သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

ေနာက္ဆုံးရသတင္း

ကုန္ေစ်းႏႈန္း တက္လို႔ အခက္ ပိုၾကံဳရတဲ့ စစ္ေဘးသင့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား


ျမန္မာႏိုင္ငံတဝန္း လက္နက္ကိုင္ တိုက္ပြဲေတြေၾကာင့္ ျပည္တြင္းမွာပဲ အိုးအိမ္စြန႔္ခြာ ထြက္ေျပးေနရတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြဟာ စားေသာက္ကုန္ေဈး ဆက္တိုက္ တက္တာနဲ႔ ရာသီဥတု ဆိုး႐ြားတဲ့ အေျခအေနေတြ ေအာက္မွာ စားဝတ္ေနေရး အခက္အခဲ ပိုၿပီး ႀကဳံေတြ႕ေနရတယ္လို႔ စစ္ေဘးဒဏ္သင့္ အမ်ိဳးသမီးေတြနဲ႔ သူတို႔ကို ကူညီေပးေနသူေတြက ေျပာပါတယ္။

[Zawgyi/Unicode]

ျမန္မာႏိုင္ငံတဝန္း လက္နက္ကိုင္ တိုက္ပြဲေတြေၾကာင့္ ျပည္တြင္းမွာပဲ အိုးအိမ္စြန႔္ခြာ ထြက္ေျပးေနရတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြဟာ စားေသာက္ကုန္ေဈးေတြ ဆက္တိုက္ တက္လာေနတာနဲ႔ ရာသီဥတု ဆိုး႐ြားတဲ့ အေျခအေနေတြ ေအာက္မွာ စားဝတ္ေနေရး အခက္အခဲ ပိုၿပီး ႀကဳံေတြ႕ေနရတယ္လို႔ စစ္ေဘးဒဏ္သင့္ အမ်ိဳးသမီးေတြနဲ႔ သူတို႔ကို ကူညီေပးေနတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြက ေျပာပါတယ္။ ဒီလို အခက္အခဲေတြၾကား စစ္ေျပးဒုကၡသည္ အမ်ိဳးသမီးေတြ ဘယ္လို ရင္ဆိုင္ ျဖတ္သန္းေနၾကရပါလဲ။ ခုခ်ိန္မွာ သူတို႔ ဘာကို အဓိက လိုလားေတာင့္တ ေနၾကပါလဲ။ သူတို႔ကို ကူညီေပးေနသူေတြအတြက္ေရာ ဘယ္လို စိန္ေခၚမႈေတြ ရွိေနပါလဲ။ ဒီသီတင္းပတ္ အမ်ိဳးသမီးက႑မွာ မခင္ျဖဴေထြးက စုစည္း တင္ျပထားပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံတဝန္း လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡေတြေၾကာင့္ ျပည္တြင္းမွာပဲ အိုးအိမ္စြန႔္ခြာ ထြက္ေျပးေနရတဲ့ IDP ဒုကၡသည္ ၁ သန္း ၃ သိန္းနီးပါး ရွိၿပီး ဒီအထဲမွာ ၁ သန္းနီးပါးက ၂၀၂၁ ခုႏွစ္ စစ္တပ္ အာဏာသိမ္းမႈ ေနာက္ပိုင္း အိုးအိမ္မဲ့ ခဲ့ရသူေတြ ျဖစ္တယ္လို႔ ကုလသမဂၢ လူသားခ်င္းစာနာမႈ ဆိုင္ရာ႐ုံး UNOCHA က စက္တင္ဘာလ ၂ ရက္ေန႔က ထုတ္ျပန္ထားပါတယ္။ ဒီအထဲမွာ အမ်ားစုက အမ်ိဳးသမီးနဲ႔ ကေလးငယ္ေတြပါ။

စစ္တပ္ အာဏာသိမ္းမႈေနာက္ပိုင္း ေပၚေပါက္လာတဲ့ ေဒသခံ ကာကြယ္ေရး လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕ PDF ေတြနဲ႔ စစ္ေကာင္စီ တပ္ဖြဲေတြၾကား အျပန္အလွန္ တိုက္ခိုက္မႈေတြ ေနရာေဒသ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ပိုစိပ္လာသလို၊ တိုက္ပြဲေတြၾကား အိုးအိမ္ စြန႔္ခြာ ထြက္ေျပးရသူေတြလည္း တေန႔တျခား ပိုၿပီး မ်ားလာေနပါတယ္။ တိုက္ပြဲေတြ ပို ျပင္းထန္လာတဲ့ တခ်ိန္တည္းမွာ ရာသီဥတု ဆိုး႐ြားတဲ့ဒဏ္နဲ႔ ကုန္ေဈးႏႈန္း ဆက္တိုက္ တက္လာေနတာကိုပါ တၿပိဳင္တည္း ႀကဳံရတဲ့အခါ စားဝတ္ေနေရး အမ်ားႀကီး ပို ခက္ခဲလာတယ္လို႔ စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ ကြၽန္းလွၿမိဳ႕နယ္ အတြင္း အိုးအိမ္ စြန႔္ခြာ ထြက္ေျပးေနရတဲ့ မသင္းသင္းမာ က ေျပာပါတယ္။

“အရင္ကလို စားခ်င္သလို စားလို႔မရဘူးေလ။ ကိုယ္ပါလာတာေလးေတြလည္း ကုန္သြားမွာစိုးေတာ့ မွ်ၿပီးေတာ့ ေခြၽတာၿပီးေတာ့ စားေနရတာေပါ့။ ကုန္ေဈးႏႈန္းေတြကလည္း အရမ္း တက္တာေလ။ ႐ြာေတြ အိမ္ေတြကလည္း မီးေလာင္ဆိုေတာ့ ဘာမွကိုမရွိ အကုန္ လက္မဲ့ကို ျဖစ္ေနတာ။ အစားအေသာက္ ကေတာ့ ပါတဲ့ဟာေလးေတြနဲ႔ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ မွ်ၿပီးေတာ့ ေဝျခမ္းၿပီးေတာ့ စားေနရတာေပါ့။ လူေတြက က်န္းမာေရးကလည္း ခ်ိဳ႕တဲ့ေနတာေလ။ အကုန္လုံးကလည္း ဖ်ား၊ ေဆးဝါးေတြ ကအစ အားကိုးေနရတဲ့ ေဆးဆိုင္ေလးေတြကလည္း မီးရႈိ႕ခံရတဲ့အထဲ ပါသြား ဆိုေတာ့။ ေဆး ဝယ္ေသာက္စရာလည္း မရွိ။ ခႏၶာကိုယ္ေတြ ႏႈံးခ်ိေနၾကတာပဲ။ မိုးေတြကလည္း ႐ြာ၊ ေရေတြကလည္း တက္။ ေနစရာကလည္း မရွိ၊ ေျပးစရာ ေနရာကလည္း မရွိ အဲ့ဒီလိုကို ျဖစ္ေနတာ ဒီဘက္မွာက။”

