သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

ေနာက္ဆုံးရသတင္း
ဒီတပတ္ ျမန္မာ့မ်က္ေမွာက္ေရးရာ ေဆြးေႏြးခန္းအစီအစဥ္မွာ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ ရွိလာျပီဆိုတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အားတက္စရာ သတင္းေကာင္းေတြႏွင့္အတူ စိတ္ပ်က္စရာေတြ လည္း ျမင္ေနႀကားေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သတင္းသမာတစ္ဦးအျဖစ္ႏွင့္ ဒါေတြႏွင့္ ကိုယ္ေတြ႔ႀကံဳခဲ့ရပံုကို သတင္းရယူေရးတာဝန္ႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ သံုးလသာတာဝန္ယူခဲ့တဲ့ ဗီြအိုေအျမန္မာပိုင္း အယ္ဒီတာ ေဒၚခင္စိုးဝင္း က ဦးေက်ာ္ဇံသာရဲ႕ အခုတပတ္ ျမန္မာအေရးသံုးသပ္ခ်က္မွာ ရင္ဖြင့္ထားပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဒီတစ္ခါ ေဒၚခင္စိုးဝင္း ျမန္မာႏိုင္ငံကို တာဝန္အရ သြားလိုက္တာ သံုးလဆိုေတာ့ အေတာ္ၾကာၾကာေနခဲ့ရတယ္ဆိုပါစို႔ ခင္ဗ်ာ။ ဒီကာလအတြင္းမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံက ထြက္လာတဲ့ သတင္းေတြ အရ ေတာ္ေတာ္အားတက္စရာ ေကာင္းတဲ့သတင္းေတြ စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းတဲ့ သတင္းေတြ ေရာေထြးေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ သတင္းသမားလည္းျဖစ္ အေကာင္းလည္း ျမင္ခ်င္တဲ့လူေတြ ဆိုေတာ့ သတင္းႏွင့္ ပတ္သက္္တဲ့သတင္းကို အရင္ဆံုး ေျပာၾကေအာင္ပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ မီဒီယာ အေျပာင္းအလဲေတြ တိုးတက္မႈေတြ လုပ္လာတယ္ဆိုတာ ၾကားရပါတယ္။ ေဒၚခင္စိုးဝင္း အဲဒီမွာ ရွိခဲ့တဲ့တုန္းမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕သတင္းေလာက မီဒီယာေလာကမွာ အစိုးရဘက္က ေလွ်ာ့ေပးတာေတြ ဘယ္ေလာက္အထိ ေတြ႔ခဲ့ရပါသလဲ။

ေဒၚခင္စိုးဝင္း ။ ။ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေလွ်ာ့ေပးတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ က်မ ေန႔စဥ္သတင္းစာ ထုတ္တာလည္း မီွလိုက္တယ္ေလ။ အဲဒီေတာ့ သတင္းစာေတြၾကည့္ရတာ Generally ၾကည့္ရတာ အေတာ္ႀကီိးကို လြတ္လပ္ခြင့္ေပးထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ႏွင့္ ေရးလို႔ရတယ္။ ေဝဖန္တာေတြလည္း လုပ္လို႔ရတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးကို က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ မီဒီယာလြတ္္လပ္ခြင့္ကို ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဆိုေတာ့ ျပည္သူေတြကေကာ အဲဒီသတင္းေတြကို ယံုၾကည္အားထားၾကသလား။ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္တာက ျမန္မာႏိုင္ငံက အစတုန္းက သတင္းမွန္ သိပ္ရွားပါးေတာ့ လူေတြဟာ ေကာလာဟလကို နားေထာင္ၾကရတယ္။ ဆုိေတာ့ အခု အဲဒီလူေတြရဲ႕ ေကာလဟာလကို ေက်ာ္လႊားႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အဲဒီလြတ္လပ္တဲ့ သတင္းစာေတြ မီဒီယာေတြရဲ႕ ေရးသားခ်က္က အာနိသင္ ရွိလာျပီလား။

ေဒၚခင္စိုးဝင္း ။ ။ က်မအျမင္မွာေတာ့ ရွိတယ္လို႔ ေျပာရမယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ဂ်ာနယ္ေတြကို ဝယ္ျပီးေတာ့ အားေပးၾကတဲ့ ပရိသတ္ေပါ့။ သူတို႔ေတြက ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို မ်ားပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ဒီဂ်ာနယ္ေတြကလည္း အျပိဳင္အဆိုင္ သူ႔ထက္ငါဦးေအာင္ ေရးၾကတယ္။ ဘယ္ဂ်ာနယ္က ဘယ္ေန႔ကို ထြက္မယ္။ ဘယ္ဂ်ာနယ္က ဒီထြက္တဲ့ ေန႔အလိုက္ေပါ့။ ဂ်ာနယ္ေတြကိုဝယ္ျပီး အားေပးတာေတြ႔ရပါ တယ္။ ဒီလမ္းက မီးပိြဳင့္ေတြမွာ ဝယ္သလုိမ်ိဳး ဒီလိုမ်ိဳး ဆိုင္ေတြမွာဝယ္တာလည္း ေတြ႔ရတယ္။ အျပိဳင္အဆိုင္ကို သတင္းေတြကို အခ်ိန္ႏွင့္တေျပးညီ သူတို႔ထုတ္ႏို္င္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနတာလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။ ျပည္သူလူထုကလည္း ဒီဂ်ာနယ္ေတြက သတင္းေတြကို အေတာ္ေလးကို အားကိုးအားထားျပဳလာတာ ေတြ႔ရပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဆိုေတာ့ သတင္းသမားေတြအေနႏွင့္ Journalist ေတြအေနႏွင့္ သက္ဆိုင္တဲ့ အာဏာပုိင္ေတြဘက္က သတင္းေတြကို ရယူတဲ့အခါမွာေကာ သူတို႔ လိုခ်င္သေလာက္ အလံုအေလာက္ ရပါရဲ႕လား။ အာဏာပိုင္ေတြဟာ သူတို႔ဘက္ကို မွ်ားဦးလွည့္လာမွာကို ျငင္းဆိုရံုသက္သက္ပဲ သူတို႔ရဲ႕ သတင္းထုတ္ျပန္ေရးဆိုတာကို သံုးသလား။ ေနာက္ျပီးေတာ့ သတင္းထုတ္ျပန္တဲ့ ေနရာမွာေကာ အစိုးရႏွင့္ အလြမ္းသင့္တဲ့ သတင္းသမားေတြကို ဦးစားေပးျပီးေတာ့ တခ်ိဳ႕ေျပာၾကတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲတုန္းက မဲရံုကို သူတို႔ႏွင့္ အလြမ္းသင့္တဲ့သူေတြၾကေတာ့ အထဲထိ ဝင္ယူခြင့္ေပးတယ္။ တျခားလူေတြက်ေတာ့ အျပင္မွာပဲေနခြင့္ေပးတယ္ စသျဖင့္။ အဲဒီလို ခြဲျခားမႈေကာ ရွိပါေသးလား။ ႏွစ္ခ်က္ေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္ အဓိက ဒီေနရာမွာ ေမးခ်င္တာကေတာ့။ သူတို႔ရဲ႕ဘက္ကို မွ်ားဦးလွည့္လာတာကို ကာကြယ္ဖို႔ ျငင္းဆန္ဖို႔ေလာက္ပဲ မီဒီယာသတင္းထုတ္ျပန္ေရးက သံုးသလား။ သတင္းသမားေတြကို ဆက္ဆံတဲ့ေနရာမွာ တေျပးညီ ဆက္ဆံပါရဲ႕လား။

