သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

ဒီတပတ္ ျမန္မာ့မ်က္ေမွာက္ေရးရာ အစီအစဥ္မွာ ျမန္မာအစုိးရႏွင့္ စစ္ေရးအေျခအေန ပိုမိုဆိုးရြားလာေနၿပီး ႏိုင္ငံေရးေျပလည္မႈ ရရွိဖို႔ကလည္း ပိုၿပီးအလွမ္းေဝးလာတဲ့ KIA ျပႆနာဟာ က်န္တဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြႏွင့္ ျမန္မာအစိုးရတို႔အၾကား ရထားတဲ့ သေဘာတူညီခ်က္ေတြကို ဘယ္လိုမ်ား ထိခိုက္ႏိုင္ပါသလဲ။ တရုတ္-ျမန္မာဆက္ဆံေရးကိုလည္း ဘယ္လို ထိခိုက္ႏိုင္သလဲဆိုတာေတြကို သမိုင္းပညာရွင္ေတြျဖစ္ၾကတဲ့ ဦးေအာင္ခင္၊ ကေမာၻဇဝင္း တို႔ႏွင့္ ဦးေက်ာ္ဇံသာက ေဆြးေႏြးေမးျမန္းထားပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ။ ။ အခု ကခ်င္ျပည္နယ္မွာ KIA KIO ႏွင့္ျဖစ္ေနတဲ့ ကိစၥဟာ ေျပလည္ႏိုင္မဲ့ အေျခအေနမရွိေတာ့ အႏၱရာယ္ႏွစ္ခု က်ေနာ္က ၾကည့္ခ်င္ပါတယ္။ က်န္တဲ့ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အင္အားစုေတြႏွင့္ေကာ ျပန္ၿပီးေတာ့ ခြာၿပဲသြားႏိုင္သလား။ ဆက္လက္ေျပလည္မႈ ရႏိုင္မယ့္ အလားအလာရွိရဲ႕လား။ ျပန္ၿပီး ၿပဲသြားႏိုင္သလား ဆိုတာတစ္ခ်က္ရယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က တရုတ္ကေနၿပီးေတာ့ ကခ်င္တို႔၊ ဝတို႔၊ အခုထိ ဝ ကိုလည္း အေမရိကန္က ခါးခါးသီးသီး ျဖစ္ေနေတာ့ ဝ ကလည္း ေနရာမရွိဘူး။ ဒီအခ်ိန္မွာ ျမန္မာအစိုးရက အေမရိကန္ႏွင့္ သိပ္အလြမ္းသင့္တယ္ဆိုၿပီး တရုတ္ကလည္း သိပ္မေက်နပ္သံေတြ ၾကားေနရေတာ့ ဒီအင္အားစုေတြကို တရုတ္က ေနာက္က ႀကိဳးကိုင္ၿပီးေတာ့ ျမန္မာအစိုးရကို ဆန္႔က်င္တဲ့ေနရာမွာ အသံုးခ်လာႏိုင္သလား အဲဒီကိစၥေတြ ေဆြးေႏြးခ်င္တာပါ။ ဆိုေတာ့ ပထမဦးဆံုးကေတာ့ အခု ကခ်င္ႏွင့္ ျဖစ္ေနတဲ့ကိစၥဟာ ေျပလည္မႈ မရဘူးဆိုရင္ က်န္လက္နက္ကိုင္အင္အားစု တိုင္းရင္းသားေတြႏွင့္ ျဖစ္ေနတဲ့ကိစၥ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အလားအလာေကာ ေရွ ႔ကိုတိုးလာႏိုင္မလား ဆရာ ကေမာၻဇဝင္း။

