သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

၁၉၈၀ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ႏွင့္ တပ္မႉးေဟာင္းမ်ား၏ အေတြ႔အႀကံဳ - အပိုင္း (၁)


တပ္မႉးတပ္သား ေျပာစကား (၀၇၄)

၁၉၈၀ ခုႏွစ္မွာ၊ အာဏာရ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီ ဥကၠ႒ ဦးေန၀င္းရဲ႕ ညႊန္ၾကားခ်က္နဲ႔၊ အဲဒီအခ်ိန္က အစိုးရက၊ အေထြေထြလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အမိန္႔ကို ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္နဲ႔ တိုက္ ရိုက္ပတ္သက္ဆက္ႏြယ္ခဲ့သူူ၊ အၿငိမ္းစား ဗိုလ္ႀကီး ဦးခင္ေမာင္ညြန္႔ နဲ႔ အၿငိမ္းစားဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သူရ ဦးတင္ဦး တို႔ကို ဦးေရာ္နီညိမ္းက ဆက္သြယ္ေမးျမန္းၿပီး၊ ဒီသီတင္းပတ္ရဲ႕ တပ္မႉးတပ္သား ေျပာစကား က႑ကို၊ စီစဥ္ တင္ဆက္ထားပါတယ္။

ဦးေရာ္နီညိမ္း ။ ။ ဦးခင္ေမာင္ညြန္႔ ခင္ဗ်ား၊ ၁၉၈၀ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အမိန္႔ကို၊ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ ပါတီအစိုးရက ထုတ္ျပန္လိုက္တဲ့အခါမွာ၊ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီပါတီရဲ႕အင္အားစုေတြ၊ ဘယ္လိုစဥ္းစား ဆံုးျဖတ္ၾကသလဲ ခင္ဗ်။ အဲဒီအခ်ိန္က အစိုးရရဲ႕ကမ္းလွမ္းမႈကို ယံုၾကည္လက္ခံတဲ့သူက အမ်ားစုလား၊ အန္ ကယ္က မယံုၾကည္ လက္မခံလို႔၊ မျပန္ပဲ ေနခဲ့တာလား၊ အဲဒါေလး က်ေနာ္တို႔ကို ရွင္းျပေပးပါ ခင္ဗ်။

(ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီပါတီ Parliament Democracy Party – PDP ။ ။ ၁၉၆၉ ဧၿပီ (၁၁) ရက္တြင္ ေဆး ကုသမႈခံယူရန္ အေၾကာင္းျပခ်က္ႏွင့္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ အိႏၵိယသို႔၊ ေရာက္ရိွလာေသာ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးႏုမွ၊ ၁၉၆၉ စက္တင္ဘာလတြင္ ထိုင္းႏိုင္ငံမွ တဆင့္၊ ၿဗိတိန္သို႔ ေရာက္ရိွၿပီး၊ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီပါတီ Parliament Democracy Party – PDP ကို တည္ေထာင္ၿပီး၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေန၀င္းဦးေဆာင္ေသာ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ အစိုးရကို လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္တိုက္ခိုက္မည္ဟု လန္ဒန္ေၾကညာခ်က္ျဖင့္၊ ကမၻာသို႔ ေၾကညာခဲ့သည္။ ထို႔ ေနာက္ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ကို အေျခစိုက္ၿပီး၊ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီပါတီလက္ေအာက္ခံ ျပည္ခ်စ္တပ္မေတာ္ ထူေထာင္ေသာအခါ၊ စစ္တိုင္း သံုးတိုင္း ဖဲြ႔စည္းရာတြင္၊ အလယ္ပိုင္းတိုင္းကို ဦးသြင္ (က်ိဳက္မေရာ ပါလီမန္ အမတ္)၊ ေတာင္ပိုင္းတိုင္းကို ဗိုလ္ရန္ႏိုင္ (ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္)၊ အေနာက္ေျမာက္တိုင္းကို ဗိုလ္မႉးေအာင္ (ရဲေဘာ္ သံုးက်ိပ္) တို႔က၊ ဦးေဆာင္ခဲ့သည္။)