ေဒၚခင္စိုးဝင္း ။ ။ ႏွစ္ခုစလံုးလို႔ ေျပာရမွာပဲရွင့္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆုိေတာ့ ဒီတစ္ခုုခုေပါ့ ဒီႏိုင္ငံတကာက စြပ္စဲြလာတယ္ ဆိုပါစို႔။ ကိစၥတစ္ခုခု ဒီလူ႔အခြင့္အေရးႏွင့္ ပတ္သက္လို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီ Communal Violence အၾကမ္းဖက္မႈေတြႏွင့္ ပတ္သက္လို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့။ အဲဒီေတာ့ အဲဒါေတြႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ခုခံကာကြယ္ေျပာဆိုဖို႔အတြက္ကို သတင္းမီဒီယာေတြကို ထိေတြ႔ဆက္ဆံတဲ့ သေဘာရွိသလိုမ်ိဳးပဲ သူတို႔ႏွင့္ အလြမ္းသင့္တဲ့ သူေတြကိုပဲ ေျပာတယ္ဆိုတဲ့ဟာမ်ိဳးလည္း ရွိတက္ပါတယ္။ ဥပမာဆိုလို႔ရွိရင္ ဘယ္သတင္းဌာနကေနျပီးေတာ့ ေမးတာမ်ိဳးကိုေတာ့ ေျဖမယ္။ ဘယ္သတင္းဌာနက ေမးတာမ်ိဳးကိုေတာ့ မေျဖဘူးဆိုတဲ့ဟာမ်ိဳးလည္း က်မၾကားခဲ့ရပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ တကယ္ မီဒီယာလြတ္လပ္တဲ့ ဒီမိုကေရစီ လူ႔အဖြ႔ဲအစည္းမွာ ဆိုရင္ေတာ့ ျပည္သူလူထု သိသင့္တဲ့ကိစၥဆိုရင္ အစိုးရက ဘယ္သူ႔ကိုမဆို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း။ အခု Boston မွာ ျဖစ္တဲ့ကိစၥဆိုရင္လည္း မိနစ္နဲ႔ မလပ္ေပါ့ေလ တခ်ိန္လံုးပဲ သူတို႔ ေနာက္ဆံုးျဖစ္ေနတာကို တန္းတူထုတ္ျပန္ေနတာမ်ိဳးေတြ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဆိုေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ အဲဒီေလာက္ထိ သြက္သြက္လက္လက္ ထုတ္ျပန္တာေတြေကာ ရွိပါျပီလား။

ေဒၚခင္စိုးဝင္း ။ ။ အခု က်မေနာက္ဆံုးေပါ့ေနာ္။ ဒီကို မျပန္ခင္မွာ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေရေက်ာ္ ဗလီ မီးေလာင္တဲ့ အမႈဆိုလို႔ရွိရင္ ခ်က္ခ်င္း ဆိုသလိုပဲ ရန္ကုန္တိုင္းဝန္ႀကီးခ်ဳပ္က ဦးစီးျပီးေတာ့ သူတို႔ သတင္းထုတ္ျပန္တာ ရွိပါတယ္။ မနက္ပိုင္း တခါထုတ္တယ္။ ညေနပိုင္းတခါ ထုတ္တယ္ဆိုေတာ့ သူတို႔လည္း ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဒီကိစၥႏွင့္ပက္သတ္ျပီးေတာ့ သြက္သြက္လက္လက္ကေလး ေဆာင္ရြက္ခဲ့တာ ေတြ႔ရပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ အစိုးရဘက္အာဏာပိုင္္ဘက္ကို ေျပာသလို။ က်ေနာ္ အတိုက္အခံဘက္ကေကာ သတင္းႏွင့္ ပတ္သက္ျပီးေတာ့ Media Friendliness သတင္းသမားေတြ အေပၚမွာ ဆက္ဆံမႈ ဘယ္လိုေနပါသလဲ။

