သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

ဒီတပတ္ ျမန္မာ့မ်က္ေမွာက္ေရးရာ ေဆြးေႏြးခန္းအစီအစဥ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဒီမိုကေရစီနဲ႔အတူ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ယိုယြင္း ေပ်ာက္ကြယ္ေနခဲ႔တဲ႔ ေကာင္းမြန္ေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၱရား ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေရးဟာ NLD အစိုးရသစ္အတြက္ အဓိက စိန္ေခၚမႈႀကီးတရပ္ ျဖစ္လာပါလိမ္႔မယ္။ ဒီျပဳျပင္ေရးအတြက္ အခက္အခဲနဲ႔ အလားအလာေတြကို ဘယ္လိုရွိပါသလဲ။ ၁၉၉၀ျပည္႔ ေရြးေကာက္ပြဲ အေရြးခ်ယ္ခံ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း ေဒါက္တာတင့္ေဆြ နဲ႔ ဦေက်ာ္ဇံသာ တုိ႔ ေဆြးေႏြးသံုးသပ္ထားပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ အခု ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လူေတြ အေရးတႀကီး စိတ္ဝင္တစားရွိၾကတဲ့ ကိစၥကေတာ့ အာဏာလႊဲေျပာင္းေရးကိစၥ ျဖစ္ပါတယ္။ အာဏာလႊဲေျပာင္းတဲ့ေနရာမွာ စစ္တပ္က ဘယ္ေလာက္အထိ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားလိမ့္မလဲ။ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ ဘယ္လို ခြဲေဝမလဲ ဆိုတာကို အဓိက စိတ္ဝင္စားၾကပါတယ္။ အဲဒီ ကိစၥေတြက စိတ္ဝင္စားစရာလဲေကာင္းတယ္။ အေရးႀကီးတယ္ဆိုတာလဲ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ က်ေနာ္ စဥ္းစားမိတာက ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ခိုင္မာတဲ့၊ ေကာင္းမြန္တဲ့ ဗ်ဴရိုကေရစီ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၱရား တည္ေဆာက္ႏိုင္ဖို႔လည္း သိပ္အေရးႀကီးတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဆိုေတာ့ အာဏာလႊဲေျပာင္းေရးႀကီးကိုပဲ သိပ္အာရံုစိုက္ေနၾကၿပီး ႏိုင္ငံေရးကိစၥမွာ သိပ္ေလာေနၾကသလား။ အခုနေျပာတဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ယႏၱရား Good Governance အဲဒီ တည္ေဆာက္ေရးကို ဘယ္ေလာက္ အေလးျပဳထားၿပီးေတာ့ ေဆာင္ရြက္ေနၾကတယ္လို႔ ဆရာ ျမင္ပါသလဲ။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ ။ ။ ဒီ ေမးခြန္းကို က်ေနာ္ သေဘာတူပါတယ္။ ခန္႔မွန္းၾကတယ္။ ေျပာဆိုၾကတယ္။ လုပ္ေနၾကတယ္။ အစိုးရ ေျပာင္းလဲေရး ဘယ္သူ ဘာျဖစ္မလဲဆိုတာ။ ဒါေတြက ခန္႔မွန္းခ်က္ေတြ ေျပာတယ္။ တာဝန္ရွိသူေတြက သူဘာသာသူ လုပ္သြားၾကမွာပါ။ က်ေနာ္တုိ႔အားလံုးနဲ႔ ဆိုင္တာက ျမန္မာျပည္ႀကီးတခုလံုး ပိုၿပီးေတာ့ေကာင္းလာေအာင္၊ မွားတာေတြ ဖယ္လာေအာင္၊ ပိုေကာင္းလာေအာင္ လုပ္ဖို႔ရွိေတာ့ အခု ဗ်ဴရိုကေရစီလို႔ေျပာမယ့္ အစိုးရဝန္ထမ္းေတြ စီမံခန္႔ခြဲမႈ ယႏၱရားႀကီးက ျပင္ဆင္ဖို႔က အေတာ္ကိုလိုပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ တုိင္းျပည္မွာ ျပင္စရာေတြထဲမွာ ႏိုင္ငံေရးစနစ္၊ တုိင္းရင္းသားအေရးအျပင္ တကယ္တမ္း စီမံခန္႔ခြဲမႈႀကီးက ခ်ဳိ ႔ယြင္းလာတာ ေတာ္ေတာ္ကိုၾကာၿပီ။ အျပစ္ေျပာရင္လဲ စစ္အာဏာသိမ္းကတည္းက ေျပာရမွာ။ ဖဆပလေခတ္မွာ ၿဗိတိသွ်အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေနာက္ ဆက္ခံလာတဲ့ ဗမာႏုိင္ငံ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ဟာ ေတာ္ေတာ္ေလး စနစ္က်ခဲ့ၿပီးေတာ့ အေရွ ႔ေတာင္အာရွ၊ ေတာင္အာရွမွာ နာမည္ရခဲ့တဲ့ အဆင့္ကေန အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္၊ ႏုိင္ငံေရးစနစ္ ေျပာင္းတဲ့အခါမွာ ဗ်ဴရိုကေရစီယႏၱရားႀကီးလည္း ပ်က္စီးသြားတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ က်ေနာ္တို႔ ျပင္စရာေတြထဲမွာ အဲဒါႀကီးလဲ အေရးတႀကီးျပင္ဖုိ႔ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္နဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ေခါင္းႀကီးႀကီးနဲ႔ျပင္ဖို႔ လိုတယ္လို႔ က်ေနာ္ သေဘာတူပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဆရာ ေစာေစာက စစ္အာဏာသိမ္းတဲ့ကိစၥကိုပဲ အျပစ္ေျပာရမယ္ဆုိေတာ့ တကယ္ေတာ့ သမိုင္းမွာ ရွိေနတာပဲ။ ဒါကိုပဲ က်ေနာ္ စဥ္းစားမိပါတယ္။ ထိုင္းမွာဆို စစ္အာဏာသိမ္းတဲ့ အႀကိမ္ေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီ စစ္ဗိုလ္ေတြဟာ ႏို္င္ငံေရးကိစၥကို သူတို႔ ေဆာင္ရြက္တယ္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၱရား၊ ဗ်ဴရိုကေရစီယႏၱရားမွာ သူတို႔ မေဆာင္ရြက္ဘူးဆိုေတာ့ ဗ်ဴရိုကေရစီ ဆက္လက္ၿပီး ခုိင္မာေနတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ တိုင္းျပည္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံလို ခၽြတ္ၿခံဳ က်မသြားတဲ့အခ်ိန္ေတြကို ေတြ႔ရမယ္ ထင္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ အဲဒီလို အာဏာသိမ္းၿပီးေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္း လက္ထက္မွာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၱရားကိုပါ ဖ်က္ခဲ့တယ္။ က်ေနာ္ စဥ္းစားမိတာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္း ဘာေၾကာင့္ ဖ်က္လဲ။ ေရြးေကာက္ခံၿပီး တက္လာတဲ့ လူမဟုတ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ သူ႔ legitimacy တည္ေဆာက္ဖို႔အတြက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၱရားကို ေကာင္းေအာင္လုပ္တယ္ဆိုၿပီး ရည္ရြယ္ခဲ့ေလသလား။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ ။ ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း က ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ဆိုၿပီး လုပ္ၿပီးေတာ့ ဆိုရွယ္လစ္စနစ္ပါ နာမည္ပ်က္ေအာင္ လုပ္သြားတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၱရားထဲက လူေတြအပါအဝင္ အကုန္လံုး အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတင္မက ေက်ာင္းဆရာ၊ ဆရာမ၊ စာေရးစာခ်ီကစၿပီးေတာ့ ပါတီဝင္ျဖစ္မွသာ အရည္အခ်င္းလို႔ သတ္မွတ္တယ္။ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္၊ လုပ္ႏုိင္စြမ္းေတြကို ေဘးဖယ္ၿပီးေတာ့ ပါတီဝင္ဆိုတဲ့ ေပတံႀကီးတခုနဲ႔ တိုင္းခဲ့တဲ့အတြက္ ရစရာမရွိေအာင္ ပ်က္စီးသြားတယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။ မွန္ပါတယ္။ စစ္အာဏာသိမ္းမႈေတြရွိတဲ့ ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ က်ေနာ္တို႔ ဗမာျပည္မက အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၱရားေလာက္ ပ်က္စီးသေလာက္ မပ်က္ဘူးဆိုတာကေတာ့ အမွန္ပါ။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဗ်ဴရိုကေရစီကို စီမံခန္႔ခြဲဖို႔အတြက္ အဲဒီတုန္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း က စစ္ဗိုလ္ေတြ၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ႏုိင္ငံေရးဇာတ္ပ်က္ေတြ - ေျပာရင္ တခ်ဳိ ႔က ႀကိဳက္ခ်င္မွႀကိဳက္မယ္။ အဲဒီလူေတြကို အသံုးခ်ၿပီးေတာ့ လုပ္ခဲ့တယ္။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ ။ ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းက မဆလပါတီဝင္ျဖစ္မွ၊ အဲဒီပါတီထဲဝင္ေတာင္ တင္းျပည့္မွ လုပ္သလို၊ အလားတူပဲ တပ္မေတာ္ထဲက အရာရွိေတြကို ယူနီေဖာင္းနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္၊ ယူနီေဖာင္းခၽြတ္ၿပီးေတာ့ျဖစ္ျဖစ္ ရာထူးအမ်ဳိးစံု တီထြင္ၿပီးေတာ့ အထူးအရာရွိ၊ ညႊန္ခ်ဳပ္စသျဖင့္ တာဝန္ခံျဖစ္ျဖစ္ လုပ္ၿပီးေတာ့ ေပးခဲ့ေတာ့ တပ္မေတာ္အရာရွိ အရာခံေတြက တပ္ထဲမွာေတာ့ တကယ့္ကို စည္းကမ္းနဲ႔ ရွိခဲ့တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြလို႔ က်ေနာ္ မျငင္းပါဘူး။ သို႔ေသာ္ အရပ္ဖက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွာ သူတုိ႔က ငါ့ေနာက္မွာ စစ္တပ္ရွိတယ္၊ ငါ့မွာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ရွိတယ္ဆိုတဲ့ လြဲမွားတဲ့ မာနနဲ႔ အရပ္ဖက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး လုပ္တဲ့အခါမွာ အစစအရာရာ ပ်က္စီးသြားတယ္။ စစ္ယူနီေဖာင္း ဝတ္ထားရင္၊ စစ္ယူနီေဖာင္း ရာဇဝင္ရွိရင္ သူက အလြန္ကိုေတာ္တဲ့ မုိးက်ေရႊကိုယ္ေပါ့။ အခုထိပါပဲ ျဖစ္ေနၾကေတာ့ တနည္းအားျဖင့္ ရွိသင့္ရွိအပ္တဲ့ အစိုးရဝန္ထမ္း အရာရွိအရာထမ္းေတြလို မဟုတ္တဲ့ စဥ္းစားမႈေတြနဲ႔ တကယ့္ အမ်ားျပည္သူ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္ပယ္မွာ ပ်က္စီးခ်င္းမက ပ်က္စီးလာတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အဲဒီဟာႀကီးက ျပင္ရမယ့္ အေျခအေနလို႔ က်ေနာ္ သေဘာတူပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဆိုေတာ့ အေရွ ႔ကို ျပင္ႏုိင္မယ့္ အလားအလာ စဥ္းစားမိေတာ့လဲ ေတာ္ေတာ္ေလး ရင္ေလးစရာလို႔ ဆိုရမလား။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အခု စစ္တပ္က ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတဲ့ ဌာနေတြက အင္မတန္ အေရးႀကီးတယ္။ ျပည္ထဲေရးတို႔ကအစ။ ေနာက္တခါ စစ္တပ္က မၾကာခင္ အာဏာလႊဲေပးရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ အတြင္းဝန္ေတြ ဌာနတုိင္းမွာ ခန္႔လိုက္တာ။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ ။ ။ အခုေနာက္ဆံုး သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ က မထြက္ခင္မွာ ဒီဟာေတြလုပ္သြားေတာ့ အၿမဲတမ္း အတြင္းဝန္ဆုိတာ။ အမွန္က ဥပမာ ေပးရရင္ ဗမာႏိုင္ငံလုိ ၿဗိတိသွ်လက္က လြတ္လပ္ေရးရတဲ့ အိႏိၵယႏိုင္ငံမွာ ၾကည့္လိုက္လို႔ရွိရင္ အိႏိၵယႏိုင္ငံမွာ ပါတီစံု ဒီမုိကေရစီအရ အစိုးရေတြက ေျပာင္းေျပာင္းသြားၿပီး တခ်ဳိ ႔အစိုးရေတြက မတည္ၿငိမ္ဘူး။ တခ်ဳိ ႔ဆို (၁) ႏွစ္၊ (၂) ႏွစ္ေလာက္နဲ႔ထြက္ၿပီး ေျပာင္းရတာေတြရွိတယ္။ (၄) ႏွစ္တိတိ၊ (၅) ႏွစ္တိတိေနတဲ့ အစိုးရရွားတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူမွာ အင္မတန္မွ ခိုင္မာအားေကာင္းတဲ့ ဗ်ဴရိုကေရစီယႏၱရားႀကီးက ရွိေနတုန္း။ အဲဒါကို ဘယ္သူမွလဲ ထိလို႔မရဘူး။ အင္မတန္မွေတာ္တဲ့ အရာရွိႀကီးငယ္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ အဲဒီ အရာရွိႀကီးေတြနဲ႔ တိုင္းျပည္ရဲ ႔အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမ႑ိဳင္ကို တည့္ေအာင္လုပ္ထားတယ္။ ဟိုထိပ္က ႏိုင္ငံေရးစနစ္ ေျပာင္းရံုနဲ႔ အဲဒီမ႑ိဳင္က ေျပာင္းမွာမဟုတ္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ အိႏိၵယႏိုင္ငံကို နမူနာၾကည့္ရင္ က်ေနာ္တို႔ ဗမာႏိုင္ငံမွာ မ်ဳိးဆက္ပ်က္သလို ျဖစ္သြားေတာ့ သင္တန္းေတြလဲလုိတယ္။ ေနာက္တခုက ျခစားလာဘ္စားမႈေတြက အႀကီးအက်ယ္ ႏွစ္ေပါင္းေျမာက္ျမားစြာ ျဖစ္ထားတဲ့ စိတ္ဓါတ္အပို္င္းကလဲ ေျပာင္းရမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ က်ေနာ္တို႔ႏုိင္ငံမွာ ႏုိင္ငံေရးစနစ္၊ အစိုးရ ေျပာင္းၿပီးရင္ အဲဒီ မ႑ိဳင္ႀကီးအတြက္ လူသစ္ေတြကို ေမြးထုတ္ေပးရအံုးမယ္။ ေမြးထုတ္ဖို႔က ၾကာမွာဆိုေတာ့ လူေဟာင္းေတြကိုပဲ ရသေလာက္ ျပင္ဖို႔ျပင္ရေတာ့မွာေပါ့။ ဒါအတြက္လဲ ေတာ္ေတာ္ခက္ပါတယ္။ ခက္တဲ့အတြက္ အစိုးရမွာ အင္မတန္မွ ေခါင္းႀကီးၿပီးေတာ့ ႏွလံုးသားလည္းျဖဴစင္တဲ့ အစိုးရမ်ဳိး ရမွာသာ ႏွစ္တိုတိုနဲ႔ ျပင္ႏိုင္မယ္လုိ႔ ယူဆပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ စစ္တပ္၊ တပ္မေတာ္ - သူတို႔ဘက္က အာဏာႀကီးစိုးေနတာ၊ သူတုိ႔ဘက္ကလူေတြ ပါဝင္ေနတဲ့အျပင္ ေနာက္ က်ေနာ္ စဥ္းစားမိတာ တခ်က္က ဗ်ဴရိုကေရစီယႏၱရားထဲက ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ ပါတီသံေယာဇဥ္၊ လူပုဂၢိဳလ္ သံေယာဇဥ္ ဒါေတြလဲ ကင္းဖို႔ လိုတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဒီမုိကေရစီ ျဖစ္လာရင္ေတာ့ ပါတီေတြ အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္လာရမွာေပါ့။ အဲဒီအခါမွာလဲ ဆရာ ေစာေစာကေျပာသလို မယိမ္းမယိုင္ ဆက္ၿပီးေတာ့ ဒီယႏၱရားကို ထိန္းႏုိင္တဲ့လူမ်ဳိး လုပ္သင့္တယ္ထင္တယ္။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ ။ ။ အဲဒီအခ်က္ကလဲ အေတာ္အေရးႀကီးတယ္။ အစိုးရဝန္ထမ္း ပါတီႏိုင္ငံေရး မလုပ္ရဆိုတဲ့ဟာမ်ဳိး။ အစိုးရဝန္ထမ္း မဟုတ္ဘူး၊ အခုေတာ့ သမၼတ လုပ္ရင္ေတာင္ ပါတီႏုိင္ငံေရး မလုပ္ရဘူးလုိ႔ ဖြဲ႔စည္းပံုႀကီးက လုပ္ထားတယ္။ ေတာ္ေတာ္ကို ကေမာက္ကမႀကီး။ ဥပေဒနဲ႔ေျပာရင္ လူတုိင္းမွာ သမၼတျဖစ္ျဖစ္၊ လမ္းေပၚေစ်းေရာင္းတဲ့လူပဲျဖစ္ျဖစ္ ႏိုင္ငံေရး အသိအျမင္ကေတာ့ ရွိေနၾကတာပဲ။ ညႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ႀကီးျဖစ္ျဖစ္၊ အၿမဲတမ္း အတြင္းဝန္ျဖစ္ျဖစ္ သူဟာသူေတာ့ ရွိၾကတယ္။ မရွိရဘူးလို႔ ေျပာတာကေတာ့ ဒါသက္သက္ မျဖစ္ႏိုင္တာကို အမိန္႔ေပးတဲ့ စည္းကမ္းႀကီးတခု။ သို႔ေသာ္လဲပဲ စနစ္ကလဲ ေကာင္းမယ္။ ေဘးကမ႑ိဳင္ေတြကလဲ တည့္မတ္တယ္ဆိုရင္ ဒီအုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၱရားထဲက ပုဂၢိဳလ္ေတြလည္း မွန္ကန္တဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးလမ္းေၾကာင္းသက္သက္ကို ဘယ္အစိုးရတက္တက္ဆိုတဲ့ မူေပါ့ - သူ႔မွာ စိတ္ထဲရွိတာတပိုင္း၊ တကယ္တမ္း လက္ေတြ႔ လုပ္ႏုိင္လာလိမ့္မယ္။ သို႔ေသာ္ အဲဒီအစဥ္အလာႀကီးက ပ်က္ထားေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကိုေတာ့ လုပ္ယူရလိမ့္မယ္။ က်ေနာ္ထင္တယ္ အင္မတန္မွေတာ္တဲ့ အရာရွိႀကီးေတြ၊ စိတ္ရင္းေကာင္းတဲ့ အရာရွိႀကီးေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္လို႔ေတာ့ က်ေနာ္ ယံုၾကည္ပါတယ္။ အဲဒီ ပုဂၢိဳလ္ေတြကို စံျပထားၿပီးေတာ့၊ နမူနာထားၿပီးေတာ့ ျပင္ၾကရလိမ့္မယ္။ ခက္တာကေတာ့ ခက္တယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ေနာက္တခုက ေလာေလာဆယ္မွာ ဗ်ဴရိုကေရစီယႏၱရားေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ေရွ ႔ကို အသက္ဆက္ေရးေပါ့။ လက္ရွိ ပုဂၢိဳလ္ေတြက။ ေနာက္လာမယ့္ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြ ဗ်ဴရိုကေရစီယႏၱရားကို ထိန္းမယ္။ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြ ေမြးထုတ္တဲ့ေနရာမွာ။ ပညာေရးစနစ္လည္း သိပ္အေရးႀကီးတယ္ ထင္ပါတယ္။ အိႏိၵယမွာၾကေတာ့ ပညာေရးစနစ္က ေမြးထုတ္တဲ့လူေတြက ေခတ္သစ္ ဗ်ဴရိုကေရစီယႏၱရားထဲမွာ ဘယ္ေလာက္ အံဝင္ခြင္က် ျဖစ္ၾကလဲ။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ ။ ။ အိႏိၵယ နမူနာကိုပဲ ဥပမာေပးရင္ ယူတာမယူတာကတပိုင္း။ သူတို႔ဆီမွာ အရင္တုန္းက ဗမာျပည္မွာ ICS လိုဟာမ်ဳိး အရာရွိႀကီးေတြကို