ကေမာၻဇဝင္း ။ ။ က်ေနာ္ထင္တယ္။ ဒီကခ်င္ႏွင့္ အဆင္မေျပဘူးဆိုရင္ တျခား တိုင္းရင္းသားႏွင့္လည္း အဆင္ေျပစရာ အၾကာင္းသိပ္မရွိဘူး။ ပထမ က်ေနာ္တို႔ ဒီေခတ္္သစ္သမိုင္းကို ျပန္ၾကည့္လိုက္မယ္ ဆိုလို႔ရွိရင္ ဗမာကြန္ျမဴနစ္ပါတီ က်သြားတဲ့အခါၾကေတာ့ ဝ ေတြကို သူတို႔ ႏွစ္သိမ့္လာႏိုင္တယ္။ အဲဒါက လက္နက္ကိုင္ေနတဲ့ အထဲမွာဆိုလို႔ရွိရင္ အဓိက အင္အားရွိတာက ဝ ရယ္၊ ကရင္ရယ္၊ ကခ်င္ရယ္ေပါ့။ အဲဒီ ဝကို ႏွစ္သိမ့္ႏိုင္ျပီးတဲ့အခါၾကေတာ့ ကခ်င္ႏွင့္ သူ ၁၉၉၄ မွာ သူ peace လုပ္ႏိုင္တယ္။ အဲဒီ ႏွစ္ခုကို သူတို႔ရၿပီးေတာ့ ေနတဲ့အခါၾကေတာ့ ကရင္ကို သူ မဲတိုက္တယ္။ ကရင္က ခါးက်ိဳးသြားတဲ့အခါၾကေတာ့ ကရင္က Peace ျဖစ္တဲ့အခါၾကေတာ့ ဆက္ၿပီးေတာ့မွ သူ ကခ်င္ကို သူ သဲသဲမဲမဲ တိုက္ေနတာေပါ့ေလ။ ကခ်င္ကို တိုက္ၿပီးတာနဲ႔ သူ ကခ်င္ကို ႏိုင္သြားၿပီးလို႔ သူထင္လို႔ရွိလို႔ရွိရင္ ဝကို တိုက္မယ္။ ဆိုေတာ့ သူက တျဖည္းျဖည္း တျဖည္းျဖည္း တစ္ေယာက္စီ တစ္ေယာက္စီ သူ ဆက္လက္ၿပီးေတာ့မွ တိုက္မယ့္သေဘာက သက္ေရာက္ေနတယ္။ ဒါ သမိုင္းရဲ႕ ဒါက ျပေနတာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ ဒီတိုင္းရင္းသားေတြကလည္း ဒီအကြက္ကို ျမင္တဲ့အတြက္ အခု သူတို႔ ကခ်င္ႏွင့္ အဆင္မေျပဘူးဆိုလို႔ရွိရင္ေတာ့ ဆက္လက္၍ ဒီျပည္ေထာင္စုႀကီး ရပ္တည္ဖို႔ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဖို႔ေသာ္လည္းေကာင္း ခက္ခဲမယ္လို႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဒါေပမဲ့ ဆရာ ေစာေစာကေျပာသလို ကရင္တို႔ဘာတို႔က အတိုက္ခံရၿပီးေတာ့ ခါးက်ိဳးသြားၿပီးဆိုေတာ့ သူတို႔ေကာ ျပန္ၿပီးေတာ့ တကယ္လို႔ ကခ်င္ႏွင့္ မေျပလည္တာေတြ႔လုိ႔ ငါတို႔လည္း ျပန္ခ်မယ္ဆိုရင္ေကာ အင္အားျပန္လည္ ထူေထာင္ႏိုင္တဲ့ အလားအလာရွိပါရဲ႕လား သူတို႔အဖြဲ႔ထဲမွာ။

ကေမာၻဇဝင္း ။ ။ ဒါကေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ အတြင္းပိုင္းေပါ့။ ကရင္ထဲမွာလည္း သူတို႔ အဖြဲ႔ႏွစ္ဖြဲ႔က ကြဲေနတာကိုး။ ဒီိ စီပြားေရးႏွင့္ မ်က္စိေစာင္းတဲ့အဖြဲ႔၊ တစ္ဖြဲ႔က အခုအႏိုင္ရသြားတဲ့ အခါၾကေတာ့ ဒီႏိုင္ငံေရးအရလုပ္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ နည္းနည္း ေဘးထုိင္သြားတဲ့အခါၾကမွ။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔က အင္အားရွိတာ မရွိတာေတာ့ က်ေနာ္ သိပ္အတိအက် မသိဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္ နယ္စပ္ႏွင့္ နည္းနည္းေဝးေနလို႔။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔ရဲ႕Moral ေပါ့။သူတို႔ရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ကေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ ဒီ ဘယ္လိုေခၚမလဲ တိုင္းရင္းသား တစ္ဦးၿပီးတစ္ဦး ဆက္လက္ျပီးေတာ့မွ တုိက္ေနလို႔ရွိရင္ေတာ့ သူတို႔ခံမွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာေတာ့ က်ေနာ္ အဲဒီေလာက္ေတာ့ သိတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဟုတ္ကဲ့။ ဆရာ ဦးေအာင္ခင္ကေကာ ဘယ္လို ျမင္ပါသလဲ။ တိုင္းရင္းသားေတြႏွင့္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး ရပ္ထားတယ္ဆိုတဲ့ဟာက ဘယ္ေလာက္ ခိုင္လံုမႈရွိသလဲ ဆရာ။ အဲဒါကေကာ ႏိုင္ငံေရးေျပလည္မႈ မပါရင္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးဟာ အလားကားပဲလို႔ လူေတြက ေျပာေနႀကပါတယ္။ ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ။ သူတို႔ ကခ်င္မဟုတ္တဲ့ က်န္တဲ့အဖြဲ႔ေတြႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအလားအလာ ေရွ ႔တိုးႏို္င္မယ္ ထင္ပါသလား။