ၿပီးခဲ့တဲ့ ၾသဂုတ္လထဲမွာပဲ သူတို႔ ေနထိုင္တဲ့႐ြာ တခုလုံး မီးရႈိ႕ဖ်က္စီးခံရၿပီး တ႐ြာလုံး အိုးအိမ္ပစ္ ထြက္ေျပးခဲ့ရတာလို႔လည္း မသင္းသင္းမာ က ေျပာျပပါတယ္။

“စ စခ်င္းတုန္းကေတာ့ ေဘးနားက႐ြာကို ေလယာဥ္နဲ႔ ပစ္ဝင္တာ။ ေဘးနားက ႐ြာကေနမွ က်မတို႔႐ြာကို ေျခလ်င္ စစ္ေၾကာင္းထိုး ဝင္တာေပါ့။ စစ္ေၾကာင္းထိုးၿပီး ႐ြာမွာ တညအိပ္။ ႐ြာကရွိတဲ့ ဝက္ေတြ ၾကက္ေတြကို သတ္စား တညအိပ္ၿပီးေတာ့မွ ေနာက္တေန႔ မနက္ ၈ နာရီေလာက္ က်ေတာ့ ႐ြာကို မီးရႈိ႕တယ္။ အဲ့ဒီအခါက်ေတာ့ အကုန္လုံး ထြက္ေျပးခဲ့ရတာေပါ့။ ႐ြာထဲမွာ ဘယ္သူမွ မေနရဲေတာ့ဘူး။ အသက္ႀကီးတဲ့သူေတြေရာ၊ ကေလးေတြေရာ ဝ႐ုန္းသုန္းကားနဲ႔ အကုန္လုံး ကိုယ္လြတ္႐ုန္း ထြက္ေျပးခဲ့ရတာ။ ထြက္ေျပးရေတာ့လည္း မိုးေတြက႐ြာ၊ စစ္ေရွာင္ေနတဲ့ ေနရာမွာ တဲေလးေတြနဲ႔ ခိုကပ္ၿပီး မိုးေရၾကားထဲ ေနရတာ။ အဲ့လိုေနရၿပီးေတာ့မွ သူတို႔က စစ္ေရွာင္ေတြရဲ႕ တဲ့ေတြကို ဝိုက္ၿပီးေတာ့လိုက္။ လိုက္ၿပီးေတာ့မွ လူေတြကိုဖမ္း။ ေသနတ္ေတြနဲ႔ပစ္ သူတို႔က အဲ့ဒီလို လုပ္တာ။ အဲ့လို လုပ္တဲ့အခါ က်ေတာ့ အဲ့ေနရာမွာ မလုံၿခဳံတဲ့အခါ တခါ ျပန္ၿပီးေတာ့ မိုးေတြ ေလေတြၾကားထဲမွာ ဖိနပ္လည္း မစီးရဘူး။ ေျပးေနရတာ။ တအားေျပးရတာ။ မေန႔က အထိ ေျပးေနရတုန္းပဲ။ ေနရတာက ျမစ္ကမ္းေဘး ဆိုတဲ့အခါက်ေတာ့ ျမစ္ေရေတြကတက္၊ သြားစရာေနရာကမရွိ၊ မိုးေတြက႐ြာ၊ ေရေတြကတက္၊ ေရေတြကလွ်ံ။ ျပည္သူေတြ ကေတာ့ အကုန္လုံးပဲ ဒုကၡေတြ အႀကီးအက်ယ္ ေရာက္တာေပါ့ေနာ္။”

စစ္ကိုင္းတိုင္း ကြၽန္းလွနဲ႔ ေကာလင္းနယ္အစပ္က ေက်း႐ြာေတြကို ၿပီးခဲ့တဲ့ ၾသဂုတ္လ ကုန္ပိုင္းေလာက္က စၿပီး စစ္ေကာင္စီက ေလေၾကာင္း ကေန ပစ္ခတ္တိုက္ခိုက္တာေတြ လုပ္ေနၿပီး ေက်း႐ြာေတြ မီးရႈိ႕ဖ်က္စီးခံရတာ ရွိတယ္လို႔ ေဒသခံေတြက ေျပာေပမဲ့ စစ္ေကာင္စီ ဘက္ကေတာ့ ဒါကို အစဥ္တဆက္ ျငင္းဆိုထားပါတယ္။

ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡေတြေၾကာင့္ အိုးအိမ္စြန႔္ခြာ ထြက္ေျပးေနရသူေတြ ကေတာ့ ေန႔စဥ္ တိုးလာေနၿပီး စစ္ေကာင္စီလက္ေအာက္ လူမႈဝန္ထမ္း ကယ္ဆယ္ေရးနဲ႔ ျပန္လည္ေနရာ ခ်ထားေရးဌာနက ကူညီ ေထာက္ပံ့ေပးေနတာေတြ ရွိမရွိ သိရေအာင္ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခဲ့ေပမဲ့ ဖုန္း ျပန္လည္ ေျဖၾကားျခင္း မရွိပါဘူး။ လတ္တေလာမွာေတာ့ ဒုကၡသည္ေတြကို တႏိုင္တပိုင္ ကူညီေပးေနသူေတြ ရွိေပမဲ့ လုံေလာက္မႈ မရွိဘူးလို႔ ေျမာင္ၿမိဳ႕နယ္ဘက္မွာ စစ္ေျပး ဒုကၡသည္ေတြကို ကူညီေပးေနတဲ့ မအမရာက ေျပာပါတယ္။ ဒီလို မလုံေလာက္တဲ့ ၾကားမွာကိုပဲ ကုန္ေဈးႏႈန္းေတြ ထိုးတက္သြားတဲ့အခါ စစ္ေျပးဒုကၡသည္ေတြ ထမင္း တနပ္ ေလွ်ာ့စားရတဲ့အထိ ျဖစ္လာတယ္လို႔ သူက ေျပာျပပါတယ္။

