သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

အင္ဒိုနီးရွား ဘာလီေရာက္ ဦး၀င္းထိန္၊ NLD လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီ နွင့္ ျမန္မာျပည္ - အပိုင္း (၁)


တပ္မႉးတပ္သား ေျပာစကား (၀၈၆)

၂၀၁၁ ႏို၀င္ဘာ(၄)ရက္ေန႔ ကေန (၇)ရက္ေန႔အထိ၊ အင္ဒုိနီးရွားႏိုင္ငံ ဘာလီကၽြန္းမွာ က်င္းပခဲ့တဲ့၊ “တတိယ အႀကိမ္ အာရွ လစ္ဘရယ္ႏွင့္ ဒီမိုကရက္မ်ား ႏွစ္ပတ္လည္ညီလာခံ” (Third Conference of Asia Liberal & Democrats)\မွာ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံက အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္(NLD)ပါတီကိုကိုယ္စားျပဳၿပီး၊ ဗဟိုေကာ္မ တီ၀င္ ဦး၀င္းထိန္ တက္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ႏွစ္ရွည္ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္းတစ္ဦးလည္းျဖစ္တဲ့၊ ဗိုလ္ႀကီး ေဟာင္း ဦး၀င္းထိန္ကို ဦးေရာ္နီညိမ္းကဆက္သြယ္ၿပီး၊ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ကြယ္ေပ်ာက္ေနတဲ့ လစ္ဘရယ္ ဒီမိုက ေရစီ အေျခအေနကို ဒီသီတင္းပတ္ တပ္မႉးတပ္သား ေျပာစကားက႑မွာ၊ ေဆြးေႏြးတင္ဆက္ထားပါတယ္။

ဦးေရာ္နီညိမ္။ ။ ဦး၀င္းထိန္ခင္ဗ်ား၊အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ဗဟိုေကာ္မီတီတစ္ဦးကို၊အခုလို ႏိုင္ငံ တကာအဖဲြ႔အစည္းတစ္ခုက ဘိတ္ၾကားလို႔၊ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕အျပင္ဘက္ကိုသြားေရာက္ၿပီးေတာ့၊ ေဆြးေႏြးပဲြ ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ႏီွးေႏွာဖလွယ္ပဲြ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ညီလာခံ အစည္းအေ၀း၊ စသည္ျဖင့္၊ တက္ ေရာက္တယ္ ဆို တာ၊ ႏွစ္ေပါင္း(၂၃)ႏွစ္ အတြင္း ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ ၾကားဖူးတာပါပဲ။ အဲဒီအေျခအေနကို ဘယ္လိုေရာက္ရိွလာသလဲ ဆိုတာကို ေျပာျပေပးပါ ခင္ဗ်။

ဦး၀င္းထိန္ ။ ။ ပထမဦးဆံုးေျပာခ်င္တာက၊ က်ေနာ္တို႔ကို ဘိတ္တဲ့အဖဲြ႔အစည္းက Frederick Norman Foundation ပါ။ သူက ဂ်ာမဏီမွာ အေျခစိုက္ၿပီးေတာ့မွ ကမၻာတ၀ွမ္းလံုး ႏိုင္ငံ ေလးငါးဆယ္ေလာက္မွာ၊ ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားေရးနဲ႔ liberalism (အလယ္အလတ္လမ္းစဥ္) ထြန္းကားေရးအတြက္ လုပ္ပါတယ္။ သူ တို႔ က အာရွတိုက္မွာ လႈပ္ရွားေနတာ ၾကာပါၿပီ။ သို႔ေသာ္လည္း ျမန္မာျပည္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔၊ က်ေနာ္တို႔ကို တရား၀င္ဆက္သြယ္တာ၊ ဒီႏွစ္မွစၿပီး ဆက္သြယ္တာပါ။ အဲဒီလိုဆက္သြယ္တဲ့အခါမွာ၊ အခုအစည္းအေ၀း အတြက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က၊ က်ေနာ့္ကို ေရြးခ်ယ္ၿပီး လႊတ္လိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဦးေရာ္နီညိမ္း ။ ။ အဲဒီေတာ့ ဒီပဲြဟာ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကရက္ေတြရဲ႕ ညီလာခံဆိုေတာ့၊ က်ေနာ္တို႔က ဘယ္ လိုျမင္ၾကည့္လဲဆိုရင္၊ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ဟာလည္း လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီကိုပဲ ဦးတည္ၿပီးသြား ေနတယ္ဆိုတဲ့ သေဘာေဆာင္လို႔၊ သူတို႔ကလည္း အဲဒီလို ျမင္လို႔ ဘိတ္တာလား ခင္ဗ်။

