သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

ဒီတပတ္ မ်က္ေမွာက္ေရးရာ ေဆြးေႏြးသံုးသပ္ခန္း အစီအစဥ္မွာ တိုင္းျပည္အတြက္ အေရးႀကီးတဲ႔ အခ်ိန္လို႔ေျပာရမယ့္ လက္႐ွိအေျခအေနမွာ Facebook ေပၚ ေရးသားေဖၚျပခ်က္ေတြဟာ ေကာင္းက်ိဳးျဖစ္ေစသလား အက်ိဳးယုတ္ေစပါသလား။ ဒီလူမႈကြန္ယက္ Social Media ေတြ မွန္မွန္ကန္ကန္ ဖြံ႔ၿဖိဳးရင့္က်က္လာေအာင္ ဘယ္သူေတြ ဘာလုပ္သင့္သလဲဆိုတာကို ရုပ္႐ွင္အႏုပညာသည္ အကယ္ဒမီေဆြဇင္ထိုက္၊ NHK ျမန္မာသတင္းေထာက္ ဦးသီဟေသြးတို႔နဲ႔ ဦးေက်ာ္ဇံသာတို႔ ေဆြးေႏြးသံုးသပ္ထားပါတယ္။ ျမန္မာ လူမႈကြန္ယက္မီဒီယာေတြရဲ ႔ အဆင့္အတန္းကို ေဒၚေဆြဇင္ထိုက္က အခုလိုစတင္သံုးသပ္ပါတယ္။

ေဒၚေဆြဇင္ထိုက္ ။ ။ က်မ က လြန္ခဲ့တဲ့ (၅) ႏွစ္တုန္းက အေမရိကန္ႏုိင္ငံမွာ Social Media အေၾကာင္းကို လာၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းတက္ဖူးပါတယ္။ အဲဒီ လြန္ခဲ့တဲ့ (၅) ႏွစ္တုန္းကေတာ့ က်မတို႔ကို Self-respect လည္း ေပးရမယ္။ ေဘးကလူကိုလည္း Respect ေပးရမယ္။ Source of references ကိုလည္း ေသေသခ်ာခ်ာ ေျပာျပရမယ္။ Plagiarizism မကူးခ် ရဘူးဆိုတဲ့ ကိုယ္က်င့္သိကၡာနဲ႔ တာဝန္ခံမႈ၊ တာဝန္ယူမႈကိုလည္း ဦးစားေပးတဲ့ သင္ၾကားမႈနဲ႔ ႀကီးလာခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ က်မတို႔တုန္းက Fake Account ဆိုတာ ေငြအလွဳခံတာတခုကို သတိထားပါဆုိတာပဲပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုကေတာ့ Fake account နဲ႔ မိုက္ရိုင္းတဲ့ comments ေတြကို ေပးေနတာ၊ က်မစိတ္ထဲမွာ ထင္တာပဲ လူေတြက အေၾကာက္တရားနဲ႔ ႀကီးလာၿပီး၊ အရွက္တရားနဲ႔ မႀကီးတတ္ဘူး ထင္တာပဲ။ မလုပ္သင့္တာကို လုပ္တာ၊ မေျပာသင့္တာကို ေျပာတာ ရွက္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ လုပ္သင့္တာကို မလုပ္တာ၊ ေျပာသင့္တာကို မေျပာတာလည္း ရွက္ဖုိ႔ေကာင္းတယ္။ သိပ္ၿပီးေတာ့ ဆုတ္ယုတ္ေနတယ္လုိ႔ ထင္တယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဆိုေတာ့ အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစတဲ့အပိုင္းေကာ မရွိဘူးလား။ က်ေနာ္တို႔ အေကာင္းျမင္တဲ့အပိုင္းနဲ႔ စၿပီးေတာ့ ေဆြးေႏြးၾကရေအာင္ပါ။