“ၿမိဳ႕နယ္ အေနအထားအရ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ရိကၡာ လုံေလာက္မႈေတာ့ မရွိဘူး။ ကုန္ေဈးႏႈန္းအားျဖင့္ကလည္း အရင္က ခ်ဥ္ေပါင္တစည္းမွ ၁၀၀ ေပးရင္ မိသားစု ၁၀ ေယာက္ ေအးေဆး စားလို႔ရတဲ့အေနအထားမ်ိဳး။ အခုဟာက ၃၀၀ ဖိုးကိုေတာင္ လူ ၁၀ ေယာက္ စားဖို႔မလုံေလာက္ေနဘူး။ ကုန္ေဈးႏႈန္းေတြ အဆမတန္ ထိုးတက္သြားတဲ့ အခါက်ေတာ့။ လက္ရွိ အေနအထားမွာဆိုရင္ ဒီ ၅ လပိုင္းေလာက္က စၿပီး စစ္ေကာင္စီ အၾကမ္းဖက္သမားေတြက ၿမိဳ႕နယ္တြင္းမွာ မီးရႈိ႕တဲ့အခါ အိုးမဲ့အိမ္မဲ့ ျဖစ္ရတာ၊ စစ္ေၾကာင္းေတြ ထိုးလာတဲ့အခါ ေျပးရင္းလႊားရင္းနဲ႔ စားဝတ္ေနေရးက မေျပလာတဲ့ ျပႆနာေတြ ရွိလာတယ္။ ရွိလာတဲ့အခါ ဘယ္လိုပုံစံမ်ိဳးနဲ႔ ေျဖရွင္းေနရလဲ ဆိုေတာ့ လက္ရွိကေတာ့ ျပည္တြင္းျပည္ပကေန စစ္ေဘးေရွာင္ေတြအတြက္ အကူအညီေပးတာ၊ သူတို႔ဆီကို စားနပ္ရိကၡာေလးေတြ လႉခ်င္ဒါန္းခ်င္ပါတယ္ ဆိုတဲ့ အေနအထားေလး တခုေလးနဲ႔ပဲ ေျဖရွင္းလို႔ရေနတာ။

ေနာက္တခုက ဥပမာ - နဘက္ ႐ြာကို စစ္ေၾကာင္း ထိုးတယ္ဆိုရင္ နဘက္ေက်း႐ြာ ပတ္ဝန္းက်င္မွာရွိတဲ့ ႐ြာ ႏွစ္႐ြာ ေလာက္ကပါ စစ္ေဘးေရွာင္ရတဲ့ ျပႆနာကို ႀကဳံရတယ္။ ဘာလို႔လဲ ဆိုရင္ စစ္ေကာင္စီ အၾကမ္းဖက္သမားေတြက ကာလုံ လက္နက္အင္အားေတြနဲ႔ လက္နက္ႀကီးေတြနဲ႔ ပစ္တဲ့အခါက်ေတာ့ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ကာကြယ္ဖို႔ ဆိုတဲ့ အေနအထားနဲ႔ တျခား ႐ြာေတြကပါ ေရွာင္ရတယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ တျခား႐ြာေတြကို ေရွာင္ၾကတဲ့ အခါက်ေတာ့လည္း အဲ့ဒီ တျခား ႐ြာေတြမွာ ရွိေနတဲ့ ျပည္သူေတြကလည္း မီးေဘးသင့္ ခံထားရတဲ့ ျပည္သူေတြ၊ အိုးမဲ့အိမ္မဲ့ ျဖစ္ေနတဲ့ ျပည္သူေတြ ျဖစ္ေနျပန္ေရာ။ ဆိုေတာ့ အစားအေသာက္ အားျဖင့္ လုံေလာက္မႈ ရွိမေနဘူး။ ဒီလို ရွိမေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ကုန္ေဈးႏႈန္းကလည္း တက္သြားတဲ့အခါ သူတို႔အတြက္ စားဝတ္ေနေရးက အဆင္မေျပေတာ့ဘူး။ ငတ္တလွည့္ ျပတ္တလွည့္နဲ႔ အရင္က တေန႔ ႏွစ္ထပ္ စားရရင္ အခု တထပ္ေတာင္ အႏိုင္ႏိုင္ စားရတဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးအထိ စစ္ေဘးေရွာင္ေတြ ႀကဳံေနရတာ ရွိပါတယ္။”

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အရင္ကတည္းက ရွိေနခဲ့တဲ့ လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡေတြေၾကာင့္ အိုးအိမ္စြန႔္ခြာ ထြက္ေျပးေနရသူေတြ၊ ဒုကၡသည္ေတြကို ကုလသမဂၢ လူသားခ်င္းစာနာမႈ အဖြဲ႕ေတြက ကူညီေပးေနတာေတြ ရွိေပမဲ့၊ ေလာေလာလတ္လတ္ အိုးအိမ္စြန႔္ ထြက္ေျပးေနရတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြ အတြက္ေတာ့ အကူအညီေတြက မရသေလာက္ ျဖစ္ေနတာပါ။

အကူအညီတခ်ိဳ႕ ရတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြၾကားမွာလည္း လတ္တေလာ ကုန္ေဈးႏႈန္း အဆမတန္ တက္သြားတဲ့အခါ အခက္အခဲ ႀကဳံရတယ္ ဆိုၿပီး ရခိုင္ျပည္နယ္ ေက်ာက္ေတာ္ ဒုကၡသည္စခန္းမွာ ေနထိုင္တဲ့ မေအးေအးခိုင္က ေျပာျပပါတယ္။

“အေျခအေနကေတာ့ ဒီလိုပဲ စားဝတ္ေနေရး ကေတာ့ အဆင္မေျပဘူး။ အရင္နဲ႔မတူတဲ့ အေျပာင္းအလဲက အရင္တုန္းကဆိုရင္ အစ္မရယ္ က်မတို႔လူမ်ိဳးက တေန႔ ထမင္း ၃ နပ္စားတဲ့သူေတြေလ။ အခုဆိုလို႔ရွိရင္ ႏွစ္ထပ္ပဲ စားရေတာ့တယ္။ အဲ့ဒါေတာင္ ငါးေတြဘာေတြ မစားရေတာ့ဘူး။ တခါတေလမွပဲ။”

သူတို႔ မိသားစုကေတာ့ စစ္တပ္အာဏာသိမ္းမႈ မတိုင္ခင္ ႏွစ္အေတာ္ၾကာကတည္းက ရခိုင္ျပည္နယ္ ေျမာက္ပိုင္း စစ္တပ္ နယ္ေျမရွင္းလင္းမႈေတြ အတြင္း ေက်း႐ြာေတြ အမ်ားအျပား မီးရွႈိ႕ဖ်က္စီး ခံခဲ့ရခ်ိန္ကတည္းက ႐ြာကေန ထြက္ေျပးၿပီး ေက်ာက္ေတာ္ ဒုကၡသည္စခန္းမွာ ေနထိုင္ေနတာပါ။ ကိုယ့္ရပ္ကိုယ့္႐ြာ ျပန္ေနခ်င္ေပမဲ့ ေလာေလာဆယ္ ဒုကၡသည္စခန္းထဲမွာ ေနတာက ပိုၿပီး လုံၿခဳံတာမို႔ အခက္အခဲေတြ ၾကားကပဲ ဒုကၡသည္စခန္းမွာ ဆက္ေနျဖစ္တယ္လို႔ လည္း မေအးေအးခိုင္က ေျပာပါတယ္။