ဦးခင္ေမာင္ညြန္႔ ။ ။ ၁၉၇၂ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လအကုန္၊ စက္တင္ဘာလထဲမွာ၊ က်ေနာ္က အဲဒီ ေတာ္လွန္ေရး နယ္ေျမကို ေရာက္သြားခဲ့ၿပီ။ အေျခအေနမွန္ကို ေျပာမယ္ဆိုရင္၊ ၁၉၇၅ ခုႏွစ္က စၿပီးေတာ့၊ PDP ရဲ႕ လႈပ္ရွား မႈ က်ဆင္းလာတယ္ေပါ့ ခင္ဗ်ာ။ က်ဆင္းလာရတာကလည္း ဘာေၾကာင့္လည္း ဆိုရင္၊ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ စစ္ေရးေခါင္းေဆာင္ေတြက၊ အခ်င္းခ်င္း သေဘာထားေတြ ကဲြလဲြခဲ့ၾကၿပီးေတာ့မွ၊ အားအင္ေတြ ခ်ည့္နဲ႔ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ၊ အစိုးရကလည္း အဲဒီလို ေၾကညာလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ၊ ေတာ္ေတာ္အမ်ားစု ျပန္လိုတဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြက၊ ဒါဟာ အခြင့္အေရးပဲ ဆိုၿပီးေတာ့၊ ျပန္သြားၾကတာပဲ။ သို႔ေသာ္ မျပန္တဲ့သူေတြကေတာ့၊ သူတို႔ရဲ႕ယံုၾကည္ခ်က္ ေၾကာင့္မို႔လို႔ပဲ၊ သူတို႔ မျပန္ပဲ ေနခဲ့တာပဲ။ အမ်ားစုကေတာ့ ျပန္သြားၾကပါတယ္။ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္၀င္ ဗိုလ္မႉး ေအာင္၊ အေနာက္ေျမာက္တိုင္း၊ တိုင္းမႉး လုပ္သြားတဲ့ပုဂၢိဳလ္လည္း၊ ျပန္သြားတယ္။ ေတာင္ပိုင္းတိုင္း၊ တိုင္းမႉး ဗိုလ္ရန္ႏိုင္လည္း ျပန္သြားတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေစာၾကာဒိုး၊ ဦးဇာလီေမာ္၊ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ျပန္သြားၾကပါ တယ္။

ဦးေရာ္နီညိမ္း ။ ။ ဟုတ္ကဲ့ ခင္ဗ်။ အဲဒီလိုမ်ိဳး ျပန္မသြားပဲ က်န္ခဲ့တဲ့ အန္ကယ္တို႔လိုလူေတြက၊ ဘယ္ လို ခံစားခ်က္ ရိွခဲ့ပါသလဲ ခင္ဗ်။

ဦးခင္ေမာင္ညြန္႔ ။ ။ အထူးသျဖင့္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့၊ က်ေနာ္ သိရသေလာက္ကေတာ့၊ သူတို႔ရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ မျပန္တာပါ ခင္ဗ်။

ဦးေရာ္နီညိမ္း ။ ။ ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်။ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ မျပန္တာ၊ ဆိုတာက၊ ဒီတိုက္ပဲြဟာ မၿပီးေသး ဘူး၊ ဆက္တိုက္ရဦးမယ္ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္လား၊ ဒါမွမဟုတ္ တိုက္ပဲြကေတာ့ ဆက္မတိုက္ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ ခုန အန္ကယ္ေျပာသလို၊ ကိုယ့္အင္အားက ခ်ည့္နဲ့လာတာေၾကာင့္။ သို႔ေသာ္လည္းပဲ တဘက္ကေနၿပီးေတာ့ အာ ဏာရေနတဲ့ အစိုးရက၊ “လာပါ ျပန္ခဲ့ပါ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾကပါစို႔” ဆိုတဲ့ ဖိတ္ေခၚမႈမ်ိဳးကို မယံုၾကည္ႏိုင္လို႔ လား ခင္ဗ်။ အန္ကယ္ကိုယ္တိုင္ကေကာ၊ ဘယ္လိုအယူအဆနဲ႔ ေနခဲ့ပါသလဲ။

