သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ဘယ္အခ်ိန္ျမင္ရမလဲ


ဂ်ပန္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ Shinzo Abe နဲ႕ သမၼတရံုး၀န္ၾကီး ဦးေအာင္မင္းဦးေဆာင္တဲ့ အဖဲြ႕ေတြ႕ဆံုစဥ္။ သတင္းဓာတ္ပုံ-ဦးညိဳအုန္းျမင့္

ျပီးခဲ့တဲ့ ဧျပီ ၁၄ ရက္ကေန ၁၇ ရက္ေန႔အတြင္း ျမန္မာႏုိင္ငံ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရး လုပ္ငန္းေကာ္မတီ ဒုဥကၠဌ သမၼတရံုး၀န္ၾကီး ဦးေအာင္မင္း ဦးေဆာင္တဲ့ အဖြဲ႕ဟာ ဂ်ပန္အစိုးရအဖြဲ႕ရဲ႕ ဖိတ္ၾကားခ်က္အရ တိုက်ိဳျမိဳ႕ကို သြားေရာက္ျပီး ဂ်ပန္၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ရွင္ဇိုအာေဘး အပါအ၀င္ အစိုးရတာ၀န္ရွိသူေတြနဲ႔ ေတြ႕ဆံု၊ သူတို႔ ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္ငန္းစဥ္ေတြအေၾကာင္း ရွင္းလင္းေျပာၾကားခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ လက္ရွိ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္း ျငိမ္းခ်မ္းေရး ျဖစ္စဥ္ေတြမွာ ဂ်ပန္အစိုးရအေနနဲ႔ စစ္ေဘးစစ္ဒါဏ္ခံရတဲ့ တုိင္းရင္းသားေဒသေတြ ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းစဥ္ေတြမွာ အကူအညီေပးဖုိ႔ ကတိက၀တ္ျပဳထားျပီး ျဖစ္သလို ဆက္ျပီးေတာ့လည္း ထဲထဲ၀င္၀င္ အကူအညီ ေပးသြားမယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ အစိုးရနဲ႔ လက္နက္ကိုင္ တုိင္းရင္းသားေတြနဲ႔ ျဖစ္ပြားေနတဲ့ ပဋိပကၡ ခ်ဳပ္ျငိမ္းေအာင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္ငန္းစဥ္ ဘယ္အထိ ခရီးေရာက္ေနျပီလဲ၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရး အေကာင္အထည္ ေဖာ္မွဳမွာ အကူအညီ ေပးေနၾကတဲ့ ေနာ္ေ၀၊ ဥေရာပ သမဂၢနဲ႔ ဂ်ပန္လို ႏုိင္ငံေတြ ေမွ်ာ္မွန္းတဲ့ အေျခအေန ေရာက္လာမွာလား ဆိုတာ ဒီတစ္ပါတ္ ေဆြးေႏြးတင္ျပသြားပါ့မယ္။

ေလာေလာဆယ္ ေရာက္ေနတာကေတာ့ တစ္တုိင္းျပည္လံုးဆုိင္ရာ အပစ္ရပ္ စာခ်ဳပ္ လက္မွတ္ ေရးထိုးႏုိင္ဖို႔ ညွိႏွိဳင္းေဆာင္ရြက္ေနဆဲ ပထမ အဆင့္ပါ။ ဒီအဆင့္ေရာက္လာဖို႔ အစိုးရ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရး လုပ္ငန္းေကာ္မတီဟာ အရင္ စစ္အစိုးရ အဆက္ဆက္ နဲ႔ မတူပဲ လက္ေတြ႕က်တဲ့ အေနအထားမ်ိဳးေတြနဲ႔ လက္နက္ကိုင္ တုိင္းရင္းသား အင္အားစုေတြကို ကမ္းလွမ္းခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးဆိုင္ရာ ေဆြးေႏြးပြဲေတြကေန သေဘာတူညီမွဳ တစ္စံုတစ္ရာ မရမခ်င္း တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႕ေတြ အေနနဲ႔ ကိုယ့္လက္နက္ ကိုယ္ ကိုင္ထားႏုိင္တယ္၊ ကိုယ့္နယ္ေျမ ကိုယ္ ထိန္းခ်ဳပ္ထားႏုိင္တယ္၊ ဆိုတာမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ အပစ္ရပ္ျပီးေနာက္ ေနာင္ က်င္းပမယ့္ ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲေတြမွာ ျပည္ေထာင္စုၾကီးကေန ခြဲမထြက္ဖို႔၊ တို႔တာ၀န္ အေရးသံုးပါးကို မထိခိုက္ေစဖို႔ အခ်က္ႏွစ္ခ်က္က လြဲရင္ က်န္တာ ဘာမဆို ေဆြးေႏြးႏုိင္တယ္ ဆိုျပီး လမ္းဖြင့္ေပးတာ ေတြ႕ရပါတယ္။