“႐ြာမွာထက္ ဒီစခန္းထဲမွာကေတာ့ လုံၿခဳံတာ ပိုခံစားရတာေပါ့ေနာ္။ ကေလးအတြက္ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး စခန္းထဲမွာက အကုန္ ျပည့္စုံတယ္။ ဆရာမ ဆရာေတြနဲ႔လည္း ဖုန္းဆက္ ဆက္သြယ္လို႔လည္း ရတယ္။ အဆက္အသြယ္လည္း မျပတ္ဘူး။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို လုံၿခဳံတယ္လို႔ ခံစားရတယ္။ ႐ြာမွာဆိုရင္ မလုံၿခဳံဘူး။ ဖုန္းလိုင္းေတြလည္း မရွိဘူး။ ကားလမ္းလည္း မရွိဘူး။ ေတာမွာပဲ ေနရေတာ့ မလုံၿခဳံသလို ခံစားရတယ္။”

အခုဆိုရင္ ေနရာေဒသ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ လက္နက္ကိုင္ တိုက္ပြဲေတြ ပိုမို ျပင္းထန္လာတာနဲ႔အမွ် စစ္ေျပး ဒုကၡသည္ေတြ အတြက္ ကေတာ့ စားဝတ္ေနေရး အခက္အခဲထက္ အသက္ရွင္ခြင့္ရဖို႔က ပိုၿပီးေတာ စိုးရိမ္စရာ ျဖစ္ေနတယ္လို႔ ေျမာင္ၿမိဳ႕နယ္တြင္း စစ္ေဘးသင့္ ဒုကၡသည္ေတြကို ကူညီေပးေနတဲ့ မအမရာကလည္း ေျပာပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အမ်ိဳးသမီးနဲ႔ ကေလးငယ္ေတြ အတြက္ လုံၿခဳံေရး အခက္အခဲ ပိုဆိုးတယ္လို႔ သူက ေျပာပါတယ္။

“လက္ရွိ အေျခအေနအားျဖင့္က ရိကၡာ ဆိုတာထက္ ေဘးကင္းလုံၿခဳံဖို႔က ပိုၿပီး အခက္အခဲ ႀကဳံေနရတယ္။ အထူးသျဖင့္ အမ်ိဳးသမီးေတြ အတြက္ေပါ့။ စစ္ေခြးေတြက ေန႔ခင္းဘက္မွာၿငိမ္ေန ၿပီးေတာ့မွ ဥပမာ ႐ြာတ႐ြာထဲကို ဝင္ထားၿပီဆိုရင္ အဲ့ဒီ႐ြာကို မီးတင္ရႈိ႕တဲ့ ကိစၥရပ္မ်ိဳးေတြ။ ေန႔ခင္းဘက္မွာ ႐ြာတ႐ြာကို တပ္စြဲထားတယ္။ ညဘက္မွာ စစ္ေၾကာင္းေတြ ဝင္လာတာေတြ ရွိတယ္ဆိုရင္ အထူးသျဖင့္ အမ်ိဳးသမီးေတြ၊ ကေလးငယ္ေတြ ေရွာင္တိမ္းဖို႔က်ေတာ့ အဆင္မေျပႏိုင္ဘူး။ ေရွာင္တိမ္းရတဲ့ အခါမွာလည္း သူတို႔အတြက္ လုံၿခဳံ စိတ္ခ်ရမႈ ဆိုတာက အျပည့္အ၀ မရႏိုင္ဘူး။ ေနာက္တခုက ကေလးသူငယ္ေတြ ပါေနတဲ့အခါက်ေတာ့ ဒီကေလးသူငယ္ေတြ ဆိုတာ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ လြတ္ေျမာက္ရာ ေျပးထြက္ႏိုင္ဖို႔ အေျခအေနမ်ိဳး မဖန္တီးႏိုင္တဲ့ အခါက်ေတာ့ အမ်ိဳးသမီးနဲ႔ ကေလးငယ္ေတြ အတြက္ ေဘးကင္း လုံၿခဳံေရးက ပိုၿပီးေတာ့ အေရးပါၿပီး ပို အခက္အခဲျဖစ္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။”

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ စစ္တပ္ အာဏာသိမ္းခဲ့တာ တႏွစ္ခြဲေက်ာ္ ၾကာလာတဲ့အခ်ိန္ ႏိုင္ငံေရးအရ ဖိႏွိပ္မႈေတြ နဲ႔ လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡေတြ ပို မ်ားလာေနတဲ့ တခ်ိန္တည္းမွာ ေငြေၾကး ေဖာင္းပြမႈနဲ႔ ကုန္ေဈးႏႈန္း အဆမတန္ ႀကီးျမင့္တာလို စီးပြားေရး အက်ပ္အတည္းေတြ ကလည္း တေန႔တျခား ပိုၿပီး ဆိုးလာေနတာပါ။ ဒီလို အေျခအေနေအာက္မွာ ျပည္သူေတြ အတြက္ အခက္အခဲေတြကေတာ့ တေန႔တျခား မ႐ိုးႏိုင္ေအာင္ ႀကဳံေနရသလို၊ ဒီအထဲမွာမွ စစ္ေျပး ဒုကၡသည္ေတြရဲ႕ အခက္အခဲ ကေတာ့ ပိုၿပီး ဆိုးပါတယ္။ ခုခ်ိန္မွာ အကူအညီတခ်ိဳ႕ ရဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္သလို၊ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ ေနရပ္ျပန္ၿပီး ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနခ်င္ၿပီလို႔ မသင္းသင္းမာ က ေျပာပါတယ္။

“ခုခ်ိန္ ဘာျဖစ္ခ်င္တာလဲ ဆိုရင္ေတာ့ ကူညီေပးမယ့္သူေလးေတြကိုေတာ့ ေမွ်ာ္ေနမိတာေပါ့။ ကူရာမဲ့ ျဖစ္ေနတဲ့ဘ၀ ဆိုေတာ့ေလ။ ေရွ႕ဆက္ၿပီး ဘယ္လိုအားတင္းၿပီး ဘယ္လိုေနရမလဲ ဆိုတာႀကီးကိုေတာ့ အဲ့ေလာက္ႀကီး ေတြးေတာင္မေတြးရဲဘူးေပါ့။ မစဥ္းစားကို မစဥ္းစား တတ္ေတာ့ဘူး ဆိုတာမ်ိဳး ျဖစ္ေနတာ။ အခုလို ေျပးလႊားၿပီး ေနရတာကိုက ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဒုကၡျဖစ္ စိတ္ဆင္းရဲေနရတာ ဆိုေတာ့ ျမန္ျမန္ ၿပီးခ်င္ၿပီ။ ျမန္ျမန္လည္း ၿငိမ္းခ်မ္း ခ်င္ၿပီ။ ကိုယ့္ရပ္ ကိုယ့္႐ြာေလးမွာပဲ ျဖစ္သလိုေလးပဲ တဲကေလးေတြ ထိုးၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ေနရာေလးမွာပဲကိုယ္ ျပန္ေနခ်င္တဲ့ဆႏၵပဲ ရွိတာ။ အဲ့ဆႏၵေလးေတာ့ ျဖစ္တာေပါ့။”