ဦးခင္ေမာင္ညြန္႔ ။ ။ အန္ကယ္ရဲ႕ကိုယ္ပိုင္အယူအဆ personal convictionအရ ေျပာမယ္ဆိုရင္၊ အန္ကယ္ ကေတာ့ မယံုလို႔ မျပန္တာပဲ။ ဘာလို႔ မယံုရသလဲဆိုတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို စာရင္းျပဳစုၿပီးသာ ခ်ျပရရင္၊ အမ်ားႀကီးပဲ။ ခပ္တိုတိုေလး ခ်ံဳးေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့၊ ၁၉၆၂ခုႏွစ္ အာဏာသိမ္းတာက စတာပဲ။ အာဏာသိမ္း တာက ဗိုလ္(ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး)ေန၀င္းက ေျပာတယ္၊ တိုင္းျပည္ႀကီး ဆိုး၀ါးလာတဲ့အေျခအေန၊ ေခ်ာက္ထဲက်ဖို႔ လက္ႏွစ္လံုးေလာက္ လိုလို႔၊ သူက အာဏာသိမ္းလိုက္ရတယ္၊ ဆိုေတာ့၊ အမွန္ကေတာ့ တပ္မေတာ္အႀကီး အကဲ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဆိုတာက၊ ၁၉၄၇ ဖဲြ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခခံဥပေဒ တည္တံ့ေရးကို၊ အသက္နဲ႔လဲ ၿပီး ခုခံကာကြယ္ပါမယ္လို႔၊ ကတိက၀တ္ျပဳထားရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ ခင္ဗ်။ အဲဒီေတာ့၊ တကယ္တမ္း တိုင္းျပည္အေျခ အေနက ဆိုး၀ါးတယ္ ဆိုရင္၊ သူဟာ တပ္မေတာ္ရဲ႕အႀကီးအကဲ တေယာက္အေနနဲ႔၊ ျပည္သူကေန တရား၀င္ ေရြးေကာက္တင္ေျမွာက္ထားတဲ့ အစိုးရကို၊ ဘယ္လိုအခ်က္ေတြက ဆိုး၀ါးေနတယ္၊ ဘယ္လိုေတြေတာ့ ျဖစ္ ေနၿပီ၊ ဘယ္လို လုပ္ဖို႔သင့္တယ္၊ စသည္ျဖင့္ အႀကံဥာဏ္ေပးရမယ္၊ တကယ္တမ္း sincere ျဖစ္ရင္၊ ကာ ကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ အေနနဲ႔ အစိုးရကို ေျပာကိုေျပာရမယ္၊ အႀကံဥာဏ္မေပးပဲနဲ႔၊ အာဏာသိမ္းတယ္ ဆိုတာ ကေတာ့၊ တိုင္းျပည္သစၥာေဖါက္ ဆိုတဲ့ ေနရာကို အလိုလို ေရာက္သြားတာပါပဲ။ အဲဒါက လံုး၀ ယံုၾကည္စရာ မရိွတဲ့ အခ်က္တခ်က္ပဲ။

ဦးေရာ္နီညိမ္း ။ ။ ဒီဟာက ယံုတဲ့လူေတြလည္း ရိွတာပဲ၊ ခုန ေျပာတဲ့ လက္်ာအင္အားစုေတြထဲက၊ ခုန အန္ကယ္ေျပာတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ ယံုလို႔ ျပန္သြားၾကတာပဲ။ လက္၀ဲအင္အားစုကလည္း၊ ေတာတြင္း အင္အား စုေတြထဲက ဗိုလ္သက္ထြန္း(ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ဗဟိုေကာ္မတီ၀င္)တို႔လည္း၊ ျပန္၀င္လာတာကို၊ က်ေနာ္ တို႔ ေတြ႔ခဲ့ၾကရတာပဲ။ အဲဒီဟာေတြ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီလိုေတြ ျဖစ္ခဲ့ၿပီးမွ၊ ထပ္ၿပီး ဘာထူးျခားတာေတြ႔ခဲ့ ရသလဲ ဆိုေတာ့၊ အစိုးရရဲ႕ ကမ္းလွမ္းခ်က္ကို ယံုၾကည္လို႔ ျပန္သြားပါတယ္ ဆိုတဲ့ အထဲက၊ အန္ကယ္တို႔ PDP ကပဲ နမူနာျပမယ္ ဆိုရင္၊ ၁၉၈၀ လြတ္ၿငိမ္းခြင့္နဲ႔ ျပန္သြားၾကၿပီးေတာ့မွ၊ ၈၈၈၈ လူထုအေရးေတာ္ပံုႀကီး ေပၚလာတဲ့ အခါမွာ၊ ျပန္ၿပီး ေတာခိုၾကတဲ့ ျမ၀တီဦးရဲေခါင္တို႔ ေဒါက္တာမန္းျမင့္ဆိုင္တို႔၊ ရိွခဲ့တာကို၊ က်ေနာ္တို႔ ေတြ႔ခဲ့ဘူး ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း၊ အစိုးရကို ယံုၾကည္လို႔ (ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ) ဆက္ၿပီးေနတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေစာၾကာဒိုးလို ပုဂိၢဳလ္မ်ိဳးဆိုရင္၊ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပဲြေကာ္မရွင္ အဖဲြ႔၀င္ ထဲမွာေတာင္၊ သူက ပါလာတယ္။ အဲဒါမ်ိဳးလည္း ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီအခါက်ေတာ့၊ ဟိုတုန္းက ၁၉၈၀ လြတ္ၿငိမ္း ခ်မ္းသာခြင့္နဲ႔ ေခၚတုန္းကေတာင္မွ၊ မယံု လို႔ဆိုၿပီး မျပန္ပဲ ျပည္ပမွာပဲ ေနေနတဲ့ အန္ကယ့္အေနနဲ႔၊ အခု သမၼတဦးသိန္းစိန္က ျပည္ပက အင္အားစုေတြ ကို ျပန္လာခ်င္ရင္ စဥ္းစားေပးမယ္ဆိုတဲ့ ကမ္းလွမ္းမႈကို၊ ဘယ္လို ျမင္ပါသလဲ ခင္ဗ်။