ဦးေအာင္ခင္ ။ ။ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြ အေနႏွင့္က သူတို႔ ႏိုင္ငံျခားတုိင္းျပည္ႏွင့္ ကပ္ နယ္ျခားမွာေနတဲ့ ကခ်င္တို႔၊ ရွမ္းတို႔၊ ဝတို႔၊ ကိုးကန္႕။ ေနာက္ ထိုင္းဘက္မွာေနတဲ့ လူေတြက။ အရင္တုန္းက ဆိုလို႔ရွိရင္ သူတို႔က ႏုိင္ငံျခားတိုင္းျပည္ေတြႏွင့္ မဆလေခတ္ေပါ့ေလ ဗမာအစိုးရႏွင့္ ဒီေလာက္ထိ ပူးပူးကပ္ကပ္ မဆက္ဆံခင္ကတုန္းကေတာ့ ဒီတိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔ေတြ အားေကာင္းတယ္။ သူတို႔ ဝင္ေငြလည္း ေကာင္းတယ္။ နယ္ျခားက အခြန္ေကာက္တာ ဘာေတြႏွင့္။ ဆိုေတာ့ ဒီအစိုးရတက္လာၿပီးေတာ့ ဒီအစိုးရႏွင့္ ျပန္ၿပီးေတာ့ ေပါင္းသင္းတဲ့အခ်ိန္မွာ အခုန အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး ဘာညာလုပ္တဲ့ အခါမွာ ဒီအစိုးရဟာ ျပန္ၿပီးအားေကာင္းလာတယ္။ တိုင္းရင္းသား နယ္စပ္မွာရွိတဲ့ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔ေတြက သူတို႔ အခြန္ေကာက္ရတာလည္း နည္းလာတယ္။ ဆိုေတာ့ ဝင္ေငြလည္း နည္းလာတာေပါ့။ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြကလည္း သူတို႔ အရင္ေလာက္ မေထာက္ခံေတာ့ဘူး။ ထုိင္းဆိုလုိ႔ရွိရင္ မလြဲသာလို႔ ဒါ အရင္တုန္းကေတာ့ သူတို႔ ဒါႀကီးကို Buffer Force ၾကားေနအဖြဲ႔ဆိုၿပီးေတာ့ ဒီအတိုင္းထားတယ္။ အခုၾကေတာ့ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ တတ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ ႏွင္ထုတ္ခ်င္တဲ့ ပံုစံမ်ိဳးေတာင္ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုေတာ့။

ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ဒီကခ်င္ကိစၥမွာ တရုတ္က အေရးႀကီးတယ္လို႔ ကခ်င္ကလည္း ယူဆတယ္။ တရုတ္က ေလာဘႀကီးတာေပါ့ဗ်ာ။ အရင္တုန္းက ကခ်င္ႏွင့္ေပါင္းၿပီးလုပ္ေနတာပဲ။ စီပြားေရးလုပ္ငန္းေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ ေနာက္ ဗမာအစိုးရႏွင့္ ေပါင္းလာေကာ။ ဗမာအစိုးရႏွင့္ ေပါင္းတာက ပိုၿပီး ပိုက္ဆံရတယ္ဆိုေတာ့ ကခ်င္ကို ဂရုမစိုက္ဘဲထားေတာ့ ကခ်င္ကထၿပီးေတာ့ ျပန္တိုက္ေတာ့ ျပႆနာေတြ ေပၚကုန္ေတာ့ တရုတ္က ဒီအထဲမွာ တရုတ္က အမ်ားႀကီး တာဝန္ရွိတယ္။
အဲဒီလုိပဲ နယ္စပ္မွာရွိတ ဲ့တိုင္းရင္းသားေတြက တစ္ဖက္ႏုိင္ငံကို ဘယ္ေလာက္အထိ အားကိုးႏိုင္သလဲ။ သူတို႔ အေရးႀကီးတာက သူတို႔ ရန္ပံုေငြ ေတာင့္ဖို႔လုိတယ္။ တုိင္းရင္းသားဆိုရင္ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔ေတြက ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရဖို႔ ဘာဖို႔ညာဖို႔ဆိုတာ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔ထဲမွာ လက္နက္ကိုင္အင္အားစု ရွိဖို႔လုိတယ္။ အဲဒီ အင္အားစု ရွိဖို႔ဆိုတာလည္း ပိုက္ဆံ အရမ္းကုန္တယ္။ ရန္ပံုေငြ အမ်ားႀကီးလုိတယ္။ ဒီရန္ပံုေငြကို အၿမဲတမ္း ဘယ္လို ရေအာင္ ဘယ္လို ဖန္တီးမယ္ဆိုတာ အဲဒါ မရွိရင္ေတာ့ သြားမွာပဲ။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဆရာ အခုက တရုတ္ကလည္းပဲ အစတုန္းက ကခ်င္ႏွင့္ေပါင္းၿပီးေတာ့ စီးပြားေရးလုပ္ေနတယ္။ အခု အစိုးရႏွင့္ေပါင္းရင္ စီးပြားေရး ပိုေကာင္းမယ္လို႔ ယူဆၿပီးေတာ့ ကခ်င္ကို စေတးလုိက္တယ္ဆိုတဲ့ သေဘာဆုိၾကပါစို႔။ ေနာက္ စီးပြားေရး နယ္စပ္တခြင္ ျဖတ္ၿပီးေတာ့ ပိုက္လုိင္းေတြ ဘာေတြ လုပ္္လာတယ္။ ဒါေပမဲလည္း ဒီ စီးပြားေရး အက်ိဳးစီးပြားကို အေမရိကန္ႏွင့္ ျမန္မာ သိပ္နီးကပ္လာတာကို အခု ျမန္မာကလည္း အေမရိကန္ဘက္ကို နည္းနည္း ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ျဖစ္လာေတာ့ တရုတ္က သူတို႔စီးပြားေရး အက်ိဳးစီးပြားကို ဒီမဟာဗ်ဴဟာ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္ ယွဥ္ၿပီးေတာ့ မစေတးႏိုင္ဘူးလား။ က်ေနာ္ ဆိုလိုတာက အေမရိကန္ႏွင့္ ျမန္မာအစိုးရ သိပ္ကပ္သြားတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ငါတို႔က ကခ်င္တို႔ကို ျပန္ကိုင္မယ္ဆိုတဲ့ သေဘာမ်ိဳးေကာ ျဖစ္လာႏိုင္စရာ ဆရာ ျမင္ပါသလား။