ဦး၀င္းထိန္ ။ ။ ဟုတ္ပါတယ္၊ Frederick Norman Foundationက၊ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားေ ရးအတြက္ စတင္ၿပီး အေကာင္အထည္ေဖၚတာက၊ ဒုတိယကမၻာစစ္မတိုင္ခင္ ကတည္းကပါ။ အဲဒီကတည္းက Frederick Norman ဆိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္က၊ ဂ်ာမဏီတင္မက ဥေရာပ၊ အာရွ၊ အာဖရိက နဲ႔ လက္တင္အေမရိက ႏိုင္ငံေတြမွာ၊ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားေရးအတြက္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ဖဲြ႔ထားတဲ့ foundation ျဖစ္ ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အာရွတိုက္မွာ ဆိုရင္၊ ႏွစ္စဥ္ ညီလာခံေတြ လုပ္တယ္။ ဒီႏွစ္မွာ အင္ဒိုနီးရွားမွာ လုပ္တယ္။ လုပ္တဲ့အခါမွာ၊ အဓိကေခါင္းစဥ္ကေတာ့ Pluaralism နဲ႔ Development ေပါ့။ Pluaralismဆိုတာက၊ လူမ်ား စုအေရးေပါ့။ အမွန္ကေတာ့ ဒီမိုကေရစီပါပဲ။ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ဆက္ႏြယ္ၿပီးေတာ့မွ၊ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ဖံြ႔ၿဖိဳးဆဲႏိုင္ ငံ ေတြမွာ ဘယ္လို တိုးတက္ေအာင္ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ လုပ္ရင္ရမလဲ၊ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားေအာင္ လုပ္တဲ့ေနရာမွာ၊ အဟန္႔အတားေတြျဖစ္ရင္၊ ဘယ္လို ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့နည္းနဲ႔ ေက်ာ္လႊားႏိုင္မလဲဆိုတဲ့နည္း လမ္း ေတြကို၊ ေဆြးေႏြးၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဦးေရာ္နီညိမ္း ။ ။ ဟုတ္ကဲ့အခု လာတက္တာ၊ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီပါတီေတြရဲ႕ ကိုယ္စားလွယ္ေတြေပါ့။ အဲဒီ ေတာ့ သူတို႔ႏိုင္ငံေတြမွာ အာဏာရေနတဲ့ မိခင္ပါတီေတြကေန လာၿပီးတက္ၾကတာ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ရိွ ၿပီးေတာ့၊ အာဏာမရေသးတဲ့၊ အုပ္ခ်ဳပ္မႈအာဏာ ဥပေဒျပဳအာဏာ တရားစီရင္ေရး အာဏာ၊ အာဏာသံုးရပ္ အစိုးရအာဏာ မရေသးပဲ၊ ဦး၀င္းထိန္တို႔ရဲ႕ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္လို အတိုက္အခံပါတီေတြအျဖစ္နဲ႔ ရပ္တည္ေနၾကတဲ့ ပါတီေတြရဲ႕ ကိုယ္စားလွယ္ေတြက ဘယ္ေလာက္ရီွပါသလဲ။ အၾကမ္းဖ်ဥ္း အခ်ိဳး အစား ေလာက္ပဲ သိခ်င္တာပါ။ ဘယ္ဘက္က ပိုမ်ားလဲဆိုတာပါ။ ဒီညီလာခံမွာ အာဏာရေတြဘက္က ပိုမ်ား ပါသလား၊ (သို႔မဟုတ္) အတိုက္အခံ ျဖစ္ေနတဲ့ ဘက္ေတြက ပိုမ်ားပါလား ခင္ဗ်။

