သလို ကိုယ့္ သတင္းမီဒီယာသမားေတြဘက္က ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ေတြ ရွိခဲ့ရင္လည္း သင္ခန္းစာယူ ျပဳျပင္တာ၊ သတင္းမီဒီယာသမားေတြ အရည္အခ်င္း ျမႇင့္တင္တာမ်ိဳးေတြ လုပ္ဖို႔လည္း လိုအပ္ေနပါတယ္။ ဒါမွသာ က်န္ေနေသးတဲ့ သတင္းမီဒီယာ လြတ္လပ္ခြင့္ တိုက္ပဲြအတြက္ မ်က္ေျခ ျပတ္မသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အင္ၾကင္းႏုိင္။ ။ ေနာက္ထပ္ က်န္ေနေသးတဲ့ ျပႆနာက အစိုးရ ျပန္ၾကားေရး ၀န္ႀကီးဌာနေအာက္က ႐ုပ္/သံ၊ ေရဒီယို နဲ႔ စာနယ္ဇင္း လုပ္ငန္းေတြ အားလံုးကို Public Services Media ဆိုၿပီး အသြင္ေျပာင္းမယ့္ ကိစၥပါ။ တကယ္ေတာ့ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးဌာန ေအာက္က အဲဒီ မီဒီယာ လုပ္ငန္းႀကီး တစ္ခုလံုးကို အထက္ကေနေအာက္အထိ စစ္ဗိုလ္ေဟာင္းေတြနဲ႔ စနစ္တက် ဖဲြ႔စည္းထားတာပါ။ အစိုးရဟာ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ကေန ဒီမိုကေရစီ စနစ္ဆီ ကူးေျပာင္းမယ္ ေျပာေနေပမယ့္ စစ္ဗိုလ္ေဟာင္းေတြနဲ႔ ဖဲြ႔စည္းထားတဲ့ ဒီ မီဒီယာ လုပ္ငန္းႀကီးတစ္ခုလံုးကို ပုဂၢလိကပိုင္ေျပာင္းတာ၊ ေလွ်ာ့ခ်တာမလုပ္ဘဲ ေခါင္းစဥ္တစ္ခုနဲ႔ ဆက္ၿပီး ထိန္းခ်ဳပ္သြားဖို႔ ႀကံစည္္ေနပါတယ္။ အဲဒီအထဲကမွ သတင္းမီဒီယာသမားေတြ အထူးေ၀ဖန္ေနတာ သတင္းစာ ထုတ္ေ၀တဲ့ လုပ္ငန္းပါ။ ႏိုင္ငံတကာမွာ Public Services Broadcasting PSB လို႔ေခၚတဲ့ အမ်ားျပည္သူ ၀န္ေဆာင္မႈ ႐ုပ္/သံလႊင့္ လုပ္ငန္းဆိုတာပဲ ရွိပါတယ္။ သတင္းစာကို အဲဒီ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ ထားေလ့ မရွိၾကပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အစိုးရရဲ႕ မီဒီယာလုပ္ငန္းေတြ အမ်ားျပည္သူ၀န္ေဆာင္မႈ ေခါင္းစဥ္ေအာက္ ကူးေျပာင္းတဲ့အခါ သတင္းစာလုပ္ငန္းကို ခြင့္မျပဳဖို႔ အေလးအနက္ ကန္႔ကြက္ၾကရပါဦးမယ္။

ဦးစည္သူေအာင္ျမင့္။ ။ အားလံုးၿခံဳငံုသံုးသပ္လိုက္ရင္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ႐ုပ္/သံမီဒီယာနဲ႔ ေရဒီယို အသံလႊင့္ လုပ္ငန္းေတြ လံုး၀ လြတ္လပ္ခြင့္ မရွိေသးပါဘူး။ စာနယ္ဇင္း လြတ္လပ္ခြင့္နဲ႔ ပတ္သက္ရင္ေတာ့ လြတ္လပ္စြာ ေရးသား ေဖာ္ျပခြင့္ ရေနေပမယ့္ ထုတ္ေ၀ခြင့္နဲ႔ ပါတ္သက္ၿပီး နည္းဥပေဒ မထြက္ေသးတာမို႔ စိတ္မခ်ရေသးပါဘူး။ အလားတူ သတင္းရယူခြင့္နဲ႔ ပတ္သက္တာ၊ သတင္းသမား အခြင့္အေရးနဲ႔ ပတ္သက္တာေတြကိုလည္း ဥပေဒပါ အခြင့္အေရး မရၾကေသးပါဘူး။ ဒီအတြက္ မေမ့မေလ်ာ့ ဆက္ၿပီး ေတာင္းဆို တိုက္ပဲြ၀င္ၾကရဦးမွာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း သံုးသပ္တင္ျပလိုက္ရပါတယ္။
XS
SM
MD
LG