သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား


ဒီတပတ္ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေရးရာ ေဆြးေႏြးခန္းအစီအစဥ္မွာ အဂၤါၿဂိဳဟ္သြားဖို႔ အေမရိကန္ အာကာသစူးစမ္းေရးဌာနက လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ သုေတသနေတြထဲမွာ သိပၸံဘာသာရပ္ခြဲမ်ဳိးစံု ပါဝင္ပါတယ္။ ဒီပညာရပ္မ်ဳိးစံု အသံုးျပဳၿပီး အဂၤါၿဂိဟ္ကို သြားႏုိင္ဖို႔ NASA က ဘယ္လို ေဆာင္ရြက္ေနပါလဲ။ တကၠသိုလ္မ်ား အာကာသစူးစမ္းေရးအဖြဲ႔ USRA ရဲ ႔ ၂၀၁၆ ဆုရွင္ တဦးျဖစ္တဲ့ NASA Glen Research Center က ျမန္မာသိပၸံပညာရွင္ ေဒါက္တာပေဒသာတင္ကို ဝါရွင္တန္ဒီစီ VOA Studio မွာ ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ က ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းထားပါတယ္။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ ဦးပေဒသာတင္ အခု VOA ကိုလာေရာက္ၿပီး ေျဖၾကားေပးတဲ့အတြက္ အမ်ားႀကီးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ NASA ဆိုလို႔ရွိိရင္ NASA က အေမရိကန္ အာကာသစူးစမ္းေရး သုေတသနဌာနဆိုၿပီးေတာ့ အဂၤါၿဂိဳဟ္သြားဖို႔ NASA က လုပ္ေနတယ္ဆိုတာကို လူတုိင္းက စိတ္ဝင္စားပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဦးပေဒသာတင္ကို ေမးပါရေစ။

ေဒါက္တာပေဒသာတင္ ။ ။ အက်ဥ္းခ်ဴံေျပာျပရမယ္ဆိုရင္ အဂၤါၿဂိဳဟ္ကို လူသြားမယ္ဆိုတာ အဂၤါၿဂိဳဟ္ကို လူမသြားခင္ စက္ရုပ္ေတြ ပို႔ရတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ (၁၀) ႏွစ္၊ (၁၂) ႏွစ္ေလာက္က စက္ရုပ္ေတြ ပို႔ၿပီးတဲ့အခါ အဓိက အဂၤါၿဂိဳဟ္ေပၚမွာ ေရရွိသလား။ ၿပီးေတာ့ လူေတြေနလို႔ ရမလားဆုိတဲ့ဟာ။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ ဆိုေတာ့ ၿဂိဳဟ္ေပၚမသြားခင္ အရင္ဆံုး စမ္းသပ္ရတယ္။ လိုအပ္တာေတြ လုပ္ရတာေပါ့။ အဲဒါကို နည္းနည္းေျပာျပေပးပါ။