ၿဗိတိသွ်လက္ထက္ကတည္းက ေမြးထုတ္ထားတဲ့ အစဥ္အလာ အခုထိ ေတာက္ေလွ်ာက္ ရွိေနတယ္။ အဲဒီလမ္းကို ေရာက္သြားတယ္၊ အဲဒီ အသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္း ေရာက္သြားတဲ့ အရာရွိငယ္ေတြ၊ အရာရွိႀကီးေတြက တကယ္ကိုပဲ သူ႔မွာလဲ လုပ္ထုံုးလုပ္နည္း ဥပေဒစည္းမ်ဥ္းကလဲ ခိုင္ခိုင္မာမာ ရွိတယ္။ ရွိတဲ့အတိုင္း သြားလို႔လုပ္လို႔ရတယ္။ ဗမာျပည္မွာက အဲဒီ ဥပေဒပိုင္းကလဲ က်ေနာ္တို႔ လုပ္ရအံုးမယ္။ ဆိုေတာ့ သူတုိ႔မွာ ေလးစားေလာက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးေတြ ျဖစ္လာၾကတယ္။ အင္မတန္ တန္းဖိုးထားၾကတယ္။ ဗမာျပည္မွာ ယူနီေဖာင္း ဝတ္ထားမွ၊ မဆလ ဝင္မွ၊ ႀကံ့ခိုင္ေရး ဝင္မွ စသျဖင့္ အထင္ႀကီးရေအာင္ လုပ္ထားတဲ့ အစဥ္အလာႀကီးကိုလဲ ေျပာင္းရမွာ။ ကိုယ္ပိုင္အရည္အခ်င္းေတြရွိေအာင္ ေလ့က်င့္ေမြးထုတ္ေပးဖို႔ လိုတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဦးေက်ာ္ဇံသာ ေဆြးေႏြးသလိုပဲ ပညာေရးစနစ္ - ေအာက္ေျခပညာေရးစနစ္သာမက secondary ပညာေရးမွာပါ လိုက္ၿပီးေတာ့ ျပင္ရလိမ့္မယ္။ သို႔ေသာ္လဲ လူငယ္ေတြဟာ တက္ၾကြတဲ့စိတ္နဲ႔ ေကာင္းခ်င္စိတ္ေတြနဲ႔ အားတက္မႈေတြ ရွိေနေတာ့ကာ အဲဒီ အားေတြကို သံုးရင္ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္ဆန္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားႏိုင္ေကာင္းရယ္လို႔ က်ေနာ္ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ေနာက္ဆံုး ေမးခ်င္တာက ေသာတရွင္ေတြရဲ ႔ ရႈေထာင့္ကၾကည့္ၿပီးေတာ့ - က်ေနာ္ နဲ႔ ဆရာတို႔ ေဆြးေႏြးခ်က္ကို လႊတ္လိုက္ၿပီးေနာက္မွ ေသာတရွင္ေတြက ေျပာေကာင္းေျပာလာမယ္။ အိႏိၵယႏုိင္ငံဟာ ျခစာပ်က္စီးမႈ သိပ္ရွိတာပဲ။ အဲဒါကို ဥပမာ ေပးတာကိုက သိပ္မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာတဲ့လူလဲ ရွိေကာင္းရွိနိုင္မယ္။ အဲဒါကို ဘယ္လုိ ျပန္ေျပာၾကမလဲ။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ ။ ။ မွန္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်က္အလက္ကို က်ေနာ္တို႔ ျငင္းလို႔မရဘူး။ က်ေနာ္လည္း မျငင္းပါဘူး။ သို႔ေသာ္ တကမာၻလံုး အိမ္နီးခ်င္း တရုတ္ျပည္ႀကီးလည္း ဒီအတိုင္းပဲ။ ေနာက္တခါ ေရွ ႔ဆံုးက ေရာက္ေနတဲ့ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ၾကည့္ရင္လဲ ေျပာစရာေတာ့ ရွိတယ္။ သို႔ေသာ္ အဲဒီလို ႏိုင္ငံႀကီးေတြမွာ သူ႔စနစ္ေတြက လူ႔အသိုင္းအဝုိင္းကေန လက္ခံႏိုင္ေလာက္တဲ့ အဆင့္ေကာင္းေကာင္းတခုကို ေရာက္ေနၾကတယ္လုိ႔ က်ေနာ္ ျမင္ပါတယ္။ အားနည္းခ်က္ေတာ့ ရွိတာေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ဗမာျပည္လဲ အဆင့္တစံုတရာ တက္လာေအာင္ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ဝိုင္းဝန္းႀကိဳးစားၾကရမယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။

XS
SM
MD
LG