ဦး၀င္းထိန္ ။ ။ အာဏာရပါတီေတြရဲ႕ ကိုယ္စားလွယ္ေတြက၊ မပါသေလာက္ပဲ။ အာဏာမရေသးတဲ့ အတိုက္အခံပါတီေတြက တက္လာတာ မ်ားပါတယ္။ ဥပမာ၊ ထိုင္၀မ္ကလည္း အတိုက္အခံပါတီကပဲ၊ ကေမၻာ ဒီးယားက လည္း အတိုက္အခံပါတီကပဲ။ ထိုင္းႏိုင္ငံက ဆိုရင္လည္း အတိုက္အခံပါတီကပဲ လာတယ္။ သူတို႔ က ဘယ္သူ ေခါင္းေဆာင္ၿပီး လာသလဲဆိုရင္၊ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္(ေဟာင္း)အဘီဆစ္၀ိဂ်ာဂ်ိ၀ အစိုးရရဲ႕ ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီး(ေဟာင္း) ျဖစ္ခဲ့ဖူးတဲ့ ဒီႏွစ္စတုန္းက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ေတြ႔ခဲ့့ဖူးတဲ့၊ ကဆစ္ပီရြန္ (Kasit Peronmya) က၊ ေခါင္းေဆာင္ၿပီးလာတယ္။ အင္ဒိုနီးရွားကလည္း ဒီပဲြကို အဓိက sponsor လုပ္တာကလည္း၊ (အင္ဒိုနီးရွားဘာသာႏွင့္) PDIP ေခၚ Indonesia People’s Democratic for Struggle ဆိုတဲ့ အတိုက္အခံ ပါတီ။ အဲဒီပါတီက ေခါင္း ေဆာင္ၿပီး တက္တယ္။ အတိုက္အခံဆိုေပမယ့္လည္း၊ ဘာလီမွာ ရိွတဲ့ အာဏာရ ပါတီက Governor (ဘာလီကၽြန္း အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉး) က၊ လိုလိုလားလားတက္တက္ၾကြၾကြနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ညီလာခံ ကို အဖြင့္မိန္႔ခြန္း ေျပာေပးတယ္။ ဂရုတစိုက္ လုပ္ေပးပါတယ္။

ဦးေရာ္နီညိမ္း ။ ။ အဲဒီေတာ့ ဦး၀င္းထိန္ရဲ႕ အျမင္က ဘယ္လိုရိွပါသလဲ။ ဦး၀င္းထိန္ရဲ႕ အေတြ႔အႀကံဳအရ၊ ကမၻာေပၚမွာ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကရက္ေတြ အားနည္းေနသလား ခင္ဗ်။ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီဟာ အားေပ်ာ့ေန သလား ခင္ဗ်။

ဦး၀င္းထိန္ ။ ။ အခု အေတြ႔အႀကံဳအရ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့၊ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကရက္ေတြ အားနည္းေန တယ္လို႔ ေျပာလို႔ မရဘူးခင္ဗ်။ သို႔ေသာ္လည္းပဲ ဒီလစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီ အယူအဆေတြ ပိုၿပီးေတာ့ ထြန္း ကားလာဖို႔ ႀကိဳးစားေနတယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။ ဒါက တစ္ပိုင္းေပါ့။ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားလာဖို႔၊ ကိုယ့္ႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ အေျခအေနေတြကို တင္ျပၿပီးေတာ့၊ ျဖစ္ႏိုင္တဲ့နည္းလမ္းေတြကို ေဆြးေႏြးၾက တယ္။ အေျဖရွာၾကတယ္။

ဦးေရာ္နီညိမ္း ။ ။ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီကို အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ကလည္း ယံုၾကည္တယ္ ဆို ေတာ့၊ အခု က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ၁၉၄၈နဲ႔ ၁၉၆၂ ၾကားမွာ၊ ရိွခဲ့တဲ့ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီဟာ ဘယ္ ေလာက္စစ္မွန္ခဲ့ပါသလဲ ခင္ဗ်။ အခု က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီကို သြားမယ္ဆိုရင္ေကာ ဘယ္ေလာက္ထိ သြားလို႔ရမလဲ ခင္ဗ်။ ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ ခင္ဗ်။