ဦးေအာင္ခင္ ။ ။ သူက ဒီလုိရွိတာေပါ့ေလ။ အရင္တုန္းကေတာ့ တရုတ္ႏွင့္ ျဖစ္ဖူးတာေပါ့ေလ။ ဗမာတစ္ဦးတည္း ခံခ်တာေပါ့။ အခုေတာ့ ဗမာဘက္က တျခား အကူအညီလည္းရေတာ့ လက္နက္က က်န္တဲ့လူဆီက ရႏိုင္တယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ယူဆတာမ်ိဳးလည္း ျဖစ္ရင္ျဖစ္ႏိုင္တာေပါ့။ တရုတ္အေနႏွင့္ကေတာ့ ဗမာရဲ႕ သူက သဘာဝေပါ့ဗ်ာ Natural Alliance က တရုတ္ပဲ။ တရုတ္က ကပ္ေနတာကိုး။ သူႏွင့္ဆက္ဆံေရးက မေျပလည္ရင္ မျဖစ္ဘူး။ တစ္နည္းမဟုတ္ တစ္နည္းေတာ့ ေျပလည္ေအာင္ လုပ္ရမွာပဲ။ ဆုိေတာ့ ဒီေနရာမွာ တရုတ္ကလည္း သူ႔ မဟာဗ်ဴဟာထဲမွာ နယ္စပ္ေဒသ တည္ၿငိမ္ေရးကလည္း ပါတာကိုး။ တရုတ္က က်ေနာ္ျမင္တာ တရုတ္က အင္မတန္ ေလာဘႀကီးတာေပါ့ဗ်ာ။ စီးပြားေရးတစ္ခုတည္း ေလာဘႀကီးၿပီး ဒီ ပိုက္လုိင္းေဆာက္တဲ့ကိစၥလည္း ဒီလိုပဲ။ ပိုက္လုိင္းေဆာက္တဲ့ကိစၥလည္း စီးပြားေရးတစ္ခုတည္း ေလာဘႀကီးၿပီးေတာ့ ေဆာက္ၿပီးေတာ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ က်န္တဲ့လံုျခံဳေရးေပါ့။ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ေတြ လႈပ္ရွားမႈ၊ နယ္စပ္ေဒသေတြ။ ဒါေတြဘာေတြ သူတို႔ သိပ္ၿပီးေတာ့ ဂရုစိုက္ဖို႔ မရဘူးဗ်။ မရလို႔ဘဲ အခုလို ျဖစ္လာတာပဲ။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဟုတ္ကဲ့။ ဆရာက တရုတ္ဟာ ျမန္မာရဲ႕ Natural Alliance လုိ႔ေျပာတယ္။ ဆရာ Natural Enemy ေကာ ျဖစ္မေနဘူးလား။ ဆရာ ကေမာၻဇဝင္း။ သမိုင္းမွာ ၾကည့္ရင္လည္းပဲ တရုတ္က ျမန္မာႏိုင္ငံကို သိမ္းပိုက္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့တာေတြ။ ဒီ တရုတ္မဟုတ္ရင္။ အရင္ တရုတ္။ သူတို႔ဟာ တိုက္ခုိက္သိမ္းပိုက္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့တာ ထိပါးခဲ့တာေတြ မၾကာမဏရွိခဲ့တယ္ ဆရာ။

ကေမာၻဇဝင္း ။ ။ က်ေနာ့္ အေနႏွင့္ ထင္တာကေတာ့ တရုတ္ဟာဆိုလို႔ရွိရင္ ဗမာျပည္သာ တင္မကဘူး တစ္ကမာၻလံုးကို သူ ခ်ဲ ႔တယ္လို႔ထင္တယ္။ အခု ဒီ ကခ်င္ကိစၥမွာႏွင့္ ပတ္သက္လို႔ရွိလို႔ရွိရင္ သူက မီးစာ တစ္ဖက္၊ ေရမႈတ္တစ္ဖက္ အဲဒီ သေဘာေတာ့ ရွိတာေပါ့ေလ။ ဆိုတဲ့အခါၾကေတာ့ သူက အခု ကခ်င္ေတြကို တိုက္ဖို႔ကို လုိင္ဇာဆိုတာ နယ္စပ္ ဟုိဘက္ နီးနီးေလး အဲဒီေတာ သူရဲ႕ Air Space ေပးၿပီးေတာ့မွ ဒီ ျမန္မာေလယာဥ္ေတြ တိုက္ခြင့္ေပးလုိက္တယ္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ ျမန္မာတပ္ဖက္က အေျမာက္ေတြ တရုတ္နယ္ထဲ က်လာတဲ့အခါၾကေတာ့ ကန္႔ကြက္တယ္။ ဒါကိုၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ သူက ဘာကိုလုပ္ေနလဲဆိုလို႔ရွိရင္ သူက ၾကားေနေပါ့ဗ်ာ ”ကဲ မင္းတို႔ သင့္သင့္ျမတ္ျမတ္ႏွင့္ေနၾက ဗမာအစိုးရကလည္း တစ္ဖက္က၊ တစ္ဖက္ကေတာ့ တုိင္းရင္သားအခ်င္းခ်င္း သင့္သင့္ျမတ္ျမတ္။ ငါကေတာ့ တရားသူႀကီးလုပ္ေပးမယ္” ဆိုတဲ့ အဲဒီ သေဘာေလးေတာ့ ရွိတာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔လည္း နယ္စပ္ကို ဒီလုိင္ဇာကို ျမန္မာစစ္တပ္က မသိမ္းပါဘူးဆိုတဲ့ ကတိကို ေပးလုိက္တယ္လို႔ေတာ့ က်ေနာ္ထင္တာေပါ့ေလ။