ေဒါက္တာပေဒသာတင္ ။ ။ အဂၤါၿဂိဳဟ္ေရာက္ေအာင္ ဘယ္လုိ ဒုံးပ်ံမ်ဳိး ေဆာက္မလဲ။ အခု စေဆာက္ေနၿပီ။ ေနာက္ သံုးေလးႏွစ္ဆိုရင္ သူတို႔ ဒီဒံုးပ်ံကို အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အာကာသစခန္းကို ပစ္တင္လို႔ရၿပီ။ ေနာက္ ငါးႏွစ္ေျခာက္ႏွစ္ဆိုရင္ လေပၚကို ခဏ ျပန္သြားၾကည့္မယ္။ သူတုိ႔ ဒံုးပ်ံက ဘယ္ေလာက္အထိ အင္အားေကာင္းေကာင္းနဲ႔ စနစ္တက် ပစ္တင္ႏုိင္လဲ။ ဒါၿပီလို႔ ေနာက္ (၁၅) ႏွစ္ေလာက္ဆိုရင္ အဂၤါၿဂိဳဟ္ေပၚကို လူေတြသြားပါေတာ့မယ္။ သြားတဲ့အခါၾကေတာ့ အဂၤါၿဂိဳဟ္သြားဖို႔က အရင္တေခါက္ ေျပာဖူးတဲ့အထဲမွာပါပါတယ္ - အသြားတင္ (၉) လခြဲၾကာမယ္။ မိုင္သန္းေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာသြားရမယ္။ အျပန္ကို (၉) လခြဲၾကာမယ္။ အသြား (၉) လခြဲၾကာၿပီးေတာ့ ေရာက္ျပန္လုပ္လို႔ မရဘူး။ ေရာက္လဲေရာက္ ျပန္လဲျပန္ဆုိရင္ ကမာၻပတ္လမ္းေၾကာင္းထဲကို မဝင္တဲ့အတြက္ လြဲသြားမယ္။ အဲဒါ တႏွစ္ခြဲၾကာမယ္။ ဟိုမွာတႏွစ္ခြဲရယ္၊ အသြားအျပန္ တႏွစ္ခြဲရယ္ သံုးေလးႏွစ္ ျဖစ္ေနၿပီ။ အဲဒီေလာက္သြားတဲ့ ခရီးအတြက္ဆိုရင္ အစားအေသာက္ ဘယ္လို သယ္သြားမလဲ။ ဟိုေပၚမွာ ေရမရွိရင္ ဘာလုပ္မလဲ။ ေရကို မရွိဘူး။ ေရရွိသလားဆိုတာ အခုမွ စမ္းတဝါးဝါး ရွာတုန္းရွိေသးတယ္။ အဲဒီေတာ့ ေရကို ဟိုေပၚမွာ ႏွစ္နဲ႔ခ်ီၿပီးေတာ့ သြားေနတုန္း၊ ပ်ံေနတုန္းသံုးဖို႔ ေရသန္႔ထုတ္တဲ့စက္ေတြ၊ ေရသန္႔ထုတ္ပံုထုတ္နည္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ေရဘယ္ေလာက္ သန္႔သလဲ မသန္႔သလဲဆိုတဲ့ စက္မ်ဳိးကို က်ေနာ္လည္း ကူညီၿပီးေတာ့ လုပ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဟိုတရက္က ေျပာပါတယ္ IntraVenous Fluid GENeration ဆုိတာ ေရသန္႔ကေန ဆားေရာၿပီး ေသြးထဲကို ထုတ္လုပ္ရတဲ့ ေရမရွိရင္ ဘယ္လို ရွင္သန္မလဲဆိုတာ။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ အစားအေသာက္ၾကေတာ့ ဘယ္လိုလဲ။