ဒါတင္မက လက္နက္ကိုင္ တုိင္းရင္းသား အဖြဲ႕ေတြအခ်င္းခ်င္း ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးမွဳ ျပဳရာမွာ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးတာ၊ ေျမေပၚ ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုေတြနဲ႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးခြင့္ျပဳတာ၊ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕တာ၀န္ရွိသူေတြ အစိုးရ ထိန္းခ်ဳပ္နယ္ေျမထဲက ျပည္သူလူထုနဲ႔ ေတြ႕ဆံုရာမွာ အကူအညီေပးတာမ်ိဳး လုပ္ျပခဲ့ပါတယ္။ ဒါတင္မက လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ တာ၀န္ရွိသူေတြ ႏိုင္ငံတကာ သြားေရာက္ႏုိင္ေအာင္ အစိုးရဘက္က ႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္ ထုတ္ေပးတာ အပါအ၀င္ အျခား အရင္စစ္အစိုးရ အဆက္ဆက္ မလိုက္ေလ်ာတဲ့ အခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာ လိုက္ေလ်ာခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနည္းနဲ႔ အပစ္ရပ္စာခ်ဳပ္ မူၾကမ္းကို အစိုးရ ညွိႏွိဳင္းေရး အဖြဲ႕နဲ႔ တုိင္းရင္းသား ညွိႏွိဳင္းေရး အဖြဲ႕ေတြ သေဘာတူႏုိင္သည္ အထိ ခရီးေပါက္ခဲ့ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္လည္း ျငိမ္းခ်မ္းေရး အေကာင္အထည္ေဖာ္မွဳ လုပ္ငန္းစဥ္ ဆိုတာဟာ ဦးေအာင္မင္း ဦးေဆာင္တဲ့ လုပ္ငန္းေကာ္မတီ တစ္ခုတည္းက ေဆာင္ရြက္လို႔ ရတာမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အဓိကက်တဲ့ တပ္မေတာ္၊ လႊတ္ေတာ္နဲ႔ အစိုးရ တာ၀န္ရွိသူေတြဘက္ကပါ စိတ္ရင္း ေစတနာမွန္နဲ႔ ဟန္ခ်က္ညီညီ လုိက္ပါ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ပါမွ ျဖစ္ထြန္းတိုးတက္ႏိုင္မယ့္ ကိစၥမ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။ အျခားတစ္ဖက္ လက္နက္ကိုင္ တုိင္းရင္းသားေတြ ဘက္ကလည္း တကယ့္ ကိုယ့္ တုိင္းရင္းသားျပည္သူ အက်ိဳးကို ေမွ်ာ္ကိုးျပီး ျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ လက္ေတြ႕က်တဲ့ အေပးအယူ အေလ်ာ့အတင္းမ်ိဳး လုပ္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။