တစ္ဖက္မွာ ၾကည့္လို႔ရွိရင္လည္း ဒီအေမရိကန္ႏွင့္ ပိုၿပီးေတာ့ နီးလာတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဒီ Cobra Gold ရဲ႕ စစ္ဆင္ေရးမွာ ဗမာပါ ပါလာတယ္ဆိုတာ။ Cobra Gold က ဘယ္သူကို ရည္ရြယ္လည္း ဆိုလို႔ရွိရင္ တရုတ္ရဲ႕ ရန္ကိုရည္ရြယ္တာ။ ရည္ရြယ္ၿပီး အဲမွာ ပါလာတာကိုလည္း တရုတ္က ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ဆိုးတာ ေတြ႔တယ္။ အဲဒီေတာ့ သူလည္း ဗမာကို ဘယ္လို ကိုင္ရမလဲဆိုတဲ့ Policy ကို အတိအက် သူဘာမွ သိပ္ၿပီးမျဖစ္ႏိုင္ေသးဘူး။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာလည္း သူ ဒီ ျမန္မာေလယာဥ္ေတြ တရုတ္ဘက္ကေန ပ်ံသန္းခြင့္ ေပးလုိက္တဲ့အတြက္ တရုတ္ျပည္မွာရွိတဲ့ ကခ်င္ေတြဟာ ဆႏၵျပလာတဲ့အခါၾကေတာ့ တရုတ္က သူက ဘာကိုအေၾကာက္ဆံုးလည္း ဆိုလို႔ရွိရင္ သူ႔ရဲ႕ျပည္သူလူထုကို သူအေၾကာက္ဆံုးပဲ။ သ႔ူ ျပည္သူလူထု ထလာမွာကို အေၾကာက္ဆံုးပဲ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ သူ႔စနစ္က အာဏာရွင္စနစ္ ျဖစ္ေနတာကိုး။ အာဏာရွင္စနစ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လုိ႔လည္း သူကျပည္သူလူထု မထလာေအာင္ စီပြားေရးႏွင့္ ႏွစ္သိမ့္ၿပီးေတာ့မွ အဲဒီ စီးပြားေရးေအာင္ျမင္ေအာင္ အေမရိကန္ေတြကို ပိုက္ဆံေပးေခ်းေနတာကိုး။ ဒါကို ေနာက္ခံ သမိုင္းၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ျပည္သူလူထု အေၾကာက္ဆံုးဆိုတဲ့အခါၾကေတာ့ ဒီတရုတ္ဘက္မွာ ရွိေနတဲ့ ကခ်င္ မဟုတ္ဘူးေလ သူတို႔က ဂ်င္းေဖာလို႔ ေခၚတာေပါ့ ဂ်င္းေဖာလူမ်ိဳးေတြ ထလာမွာကို သူတို႔က စိုးရိမ္တဲ့အတြက္ မီးစာ တစ္ဖက္၊ ေရမႈတ္တစ္ဖက္ ႏွင့္ လာျပီးမွ သူ စီးပြားေရးကို သူတက္ႏိုင္သေလာက္ ေခါင္းပံုျဖတ္မယ္ ဗမာကို ေခါင္းပံုျဖတ္မယ္လို႔ က်ေနာ္ အဲဒီလိုပဲ ထင္ပါတယ္။

ဦးေက်ာဇံသာ ။ ။ ဟုတ္ကဲ့။ ဆရာ ဦးေအာင္ခင္ ခင္ဗ်ာ။ အခု ကခ်င္ကိစၥကို အစိုးရက ကိုင္တြယ္ေနတာကေကာ တရုတ္ကို တစ္ဖက္က ထည့္တြက္ၿပီးေတာ့ ေျပလည္ေအာင္ ႀကိဳးစားသြားမလား။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဒီျမန္မာအစိုးရ ကိုယ္တိုင္က တိုင္းရင္းသားေတြကို….