ေဒၚခင္စိုးဝင္း ။ ။ က်မတို႔ကလည္း အခု ဝန္ႀကီးဌာနေတြ ဌာနဆိုင္ရာေတြကုိ ဆက္သြယ္တဲ့အခါမွာ အရင္ကထက္စာလို႔ရွိရင္ ပိုျပီးေတာ့ လြယ္ကူလာတယ္။ ျပီးေတာ့ လိုလုိလားလား ေျဖေပးၾကားတယ္။ တကယ္လို႔ မေျဖႏိုင္လို႔ရွိရင္လည္း ေဒၚခင္စိုးဝင္းတို႔ ေမးမယ့္ေမးခြန္ေလးေတြမ်ား နည္းနည္းပါးပါး ႀကိဳေျပာလို႔ရွိရင္ က်ေနာ္တို႔ သံုးနာရီေလာက္ႀကိဳေျပာလို႔ရွိရင္ ဝန္ႀကီးကိုယ္တိုင္ေျဖပါမယ့္ ဆိုျပီးေတာ့ ေျပာတဲ့ဌာနေတြ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်မတို႔ ဒီတဘက္က ဥပမာ NLD အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဆိုလို႔ရိွရင္ ဆက္သြယ္ရတာလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး အခက္အခဲ ရွိပါတယ္။ ေနာက္ျပီးေတာ့ သူတို႔မွာ သီးျခားသတ္မွတ္ထားတဲ့ ဥပမာ စီးပြားေရးႏွင့္ဆိုင္တဲ့ကိစၥရပ္၊ ဘ႑ာေရးႏွင့္ဆိုင္တဲ့ကိစၥရပ္၊ ဥပေဒႏွင့္ဆိုင္တဲ့ကိစၥရပ္၊ ဒီကိစၥရပ္တစ္ခုခ်င္းစီကို ေျဖၾကားေပမယ့္သူက သီးသန္းခြဲထားတာမ်ိဳး မရွိတဲ့အခါၾကေတာ့ ဦးဉာဏ္ဝင္း အားတဲ့အခါ ဦးဉာဏ္ဝင္းက ေျဖေပးမယ္။ ဦးအံုးႀကိဳင္ ဆိုလို႔ရွိရင္လည္း သူက လႊတ္ေတာ္အမတ္ ျဖစ္သြားျပီဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ဆက္သြယ္ရတာ ခက္ခဲပါတယ္။ ဘာကိစၥျဖစ္ျဖစ္ နာယကႀကီးေတြျဖစ္တဲ့ ဦးတင္ဦး၊ ဦးဝင္းတင္ တို႔ကိုပဲ ခဏခဏ ေမးေနရတဲ့အခါၾကေတာ့လည္း လူႀကီးေတြျဖစ္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္မို႔လို႔ အားနာရတဲ့ အပိုင္းေတြ ရွိပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ NLD အေနႏွင့္က မီဒီယာႏွင့္ ဆက္ဆံတဲ့ေနရာမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး အခက္အခဲေတြရွိတာ သတင္းမီဒီယာအားလံုးကလည္း ေျပာၾကပါတယ္။ က်မတို႔ ကုိယ္တိုင္လည္း ႀကံဳခဲ့ရပါတယ္။ ဥပမာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ကို လူကိုယ္တိုင္ေတြ႔ဖို႔ မေျပာပါနဲ႔။ တယ္လီဖုန္းေလးနဲ႔ ဆက္ဖို႔ဆိုေတာင္မွ အင္မတန္မွကို ခက္ခဲပါတယ္။ ဆက္သြယ္လို႔လည္း မရပါဘူး။ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈလည္း မရွိဘူးလို႔ပဲ က်မေျပာရမွာေပါ့ေလ။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဟုတ္ကဲ့ အဲဒါ က်ေနာ္တို႔ သတင္းသမားေတြ ပထမဦးဆံုး သိခ်င္တဲ့ သတင္းကိစၥပါ။ ေနာက္တခုကေတာ့ ႏိုင္ငံတကာက ပိုျပီးစိတ္ဝင္စားတဲ့ Communal Violence ေတြေပါ့ေလ။ လူအုပ္စုခ်င္း အႀကမ္းဖက္ ပိဋိပကၡေတြ ျဖစ္တာႏွင့္ ပတ္သက္လို႔ကေကာ သတင္းသမားတစ္ေယာက္အေနႏွင့္ ေဒၚခင္စိုးဝင္း ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ။ အဲဒီကိိစၥမွာ။ တခ်ိဳ႕ကလည္း စြပ္စြဲၾကတယ္။ ဒါ တမင္တကာ စနစ္တက် လႈံေဆာ္ေပးတဲ့ လူအုပ္စုေတြ ေပၚေပါက္လာတယ္လို႔ ဆိုတယ္။ တဘက္ကလည္းပဲ ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ႕ ရင့္က်က္မႈ မရွိေသးတာ ဒါဘာသာေရး လြတ္လပ္ခြင့္ Religious Toleration မရွိေသးတာလို႔လည္း။ အဲဒါကို ေဒၚခင္စိုးဝင္း ဘယ္လိုသံုးသပ္ပါသလဲ။