ေဒါက္တာပေဒသာတင္ ။ ။ အစားအေသာက္က ဘာလဲဆိုေတာ့ အဲဒီေလာက္ေဝးတဲ့ ခရီးတင္မကဘူး။ ဘယ္ေလာက္အထိ စဥ္းစားသလဲဆိုရင္ ဒီစၾကာဝဠာကေန ေနာက္စၾကာဝဠာကို သြားၾကမယ္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတာင္ရွိပါတယ္။ အဲဒီေလာက္ေဝးတဲ့ ခရီးကို သြားမယ္ဆိုလုိ႔ရွိရင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သြားရတဲ့အတြက္ ဒီကေန ဒံုးပ်ံႀကီးတခုလံုးေပၚမွာ ငပိအိုး၊ ဆားအိုးေတြ တင္ၿပီးေတာ့ တခါတည္း သြားၾကစို႔ဆိုၿပီး လုပ္လို႔မရဘူး။ တခ်ိန္ၾကရင္ ကုန္သြားမွာ။ အဲဒီေတာ့ ဘယ္လို စဥ္းစားေနလဲဆိုရင္ က်ေနာ္တုိ႔ NASA Center ရွိတယ္။ NASA Johnson Space Center ဆိုတာ Texas ျပည္နယ္မွာ ရွိပါတယ္။ သူတုိ႔ ဘာေတြစဥ္းစားေနလဲဆိုရင္ Seed to Seed အခု အေစ့စိုက္၊ ရက္သတၱပတ္ ႏွစ္ပတ္သံုးပတ္ေလာက္အတြင္းမွာ ဒီအပင္ျပန္ေပါက္၊ အေစ့ျပန္ရ၊ အဲဒီအေစ့ ျပန္စိုက္ေပါ့။ အဲဒီလိုနဲ႔ စပါးစိုက္မယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ ပ်ဳိက်ဲတာကေန ေကာက္ရိတ္တဲ့အထိ သံုးေလးလေလာက္ၾကတယ္။ အဲဒီေလာက္အထ မေစာင့္ႏိုင္ဘူး။ အခ်ိန္တိုတိုအတြင္းမွာ စားလို႔ရတဲ့ အာဟာရျဖစ္တဲ့အရာ။ အခုေနာက္ပိုင္း ေတြ႔တဲ့ဟာကေတာ့ ပဲပင္ေပါက္လို အပင္ေတြ စေတြ႔ပါတယ္။ ရက္ (၄၀) အတြင္းမွာ စားလို႔ရတဲ့ အပင္ေတြရၿပီ။ ေနာက္တခုက ဘာလဲဆိုေတာ့ ကမာၻ႔ဆြဲအား မရွိတဲ့အခ်ိန္မွာ အသီးအႏံွေတြကို ဘယ္လို ဆြဲအားမရွိဘဲနဲ႔ ဘယ္လိုစိုက္မလဲ။ ဥပမာအားျဖင့္ Hydrophonic ေရထဲမွာ ေျမၾသဇာေတြ ထည့္ေဖ်ာ္ၿပီးေတာ့ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေတြ စိုက္တယ္။ တေလာကဆိုရင္ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္က စိုက္တယ္။ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အာကာသစခန္းထဲမွာ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္စိုက္တဲ့ စလပ္ရြတ္ကို သုတ္စားလို႔ေတာင္ ရၿပီ။ ဒါက အစားအေသာက္။ ေလရႈဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။ အဂၤါၿဂိဳဟ္ေပၚ ေရာက္တဲ့အခါ အဂၤါၿဂိဳဟ္ေပၚမွာရွိတာ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ မ်ားတယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ ကာဗြန္နဲ႔ ဒိုင္ေအာက္ဆိုက္ဆိုတာ ေအာက္စီဂ်င္ Crack လုပ္တယ္ဆိုတာ ေအာက္ဆီဂ်င္ကို သန္႔ယူမယ္။ အဲဒီနည္းပညာေတြက တခုေပါ့။ ေလနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ဟာက။ ေနာက္ အညစ္အေၾကးစြန္႔တဲ့အခါမွာ ဘယ္လို အညစ္အေၾကး စြန္႔မလား။ ဘယ္လို ကိုယ္တြင္းက်န္းမာဖို႔အတြက္၊ သန္႔စင္ဖုိ႔အတြက္ အဲဒီဟာေတြေပါ့။ ဒါေတြ လုပ္ေနၾကပါတယ္။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ ဒါက သုေတသနေတြလုပ္တာ ႀကိဳၿပီျပင္ဆင္ထားတာေပါ့။ အဲဒီေတာ့ အခု အဂၤါၿဂိဳဟ္ေပၚမွာ အခုေလာေလာဆယ္ သုေတသန လုပ္ၿပီး လႊတ္ထားတဲ့ စက္ရုပ္ေတြ ရွိတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘာေတြ လုပ္ေနပါလဲ။ ဘာအတြက္ကို …