ေဒၚေဆြဇင္ထိုက္ ။ ။ Information ေတြကေတာ့ Share လုပ္ၾကတာပဲ။ က်မဆို Facebook account မထားဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ပူစပ္ပူေလာင္ အသိုင္းအဝိုင္းၾကားထဲမွာ မေနခ်င္ဘူးဆိုၿပီး မထားတာပါ။ လူတေယာက္ကို အစာအဆိပ္ခတ္လိုက္လို႔ရွိရင္ စားတဲ့လူတေယာက္ပဲ ေသတာ။ ဒီဦးေႏွာက္ကို အဆိပ္ခတ္မိၿပီဆိုရင္ တမ်ဳိးဆက္လံုး ေသတာ။ အဲဒီေတာ့ ဒီလိုမ်ဳိးေနရာမွာ ကိုယ္တည္းဟူေသာအေၾကာင္းျပဳၿပီိးေတာ့ သူတပါး ပ်က္စီးရာ ပ်က္စီးေၾကာင္း ေျပာတယ္ဆိုကတည္းက အဲဒီလူရဲ ႔ စိတ္ကလည္း မေကာင္းဘူးေပါ့။ ေနာက္ အဲဒီလူမ်ဳိးကလည္း ေကာင္းေကာင္းအိပ္ေပ်ာ္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဆရာသီဟေသြးရဲ ႔ သေဘာထားကိုလည္း သိခ်င္ပါတယ္။ Social Media ေတြ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ တိုင္းျပည္အတြက္ အခက္အခဲ ႀကံဳေနရတဲ့ ကာလလို႔ဆိုရမယ့္ ဒီအခ်ိ္န္မွာ အေထာက္အကူျပဳတာေတြမ်ား ရွိပါလား။ အရင္ဆံုး အေကာင္းဘက္က ၾကည့္ရေအာင္ပါ။

ဦးသီဟေသြး ။ ။ ဒီဟာကေတာ့ ေျပာမယ္ဆိုရင္ အဆီတဝင္းဝင္း သဲတရွပ္ရွပ္လို ျဖစ္လာပါတယ္။ အေထာက္အကူဆုိလို႔ အေထာက္အကူေလး ေရြးေျပာရမယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္တုိ႔လို သတင္းသမားေတြအတြက္ေတာ့ Network ေတြ အရမ္းက်ယ္ျပန္႔တယ္။ သတင္းအစအနေတြ၊ သဲလြန္စေတြရဖို႔ အင္မတန္ လြယ္ပါတယ္။ ေနာက္တခ်က္က Network ရွိရင္ ရွိသမွ် က်ေနာ္တုိ႔ရဲ ႔ နယ္ပယ္က်ဳံသြားတယ္။ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ရင္းႏီွးမႈကလည္း အရမ္းကို ရွိလာတာေပါ့။ အဲဒီတခ်က္ရယ္။ ေနာက္ စိတ္ဝင္စားဖို႔ေကာင္းတဲ့ တခ်က္က မၾကာေသးမီက သတိထားမိတဲ့အခ်က္က ဘာလဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္က အင္မတန္ စာဖတ္နည္းတဲ့ တိုင္းျပည္ျဖစ္တယ္။ စာမဖတ္ၾကဘူး။ က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္မွာ မဂၢဇင္းတို႔၊ သတင္းစာတို႔ဆုိရင္ ရွက္ဖို႔ေကာင္းလွေအာင္ Circulation ကလည္း အရမ္းနည္းပါတယ္။ ဆိုေတာ့ အဲဒီလိုမ်ဳိးရွိတဲ့အနက္ကေန ဒီလိုမ်ဳိး Social Network ေတြ ေပၚလာတဲ့အခါ မသိမသာ က်ေနာ္တို႔ သတိထားမိတဲ့အခ်က္က ဘာလဲဆိုေတာ့ စာဖတ္တဲ့ႏႈန္း တက္လာတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ စာက ပံုစံအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ဒီေပၚမွာ တင္ဆက္လာတဲ့အခါၾကေတာ့ အထူးသျဖင့္ က်န္းမာေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔၊ တျခား Knowledge နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး ဒါမ်ဳိးေတြကို ေကာင္းမြန္တဲ့ ရႈေထာင္ကေန၊ ေကာင္းမြန္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ အသံုးခ်တာေတြ ေတြ႔ရတယ္။ ေတြ႔ရတာေတာ့ မဆုိးဘူးလို႔ ေျပာရမွာေပါ့။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ မေကာင္းတဲ့ဘက္က ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ေစာေစာက ေဒၚေဆြဇင္ထိုက္ ေျပာသလိုပဲ အမုန္းပြားတယ္။ မဟုတ္တဲ့စိတ္ေတြ လူေတြကို အဆိပ္သင့္ေစတဲ့ အသံုးအႏႈန္းေတြ၊ အေရးအသားေတြ လုပ္လာၾကတယ္။ ဒါက ျပည္တြင္းေပါ့။ ျပည္တြင္းအသိုင္းအဝိုင္းေပၚမွာ ရိုက္ခတ္တဲ့ ကိစၥ။ ေနာက္တခါ ျပည္ပကလည္း ဒီကိစၥေၾကာင့္ အထင္အျမင္ေသးစရာေတြ အမ်ားႀကီးျဖစ္လာတာကို ေတြ႔ရတယ္။ ဆိုေတာ့ ဒီကိစၥကို ဘယ္လိုျပဳျပင္ႏုိင္မယ္လို႔ ထင္ပါလဲ။

ေဒၚေဆြဇင္ထိုက္ ။ ။ ေကာလဟာလက ကမာၻတပတ္ပတ္ၿပီးခ်ိန္မွ အမွန္တရားက တံခါးဖြင့္ထြက္တာေလ။ ဒီစကားလည္း ရွိတယ္။ အဲဒီေတာ့ လုပ္ႏုိင္တာကေတာ့ ဒီအသိုင္းအဝိုင္းကုိပဲ တိုင္တည္ၿပီးေတာ့ ျပန္ရွင္းတဲ့ အလုပ္ပဲ လုပ္ဖို႔ရွိတယ္လို႔ က်မ ျမင္တယ္။ … ႀကီးစိုးေနတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္မွာေတာ့ ဦးေႏွာက္ရွိတဲ့ လူေတြကလည္း ယံုတတ္မွာပါ။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ အဲဒီေတာ့ ဘယ္သူက တာဝန္ယူၿပီးေတာ့ ေျဖရွင္းၾကမလဲ။

ေဒၚေဆြဇင္ထိုက္ ။ ။ ကာယကံရွင္ကလည္း ေျဖရွင္းေပါ့။ ၿပီးေတာ့ ေဘးကပတ္ဝန္းက်င္ကလည္း Community ကလည္း ဝိုင္းရွင္းေပါ့။ Social Media က ႏွစ္ခုပဲ လုပ္တာလို႔ က်မထင္တယ္။ တခုက ဘာလဲဆိုေတာ့ Identity က်ေနာ္ ဘယ္သူပါ။ က်မ ဘယ္သူပါ။ က်ေနာ္ ဘယ္ေရာက္ ဘာလုပ္ေနတယ္။ ဘယ္ကိုသြားေနတယ္ေပါ့။ ေနာက္တခုက ဘယ္သူေတြ ဘယ္နားမွာ ရွိေနလဲ။ ျပန္သိရတယ္ေလဆိုတဲ့ အဲဒီ Personal ကိစၥေတြက မ်ားေနတယ္။ Comment ေတြ ေပးရင္လဲ Personal ground မွာပဲ ေပးတာမ်ားတယ္။ Professional ရတာ 20% နဲ႔ Personal က 80% ေလာက္ လႊမ္းမိုးေနတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္မို႔ က်မတို႔က ကာယကံရွင္ကပဲ Encounter ျပန္လုပ္ရမယ္လို႔ ထင္တယ္။ အဲဒါကို အသိုင္းအဝိုင္းကေန ကူညီလိုက္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဆရာသီဟေသြးရဲ ႔ သေဘာကိုလည္း ေျပာပါအံုး။