ေဒၚခင္စိုးဝင္း ။ ။ က်မအျမင္ကေတာ့ က်မတို႔ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းကေပါ့ က်မတို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ အဲဒီအထဲမွာ ဘာသာေပါင္းစံုကိုးကြယ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ရွိပါတယ္။ မူစလင္ေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါတယ္။ က်မတို႔ အစ္ေန႔ဆိုရင္လည္း ဝိုင္းဝန္းစားေသာက္ၾက။ က်မတို႔ တန္းေဆာင္မုန္းပြဲေတာ္ တန္းေဆာင္တိုင္လုပ္တယ္ဆိုရင္လည္း သူငယ္ခ်င္းေတြ အကုန္လံုး ဘယ္ဘာသာမဆို ဝင္ျပီးေတာ့ ဆင္ႏႊဲၾကတာပဲ။ ပါခဲ့ၾကတာပဲေလ။

ဒါေပမယ့္ မိတၳီလာအေရးအခင္း ျဖစ္တဲ့ကိစၥမွာကေတာ့ နည္းနည္းေလး ထူးဆန္းေနတယ္လို႔ က်မစိတ္ထဲမွာ ထင္တယ္ေလ။ ေနာက္ျပီးေတာ့ တခုခုဝင္ျပီး ဖ်က္ၾကတယ္လို႔ သတ္ၾကဖ်က္ႀကတယ္ဆိုတဲ့ေနရာမွာ ရဲေတြက အမ်ားေျပာၾကတဲ့စကားကေတာ့ လက္ပိုက္ၾကည့္ေနတယ္ ဆိုျပီးေတာ့လို႔ ေျပာတာမ်ားပါတယ္။ က်မကလည္း ရဲေတြကို ေမးၾကည့္တဲ့အခါၾကေတာ့ သူတို႔က သူတို႔ကို ညႊန္ၾကားခ်က္ေပးမထားလို႔ သူတို႔ဘာမွ လုပ္လို႔မရဘူး။ လူအုပ္ႀကီးကႀကီးတဲ့အခါမွာ သူတို႔မွာ အင္အားလည္း မရွိဘူး။ ပစ္ခြင့္လည္းမရွိဘူး။ ဘာမွမတက္ႏိုင္ဘူးဆိုျပီး သူတို႔ဘက္က ဆင္ေျခေတြေပးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျပည္သူ႔ရဲဆိုတဲ့ တာဝန္ကေရးထားတာ ကူညီပါရေစ အဲဒီေတာ့ ဒီလို ဒုကၡေရာက္ေနတယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ သူတို႔အေနႏွင့္ ကူညီရမယ့္ တာဝန္ရွိတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္မို႔လုိ႔ ဒါက တမင္တကာမ်ား အကြက္ခ်ျပီး လုပ္တာလားဆိုျပီး လူေတြက သံသယမ်က္လံုးႏွင့္ ၾကည့္ၾကတာေပါ့ေလ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ စစ္တပ္မပါဘဲႏွင့္ ဒီကိစၥဟာမျပီဘူးဆိုျပီးေတာ့ စစ္တပ္ရဲ႕အခန္းက႑ကုိလည္း ျမွင့္ထားတယ္လို႔ဆိုျပီး ျမင္ၾကတာလည္း ရွိတာေပါ့။ စစ္တပ္ပါမွပဲ ဒီကိစၥဟာ ျငိမ္းသြားေတာ့တယ္။ စစ္တပ္ရဲ႕ အခန္းက႑က ဒီျမန္မာႏိုင္္ငံမွာ လုိအပ္ေနဆဲပဲဆိုတာကို သက္ေသျပခ်င္တဲ့သေဘာလည္း ရွိတယ္လို႔ က်မ သံုးသပ္လို႔ရတယ္ေလ။ ႏိုင္ငံေရးမွာ စစ္တပ္ရဲ႕အခန္းက႑ကိုလည္း သူတို႔ ေလွ်ာ့ေပးခ်င္ပံု မရဘူးေပါ့။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ျမန္မာႏိုင္ငံအစိုးရအေနႏွင့္ အင္မတန္ကို ယံုၿပီးေတာ့ ေျပာတဲ့ကိစၥတခုကေတာ့ တိုင္းရင္းသားေတြႏွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး အလားအလာ သိပ္ေကာင္းေနတယ္။ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ သေဘာေတြ႔ရပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ထိ စစ္မွန္သလဲ ခင္ဗ်ာ။ အဲဒီစကားဟာ။ အလားအလာ အမွန္တကယ္ပဲ ရွိေနျပီလား။ ေဒၚခင္စိုးဝင္း ကိုယ္တို္င္လည္း အဲဒီ ေဆြးေႏြးပြဲတခ်ိဳ႕ကို သြားျပီးသတင္းယူခဲ့တာ ေတြ႔ရပါတယ္။

ေဒၚခင္စိုးဝင္း ။ ။ က်မကိုယ္တိုင္သြားခဲ့တာေတာ့ ေရႊလီ ေဆြးေႏြးပြဲေပါ့။ အခု ေနာက္ဆံုးသြားခဲ့တဲ့ ီေရႊလီ ေဆြးေႏြးပြဲမွာ က်မ အကဲခက္လို႔ ရသေလာက္ေတာ့ စစ္တပ္အပိုင္း ပါလာတာေပါ့။ အရင္တုန္းကေတာ့ စစ္တပ္ကိုယ္တိုင္ မလုိက္လာဘူး။ စစ္တပ္က အရာရွိႀကီးကုိယ္တိုင္ မပါလာဘူး။ ေရႊလီမွာေတာ့ စစ္တပ္ဘက္က တုိင္းမႈးတို႔၊ ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီးဌာနက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတို႔ ဘာတို႔ အကုန္ပါဝင္လာတာ ေတြ႔ရတဲ့အခါၾကေတာ့ သူတို႔က နည္းနည္းေတာ့ ပထမေတာ့ Impressive ေပါ့ အားတက္မိသလို ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္တမ္း ရလိမ့္မယ္လို႔။ ဒါေပမယ့္ ေဆြးေႏြးပဲြ ျပီးသြားတဲ့အခါၾကေတာ့ ေရေရရာရာေပါ့ အပစ္အခက္ ရပ္စဲၾကမယ္ဆိုတဲ့ဟာမ်ိဳး မထြက္လာဘဲႏွင့္ အပစ္အခက္ ရပ္စဲေရးကို ဦးတည္ျပီးေတာ့ ေရွ ႔ဆက္ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ၾကမယ္ဆိုတဲ့အခါၾကေတာ့ နည္းနည္းေလး တမ်ိဳးျဖစ္ေနသလားလို႔။ က်မအျမင္ေျပာတာပါ။ ေနာက္ျပီးေတာ့ တရုတ္ႏိုင္ငံမွာ လုပ္တယ္ဆိုတဲ့အခါၾကေတာ့ တရုတ္ရဲ႕ ၾသဇာလႊမ္းမိုးမႈကလည္း ရွိေနတယ္ေပါ့။ အဲဒီေတာ့ အခုလာမယ့္ ေဆြးေႏြးပြဲကို က်မတို႔ေစာင့္ၾကည့္ခ်င္တာက ျပည္တြင္းမွာလည္းလုပ္မယ္။ႏုိင္ငံတကာကလည္း လာျပီးေတာ့ အကဲခတ္ပုဂၢိဳလ္ေတြႏွင့္ ပါမယ္ဆိုရင္ နည္းနည္းေလး ျငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲရဲ႕ ေရခ်ိန္ဟာ ေျပာင္းသြားမယ္လို႔ က်မ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဆုိေတာ့ အစိုးရဘက္ကေကာ တကယ္စစ္မွန္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တိုင္းရင္းသားေတြ လုိခ်င္တဲ့ အခြင့္အေရး တကယ္လိုက္ေလ်ာမယ့္ သေဘာထားရွိတယ္လို႔ ထင္ပါသလား။ အဲဒီမွာ သက္ဆိုင္တဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးတဲ့ တာဝန္ခံေတြ၊ ဘာေတြကို ေဒၚခင္စိုးဝင္း စကားေျပာၾကည့္ေတာ့။