ဘယ္သူကမွေတာ့ ကိုယ့္အိုးကိုယ့္အိမ္ကို ပစ္ၿပီး ခိုကိုးရာမဲ့ ဒုကၡသည္ဘ၀ မေရာက္ခ်င္ၾကပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ လက္နက္အာဏာသုံး ဖိႏွိပ္မႈေတြ၊ လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡေတြ ရွိေနသ၍ကေတာ့ စစ္ေျပး ဒုကၡသည္ေတြ ေနရပ္ျပန္ဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္သလို၊ တိုင္းျပည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အလွမ္းေဝး ေနဦးမယ္ဆိုတာ တင္ျပရင္း ဒီသီတင္းပတ္ အမ်ိဳးသမီးက႑ကို ဒီမွာပဲ ရပ္နားခြင့္ ျပဳပါရွင့္။ က်မ ခင္ျဖဴေထြးပါရွင္။

======================================

[Unicode]

ကုန်ဈေးနှုန်း တက်လို့ အခက် ပိုကြုံရတဲ့ စစ်ဘေးသင့် အမျိုးသမီးများ (အမျိုးသမီးကဏ္ဍ)

မြန်မာနိုင်ငံတဝန်း လက်နက်ကိုင် တိုက်ပွဲတွေကြောင့် ပြည်တွင်းမှာပဲ အိုးအိမ်စွန့်ခွာ ထွက်ပြေးနေရတဲ့ ဒုက္ခသည်တွေဟာ စားသောက်ကုန်ဈေးတွေ ဆက်တိုက် တက်လာနေတာနဲ့ ရာသီဥတု ဆိုးရွားတဲ့ အခြေအနေတွေ အောက်မှာ စားဝတ်နေရေး အခက်အခဲ ပိုပြီး ကြုံတွေ့နေရတယ်လို့ စစ်ဘေးဒဏ်သင့် အမျိုးသမီးတွေနဲ့ သူတို့ကို ကူညီပေးနေတဲ့ အမျိုးသမီးတွေက ပြောပါတယ်။ ဒီလို အခက်အခဲတွေကြား စစ်ပြေးဒုက္ခသည် အမျိုးသမီးတွေ ဘယ်လို ရင်ဆိုင် ဖြတ်သန်းနေကြရပါလဲ။ ခုချိန်မှာ သူတို့ ဘာကို အဓိက လိုလားတောင့်တ နေကြပါလဲ။ သူတို့ကို ကူညီပေးနေသူတွေအတွက်ရော ဘယ်လို စိန်ခေါ်မှုတွေ ရှိနေပါလဲ။ ဒီသီတင်းပတ် အမျိုးသမီးကဏ္ဍမှာ မခင်ဖြူထွေးက စုစည်း တင်ပြထားပါတယ်။

မြန်မာနိုင်ငံတဝန်း လက်နက်ကိုင် ပဋိပက္ခတွေကြောင့် ပြည်တွင်းမှာပဲ အိုးအိမ်စွန့်ခွာ ထွက်ပြေးနေရတဲ့ IDP ဒုက္ခသည် ၁ သန်း ၃ သိန်းနီးပါး ရှိပြီး ဒီအထဲမှာ ၁ သန်းနီးပါးက ၂၀၂၁ ခုနှစ် စစ်တပ် အာဏာသိမ်းမှု နောက်ပိုင်း အိုးအိမ်မဲ့ ခဲ့ရသူတွေ ဖြစ်တယ်လို့ ကုလသမဂ္ဂ လူသားချင်းစာနာမှု ဆိုင်ရာရုံး UNOCHA က စက်တင်ဘာလ ၂ ရက်နေ့က ထုတ်ပြန်ထားပါတယ်။ ဒီအထဲမှာ အများစုက အမျိုးသမီးနဲ့ ကလေးငယ်တွေပါ။

စစ်တပ် အာဏာသိမ်းမှုနောက်ပိုင်း ပေါ်ပေါက်လာတဲ့ ဒေသခံ ကာကွယ်ရေး လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့ PDF တွေနဲ့ စစ်ကောင်စီ တပ်ဖွဲတွေကြား အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှုတွေ နေရာဒေသ အတော်များများမှာ ပိုစိပ်လာသလို၊ တိုက်ပွဲတွေကြား အိုးအိမ် စွန့်ခွာ ထွက်ပြေးရသူတွေလည်း တနေ့တခြား ပိုပြီး များလာနေပါတယ်။ တိုက်ပွဲတွေ ပို ပြင်းထန်လာတဲ့ တချိန်တည်းမှာ ရာသီဥတု ဆိုးရွားတဲ့ဒဏ်နဲ့ ကုန်ဈေးနှုန်း ဆက်တိုက် တက်လာနေတာကိုပါ တပြိုင်တည်း ကြုံရတဲ့အခါ စားဝတ်နေရေး အများကြီး ပို ခက်ခဲလာတယ်လို့ စစ်ကိုင်းတိုင်း၊ ကျွန်းလှမြို့နယ် အတွင်း အိုးအိမ် စွန့်ခွာ ထွက်ပြေးနေရတဲ့ မသင်းသင်းမာ က ပြောပါတယ်။

“အရင်ကလို စားချင်သလို စားလို့မရဘူးလေ။ ကိုယ်ပါလာတာလေးတွေလည်း ကုန်သွားမှာစိုးတော့ မျှပြီးတော့ ချွေတာပြီးတော့ စားနေရတာပေါ့။ ကုန်ဈေးနှုန်းတွေကလည်း အရမ်း တက်တာလေ။ ရွာတွေ အိမ်တွေကလည်း မီးလောင်ဆိုတော့ ဘာမှကိုမရှိ အကုန် လက်မဲ့ကို ဖြစ်နေတာ။ အစားအသောက် ကတော့ ပါတဲ့ဟာလေးတွေနဲ့ တယောက်နဲ့တယောက် မျှပြီးတော့ ဝေခြမ်းပြီးတော့ စားနေရတာပေါ့။ လူတွေက ကျန်းမာရေးကလည်း ချို့တဲ့နေတာလေ။ အကုန်လုံးကလည်း ဖျား၊ ဆေးဝါးတွေ ကအစ အားကိုးနေရတဲ့ ဆေးဆိုင်လေးတွေကလည်း မီးရှို့ခံရတဲ့အထဲ ပါသွား ဆိုတော့။ ဆေး ဝယ်သောက်စရာလည်း မရှိ။ ခန္ဓာကိုယ်တွေ နှုံးချိနေကြတာပဲ။ မိုးတွေကလည်း ရွာ၊ ရေတွေကလည်း တက်။ နေစရာကလည်း မရှိ၊ ပြေးစရာ နေရာကလည်း မရှိ အဲ့ဒီလိုကို ဖြစ်နေတာ ဒီဘက်မှာက။”