ဦး၀င္းထိန္ ။ ။ က်ေနာ္ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ အေတြ႔အႀကံဳအရ ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့၊ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားတဲ့ႏိုင္ငံဆိုတာ၊ အဲဒီႏိုင္ငံမွာ အက်ိဳးရိွဖို႔ပဲ မ်ားတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း က်ေနာ္ အရင္တုန္းက ေတြ႔ ႀကံဳခဲ့တဲ့ အေျခအေနေတြရင္၊ ကိုလိုနီဘ၀ ကၽြန္ျဖစ္ၿပီးခဲ့တဲ့အေျခအေနေတြရယ္၊ ကၽြန္ျဖစ္ရာကေန ျဗဳန္းစား ႀကီး လြတ္လပ္ေရးရလာတဲ့ အေျခအေန၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ တပ္မေတာ္က အာဏာသိမ္းၿပီးေတာ့ ႏွစ္ေပါင္း ေလးငါးဆယ္ေလာက္၊ အာဏာရွင္အမ်ိဳးမ်ိဳေအာက္မွာ ေတြ႔ႀကံဳခဲ့တဲ့ အေျခ အေနေတြေၾကာင့္၊ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားဖို႔ဆိုတာ၊ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ခက္ခက္ခဲခဲ ရုန္းကန္ရမွာျဖစ္ တယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လို အင္မတန္ခိုင္မာတဲ့ေခါင္းေဆာင္မ်ိဳး အဓြန္႔ရွည္ေနမွ ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို၊ သေဘာေပါက္လာတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က က်ေနာ္က ၁၉၄၁ မွာ ေမြးဖြားခဲ့တာမို႔လို႔၊ အရြယ္ေရာက္လာ လို႔ ႏိုင္ငံေရးကို စိတ္၀င္စားလာတဲ့အခါမွာ၊ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္မွာ တက္လာခဲ့တဲ့ ဦးႏုအစိုးရဟာ၊ အထိုက္အေလ်ာက္ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီ ျဖစ္ဖို႔၊ ႀကိဳးစားခဲ့တာမွန္တယ္၊ အာဏာရတဲ့ပါတီက ပါတီရဲ႕လက္နက္ကိုင္အဖဲြ႔ အစည္းေတြ ဖဲြ႔ၿပီးေတာ့မွ၊ ရပ္ရြာေတြမွာ က်ေနာ္တို႔က ေတာမွာေနခဲ့တာ၊ က်ေနာ္တို႔ ေတာရြာေတြမွာဆိုရင္၊ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီကို အဟန္႔အတားျဖစ္မယ့္လုပ္ရပ္ေတြ လုပ္ခဲ့တယ္။ အခုဆိုရင္ ဦးသိန္းစိန္ေခါင္းေဆာင္ တဲ့အစိုးရကို အာဏာေျပာင္းလိုက္ ေသာ္လည္းပဲ၊ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီထြန္းကားဖို႔ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ႀကီး ႀကိဳးစားရဦးမယ္လို႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။

ဦးေရာ္နီညိမ္း ။ ။ ဟုတ္ကဲ့၊ အဲဒီေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံက လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ေ၀းေနေသးတယ္ေပါ့။ ၁၉၄၈ လြတ္လပ္ေရးရခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီကို ႀကိဳးစားလာခဲ့တာ၊ မေရာက္ခဲ့ပဲနဲ႔၊ စစ္အာ ဏာသိမ္းတာနဲ႔ ဂိတ္ဆံုးသြားခဲ့တယ္လို႔၊ ေျပာရလိမ့္မယ္။ အခုတခါလည္း က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ လစ္ဘရယ္ဒီမို ကေရစီလမ္းေၾကာင္းကို ျပန္ေလွ်ာက္ဖို႔ ႀကိဳးစားတဲ့ေနရာမွာ၊ ဦး၀င္းထိန္ရဲ႕ ႏိုင္ငံတကာညီလာခံအေတြ႔အႀကံဳ အရ၊ တျခားႏိုင္ငံေတြက လာၿပီးတက္ၾကတဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ေတြရဲ႕ ေဆြးေႏြးခ်က္ေတြကို မူတည္ၿပီးေတာ့မွ ဦး၀င္းထိန္အေနနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားေအာင္၊ တပ္မေတာ္ကို ဘယ္လို စည္းရံုး မလဲ။ က်ေနာ္တို႔က တပ္မေတာ္ကိုလည္း ထည့္ေျပာရမွာ ျဖစ္ေနတယ္။ ဘယ္လို လက္တဲြေခၚမလဲ၊ ဒါမွမ ဟုတ္ သူတို႔နဲ႔ ဘယ္လိုပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မလဲ။ ဦး၀င္းထိန္လည္း တပ္မေတာ္အရာရိွေဟာင္း တစ္ေယာက္ ျဖစ္တာေၾကာင့္၊ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီကို မေရာက္ေသးေတာင္မွ၊ ေျခလွမ္းတစ္လွမ္း သို႔မဟုတ္ အေျခခံအုတ္ျမစ္ကေန စႏိုင္ေလာက္ေအာင္၊ တပ္မေတာ္ အပါအ၀င္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဘယ္လိုလုပ္ရင္ ေကာင္း မယ္ ဆိုတာကို၊ အခုတက္ေရာက္ခဲ့တဲ့ ညီလာခံအေတြ႔အႀကံဳ အရ၊ ထင္ျမင္မိပါသလဲ ခင္ဗ်။

ဦး၀င္းထိန္ ။ ။ က်ေနာ့္အယူအဆအရ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီအသိုင္းအ၀ိုင္းက ပုဂၢိဳလ္ ေတြ က ႏွစ္ေပါင္း(၂၀) ေက်ာ္ေအာင္ ေထာင္းလေမာင္းေၾကေအာင္၊ ထုေထာင္းခံရတဲ့အတြက္ေၾကာင့္၊ သည္းခံႏိုင္ တဲ့ နားလည္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းအားေတြက မ်ားေနၿပီ။ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကိုလည္း ဒီအသိုင္းအ၀ိုင္း က ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက နက္နက္ရိႈင္းရိႈင္း နားလည္သေဘာေပါက္ေနၾကပါၿပီ။ အဲဒီလို ႏိုင္ငံေရး အသိုင္းအ ၀ိုင္းက နားလည္သေဘာေပါက္ စိတ္ရွည္သည္းခံခဲ့သလိုပဲ၊ ဒီလိုပဲ ဒီမိုကေရစီထြန္းကားဖို႔အတြက္ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ လူငယ္ေတြလူႀကီးေတြေကာ၊ အားလံုးကို ဆက္ၿပီးေတာ့ ပညာေပးဖို႔လိုပါလိမ့္မယ္။ ဒါက တစ္ခ်က္ေပါ့။ ေနာက္ တစ္ခု တပ္မေတာ္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔၊ တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ ဘာလဲ၊ ျပည္သူလူထု ဆိုတာ ဘယ္လိုလဲ၊ ျပည္သူလူထုနဲ႔ တပ္မေတာ္နဲ႔ ဆက္ဆံေရး၊ ျပည္သူလူထုနဲ႔ အစိုးရနဲ႔ ဆက္ဆံ ေရး၊ အစိုးရထဲမွာ တပ္မေတာ္ရဲ႕ အခန္းက႑က ဘယ္ေလာက္ထိ ပါသင့္တယ္ မပါသင့္ဘူး၊ ဆိုတာေတြကို သိဖို႔၊ သူတို႔လည္း က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔နဲ႔ နားလည္ႏိုင္ေအာင္လို႔၊ အမိန္႔အေနနဲ႔ တာ၀န္အေနနဲ႔ ေပးၿပီးေတာ့မွ၊ ဒီ အေတြးအေခၚေတြ ျပန္႔ပြားေအာင္ လုပ္သင့္တယ္လို႔၊ က်ေနာ္ ယူဆတယ္။ တပ္မေတာ္မွာ အျမင့္ဆံုးက စစ္ ဦးစီးတကၠသိုလ္တို႔၊ NDC ေခၚတဲ့ National Defence College (ႏိုင္ငံေတာ္ကာကြယ္ေရးတကၠသိုလ္) တို႔ဆို တဲ့ ဗိုလ္မႉးႀကီးေတြ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ အဆင့္တက္ ၾကတဲ့ ေက်ာင္းေတြ ရိွတယ္။ အဲဒီေက်ာင္းႀကီးေတြမွာ လစ္ဘ ရယ္ဒီမိုကေရစီရဲ႕သေဘာဟာ ဘယ္လိုလဲဆိုတာကို က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔သိေအာင္ တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္ ပိုင္းေတြကို၊ ပညာေပးသင့္တယ္လို႔၊ က်ေနာ္ ယူဆပါတယ္။