ဦးသီဟေသြး ။ ။ က်ေနာ္ကေတာ့ ေလာေလာလတ္လတ္ ပူပူေလာင္ေလာင္ ခံစားထားရတဲ့ ကိစၥေတြ ရွိတာေပါ့။ က်ေနာ္တို႔ ရခိုင္ကိစၥ ျဖစ္တဲ့အခါၾကေတာ့ ဓါတ္ပံုေတြ အတုေတြ သံုးတာေတြ။ မီဒီယာေတြလည္း တုိက္ခိုက္ခံရေတာ့ က်ေနာ္ သတိထားမိတာက Facebook account ဖြင့္တဲ့ လူေတြက မီဒီယာေတြက ဘယ္သို႔ဘယ္ညာ ေျပာၿပီးေတာ့ တကယ္တမ္းၾကေတာ့ သူကိုယ္တိုင္က မီဒီယာတခု ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာကို ေမ့ေနတယ္။ က်ေနာ္တို႔က ဒီကိစၥကို ေျပာရမယ္။ ကိုယ္က Facebook account တခု ရွိတယ္။ သူမ်ား Information တခုကို ကိုယ့္ဥာဏ္နဲ႔ ကိုယ့္ဦးေနွာက္နဲ႔ စဥ္းစားၿပီးေတာ့ Share လိုက္တာနဲ႔ သူက မီဒီယာ ျဖစ္သြားၿပီ။ သူက မီဒီယာ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ သူမသိဘူး။ အဲဒီ Awareness ေတြ အားလံုးရဖို႔လိုတယ္။ ကိုယ့္ကလည္း လူတိုင္းကုိ မီဒီယာလုိ႔ လက္ညွိုဳးထိုးေနမယ့္အစား Facebook သံုးလိုက္တာနဲ႔ ကိုယ္လည္း မီဒီယာ ျဖစ္သြားၿပီဆိုတဲ့ အသိနဲ႔ Media Ethics ကို သိသင့္တယ္။ လုိက္နာသင့္တယ္ဆုိတဲ့ Awareness မ်ဳိးရွိဖို႔ က်ေနာ္တို႔ ဝိုင္းႀကိဳးစားရမယ္။ အထူးသျဖင့္ အစိုးရက ဒီကိစၥကို လမ္းျပေပးရမယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ အခု အစိုးရကိုယ္တုိင္က ဒီကိစၥကို ခံစားေနရတယ္။ ဆိုေတာ့ အစိုးရက ဒီ Social Network နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ေကာင္းက်ဳိးဆုိးျပစ္ေတြကို မသိက်ဳိကၽြံျပစ္ထားသလို ျဖစ္ေနတယ္။ စိတ္လည္းမပူဘူး။ အမွန္ေတာ့ စိတ္ပူရမယ္။ ကိုင္တြယ္ရမယ္၊ လမ္းျပေပးရမယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဆိုေတာ့ အစိုးရရဲ ႔ မီဒီယာကိုလည္း ေျပာစရာ ရွိလာလိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ျမန္မာႏုိုင္ငံက ျပည္သူေတြက ဘက္မလိုက္တဲ့ မွန္ကန္ခိုင္လံုစိတ္ခ်ရတဲ့ မီဒီယာနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ အကၽြမ္းတဝင္ ရွိခဲ့လို႔လဲ။ တခ်ိန္တုန္းက မီဒီယာေလာကကို အစိုးရက လက္ဝါးႀကီးအုပ္ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားခဲ့တဲ့အခ်ိန္မွာလည္း မ်ားေသာအားျဖင့္ အျဖစ္မွန္ထက္ သူတုိ႔ လိုခ်င္တဲ့ ရႈေထာင့္က သူတုိ႔ဝါဒ ျဖန္႔ခ်ီေရး။ သူတုိ႔အျပစ္ကို ဖံုးကြယ္တဲ့ ရႈေထာင့္က ေရးခဲ့တယ္ဆိုရင္ မွားမယ္မဟုတ္ဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။ ဆိုေတာ့ အစိုးရပိုင္းက အခုအခါမွာ ဘယ္ေလာက္ေျပာင္းလဲလာၿပီလဲ။ ဒီ Social Media ကို သူတုိ႔က ထိန္းကြပ္ႏိုင္မယ့္ အလားအလာ ဘယ္ေလာက္ရွိပါလဲ။ ေဒၚေဆြဇင္ထိုက္ ေဆြးေႏြးပါ။