ပြီးခဲ့တဲ့ သြဂုတ်လထဲမှာပဲ သူတို့ နေထိုင်တဲ့ရွာ တခုလုံး မီးရှို့ဖျက်စီးခံရပြီး တရွာလုံး အိုးအိမ်ပစ် ထွက်ပြေးခဲ့ရတာလို့လည်း မသင်းသင်းမာ က ပြောပြပါတယ်။

“စ စချင်းတုန်းကတော့ ဘေးနားကရွာကို လေယာဉ်နဲ့ ပစ်ဝင်တာ။ ဘေးနားက ရွာကနေမှ ကျမတို့ရွာကို ခြေလျင် စစ်ကြောင်းထိုး ဝင်တာပေါ့။ စစ်ကြောင်းထိုးပြီး ရွာမှာ တညအိပ်။ ရွာကရှိတဲ့ ဝက်တွေ ကြက်တွေကို သတ်စား တညအိပ်ပြီးတော့မှ နောက်တနေ့ မနက် ၈ နာရီလောက် ကျတော့ ရွာကို မီးရှို့တယ်။ အဲ့ဒီအခါကျတော့ အကုန်လုံး ထွက်ပြေးခဲ့ရတာပေါ့။ ရွာထဲမှာ ဘယ်သူမှ မနေရဲတော့ဘူး။ အသက်ကြီးတဲ့သူတွေရော၊ ကလေးတွေရော ဝရုန်းသုန်းကားနဲ့ အကုန်လုံး ကိုယ်လွတ်ရုန်း ထွက်ပြေးခဲ့ရတာ။ ထွက်ပြေးရတော့လည်း မိုးတွေကရွာ၊ စစ်ရှောင်နေတဲ့ နေရာမှာ တဲလေးတွေနဲ့ ခိုကပ်ပြီး မိုးရေကြားထဲ နေရတာ။ အဲ့လိုနေရပြီးတော့မှ သူတို့က စစ်ရှောင်တွေရဲ့ တဲ့တွေကို ဝိုက်ပြီးတော့လိုက်။ လိုက်ပြီးတော့မှ လူတွေကိုဖမ်း။ သေနတ်တွေနဲ့ပစ် သူတို့က အဲ့ဒီလို လုပ်တာ။ အဲ့လို လုပ်တဲ့အခါ ကျတော့ အဲ့နေရာမှာ မလုံခြုံတဲ့အခါ တခါ ပြန်ပြီးတော့ မိုးတွေ လေတွေကြားထဲမှာ ဖိနပ်လည်း မစီးရဘူး။ ပြေးနေရတာ။ တအားပြေးရတာ။ မနေ့က အထိ ပြေးနေရတုန်းပဲ။ နေရတာက မြစ်ကမ်းဘေး ဆိုတဲ့အခါကျတော့ မြစ်ရေတွေကတက်၊ သွားစရာနေရာကမရှိ၊ မိုးတွေကရွာ၊ ရေတွေကတက်၊ ရေတွေကလျှံ။ ပြည်သူတွေ ကတော့ အကုန်လုံးပဲ ဒုက္ခတွေ အကြီးအကျယ် ရောက်တာပေါ့နော်။”

စစ်ကိုင်းတိုင်း ကျွန်းလှနဲ့ ကောလင်းနယ်အစပ်က ကျေးရွာတွေကို ပြီးခဲ့တဲ့ သြဂုတ်လ ကုန်ပိုင်းလောက်က စပြီး စစ်ကောင်စီက လေကြောင်း ကနေ ပစ်ခတ်တိုက်ခိုက်တာတွေ လုပ်နေပြီး ကျေးရွာတွေ မီးရှို့ဖျက်စီးခံရတာ ရှိတယ်လို့ ဒေသခံတွေက ပြောပေမဲ့ စစ်ကောင်စီ ဘက်ကတော့ ဒါကို အစဉ်တဆက် ငြင်းဆိုထားပါတယ်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လက်နက်ကိုင် ပဋိပက္ခတွေကြောင့် အိုးအိမ်စွန့်ခွာ ထွက်ပြေးနေရသူတွေ ကတော့ နေ့စဉ် တိုးလာနေပြီး စစ်ကောင်စီလက်အောက် လူမှုဝန်ထမ်း ကယ်ဆယ်ရေးနဲ့ ပြန်လည်နေရာ ချထားရေးဌာနက ကူညီ ထောက်ပံ့ပေးနေတာတွေ ရှိမရှိ သိရအောင် ဆက်သွယ်မေးမြန်းခဲ့ပေမဲ့ ဖုန်း ပြန်လည် ဖြေကြားခြင်း မရှိပါဘူး။ လတ်တလောမှာတော့ ဒုက္ခသည်တွေကို တနိုင်တပိုင် ကူညီပေးနေသူတွေ ရှိပေမဲ့ လုံလောက်မှု မရှိဘူးလို့ မြောင်မြို့နယ်ဘက်မှာ စစ်ပြေး ဒုက္ခသည်တွေကို ကူညီပေးနေတဲ့ မအမရာက ပြောပါတယ်။ ဒီလို မလုံလောက်တဲ့ ကြားမှာကိုပဲ ကုန်ဈေးနှုန်းတွေ ထိုးတက်သွားတဲ့အခါ စစ်ပြေးဒုက္ခသည်တွေ ထမင်း တနပ် လျှော့စားရတဲ့အထိ ဖြစ်လာတယ်လို့ သူက ပြောပြပါတယ်။

“မြို့နယ် အနေအထားအရ ကြည့်မယ်ဆိုရင် ရိက္ခာ လုံလောက်မှုတော့ မရှိဘူး။ ကုန်ဈေးနှုန်းအားဖြင့်ကလည်း အရင်က ချဉ်ပေါင်တစည်းမှ ၁၀၀ ပေးရင် မိသားစု ၁၀ ယောက် အေးဆေး စားလို့ရတဲ့အနေအထားမျိုး။ အခုဟာက ၃၀၀ ဖိုးကိုတောင် လူ ၁၀ ယောက် စားဖို့မလုံလောက်နေဘူး။ ကုန်ဈေးနှုန်းတွေ အဆမတန် ထိုးတက်သွားတဲ့ အခါကျတော့။ လက်ရှိ အနေအထားမှာဆိုရင် ဒီ ၅ လပိုင်းလောက်က စပြီး စစ်ကောင်စီ အကြမ်းဖက်သမားတွေက မြို့နယ်တွင်းမှာ မီးရှို့တဲ့အခါ အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ ဖြစ်ရတာ၊ စစ်ကြောင်းတွေ ထိုးလာတဲ့အခါ ပြေးရင်းလွှားရင်းနဲ့ စားဝတ်နေရေးက မပြေလာတဲ့ ပြဿနာတွေ ရှိလာတယ်။ ရှိလာတဲ့အခါ ဘယ်လိုပုံစံမျိုးနဲ့ ဖြေရှင်းနေရလဲ ဆိုတော့ လက်ရှိကတော့ ပြည်တွင်းပြည်ပကနေ စစ်ဘေးရှောင်တွေအတွက် အကူအညီပေးတာ၊ သူတို့ဆီကို စားနပ်ရိက္ခာလေးတွေ လှူချင်ဒါန်းချင်ပါတယ် ဆိုတဲ့ အနေအထားလေး တခုလေးနဲ့ပဲ ဖြေရှင်းလို့ရနေတာ။