ဦးေအာင္ခင္ ။ ။ ဒီ ဗမာအစိုးရ အေနႏွင့္ကေတာ့ တရုတ္ကို အိတ္ထဲထည့္လို႔ရတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ တိုင္းရင္းသားကို သူက အျပဳတ္တိုက္မွာေပါ့။ ေရရွည္ၾကေတာ့ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ အဲဒီလို ႏိုင္ငံျခားအစိုးရေတြကို ဗမာအစိုးရက သူ႔အိတ္ထဲ ထည့္ႏိုင္လို႔ရွိရင္ ဒီၾကားမွာရွိတဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြက တျဖည္းျဖည္း လံုးပါးပါးလာမွာပဲ။ အခုခ်က္္ခ်င္း မျပဳတ္ေတာင္မွ ေရရွည္ၾကရင္ လံုးပါးပါးလာမွာေပါ့။ ရန္ပံုေငြ နည္းလာမယ္။ လက္နက္ခယမ္း နည္းလာမယ္။ အဲဒီလိုဆိုရင္ သူတို႔ လုပ္ရတာ ခက္လာမယ္။ အဲဒီေတာ့ တိုင္းရင္းသားေတြ အေနႏွင့္ကလည္း ဗမာလက္ေအာက္မွာ တစ္ခါမွ ေရာက္ဘူးတာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါကို ကိုဘသန္းဝင္းတုိ႔လည္း သိတယ္။ သမိုင္းတစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ။ ဗမာက သူ႔ဘာသူ အလယ္ပိုင္းမွာ ေနတာ။ တုိင္းရင္းသားေတြက အျပင္ပိုင္းမွာေနတယ္။ ဒါေပမဲ့ လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးေတာ့ ခဏတျဖဳတ္ေပါ့ဗ်။ ႏွစ္ေပါင္း ေလးငါးဆယ္ေလာက္ သူတို႔ လက္ေအာက္ေရာက္သြားတဲ့ဥစၥာကို ဒါႀကီိးကို ျပည္ေထာင္စုႀကီိး ဘဲ့ႏွယ္ညာ့ႏွယ္ဆိုၿပီးေတာ့ အတင္းလုိက္ၿပီးေတာ့ ဖိဖို႔ဆိုတာက ေတာ္ေတာ္ခက္တယ့္အလုပ္ပဲ။ အဲဒီေတာ့ ဒီဟာႀကီးကေတာ့ အစဥ္အလာလည္း မရွိပါဘူး။ ဗမာအုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ အစဥ္အလာဆုိတာ။ အဲဒီေတာ့ တိုင္းရင္သားေတြ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ေပးၿပီးေတာ့ ေျပလည္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ သူတို႔ ဒီမိုကေရစီေတြဘာေတြ တည္ေဆာက္လို႔ ရတာေပါ့။ အဲဒီလို မလုပ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ ဒါစစ္တပ္ကိုပဲ အားကိုးေနရမွာပဲ။ စစ္တပ္အားကိုးတဲ့ အစိုးရက ဘယ္ေတာ့မွ ဒီမိုကေရစီ တည္ေဆာက္လို႔ မရဘူး။
ကေမာၻဇဝင္း ။ ဆရာေျပာတာ က်ေနာ္ အားလံုး သေဘာတူတယ္ဗ်။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဟုတ္ကဲ့။ အခု တရုတ္ရယ္ အေမရိကန္ရယ္ အလယ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္။ ဒီကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္တဲ့ ေရွ ႔အလားအလာေကာ ဘယ္လို ျမင္ပါသလဲ ဆရာ။