ဦးေရာ္နီညိမ္း ။ ။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံက တပ္မေတာ္က၊ တခ်ိန္က အင္ဒိုနီးရွားမွာ ဆူဟာတို က်င့္သံုးခဲ့တဲ့ လမ္းညႊန္ဒီမိုကေရစီ(Guidance Democracy)ရဲ႕ သေဘာမ်ိဳးကို၊ နမူနာယူၿပီးေတာ့၊ ျမန္မာျပည္ မွာကေတာ့ သူတို႔က စည္းကမ္းရိွေသာဒီမိုကေရစီနဲ႔ သြားမယ္ဆိုတဲ့ဟာကို၊ အခုေတာ့ မေျပာေတာ့ ျပန္ဘူး။ စကတည္းက (၂၃)ႏွစ္ေလာက္ သူတို႔က ဒါနဲ႔ ေျပာလာၾကေတာ့၊ အဲဒီ စည္းကမ္းရိွေသာ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ အခု လစ္ဘရယ္ဒီမိုက ေရစီနဲ႔ ဟိုဘက္ဒီဘက္ ဘယ္လို အေပးအယူလုပ္ရင္ ရမယ္လို႔၊ ဦး၀င္းထိန္ ထင္လဲ ခင္ဗ်။

ဦး၀င္းထိန္ ။ ။ က်ေနာ္ကေတာ့ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားလို႔ရိွရင္၊ အဲဒီ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီ က်င့္သံုးတဲ့ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ၊ ခိုင္မာတဲ့ေခါင္းေဆာင္မႈ နားလည္မႈရိွတဲ့ ေခါင္းေဆာင္မႈေတြ ရိွရင္၊ စည္းကမ္းဟာ အလိုလိုရိွလာမွာပဲ။ စည္းကမ္းရိွေသာ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ တကယ္ေတာ့ အဓိပၸါယ္ကို မရိွဘူး။ ဒီမိုကေရစီဟာ ဒီမိုကေရစီပဲ။ စည္းကမ္းဆိုတာ ကိုယ့္အသိုင္းအ၀ိုင္းအလိုက္ တပ္မေတာ္ဆိုရင္ တပ္မ ေတာ္မွာ ရိွတဲ့စည္းကမ္း၊ ရပ္ရြာလူမႈေရးအဖဲြ႔အစည္းမွာ ဆိုရင္ သူ႔စည္းကမ္း၊ ယုတ္စြအဆံုး ေထာင္မွာဆိုရင္ ေထာင္ သားေတြ လိုက္နာရမယ့္ စည္းကမ္း၊ သူ႔ဟာသူ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ သူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္းအလိုက္ သတ္မွတ္ထားၿပီး သား။ ဒီမိုကေရစီကို လာၿပီး စည္းကမ္းနဲ႔တိုင္းထြာတယ္ဆိုတာ၊ နာမ၀ိေသသနသေဘာမ်ိဳးနဲ႔ လုပ္ထားတာ၊ အဓိပၸါယ္ကို မရိွဘူးလို႔၊ က်ေနာ္ ယူဆတယ္။

ဦးေရာ္နီညိမ္း ။ ။ ဒါေပမယ့္ စည္းကမ္းရိွေသာဒီမိုကေရစီဆိုတာကို တစ္ဘက္ကေန ျမင္ၾကည့္တဲ့အခါ က် ေတာ့၊ တိုင္းသူျပည္သားေတြ(အစိုးရက ေပးသေလာက္) ဒီမိုကေရစီ ရမယ္၊ ဒါေပမယ့္ စည္းနဲ႔ကမ္းနဲ႔မွ၊ စည္းနဲ႔ကမ္းနဲ႔ဆိုတာက၊ အေပၚက အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ေနရာက ခ်ေပးလိုက္တဲ့စည္းကမ္းေတြအတိုင္း၊ ေနသြားရမယ္ ဆိုတဲ့ သေဘာေဆာင္ေနတယ္။ အဒီအခါက်ေတာ့ ဦး၀င္းထိန္ အခုတက္ေရာက္လာခဲ့တဲ့ ညီလာခံမွာ၊ (လစ္ ဘရယ္ ဒီမိုကရက္ေတြထဲမွာ) အတိုက္အခံေတြက မ်ားတယ္ဆိုေတာ့၊ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာလိုပဲ စည္းကမ္းရိွေသာ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ထိပ္တိုက္ေတြ႔ၿပီးေတာ့၊ စည္းကမ္းရိွေသာဒီမိုကေရစီက အေပၚစည္းရ ထား ၿပီး လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီက၊ နည္းနည္းငုတ္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံမ်ိဳးေတြက၊ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ တက္ေရာက္ လာၾက တာေကာ၊ ေတြ႔ႀကံဳခဲ့ရပါသလား ခင္ဗ်။ ေတြ႔ႀကံဳခဲ့ရတယ္ဆိုရင္လည္း၊ သူတို႔ႏိုင္ငံေတြရဲ႕ အေတြ႔ အႀကံဳေတြကို သူတို႔ေျပာတာမ်ား ရိွရင္၊ ဦး၀င္းထိန္အေနနဲ႔ သူတို႔နဲ႔ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံနဲ႔ ဘယ္ေလာက္တူတယ္ ဘယ္ေလာက္ကြာျခားတယ္ ဆိုတာေလး၊ ေျပာျပေပးပါလား ခင္ဗ်။