ေဒါက္တာပေဒသာတင္ ။ ။ အဓိကေတာ့ ဘာလဲဆိုေတာ့ အဂၤါၿဂိဳဟ္ကို လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္ႏွစ္၊ တဆယ့္ငါးႏွစ္ကစၿပီး မကကတည္းက ကင္းေထာက္ၿဂိဳဟ္တုေတြ ပို႔။ ဒီကေနလဲ လွမ္းၾကည့္နဲ႔ေပါ့ -- အဂၤါၿဂိဳဟ္က ကမာၻလိုပဲ Polar Caps ေတြရွိတယ္။ ေရရွိတဲ့ေနရာေတြ။ ေဆာင္းတြင္းၾကရင္ အဲဒီေနရာေတြက ေဖြးသြားတယ္။ အဲဒီေနရာေတြမွာ ေရရွိတယ္ဆိုၿပီးေတာ့ လူသြားတယ္ဆိုရင္ လူက ေရေပၚမူတည္ၿပီးေတာ့ အသက္ရွင္တယ္။ ဆိုေတာ့ ေရရွိတယ္ေနရာကို လႊတ္မယ္ဆိုေတာ့ ေရ တကယ္ေကာ ရွိရဲ ႔လားဆိုတာကို တိုင္းတာဖုိ႔အတြက္ စက္ရုပ္ေတြ လႊတ္ပါတယ္။ စက္ရုပ္ေတြက ဘာလဲဆိုေတာ့ အဂၤါၿဂိဳဟ္ေပၚမွာ အင္ယားကန္ႀကီးလို၊ အင္ေလးကန္ႀကီးလို ေရေတြရွိတာ မဟုတ္ဘူး။ သူ႔ရဲ ႔ ေျမႀကီးေအာက္မွာ အဂၤါၿဂိဳဟ္ရဲ ႔ ေျမလႊာေအာက္မွာ ေပေပါင္းေျမာက္ျမားစြာမွာ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္း သန္းေပါင္းေျမာက္ျမားစြာ ေရရွိခဲ့ဖူးတယ္။ ဒါဆိုလို႔ရွိရင္ သတၱဝါေတြလည္း ရွိမွာပဲဆိုၿပီးတဲ့အခါၾကေတာ့ ပထမဦးဆံုး စထြက္တာကေတာ့ ေရရွာထြက္တာေပါ့။ ေနာက္ ေရရွာထြက္ရံုတင္မကဘူး အဂၤါၿဂိဳဟ္ေပၚမွာ ဘယ္လို သတၳဳမ်ဳိးေတြ ရွိသလဲဆိုတဲ့ ဘူမိေဗဒဆိုင္ရာ ေလ့လာမႈေတြ အမ်ားႀကီးလုပ္ရပါတယ္။ အဂၤါၿဂိဳဟ္က ဘယ္ေလာက္ပူလို႔၊ ဘယ္ေလာက္ေအးလဲ။ ၿပီးေတာ့ ေရခိုးေရေငြ႔ ရွိသလား၊ မရွိဘူးလား။ အဲဒါေတြ သုေတသန လုပ္ရတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဒီေျမႀကီးထဲကေန စက္ရုပ္ေတြက သူတို႔ဘာသူတုိ႔ ဒီကေန အေဝးႀကီးကေန ညႊန္ၾကားလိုက္လို႔ရွိရင္ (၁၀) မိနစ္ေလာက္ၾကာတယ္။ ဆယ္မိနစ္ေလာက္နဲ႔ ဟိုကို Signal ေရာက္သြားတာနဲ႔ အဲဒီစက္ရုပ္က ေျမႀကီးကိုတူး၊ တူးၿပီးေတာ့ သူကိုယ္တုိင္ ခရင္းေလးနဲ႔ေကာ္၊ သူ႔ဟာသူ စမ္းသပ္လိုက္တာနဲ႔ စက္ရုပ္တခုလံုးကိုယ္ႏိႈက္က ဘာလဲဆိုေတာ့ သူကိုယ္တိုင္ ကားေမာင္းသြား၊ ေဂါက္သီးရိုက္တဲ့ ကားေလာက္ ရွိတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဓါတ္သတၳဳေတြကို ကိုယ္တိုင္ႏိႈက္တူးရွာ စမ္းသပ္ၿပီး အဲဒီ Data ေတြကို ကမာၻဆီျပန္ပို႔ အဲဒီလို လုပ္ေနတာ ရွိပါတယ္။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ ဆိုေတာ့ ဒီေလာက္ ခက္ခက္ခဲခဲ အခုထိ အဂၤါၿဂိဳဟ္အေၾကာင္းလဲ ဘာမွမသိေသးဘဲနဲ႔ လူေနဖို႔ လုပ္ေနတယ္ဆိုေတာ့ ဒီရည္ရြယ္ခ်က္က ေအာင္ျမင္မယ္ထင္လို႔ လုပ္ေနတာပါလား။