ဦးခင္ေမာင္ညြန္႔ ။ ။ ပထမေျပာခ်င္တာက၊ ၁၉၈၀ အေထြေထြလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ဆိုတာက၊ က်ေနာ့္ အျမင္မွာ၊ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္သာ ေပးတာ ခင္ဗ်။ လူမႈလြတ္လပ္ခြင့္ အခြင့္အေရးတို႔၊ တရားမွ်တေရးတို႔၊ ဒီမိုကေရစီေရးတို႔ အတြက္၊ ဘာမွ အာမခံခ်က္ မရိွဘူး၊ ျပန္လာရင္ သူတို႔ ေဘာင္ထဲမွာေနဖို႔ပဲ၊ သူေခၚတာက ျပန္လာဖို႔ပဲ ေခၚတာ။ က်ေနာ္တို႔က ဒီမိုကေရစီကို ယံုၾကည္လို႔၊ လူမႈအခြင့္အေရးေတြကို ရိွေစခ်င္လို႔၊ ဒါေတြ ကို လုပ္လာခဲ့တဲ့ ဟာမွာ၊ ဘာမွမထူးပဲ ျပန္သြားရမယ္ဆိုတာက၊ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ တိုင္းျပည္ထဲက ထြက္လာ တာ၊ ဘာအဓိပၸာယ္ ရိွေတာ့မလဲ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့၊ ေလာကႀကီးမွာ၊ ဒီကေန႔အထိ က်ေနာ္ စဲြစဲြၿမဲၿမဲယံုၾကည္တာ က၊ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ ကိုယ့္လူမ်ိဳး ကိုယ့္ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္း၊ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းေတြေလာက္၊ ေကာင္းတဲ့ အသိုင္းအ၀ိုင္းဆိုတာ မရိွပါဘူးခင္ဗ်။ ဒီေန႔အထိ ဒါေတြကို က်ေနာ္ ျမတ္ႏိုးတယ္၊ တြယ္တာတယ္၊ စဲြလမ္းေနတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္ ျမန္မာျပည္ ျပန္သြားတာဟာ၊ အဓိပၸာယ္ရိွရိွ ျပန္တာပဲ၊ ျဖစ္ခ်င္တယ္။ အခု လည္း က်ေနာ္ မယံုၾကည္ဘူး၊ ဘာလို႔ မယံုၾကည္လဲဆိုရင္၊ ဒီေန႔ အႏွစ္သာရအားျဖင့္ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္၊ တိုင္း ျပည္မွာ ၂၀၀၈ ဖဲြ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခခံဥပေဒက၊ လံုး၀ကို ဒီမိုကေရစီအေျခခံေတြနဲ႔ ေဖ်ာင့္ေဖ်ာင့္ႀကီး ဆန္႔ က်င္ေနတယ္။ ဒီ ဖဲြ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခခံဥပေဒကေန ေပါက္ဖြားလာတဲ့ အစိုးရတရပ္ကို က်ေနာ္တို႔က၊ ဘယ္ လိုယံုလို႔ ရမွာလဲ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ၊ ႀကိဳးဆဲြေနတဲ့ စစ္အာဏာရွင္ႀကီးေတြက ရိွၿမဲပဲ။ အဲဒီေတာ့ သူတို႔ (လက္ရိွအစိုးရ) ဟာ၊ တိုင္းျပည္အေပၚမွာ sincere ျဖစ္တယ္၊ ျပည္သူ လူထုအေပၚမွာ sincere ျဖစ္တယ္ ဆိုရင္၊ တိုတိုေလးပဲ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္တာက (၁) ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး၊ ဖမ္းထားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္အေပါင္းကို၊ ခၽြင္းခ်က္မရိွ အျမန္ဆံုး လႊတ္ေပးပါ။ (၂) ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ NLD ပါတီကို တရား ၀င္ပါတီအျဖစ္ ျပန္လည္ ေၾကညာေပးပါ၊ (၃) ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ သက္ဆိုင္ရာ ပုဂၢိဳလ္ေတြ အဖဲြ႔အ စည္းေတြ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ညိွႏိႈင္းေဆြးေႏြးပါ။ အဲဒီလုပ္ငန္းစဥ္ေတြကို ဦးသိန္းစိန္အစိုးရက အေကာင္အထည္ မေဖၚႏိုင္သေရြ႕ကေတာ့၊ ျပည္သူေတြကေကာ ျပည္ပႏိုင္ငံေတြကပါ၊ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရကို trustျဖစ္ဖို႔ဆိုတာ အင္မတန္ ခဲယဥ္းပါတယ္။ အားလံုးသိတဲ့အတိုင္း reliable မျဖစ္ဘူးဆိုရင္ trust မရိွရင္၊ အရာရာဟာ အလုပ္မျဖစ္ဖို႔ ေသခ်ာေနတယ္လို႔ပဲ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။