ေဒၚေဆြဇင္ထိုက္ ။ ။ က်မကေတာ့ အခုအခါမွာ ဘယ္သူ႔ဘယ္သူမွ ဘာမွမလုပ္ႏုိင္ဘူးလို႔ ထင္တယ္။ အစိုးရကလည္း မလုပ္ေပးႏုိင္ဘူး။ Policy အရ သူေျပာတဲ့ ၆၆(ဃ) ေတြ ဘာေတြကလဲ မထိေရာက္ပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ ထိရာတျခား ခုတ္ရာတျခား က်မ ထင္ပါတယ္။ နစ္နာတာေတာ့ တကယ္နစ္နာတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ က်မ ရုပ္ရွင္ပြဲေတာ္ေတြလုပ္တာ - လုပ္တဲ့အခါၾကေတာ့ လာတဲ့လူကလည္း မိတ္ေဆြ သတိထားေနာ္ … Security က အေရးႀကီးတယ္လို႔ ေျပာတဲ့လူရွိတယ္။ တခ်ဳိ ႔ကလည္း ငါ မဆိုင္ေတာ့ဘူး … ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ နင္တုိ႔တုိင္းျပည္က Security ကို စိတ္မခ်လို႔ ေျပာတဲ့လူလည္း ရွိတယ္။ ႏိုဝင္ဘာမွာလုပ္မယ့္ ပြဲေတာ္အတြက္ကို လူသံုးပံုႏွစ္ပံုက Turn down လုပ္တာကို ခံေနရတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဆရာသီဟေသြး အျမင္က…

ဦးသီဟေသြး ။ ။ က်ေနာ္အျမင္ကေတာ့ ရွင္းပါတယ္။ ဒီ Social Media ကို ခြင့္ျပဳမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အစိုးရက စဥ္းစားရမယ္။ ကိုင္တြယ္ရမယ္။ ဒီအက်ဳိးအျပစ္ကို တြက္ၿပီးေတာ့ ျပင္ဆင္သင့္ ျပင္ဆင္ထိုက္တာေတြကို ဥပေဒအရ၊ လူေတြကို Education အရ ေပးတဲ့အလုပ္၊ ထိန္းတဲ့အလုပ္ - ထိန္းတဲ့အလုပ္ဆိုတာ ပိတ္ပင္ဖို႔ကို ေျပာတာမဟုတ္ဘူး - ထိထိေရာက္ေရာက္ အက်ဳိးရွိရွိသံုးၿပီး၊ အက်ဳိးမရွိတဲ့ဟာမ်ဳိး။ ေနာက္တခါ ရာဇဝတ္မႈ ျဖစ္ေစႏုိင္တဲ့ဟာမ်ဳိး၊ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကို အႏၱရာယ္ျဖစ္ေစတဲ့ဟာမ်ဳိးေတြကို မသံုးဖုိ႔ စသျဖင့္ Eduation ပိုင္းလည္း ေပးရမယ္။ Seminar ေတြ လုပ္ရမယ္။ ဒီအေပၚမွာ အားလံုးပါဝင္တဲ့ ေဆြးေႏြးမႈေတြလုပ္ၿပီး ဥပေဒေရးဆဲြသင့္တာ ေရးဆြဲမယ္။ ပညာေရးနယ္ပယ္မွာလည္း စၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းမွာ ဘယ္လိုသင္မလဲ။ အဲဒါမ်ဳိးေတြကို အစိုးရဘက္က ဦးေဆာင္ၿပီး လုပ္ေပးဖုိ႔ လိုပါပတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ေနာက္တခုက က်ေနာ္ စဥ္းစားၾကည့္တယ္။ ေဒၚေဆြဇင္ထိုက္ ပိုၿပီးေတာ့ သိမယ္ထင္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာမွာ Social Media သံုးတဲ့ဟာေတြ။ က်ေနာ္တို႔ေတြက အဂၤလိပ္လိုသံုးတဲ့ Social Media ပဲ ၾကည့္ဖူးတယ္။ တျခား Language ေတြေတာ့ သိပ္မသိပါဘူး။ က်ေနာ္ သိသေလာက္ေတာ့ အနစ္သာရရွိတဲ့ ေဝဖန္သံုးသပ္မႈေတြ ပိုေတြ႔ရၿပီးေတာ့ ဒီလို နင္မဲငါစ ေျပာၾကတာ။ ဆဲဆိုတာေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ ရွိတယ္။ ျမန္မာ Social Media ေတြမွာေလာက္ မမ်ားဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ ဒီလုိ ျဖစ္ေနရတာကိုက လူမ်ဳိးရဲ ႔ စရိုက္သဘာဝလား။ ဓေလ့လား။ Society တခုလံုးရဲ ႔ ဓေလ့လား။ သို႔တည္းမဟုတ္ ခံျပင္းေပါက္ကြဲစရာေတြေၾကာင့္လား။ က်ေနာ္တို႔ ငယ္ငယ္တုန္းက ေဘာလံုးပြဲသြားၿပီးေတာ့ အိမ္မွာအဆင္မေျပတာ သြားဆဲတယ္ ဘာညာ မၾကာခဏ ပ်က္လံုးထုတ္ၾကတာကို ဖတ္ဖူးပါတယ္။ အဲဒီလိုမ်ား ေပါက္ကြဲေနၾကတာလား။ ဓေလ့လားဆိုတာ ေဒၚေဆြဇင္ထုိက္ ဘယ္လို သံုးသပ္လုိပါလဲ။