ေဒါက္တာပေဒသာတင္ ။ ။ ေအာင္ျမင္မွာပါ။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံထဲ လုပ္တာမဟုတ္ပါဘူး။ ကမာၻေပၚမွာရွိတဲ့ စက္မႈလက္မႈ ထြန္းကားၿပီး အာကာသ သုေတသန အရမ္းကိုစိတ္ဝင္စားစြာ လုပ္ေနတဲ့ ရုရွားလည္းပါပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဂ်ာမဏီ၊ ျပင္သစ္၊ အီတလီ၊ အဂၤလန္၊ ဂ်ပန္၊ ကေနဒါတို႔လည္း ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ တရုတ္ျပည္ေတာင္ ပါပါတယ္။ အကုန္လံုး စုေပါင္းၿပီးတဲ့အခါၾကေတာ့ ဒီအဂၤါၿဂိဳဟ္ေပၚကို လူေတြ ေနာက္ႏွစ္ (၁၀၀) ကျဖစ္ေစ သြားၿပီးေတာ့ ေနၾကမယ္။ အဲဒီလို ရည္မွန္းထားတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ သြားတာရွိပါတယ္။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ ဆိုေတာ့ အခု အဂၤါၿဂိဳဟ္ မသြားခင္ သုေတသနေတြ လုပ္ေနတာ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အာကာသစခန္းမွာပါ။ ဒီအျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ အာကာသစခန္းကို အခုက ဒီေနရာမွာပဲ ေနလို႔ရလား၊ မရလား စမ္းသပ္ေနတာ ရွိပါတယ္။ ဘယ္အေျခအေနမ်ား ရွိပါၿပီလဲ။

ေဒါက္တာပေဒသာတင္ ။ ။ အဓိက ဘာလဲဆိုေတာ့ ကမာၻ႔ဆြဲအား လံုးဝမရွိတဲ့ ေနရာမွာ လူေတြ ေနတဲ့အခါ စိတ္ဓါတ္ေရးရာအရ စဥ္းစားတာ၊ ေတြးေခၚတာေတြအစ ေျပာင္းသြားတာေတြ ရွိတယ္။ ေနာက္တခုက ဘာလဲဆုိရင္ လူေတြက ကမာၻ႔ဆြဲအား မရွိတဲ့အခါ အရိုးပြေရာဂါ ျဖစ္တယ္။ အဲဒါ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္လဲဆိုတာကို စံုစမ္းတုန္းပါပဲ။ အဲဒီေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့လ သိပ္မၾကာခင္ေသးခင္ က်ေနာ္တို႔ NASA Team နဲ႔ အာကာသသူရဲေကာင္း John Glen တို႔ သူအသက္ ခုႏွစ္ဆယ္ ရွစ္ဆယ္ေလာက္မွာ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အာကာသစခန္းထဲမွာ တစ္လႏွစ္လမွာ ေနခုိင္းၿပီး ျပန္ဆင္းလာတဲ့အခါၾကေတာ့ သူ ကမာၻေပၚလည္းေရာက္ေတာ့ သူ လမ္းကိုယ္တိုင္ မေလွ်ာက္ႏုိင္ဘူး။ ဒယိမ္းဒယိုင္း ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။ ေနာက္ အာကာသစခန္းထဲမွာ အၾကာႀကီးေနတဲ့အခါၾကရင္ ရုပ္ပိုင္းဆုိင္ရာ၊ စိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာ ေျပာင္းသလားဆုိတာကို ေလ့လာတာ ရွိပါတယ္။ ဘာလဲဆိုေတာ့ အျမြာညီအကိုႏွစ္ေယာက္နဲ႔ မႏွစ္က စမ္းခဲ့တဲ့အခါၾကေတာ့ က်ေနာ္ ေျပာဖူးတယ္ထင္ပါတယ္ အျမြားညီအကို ျဖစ္ေတာ့ ဟိုအေပၚမွာ စားတဲ့အတိုင္း၊ ကမာၻေပၚမွာလည္း တေယာက္က အဲဒီအတိုင္းပဲစား၊ ဒီအတိုင္းပဲအိပ္ .. စိတ္ဝင္စားဖို႔ေကာင္းတာ ဘာလဲဆိုေတာ့ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အာကာသစခန္းထဲမွာ လုပ္တဲ့ Mark Kelly က ေျပာျပတယ္ သူသတိေမ့လာတယ္။ ေမ့လာတယ္ဆုိတာ လြန္ခဲ့တဲ့ မေန႔က ဘာစားလဲဆိုတာကို တခါတေလ သူမမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္လဲေပါ့။ ဒီအေပၚမွာ ကမာၻေပၚမွာရွိိတဲ့ သူ႔ဖြားဖက္ေတာ္က ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ မေန႔က ဘာစားလဲဆိုတာ မွတ္မိတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးရက္က ဘာစားလဲဆိုတာ မွတ္မိတယ္။ အဲဒါမ်ဳိး အဲဒါေတြ ပါလာတယ္။ က်န္းမာေရးကလည္း တႏွစ္ေလာက္ ေနလာတဲ့အခါၾကေတာ့ က်န္းမာေရး ဘယ္ေလာက္အထိ ေျပာင္းလဲသြားလဲဆိုတာကိုလဲ ေလ့လာတာ ရွိပါတယ္။ ဒါေတြဟာ ဟိုအဂၤါၿဂိဳဟ္ ဒီထက္မကေဝးတဲ့ စၾကာဝဠာအစြန္းအထိသြားတဲ့အခါ ဒါေတြကို ႀကိဳၿပီးေလ့လာ နားလည္သိထားမွ၊ ႀကိဳျမင္ထားမွ ရတဲ့ကိစၥေတြပါ။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ ဆိုေတာ့ ဒီလုိမ်ဳိး သြားတယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ လူေတြရဲ ႔ က်န္းမာေရးကအစ ေနေရးထိုင္ေရး အကုန္လံုးကို တြက္ခ်က္ၿပီးေတာ့မွ ဒါေတြကို စီစဥ္တယ္။ စီစဥ္တယ္ဆိုေတာ့ အခု မွန္းထားတာ အဂၤါၿဂိဳဟ္ေပၚမွာ ဘယ္ႏွစ္ခုႏွစ္ေလာက္ၾကာရင္ လူကို လႊတ္တင္ႏိုင္မလဲ။