ဦးေရာ္နီညိမ္း ။ ။ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္မွာ၊ လြတ္လပ္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ စတုတၳေျမာက္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ျဖစ္လာခဲ့သူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသူရတင္ဦးဟာ၊ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္ဆန္းမွာ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္အျဖစ္ကေရာ တာကြယ္ ေရး၀န္ႀကီးအျဖစ္ ကပါ အနားေပးျခင္း ခံခဲ့ရၿပီးေတာ့၊ ၁၉၇၆ စက္တင္ဘာလမွာ ႏိုင္ငံေတာ္လုပ္ႀကံမႈသတင္း ကို ထိန္ခ်န္မႈနဲ႔၊ ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရပါတယ္။ ၁၉၇၇ ဇန္န၀ါရီလမွာ အၿငိမ္းစားဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသူရဦးတင္ဦးဟာ အလုပ္ ၾကမ္းနဲ႔ ေထာင္ဒဏ္(၇)ႏွစ္ ခ်မွတ္ခံခဲ့ရၿပီးေတာ့၊ ၁၉၈၀ အေထြေထြလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္နဲ႔ ျပန္ၿပီး လြတ္ ေျမာက္လာခဲ့ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအျဖစ္ကေန လြတ္ေျမာက္လာခဲ့သူ ဒီကေန႔ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ ဒုတိယဥကၠ႒ ဦးတင္ဦးကို၊ ၁၉၈၀မွာ လြတ္ေျမာက္လာၿပီးတဲ့ေနာက္ အေတြ႔အႀကံဳေတြကို ေမးျမန္း ေဆြးေႏြးၾကည့္ခဲ့ပါတယ္။