ကေမာၻဇဝင္း ။ ။ အေမရိကန္ အစိုးရကို ျပန္ၾကည့္လိုက္မယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ ဘင္လာဒင္ ေသသြားၿပီးၿပီ အခါၾကေတာ့ အာဖန္ဂန္္နစ္စတန္ စစ္ပြဲလည္း ရပ္သြားၿပီးၿပီအခါၾကေတာ့ တရုတ္ကို ျပန္ၿပီးေတာ့မွ အာရံုစိုက္လာတယ္လို႔ ထင္တယ္။ တရုတ္ကိုျပန္ၿပီးေတာ့ ထိန္းတဲ့ေနရာမွာ ဗမာဟာ ေတာ္ေတာ္အေရးႀကီးတဲ့ က႑မွာ ရွိေနတယ္ဆိုတာကို သူနားလည္တယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ဗမာကို သူ ေတာ္ေတာ္ေလး ဦးစားေပးလာတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာလည္း ဗမာက တရုတ္ရဲ႕ စီးပြားေရး ေခါင္းပံုျဖတ္မႈကို မခံႏိုင္တဲ့အခါၾကေတာ့ ေနာက္ဆံုးၾကေတာ့ သန္းေရႊကိုယ္တိုင္ကေနၿပီးေတာ့မွ သိန္းစိန္ကို ျပန္ၿပီး ”မင္း ဆက္လက္ၿပီးေတာ့မွ သင့္ေတာ္သလို လုပ္ပါ” ဆိုတဲ့ဟာ လက္ကို ေပးလုိက္ျခင္းကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ဆိုလို႔ရွိရင္ က်ေနာ္တို႔ ဗမာႏိုင္ငံရဲ႕ ဘက္မလိုက္ မူဝါဒ ႏိုင္ငံျခားေရး မူဝါဒကို ဘယ္လို ထိန္းသိမ္းမလဲဆိုတာ အေရးႀကီးဆံုးျပႆနာ ျဖစ္လာမယ္လုိ႔ က်ေနာ္ ယူဆပါတယ္။ ကခ်င္ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္လို႔ရွိရင္ေတာ့ တရုတ္တို႔ရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈအေပၚမွာ မူတည္ၿပီးမွ။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဟုတ္ကဲ့။ ဆရာ ဦးေအာင္ခင္ေကာ ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ။ တရုတ္ႏွင့္ အေမရိကန္တို႔ရဲ႕ အင္အားျပိဳင္ဆိုင္မႈမွာ ျမန္မာႏိုင္္ငံဟာ ၾကားညပ္ႏိုင္တဲ့ အေနအထားရွိပါသလား။ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ…..

ဦးေအာင္ခင္ ။ ။ တရုတ္ကလည္း အေမရိကန္ႏွင့္ အမ်ားႀကီး ဆက္ဆံေနတာပဲ။ တရုတ္က အေမရိကန္ႏွင့္ မဆက္ဆံလို႔ရွိရင္ တရုတ္ကလည္း အခုေလာက္ထိ တိုးတက္လာမွာမဟုတ္ဘူး။ ဗမာျပည္မွာလည္း အေမရိကန္ဝင္ေတာ့ တရုတ္ကလည္း နည္းနည္းဟန္႔သြားတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အေမရိကန္ကလည္း ဗမာျပည္ ျပန္ၿပီး လက္ခံတာ သူ စီးပြားေရးလုပ္ဖို႔ေပါ့။ စီးပြားေရး လုပ္ဖို႔ဆိုေတာ့ အေမရိကန္ကုမၸဏီႏွင့္ တရုတ္ကုမၸဏီႏွင့္ စီးပြားေရးၿပိဳင္လုပ္တဲ့အခါမွာ အေမရိကန္ကုမၸဏီက လုိက္လို႔မလြယ္ဘူ။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ အေမရိကန္ကုမၸဏီက သူ႔မွာ စည္းကမ္းသတ္မွတ္ခ်က္ေတြက အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ လာဘ္ထိုးလို႔ မရဘူး။ လာဘ္ထိုးတာကို ဒီအေမရိကန္က ေဖာ္လိုက္ရင္ ဒီကုမၸဏီ ဒုကၡေရာက္သြားမယ္။ တရုတ္က အဲဒါမ်ိဳး မရွိဘူး။ သူ႔ဟာသူ လာဘ္ကို ထုိးခ်င္သေလာက္ထိုးလို႔ ရတာကိုး။ ဗမာျပည္က ဗိုလ္ႀကီးေတြႏွင့္ေတာ့ အကိုက္ေပါ့။ အဲဒီေတာ့ အေမရိကန္ စီးပြားေရး လုပ္တယ္ဆိုတာလည္း အခုမွ အစပိုင္း ရွိေသးတယ္။ တရုတ္ကို မီမယ္ မမီမယ္ ဆိုတာ ေျပာလို႔မရဘူး။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ အဲဒီေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚမွာ သူတို႔ ႏွစ္ႏိုင္ငံၿပိဳင္ဆိုင္လာမႈဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ အက်ပ္အတည္း မျဖစ္ေစဘူး ဆိုတဲ့သေဘာေပါ့ ….

ဦးေအာင္ခင္ ။ ။ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒီဥစၥာ။

သင့္အျမင္

မွတ္ခ်က္မ်ားျပပါ

XS
SM
MD
LG