ေဒၚခင္စိုးဝင္း ။ ။ စကား အေျပာကေတာ့ အကုန္လံုးကေတာ့ ေစတနာမွန္တဲ့ ပံုစံရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လိုပဲ က်မေျပာရမွာကေတာ့ သူတို႔တကယ္တမ္း ျငိမ္းခ်မ္းေရး ရခ်င္တယ္ဆိုရင္ ႏွစ္ဘက္စလံုး ျငိမ္းခ်မ္းေရး ရခ်င္တယ္ ဆိုလို႔ရွိရင္ ႏွစ္ဘက္စလံုး အပစ္အခက္ ရပ္စဲလိုက္ၾကမယ္္။ တကယ္ပဲ ေစတနာမွန္မွန္ႏွင့္ ႏွစ္ဖက္စလံုးက ဒီျငိမ္းခ်မ္းေရးရဖို႔အတြက္ကို လုပ္ၾကမယ္ဆိုတဲ့ Political Will ရွိတယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးရမွာပါ။ အခုထက္ထိ မရေသးဘူးဆိုတာကုိပဲ ၾကည့္ခ်င္းအားျဖင့္ က်မ ဘယ္လိုအကဲခတ္ႏိုင္သလဲဆိုတာ ဦးေက်ာ္ဇံသာ သိမွာပါေလ။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ေနာက္ဆံုးက အေရးႀကီးဆံုးျဖစ္တဲ့ စီးပြားေရးကိစၥပါ။ ျပည္သူေတြရဲ႕ လူေနမႈဘဝ၊ လူေနမႈအဆင့္အတန္း ဘယ္ေလာက ္ေျပာင္းလဲတိုးတက္လာပါသလဲ။ ဟုိအရင္တုန္းကႏွင့္စာရင္။

ေဒၚခင္စိုးဝင္း ။ ။ အရင္တုန္းကႏွင့္စာရင္ေတာ့ က်မ ေတာ္ေတာ္ေလး ေျပာင္းလဲတုိးတက္လာတယ္လို႔ပဲ ေျပာရမွာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕စီးပြားေရးဟာ ဦးပိုင္ႏွင့္ လက္တစ္ဆုပ္စာ Cronies ေတြကပဲ ႀကီးစိုးထားတာကို မ်က္ျမင္ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဒီလက္တစ္ဆုပ္စာ Cronies ေတြရဲ႕ စီးပြားေရး ခ်ဳပ္ကိုင္ထားမႈက ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ကြက္ကြက္ေလးတစ္ခုတည္းပဲ စီးပြားေရး လႈပ္ရွားတုိးတက္ေနတယ္လို႔ပဲ က်မျမင္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ျမိဳ႕တစ္ျမိဳ႕မွာပဲ shopping center ႀကီးေတြ ကားေတြက်ပ္ေနတာေတြ အမ်ားႀကီးေပါ့ အဲဒါေတြ႔ခဲ့ရတယ္။ နယ္ေတြမွာကေတာ့ က်ိဳးတိုးက်ဲတဲပါ။ သိပ္ျပီးေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕စီးပြားေရးဟာ ထူးထူးျခားျခား ေျပာင္းလဲသလားလို႔ေမးရင္ မႏၱေလးႏွင့္ ရန္ကုန္ကလြဲလို႔ ရွိရင္ေပါ့ေလ က်န္တဲ့ေဒသေတြကေတာ့ သိပ္ျပီးတိုးတက္လာတာ မေတြ႔ရဘူးလို႔ က်မေတာ့ သံုးသပ္လို႔ရပါတယ္။ အေျခခံအေဆာက္အအံုေတြေပါ့။ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး ဘာညာကေတာ့ အရင္ကထက္စာရင္ အမ်ားႀကီး တုိးတက္လာပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဝန္ထမ္းေတြ ေအာက္ေျခဝန္ထမ္းေတြ သူတို႔ဝင္ေငြႏွင့္ ထြက္ေငြကာမိပါရဲ႕လား။ မိသားစုစားဖို႔ လံုေလာက္တဲ့ ဝင္ေငြမ်ိဳး သူတို႔ ရရွိေနၾကပါသလား။ သို႔မဟုတ္ တျခားနည္းႏွင့္ မသမာတဲ့နည္း အႀကံအဖန္ ျဖစ္တဲ့နည္းႏွင့္ ရွာေဖြစားေသာက္ေနရေသးတာ ရွိပါေသးလား။