ဦးေရာ္နီညိမ္း ။ ။ ဦးေန၀င္းရဲ႕ ၁၉၈၀ အေထြေထြလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေပးလိုက္တဲ့အခါမွာ၊ သံုးမ်ိဳး သံုးစားကို ေတြခဲ့ရပါတယ္။ ျပည္ပေရာက္ေနသူေတြ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေစာၾကာဒိုးတို႔၊ ဗိုလ္ရန္ႏိုင္တို႔၊ ျပန္လာၾက တယ္။ ျပည္တြင္းမွာလည္း ေတာတြင္းအင္အားစုေတြထဲက ဗိုလ္သက္ထြန္းတို႔ ျပန္၀င္လာၾကတယ္။ ဒါက တမ်ိဳးပါ။ အန္ကယ္တို႔က်ေတာ့၊ အဲဒီ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္နဲ႔၊ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အျဖစ္ကေန၊ လြတ္ ေျမာက္လာခဲ့တယ္။ တတိယ တမ်ိဳးက၊ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္နဲ႔၊ ေခၚေပမဲ့၊ မယံုလို႔ ဆိုၿပီး၊ ျပန္မလာၾကတဲ့သူ ေတြ။ အဲဒီလို သံုးမ်ိဳးသံုးစား ေတြ႔ရပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ယံုၾကည္လို႔ ျပန္လာပါတယ္ဆိုတဲ့ သူေတြထဲက ေန၊ ေနာက္ (၈) ႏွစ္ေလာက္ၾကာေတာ့၊ ေနာက္တေခါက္ ေတာခိုၾကတဲ့သူေတြလည္း ရိွေသးတယ္။ ယံုၾကည္ လို႔ ျပန္လာၾကတဲ့သူေတြထဲမွာ၊ ဆက္ၿပီး သူေကာင္းျပဳခံရတာကေတာ့ ဥပမာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေစာၾကာဒိုးဆိုရင္၊ ၁၉၉၀ေရြးေကာက္ပဲြေကာ္မရွင္ထဲမွာ အဖဲြ႔၀င္လူႀကီး (၅) ဦးထဲက (၁)ဦး ျဖစ္ လာခဲ့တယ္။ အဲဒါေတြကို က်ေနာ္ တို႔က ျပန္ၿပီး review လုပ္ၾကည့္တဲ့အခါမွာ၊ ၁၉၈၀ အေထြေထြလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္နဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အျဖစ္ကေန၊ လြတ္ေျမာက္လာခဲ့သူေတြရဲ႕ အုပ္စုထဲမွာ အန္ကယ့္ကို က်ေနာ္တို႔က ျမင္ ၾကည့္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္နဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကို လႊတ္ေပးခဲ့တဲ့အခါမွာ၊ ဘယ္သူ႔ကိုေတာ့ လႊတ္ေပးတယ္၊ ဘယ္သူ႔ကိုေတာ့ လႊတ္မေပးေသးဘူး ဆိုၿပီး၊ ခ်န္ထားခဲ့တာေတြ ရိွခဲ့ပါသလား ခင္ဗ်။

ဦးတင္ဦး။ ။ ၁၉၈၀ တုန္းက က်ေနာ္ မွတ္မိသေလာက္၊ အဲဒီေန႔က နယုန္လျပည့္ေန႔ ထင္ပါရဲ႕ ခင္ဗ်။ ႏိုင္ငံေတာ္ သံဃာ့မဟာနာယက ဖဲြ႔စည္းတာနဲ႔၊ သံဃာ့ဂိုဏ္းေပါင္းစံု ညီညြတ္တယ္ဆိုတာကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ေတာ့၊ အက်ဥ္းသားအားလံုးကို လႊတ္လိုက္တာပဲ ခင္ဗ်။ က်န္ခဲ့တယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေတာ့ မၾကားမိဘူးခင္ဗ်။ အခု တခါမွာေတာ့ ဦးသိန္းစိန္တို႔၊ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကို ေစတနာမွန္မွန္နဲ႔ လႊတ္လိုက္ရင္ေတာ့၊ ေကာင္း တာေပါ့ဗ်ာ။ သူတို႔ေတြ (အစိုးရ)အတြက္ လည္း၊ စိုးရိမ္စရာ ပူပန္စရာ အေၾကာင္း မရိွပါဘူး။