ေဒၚေဆြဇင္ထိုက္ ။ ။ က်မကေတာ့ Cultural Shock ရေနတယ္လို႔ ျမင္တယ္။ အရင္တုန္းက မေျပာမဆုိဘဲနဲ႔ ေနေနတာကေန အခု ေျပာခြင့္ဆိုခြင့္ ရတဲ့အခါၾကေတာ့ အတိုင္းအဆမရွိ ေပါက္ကြဲထြက္ကုန္တယ္လုိ႔ ထင္တယ္။ အဲဒါ သူတုိ႔ရဲ ႔ ဦးေနွာက္ထဲကို ျပန္ၿပီးေတာ့ ကိုယ္ေျပာတဲ့စကားကို ကိုယ္ျပန္တာဝန္ယူၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အရွက္တရားနဲ႔ ေနၾကေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးရမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဆိုေတာ့ လြတ္ေပးလိုက္တဲ့ လြတ္လပ္မႈနဲ႔ မတန္ေသးဘူးဆိုတဲ့ သေဘာေပါ့။

ေဒၚေဆြဇင္ထိုက္ ။ ။ အဲဒီလို ေျပာရမလား မသိဘူး။ အရိုက္ခံရေတာ့မယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဆရာသီဟေသြးလည္း ေဆြးေႏြးပါအံုး။ လူမ်ဳိးဓေလ့လား။ သို႔တည္းမဟုတ္ ေပါက္ကြဲေနၾကတာလား။