နောက်တခုက ဥပမာ - နဘက် ရွာကို စစ်ကြောင်း ထိုးတယ်ဆိုရင် နဘက်ကျေးရွာ ပတ်ဝန်းကျင်မှာရှိတဲ့ ရွာ နှစ်ရွာ လောက်ကပါ စစ်ဘေးရှောင်ရတဲ့ ပြဿနာကို ကြုံရတယ်။ ဘာလို့လဲ ဆိုရင် စစ်ကောင်စီ အကြမ်းဖက်သမားတွေက ကာလုံ လက်နက်အင်အားတွေနဲ့ လက်နက်ကြီးတွေနဲ့ ပစ်တဲ့အခါကျတော့ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကာကွယ်ဖို့ ဆိုတဲ့ အနေအထားနဲ့ တခြား ရွာတွေကပါ ရှောင်ရတယ်။ အဲ့ဒီတော့ တခြားရွာတွေကို ရှောင်ကြတဲ့ အခါကျတော့လည်း အဲ့ဒီ တခြား ရွာတွေမှာ ရှိနေတဲ့ ပြည်သူတွေကလည်း မီးဘေးသင့် ခံထားရတဲ့ ပြည်သူတွေ၊ အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ ဖြစ်နေတဲ့ ပြည်သူတွေ ဖြစ်နေပြန်ရော။ ဆိုတော့ အစားအသောက် အားဖြင့် လုံလောက်မှု ရှိမနေဘူး။ ဒီလို ရှိမနေတဲ့အချိန်မှာ ကုန်ဈေးနှုန်းကလည်း တက်သွားတဲ့အခါ သူတို့အတွက် စားဝတ်နေရေးက အဆင်မပြေတော့ဘူး။ ငတ်တလှည့် ပြတ်တလှည့်နဲ့ အရင်က တနေ့ နှစ်ထပ် စားရရင် အခု တထပ်တောင် အနိုင်နိုင် စားရတဲ့ အခြေအနေမျိုးအထိ စစ်ဘေးရှောင်တွေ ကြုံနေရတာ ရှိပါတယ်။”

မြန်မာနိုင်ငံမှာ အရင်ကတည်းက ရှိနေခဲ့တဲ့ လက်နက်ကိုင် ပဋိပက္ခတွေကြောင့် အိုးအိမ်စွန့်ခွာ ထွက်ပြေးနေရသူတွေ၊ ဒုက္ခသည်တွေကို ကုလသမဂ္ဂ လူသားချင်းစာနာမှု အဖွဲ့တွေက ကူညီပေးနေတာတွေ ရှိပေမဲ့၊ လောလောလတ်လတ် အိုးအိမ်စွန့် ထွက်ပြေးနေရတဲ့ ဒုက္ခသည်တွေ အတွက်တော့ အကူအညီတွေက မရသလောက် ဖြစ်နေတာပါ။

အကူအညီတချို့ ရတဲ့ ဒုက္ခသည်တွေကြားမှာလည်း လတ်တလော ကုန်ဈေးနှုန်း အဆမတန် တက်သွားတဲ့အခါ အခက်အခဲ ကြုံရတယ် ဆိုပြီး ရခိုင်ပြည်နယ် ကျောက်တော် ဒုက္ခသည်စခန်းမှာ နေထိုင်တဲ့ မအေးအေးခိုင်က ပြောပြပါတယ်။

“အခြေအနေကတော့ ဒီလိုပဲ စားဝတ်နေရေး ကတော့ အဆင်မပြေဘူး။ အရင်နဲ့မတူတဲ့ အပြောင်းအလဲက အရင်တုန်းကဆိုရင် အစ်မရယ် ကျမတို့လူမျိုးက တနေ့ ထမင်း ၃ နပ်စားတဲ့သူတွေလေ။ အခုဆိုလို့ရှိရင် နှစ်ထပ်ပဲ စားရတော့တယ်။ အဲ့ဒါတောင် ငါးတွေဘာတွေ မစားရတော့ဘူး။ တခါတလေမှပဲ။”

သူတို့ မိသားစုကတော့ စစ်တပ်အာဏာသိမ်းမှု မတိုင်ခင် နှစ်အတော်ကြာကတည်းက ရခိုင်ပြည်နယ် မြောက်ပိုင်း စစ်တပ် နယ်မြေရှင်းလင်းမှုတွေ အတွင်း ကျေးရွာတွေ အများအပြား မီးရှှို့ဖျက်စီး ခံခဲ့ရချိန်ကတည်းက ရွာကနေ ထွက်ပြေးပြီး ကျောက်တော် ဒုက္ခသည်စခန်းမှာ နေထိုင်နေတာပါ။ ကိုယ့်ရပ်ကိုယ့်ရွာ ပြန်နေချင်ပေမဲ့ လောလောဆယ် ဒုက္ခသည်စခန်းထဲမှာ နေတာက ပိုပြီး လုံခြုံတာမို့ အခက်အခဲတွေ ကြားကပဲ ဒုက္ခသည်စခန်းမှာ ဆက်နေဖြစ်တယ်လို့ လည်း မအေးအေးခိုင်က ပြောပါတယ်။

“ရွာမှာထက် ဒီစခန်းထဲမှာကတော့ လုံခြုံတာ ပိုခံစားရတာပေါ့နော်။ ကလေးအတွက် ပညာရေး၊ ကျန်းမာရေး စခန်းထဲမှာက အကုန် ပြည့်စုံတယ်။ ဆရာမ ဆရာတွေနဲ့လည်း ဖုန်းဆက် ဆက်သွယ်လို့လည်း ရတယ်။ အဆက်အသွယ်လည်း မပြတ်ဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို လုံခြုံတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ရွာမှာဆိုရင် မလုံခြုံဘူး။ ဖုန်းလိုင်းတွေလည်း မရှိဘူး။ ကားလမ်းလည်း မရှိဘူး။ တောမှာပဲ နေရတော့ မလုံခြုံသလို ခံစားရတယ်။”