ဦးေရာ္နီညိမ္း ။ ။ သူတို႔က အခု ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ လႊတ္ေပးမယ္တိုတဲ့ စကား၊တလံုးမွ မေျပာေသးဘူး။ အျပင္ေရာက္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ အစိုးရကို ဆန္႔က်င္ေနတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ေတြကို ျပန္လာၾကလို႔ ေျပာ တဲ့ေနရာမွာ၊ အရင္က အခုလိုပဲ ကမ္းလွမ္းခဲ့တာမွာ ျပန္မလာၾကတဲ့သူေတြ ဘာျဖစ္လို႔ ျပန္မလာၾကသလဲဆို တဲ့ cause ေတြကို၊ က်ေနာ္တို႔က review လုပ္ေနတာပါ။ ဥပမာ၊ ဗိုလ္ႀကီးေဟာင္း ဦးခင္ေမာင္ညြန္႔။ စစ္တကၠ သိုလ္ အပတ္စဥ္(၁)ကေန ဆင္းတယ္၊ ၁၉၆၅မွာ သူဟာ အေနာက္ေတာင္တိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္နယ္ေျမမွာ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ေနစဥ္မွာ၊ သူ႔ကို ဗိုလ္မႉးႀကီးေဟာင္း ဦးၾကည္ေမာင္ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးေအာင္ႀကီးတို႔နဲ႔ ဆက္ ႏြယ္ၿပီး တပ္တြင္းပုန္ကန္ရန္ ႀကံစည္မႈနဲ႔ ဖမ္းၿပီး၊ ေရၾကည္အိုင္ေထာက္လွမ္းေရးအက်ဥ္းစခန္းမွာ ထည့္လိုက္ ၿပီးေတာ့၊ (၄) ႏွစ္ေလာက္ၾကာေတာ့၊ သူ ျပန္လြတ္တယ္။ ဦးႏုေတာ္လွန္ေရးမွာ ေတာခိုၿပီး၊ ဗိုလ္မႉးေအာင္က သူတို႔ရဲ႕ ျပည္ခ်စ္တပ္မေတာ္ရဲ႕ အေနာက္ေျမာက္တိုင္းမွာ တိုင္းမႉး၊ ဦးခင္ေမာင္ညြန္႔က ဒုတိုင္းမႉးနဲ႔ ေနေနရာ ကေန၊ ဦးႏုေတာ္လွန္ေရး ပ်က္သြားၿပီးတဲ့ေနာက္၊ ၁၉၈၀မွာ အစိုးရက အေထြေထြလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေခၚ လိုက္ေတာ့၊ မျပန္ပဲနဲ႔ ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ ဆက္ၿပီး ျပည္ပမွာေနေနတဲ့ သူ႔ကို က်ေနာ္က ဆက္သြယ္ ေမးျမန္းတာ မွာ၊ ႏိုင္ငံေရးလြတ္လပ္ခြင့္ ရမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ သူယံုၾကည္လို႔ သူ မျပန္တဲ့ အဓိကအေၾကာင္းကို၊ သူက ေျပာ ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ အန္ကယ္ရဲ႕ အေတြ႔အႀကံဳအရေကာ၊ ၁၉၈၀ မွာ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္နဲ႔ ျပန္လြတ္လာၿပီး တဲ့ေနာက္၊ ႏိုင္ငံေရးလြတ္လပ္မႈမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ၊ အန္ကယ့္တကိုယ္ခ်င္း လြတ္လပ္မႈအတိုင္းအတာ၊ဘယ္ေလာက္ ရိွပါသလဲ ခင္ဗ်။

ဦးတင္ဦး။ ။ လြတ္ေတာ့ လြတ္လာတာေပါ့ ဗ်ာ။ သို႔ေသာ္လည္းပဲ၊ အခါအားေလ်ာ္စြာ ေစာင့္ၾကည့္တာမ်ိဳး ေတြကေတာ့ ရိွတာေပါ့။ အဲဒီတုန္းက လြတ္ၿပီး ေနာက္တေန႔မွာပဲ၊ မဟာစည္ရိပ္သာကို သြားၿပီး၊ က်ေနာ္က သကၤန္း၀တ္ ရဟန္းခံ ၀ိပႆနာ တရားအားထုတ္တာေပါ့။ အဲဒီအထဲမွာ သူတို႔(ေထာက္လွမ္းေရး)ထဲက ေစာင့္ၾကည့္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကလည္း၊ ရိပ္သာမွာ အလွည့္က်၀င္လာၿပီးေတာ့ သူတို႔ပါ တရားထိုင္တာေတြ ဘာ ေတြ လုပ္ရင္းနဲ႔၊ သူတို႔ကိုၾကည့္ခိုင္း ျပဳခိုင္းထားတာေတြ ရိွေနတယ္ ဆိုတာ၊ က်ေနာ္ သတိျပဳမိတာေပါ့ ခင္ဗ်ာ။

ဦးေရာ္နီညိမ္း ။ ။ ေနာက္ သီတင္းပတ္ စေနေန႔ မနက္ခင္းနဲ႔ ညေနခင္းေတြမွာ၊ “၁၉၈၀ လြတ္ၿငိမ္း ခ်မ္းသာခြင့္ ႏွင့္ တပ္မႉးေဟာင္းမ်ား၏ အေတြ႔အႀကံဳ - အပိုင္း (၂)” ကို၊ ဆက္ၿပီး၊ တင္ဆက္သြားပါမယ္ ခင္ဗ်ာ။ က်ေနာ္ ေရာ္နီညိမ္း ပါ။

XS
SM
MD
LG