ဦးသီဟေသြး ။ ။ က်ေနာ္တို႔ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းက အင္မတန္ သနားဖို႔ေကာင္းတယ္။ အင္မတန္ အငုံစိတ္နဲ႔ ႀကီးျပင္းလာတယ္။ သူတုိ႔မွာ ေပါက္ကြဲခ်င္တာေတြ၊ ေျပာခ်င္တာေတြ၊ ေဖာက္ထုတ္ခ်င္တာေတြ ရွိတယ္။ အဲဒီလို အခြင့္အေရးေပးတဲ့ Social Network ေပၚက အေနအထားမ်ဳိးမွာ Account အတုေတြလုပ္မယ္။ သူတုိ႔ေျပာခ်င္တာေတြ ညစ္တီးညစ္ပတ္ေတြ ေျပာခ်င္လည္းေျပာမယ္။ တျခားဟာေတြလည္း ေျပာခ်င္ေျပာမွာေပါ့။ ဝင္ဆဲရင္လည္း ဆဲမွာေပါ့။ ဒါမ်ဳိးေတြလုပ္တယ္။ က်ေနာ္တို႔လူ႔အဖြဲ႔အစည္းက ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရင္ မသန္စြမ္းဘူး။ သူတုိ႔မွာ သန္သန္စြမ္းစြမ္းနဲ႔ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းနဲ႔ ႀကီးျပင္းလာရတာ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီလိုျဖစ္လာေအာင္ က်ေနာ္တို႔ လုပ္ရင္ေတာ့ ျဖည္းျဖည္းနဲ႔ Social Network ေပၚမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ဆိုးက်ဳိးေတြက ေလ်ာ့က်လာလိမ့္မယ္။ သိကၡာေတြ၊ အရွက္တရားေတြကို ထိန္းသိမ္းလာလိမ့္မယ္။ အက်ဳိးရွိတဲ့စကားကိုပဲ ပိုၿပီးေျပာလာလိမ့္မယ္။ ဒီလိုျဖစ္ဖို႔ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ အသိုင္းအဝိုင္းကလည္း ထိန္းရမယ္။ ပညာေရးအရလည္း ထိန္းရမယ္။ အားလံုးဝိုင္းထိန္းမွ ရပါမယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ေနာက္ဆံုးေမးခ်င္တဲ့ ေမးခြန္းကို ဆရာသီဟေသြးက ေျပာသြားၿပီဆုိေတာ့ ေဒၚေဆြဇင္ထိုက္ကို ေမးခ်င္ပါတယ္။ ျမန္မာ Social Media ရဲ ႔ အလားအလာကို ဘယ္လိုျမင္ပါလဲ။ ေရွ ႔မွာပိုၿပီး ရင့္ၾကတ္လာမယ္ ထင္သလား။ အဲဒီလို ရင့္ၾကတ္လုပ္ရမယ့္ ပညာေရးအသိုင္းအဝိုင္း၊ လူမႈ႔အသိုင္းအဝိုင္းထဲမွာ ေဒၚေဆြဇင္ထိုက္တို႔လို တုိင္းျပည္ရဲ ႔ Role Model ျဖစ္တဲ့ ႏုိင္ငံေက်ာ္အႏုပညာရွင္တို႔ရဲ ႔ အခန္းက႑လည္း ဘယ္ေလာက္ အေရးႀကီးသလဲဆိုတာကို နည္းနည္းေျပာေပးပါ။

ေဒၚေဆြဇင္ထိုက္ ။ ။ က်မတို႔ အႏုပညာရွင္ဆိုတာ ျပည္သူကို ဦးေဆာင္ရတဲ့လူေတြပါ။ Message တခုခုကို ေပးေနရတယ္။ အဲဒီတာဝန္ကို ယူရမယ့္လူေတြ ျဖစ္တယ္။ အခု က်မတုိ႔ ရုပ္ရွင္ကားေတြထဲမွာ ၾကည့္လိုက္မယ္ဆိုရင္ Social Media နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ရယ္စရာ ေမာစရာေတြနဲ႔ ရိုက္လို႔ရွိရင္ေတာင္မွ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ အမုန္းပြားစရာေတြပါေနတယ္။ ဒါက က်မတို႔ တာဝန္မဲ့တာ။ က်မတို႔ အႏုပညာရွင္ေတြအေနနဲ႔ ဒီကိစၥကို တတ္ႏုိင္သေလာက္ ဝင္ေရာက္ၿပီးေတာ့ ေျဖရွင္းေပးဖို႔လိုတယ္။ တာဝန္ရွိတယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။

XS
SM
MD
LG