ဦး၀င္းထိန္ ။ ။ ေျပာရရင္ေတာ့ ထိုင္၀မ္တို႔၊ ကေမၻာဒီးယားတို႔ မေလးရွားတို႔၊ ထိုင္းလည္း ပါတယ္။ အဲဒီ ႏိုင္ငံေတြမွာ အာဏာရတဲ့ပါတီက အာဏာကို အသံုးခ်ၿပီးေတာ့မွ၊ အတိုက္အခံပါတီေတြကိ္ု နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ ကန္႔ သတ္တာေတြ၊ ခ်ဳပ္ခ်ယ္တာေတြ၊ ပညာရိွႏိွပ္စက္တာေတြ၊ ရိွေနတာ က်ေနာ္ ေတြ႔ခဲ့ရတယ္။ အဲဒီအခါမွာ အဲဒီအဟန္႔အတားေတြကို ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ ေက်ာ္လႊားရမလဲ၊ ေက်ာ္လႊားတဲ့အခါမွာလည္း အၾကမ္းနည္းနဲ႔ မဟုတ္ပဲ၊ အႏုနည္းနဲ႔ ဥာဏ္ကိုလႊာသံုးၿပီး လုပ္ရမယ့္နည္းလမ္းေတြကို ေဆြးေႏြးတဲ့အခါမွာ၊ အင္မတန္အသံုး တည့္မွာကို ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။ ဒီညီလာခံတစ္ခုလံုးမွာ လႊမ္းမိုးထားတဲ့ အေတြးအေခၚဟာ ဘာလဲဆိုလို႔ရိွရင္၊ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီ သို႔မဟုတ္ pluralism လို႔ေခၚတဲ့ ၀ါဒကို က်င့္သံုးမယ္ဆိုလို႔ရိွရင္၊ respecting the majority and protecting the minority အဓိပၸါယ္က ဘာလဲဆိုေတာ့၊ လူမ်ားစုရဲ႕ဆႏၵကိုေလးစားၿပီး လိုက္ နာသလို လူနည္းစုကိုလည္း အကာအကြယ္ေပးရမယ္ ဆိုတဲ့၊ သေဘာထားပဲ။ ဒီသေဘာထားကိုသာ စိတ္ထဲ စဲြထားၿပီးမွ၊ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ငန္းစဥ္မွာ က်င့္သံုးမယ္ဆိုရင္၊ စည္းကမ္းရိွေသာဒီမိုကေရစီတို႔ လစ္ဘရယ္ဒီမို က ေရစီတို႔ ဆိုတာ၊ ေခၚစရာေတာင္ မလိုေတာ့ဘူး။ အလိုလို ေနရင္းနဲ႔ ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားသြားမယ္။ သို႔ေသာ္ အဲဒီလို ထြန္းကားသြားဖို႔အတြက္၊ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံေတြမွာေတာ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ လိုလိမ့္ဦးမယ္လို႔၊ က်ေနာ္ သေဘာေပါက္တယ္။

ဦးေရာ္နီညိမ္း ။ ။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၁ ႏို၀င္ဘာ(၄)ရက္ေန႔ကေန (၇)ရက္ေန႔ထိ၊ အင္ဒုိနီးရွားႏိုင္ငံ ဘာလီကၽြန္း က Council of Asia Liberals and Democrats အာရွ လစ္ဘရယ္ႏွင့္ဒီမိုကရက္မ်ား ႏွစ္ပတ္လည္ညီလာ ခံကို၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ (NLD)ပါတီကို ကိုယ္စားျပဳၿပီး၊ တက္ေရာက္ခဲ့သူ ဗဟိုေကာ္ မတီ၀င္ ဗိုလ္ႀကီးေဟာင္းဦး၀င္းထိန္ကို ဆက္သြယ္ေမးျမန္းေဆြးေႏြးၿပီး၊ တင္ဆက္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။ က်ေနာ္ ေရာ္နီညိမ္းပါ။

XS
SM
MD
LG