အခုဆိုရင် နေရာဒေသ အတော်များများမှာ လက်နက်ကိုင် တိုက်ပွဲတွေ ပိုမို ပြင်းထန်လာတာနဲ့အမျှ စစ်ပြေး ဒုက္ခသည်တွေ အတွက် ကတော့ စားဝတ်နေရေး အခက်အခဲထက် အသက်ရှင်ခွင့်ရဖို့က ပိုပြီးတော စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်နေတယ်လို့ မြောင်မြို့နယ်တွင်း စစ်ဘေးသင့် ဒုက္ခသည်တွေကို ကူညီပေးနေတဲ့ မအမရာကလည်း ပြောပါတယ်။ အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီးနဲ့ ကလေးငယ်တွေ အတွက် လုံခြုံရေး အခက်အခဲ ပိုဆိုးတယ်လို့ သူက ပြောပါတယ်။

“လက်ရှိ အခြေအနေအားဖြင့်က ရိက္ခာ ဆိုတာထက် ဘေးကင်းလုံခြုံဖို့က ပိုပြီး အခက်အခဲ ကြုံနေရတယ်။ အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီးတွေ အတွက်ပေါ့။ စစ်ခွေးတွေက နေ့ခင်းဘက်မှာငြိမ်နေ ပြီးတော့မှ ဥပမာ ရွာတရွာထဲကို ဝင်ထားပြီဆိုရင် အဲ့ဒီရွာကို မီးတင်ရှို့တဲ့ ကိစ္စရပ်မျိုးတွေ။ နေ့ခင်းဘက်မှာ ရွာတရွာကို တပ်စွဲထားတယ်။ ညဘက်မှာ စစ်ကြောင်းတွေ ဝင်လာတာတွေ ရှိတယ်ဆိုရင် အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီးတွေ၊ ကလေးငယ်တွေ ရှောင်တိမ်းဖို့ကျတော့ အဆင်မပြေနိုင်ဘူး။ ရှောင်တိမ်းရတဲ့ အခါမှာလည်း သူတို့အတွက် လုံခြုံ စိတ်ချရမှု ဆိုတာက အပြည့်အ၀ မရနိုင်ဘူး။ နောက်တခုက ကလေးသူငယ်တွေ ပါနေတဲ့အခါကျတော့ ဒီကလေးသူငယ်တွေ ဆိုတာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ လွတ်မြောက်ရာ ပြေးထွက်နိုင်ဖို့ အခြေအနေမျိုး မဖန်တီးနိုင်တဲ့ အခါကျတော့ အမျိုးသမီးနဲ့ ကလေးငယ်တွေ အတွက် ဘေးကင်း လုံခြုံရေးက ပိုပြီးတော့ အရေးပါပြီး ပို အခက်အခဲဖြစ်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်။”

မြန်မာနိုင်ငံမှာ စစ်တပ် အာဏာသိမ်းခဲ့တာ တနှစ်ခွဲကျော် ကြာလာတဲ့အချိန် နိုင်ငံရေးအရ ဖိနှိပ်မှုတွေ နဲ့ လက်နက်ကိုင် ပဋိပက္ခတွေ ပို များလာနေတဲ့ တချိန်တည်းမှာ ငွေကြေး ဖောင်းပွမှုနဲ့ ကုန်ဈေးနှုန်း အဆမတန် ကြီးမြင့်တာလို စီးပွားရေး အကျပ်အတည်းတွေ ကလည်း တနေ့တခြား ပိုပြီး ဆိုးလာနေတာပါ။ ဒီလို အခြေအနေအောက်မှာ ပြည်သူတွေ အတွက် အခက်အခဲတွေကတော့ တနေ့တခြား မရိုးနိုင်အောင် ကြုံနေရသလို၊ ဒီအထဲမှာမှ စစ်ပြေး ဒုက္ခသည်တွေရဲ့ အခက်အခဲ ကတော့ ပိုပြီး ဆိုးပါတယ်။ ခုချိန်မှာ အကူအညီတချို့ ရဖို့ မျှော်လင့်သလို၊ ဖြစ်နိုင်ရင်တော့ နေရပ်ပြန်ပြီး အေးအေးချမ်းချမ်း နေချင်ပြီလို့ မသင်းသင်းမာ က ပြောပါတယ်။

“ခုချိန် ဘာဖြစ်ချင်တာလဲ ဆိုရင်တော့ ကူညီပေးမယ့်သူလေးတွေကိုတော့ မျှော်နေမိတာပေါ့။ ကူရာမဲ့ ဖြစ်နေတဲ့ဘ၀ ဆိုတော့လေ။ ရှေ့ဆက်ပြီး ဘယ်လိုအားတင်းပြီး ဘယ်လိုနေရမလဲ ဆိုတာကြီးကိုတော့ အဲ့လောက်ကြီး တွေးတောင်မတွေးရဲဘူးပေါ့။ မစဉ်းစားကို မစဉ်းစား တတ်တော့ဘူး ဆိုတာမျိုး ဖြစ်နေတာ။ အခုလို ပြေးလွှားပြီး နေရတာကိုက တော်တော်လေးကို ဒုက္ခဖြစ် စိတ်ဆင်းရဲနေရတာ ဆိုတော့ မြန်မြန် ပြီးချင်ပြီ။ မြန်မြန်လည်း ငြိမ်းချမ်း ချင်ပြီ။ ကိုယ့်ရပ် ကိုယ့်ရွာလေးမှာပဲ ဖြစ်သလိုလေးပဲ တဲကလေးတွေ ထိုးပြီးတော့ ကိုယ့်နေရာလေးမှာပဲကိုယ် ပြန်နေချင်တဲ့ဆန္ဒပဲ ရှိတာ။ အဲ့ဆန္ဒလေးတော့ ဖြစ်တာပေါ့။”

ဘယ်သူကမှတော့ ကိုယ့်အိုးကိုယ့်အိမ်ကို ပစ်ပြီး ခိုကိုးရာမဲ့ ဒုက္ခသည်ဘ၀ မရောက်ချင်ကြပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ လက်နက်အာဏာသုံး ဖိနှိပ်မှုတွေ၊ လက်နက်ကိုင် ပဋိပက္ခတွေ ရှိနေသ၍ကတော့ စစ်ပြေး ဒုက္ခသည်တွေ နေရပ်ပြန်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလို၊ တိုင်းပြည် ငြိမ်းချမ်းရေး အလှမ်းဝေး နေဦးမယ်ဆိုတာ တင်ပြရင်း ဒီသီတင်းပတ် အမျိုးသမီးကဏ္ဍကို ဒီမှာပဲ ရပ်နားခွင့် ပြုပါရှင့်။ ကျမ ခင်ဖြူထွေးပါရှင်။

XS
SM
MD
LG