ေဒၚခင္စိုးဝင္း ။ ။ သိပ္ရွိတာေပါ့ ဦးေက်ာ္ဇံသာ။ က်မ ဗီဇာသက္တမ္းတိုးဖို႔ ဆိုျပီး လူဝန္မႈႀကီးႀကပ္ေရးဌာနကို သြားပါတယ္။ သြားေတာ့ တိုက္တုိက္ဆိုင္ဆိုင္ပဲ အဲဒီေနရာက လစာတိုးတဲ့ေန႔ ျဖစ္ေနတယ္။ လစာတိုးတက္ေန႔ဆိုေတာ့ က်မကလည္း ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး စပ္စုတဲ့အေနႏွင့္ ဝန္ထမ္းေတြ လစာတိုးတယ္ဆိုေတာ့ ေပ်ာ္ေနၾကမွာေပါ့ေနာ္ ဆိုေတာ့ ဝန္ထမ္းအားလံုးက လစေလးကတိုးတာ နည္းနည္းေလးပါတဲ့ ကုန္ေစ်းႏႈန္းကလည္း လိုက္တက္ပါတယ္။အခုဟာက လာဘ္ေပးတဲ့စနစ္ေပါ့။ စားပြဲေအာက္က ပိုက္ဆံေပးတဲ့ဟာေတြလည္း လုပ္လို႔မရသေလာက္ ျဖစ္ေနတဲ့အခါၾကေတာ့ သူတို႔မွာ ဝင္ေငြကလည္း အရမ္းေလ်ာ့ေနတဲ့ ပံုစံျဖစ္ပါတယ္။ လစာတိုးတာလည္း သူတို႔ သိပ္ျပီးေတာ့ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရြင္ မရွိၾကပါဘူး။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ အဲဒီေတာ့ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူေကာ နည္းနည္း ပေပ်ာက္သြားျပီဆိုတဲ့ သေဘာလား။

ေဒၚခင္စိုးဝင္း ။ ။ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ေပ်ာက္သြားျပီလို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ လာဘ္ယူမယ့္လူက ဒီလူက ေနာက္ေၾကာင္းကို ျပန္လွည့္မယ့္ လူတစ္ေယာက္ဆိုျပီးေတာ့ လက္ညိဳးအထုိးခံရမွာေၾကာက္တယ္။ ေၾကာက္တဲ့အခါၾကေတာ့ နည္းနည္းေလး အရင္ကလိုမ်ိဳး လက္ရဲဇတ္ရဲယူတာမ်ိဳးေတာ့ မရွိေတာ့ဘူးေလ။ အရင္ကဆိုရင္ေတာ့ ေျဗာင္ယူၾကတာေပါ့။ အခုေတာ့ အဲဒီလုိမ်ိဳး ေျဗာင္ယူတဲ့သေဘာေတာ့ သိပ္ျပီး မရွိေတာ့ပါဘူး။ ေနာက္ျပီးေတာ့ ဥပမာဆိုလို႔ရွိရင္ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ကိစၥေတြ ေျဖေလွ်ာ့ေပးခဲ့တာ၊ D Form တို႔ ဘာတို႔ မရွိေတာ့တာေတြ အကုန္လံုးက ေတာ္ေတာ္ေလး တိုးတက္တယ္လို႔ ေျပာင္းလဲတယ္လို႔ ေျပာရမယ္။ ဒါေပမယ့္ အရင္ကတည္းကိုက အဲဒါေတြက မရွိသင့္တဲ့ ဥစၥာေတြကို အခု ျဖဳတ္ေပးလိုက္တယ္ဆိုေတာ့လည္း ေျပာရမွာကေတာ့ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြလို႔ေပါ့ အရင္ကတည္းက ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားဆုိတာ မဖမ္းခဲ့ဘဲႏွင့္ လြတ္ေပးလိုက္ေတာ့ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႔ ေျပာရမလိုမ်ိဳး အျဖစ္မ်ိဳးျဖစ္ေနတာေပါ့။
XS
SM
MD
LG