တကယ့္လက္ေတြ႕ အေျခအေနကေတာ့ အဲဒီလို ျဖစ္မလာပါဘူး။ ျပီးခဲ့တဲ့ မတ္လ ၂၇ တပ္မေတာ္ေန႔မွာ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္က လက္နက္ကိုင္ တိုင္းရင္းသားေတြ လက္မခံနိုင္ဘူးလုိ႔ ျငင္းဆန္ထားတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဆိုင္ရာ မူ(၆) ခ်က္ ဆုတ္ကိုင္ထားတယ္ ဆိုျပီး ေျပာဆိုတာေတြ၊ disarmament, demobilization and reintegration, DDR လို႔ေခၚတဲ့ လံုျခံဳေရးဆိုင္ရာ ျပန္လည္ ေပါင္းစည္းေရး အေကာင္အထည္ ေဖာ္ရမယ္ လို႔ ဆိုတာေတြဟာ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရးကို အေထာက္အကူ မျပဳတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ျပီးခဲ့တဲ့ ကာလက ေကအိုင္ေအ တပ္ဖြဲ႕ေတြနဲ႔ တုိက္ပြဲျဖစ္ပြားတာေတြ၊ လက္ရွိ ကိုးကန္႔ေဒသကို အၾကီးအက်ယ္ ထုိးစစ္ဆင္ေနတာေတြကလည္း အပစ္ရပ္စာခ်ဳပ္ လက္မွတ္ထိုးဖို႔ကိုေတာင္ ေႏွာင့္ေႏွးေစႏုိင္တာ ေတြ႕ျမင္ေနရပါတယ္။

အလားတူ လႊတ္ေတာ္ကို လႊမ္းမိုးထားတဲ့ ျပည္ခုိင္ျဖိဳးနဲ႔ တပ္မေတာ္သား အမတ္ေတြကလည္း ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရးကို အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစမယ့္၊ တိုင္းရင္းသား တန္းတူေရးကို အၾကမ္းဖ်ဥ္းအားျဖင့္ အာမ ခံႏုိင္မယ့္ အေျခအေနမ်ိဳး ေရာက္တဲ့အထိ ဖြဲ႕စည္းပံုကို ျပင္မေပးႏုိင္ေသးပါဘူး။ အလားတူ ကာလၾကာရွည္ အပစ္ရပ္ထားျပီးသားလည္းျဖစ္၊ ေဒသ တည္ျငိမ္မွဳလည္း ရစ ျပဳေနတဲ့ ေဒသေတြမွာ ေျမျမွဳပ္မိုင္း ရွင္းလင္းေရး၊ စစ္ေဘးဒုကၡသည္ေတြ ေနရပ္ျပန္ႏုိင္ေရး၊ စစ္ေဘးဒါဏ္ခံ ျပည္သူေတြ ဘ၀ ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရး၊ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး ေကာင္းမြန္ေအာင္ ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ေပးေရး စတာေတြ လုပ္မေပးႏုိင္ေသးရံုမက အပစ္ရပ္ ခိုင္မာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရမယ့္ ကိစၥေတြကိုေတာင္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္တာ မေတြ႕ရေသးပါဘူး။

တကယ္ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျပည္တြင္းစစ္ရပ္စဲျပီး ျငိမ္းခ်မ္းေရး ရေစဖို႔ ဆႏၵအျပင္းျပဆံုးဟာ တုိင္းရင္းသား ျပည္သူလူထု တစ္ရပ္လံုးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ စစ္ေဘးဒါဏ္ကို တိုက္ရိုက္ခံရတဲ့ နယ္စပ္ေန တုိင္းရင္းသားေတြပါ။ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ ေစတနာထားတဲ့ ႏုိင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းကလည္း ျမန္မာႏုိင္ငံကို ျငိမ္းခ်မ္းေစခ်င္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ့္ စစ္မွန္တဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ေပၚေပါက္ဖို႔ ဆိုတာဟာ ဦးေအာင္မင္း ဦးေဆာင္တဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရး လုပ္ငန္းေကာ္မတီနဲ႔ လက္နက္ကိုင္ တုိင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေတြေလာက္ပဲ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနရံုနဲ႔ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ တပ္မေတာ္၊ လႊတ္ေတာ္ကို လႊမ္းမိုးထားတဲ့ ျပည္ခုိင္ျဖိဳးပါတီနဲ႔ တပ္မေတာ္သား အမတ္ေတြ အပါအ၀င္ အစိုးရ တာ၀န္ရွိသူ အဆင့္ဆင့္က စိတ္ေစတနာ မွန္မွန္နဲ႔ လိုလိုလားလား ပါ၀င္ အေကာင္အထည္ေဖာ္မွ ေအာင္ျမင္ႏုိင္မယ့္ အေရးုျဖစ္ပါေၾကာင္း သံုးသပ္တင္ျပလိုက္ရပါတယ္။

XS
SM
MD
LG