ေဒါက္တာပေဒသာတင္ ။ ။ ေနာက္ (၁၅) ႏွစ္ေလာက္ဆုိေတာ့ ၂၀၃၀-၃၅ ၾကားေလာက္မွာဆိုရင္ အဂၤါၿဂိဳဟ္ကို စသြားဖို႔အတြက္ အဆင္သင့္ ျဖစ္ေနပါၿပီ။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ အခု NASA က အဂၤါၿဂိဳဟ္ေပၚမွာ သြားၿပီးေတာ့ ေနဖို႔လုပ္တာ NASA တခုထဲ လုပ္တာလား။ တျခား ဘယ္အဖြဲ႔ေတြပါလဲ ေျပာျပေပးပါ

ေဒါက္တာပေဒသာတင္ ။ ။ အဂၤါၿဂိဳဟ္ကို သြားဖို႔ကို အေမရိကန္ႏိုင္ငံ အမ်ဳိးသားေလေၾကာင္း နဲ႔ အာကာသသုေတသန၊ အေမရိကန္အစိုးရက ေထာက္ပံ့ထားပါတယ္။ ဒီဌာန အေမရိကန္အစိုးရတင္ မဟုတ္ပါဘူး။ တျခားကမာၻေပၚမွာရွိတဲ့ တျခားႏိုင္ငံေတြ ရုရွားကလည္း သြားဖို႔ ႀကိဳးစားေနပါတယ္။ ထို႔နည္းလည္းေကာင္းပဲ တရုတ္ျပည္သူသမၼတႏုိင္ငံကလည္း သြားဖို႔အတြက္ကို အာကာသယာဥ္မွဴးေတြနဲ႔ အဂၤါၿဂိဳဟ္ေပၚကို ေျခခ်ဖို႔အတြက္ကို ပါပါတယ္။ သူတို႔ ႀကိဳးစားေနတဲ့အထဲမွာ လူေရာက္ဖို႔အျပင္ ေနာက္ ဘယ္အထိ စဥ္းစားလဲဆိုရင္ တခ်ိန္ေသာအခါမွာ ကမာၻေပၚမွာရွိတဲ့ သယံဇာတေတြ မရွိေတာ့ဘူးဆိုရင္ အဂၤါၿဂိဳဟ္ေပၚမွာရွိတဲ့ သယံဇာေတြကို ဟိုမွာတင္ အရည္ႀကိဳသန္႔စင္ၿပီး ျပန္ယူလာၿပီးေတာ့ ဒီမွာ သံုးလို႔ရမလား။ အဲဒီအထိကို ေတာ္ေတာ္ကိုစဥ္းစားေနၾကပါတယ္။ စီးပြားျဖစ္ေပ့ါ။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ အခုလို ေျဖၾကားေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္။

ေဒါက္တာပေဒသာတင္ ။ ။ က်ေနာ္လည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

XS
SM
MD
LG