သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

logo-print
ေနာက္ဆုံးရသတင္း

ဓါတ္ေငြ႔ပိုက္လိုင္းစီမံကိန္းနဲ႕ ေဒသခံေတြရဲ႕ အခက္အခဲ


ေက်ာက္ျဖဴ ေက်းလက္ေဒသ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး
please wait

No media source currently available

0:00 0:11:35 0:00
တိုက္႐ိုက္ လင့္ခ္

ဒီတပတ္ ျမန္မာ့အေရးေဆြးေႏြးခန္းမွာ ရခိုင္ျပည္နယ္ ေက်ာက္ျဖဴၿမိဳ ႔ မေဒးကၽြန္းမွာရွိတဲ့ ျမန္မာ-တရုတ္ ေရနံ နဲ႔ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔ပိုက္လုိင္း စီမံကိန္း ၿပီးသြားၿပီျဖစ္ၿပီး လုပ္ငန္းေတြ စၿပီးအျပည့္အဝ လည္ပတ္လုပ္ေဆာင္ေနၿပီ ျဖစ္ေပမယ့္ စီမံကိန္းရဲ ႔ ေနာက္ဆက္တြဲ ရွင္းစရာ ျပႆနာေတြ အမ်ားႀကီး က်န္ေနေသးတယ္လို႔ ေက်ာက္ျဖဴ ေက်းလက္ေဒသ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအသင္း KRDA (Kyaukpyu Rural Development Association) ကို တည္ေထာင္သူတဦးက ေျပာပါတယ္။ ေဒသခံေတြ ႀကံဳရတဲ့ အခက္အခဲေတြနဲ႔ မၿပီးေသးတဲ့ ျပႆနာေတြကို ဘယ္သူက ေျဖရွင္းေပးမလဲလို႔လဲ သူက ေမးခြန္းထုတ္ပါတယ္။ ျမန္မာ-တရုတ္ ေရနံ နဲ႔ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔ ပိုက္လိုင္း စီမံကိန္းကေန ေဒသအတြက္ ဘာေတြအက်ဳိး ခံစားေနသလဲ၊ ဘာေတြ လိုအပ္ေနသလဲ၊ ေနာက္ထပ္ အေကာင္အထည္ေဖာ္မယ့္ စီမံကိန္းေတြမွာ ေဒသအတြက္ ဘာေတြ ထည့္သြင္းစဥ္းစားသင့္သလဲ စတာေတြကို KRDA ကို တည္ေထာင္သူတဦးျဖစ္တဲ့ ဦးထြန္းၾကည္နဲ႔ ေက်ာက္ျဖဴၿမိဳ ႔ခရီးစဥ္အတြင္း ကိုေက်ာ္ေက်ာ္သိန္းက ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းထားတာကို တင္ျပထားပါတယ္။

ကိုေက်ာ္ေက်ာ္သိန္း ။ ။ ကိုထြန္းၾကည္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ VOA ကို ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းခြင့္ျပဳတာ။ ဆိုေတာ့ ကိုထြန္းၾကည္တို႔ KRDA ေက်ာက္ျဖဴေဒသ ေက်းလက္ေဒသ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအသင္းက ဘယ္အခ်ိန္တုန္းက စေပၚလာတာလဲ။

ဦးထြန္းၾကည္ ။ ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ေက်ာက္ျဖဴေဒသ ေက်းလက္ေဒသ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအသင္းကို ၂၀၁၂ ဧၿပီလမွာ စၿပီးေတာ့ ေထာင္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ကိုေက်ာ္ေက်ာ္သိန္း ။ ။ ဘာျဖစ္လုိ႔ ဒီအသင္းဖြဲ႔ဖို႔ ျဖစ္လာတာလဲ။

ဦးထြန္းၾကည္ ။ ။ အဓိကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံႀကီးက ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို သြားေနၿပီ။ အဲဒီအခ်ိန္အခါမွာ ေက်ာက္ျဖဴ ဂတ္စ္ပိုက္လိုင္းနဲ႔ ဆက္စပ္ၿပီးေတာ့ ဒီမွာ ေျမသိမ္းယာသိမ္းမႈေတြ ရွိတယ္။ ေနာက္တပိုင္းက ေျမယာပ်က္စီးမႈေတြရွိတယ္။ အဲဒီအေပၚမွာ က်ေနာ္တုိ႔ လူငယ္ေတြက တက္ၾကြတဲ့လူငယ္ေတြ စုေဝးၿပီးေတာ့ ဒီေျမယာအတြက္ ရပ္တည္ေပးၿပီးေတာ့ ေဒသခံေတြရဲ ႔ ေကာင္းက်ဳိးအတြက္ ေတာင္းဆိုေပးဖို႔ဆိုၿပီး အဓိက ရပ္တည္လာၾကတယ္။

ကိုေက်ာ္ေက်ာ္သိန္း ။ ။ ဒီေျမယာေတြသိမ္းတယ္။ ေလ်ာ္ေၾကးေပးတဲ့အခါမွာ သက္ဆိုင္ရာ ကုမၸဏီ - ဒီကိစၥမွာဆိုရင္ တရုတ္ကုမၸဏီ CNPC – China National Petrolium Cooperation က ထိုက္သင့္တဲ့ ေစ်းကြက္ေပါက္ေစ်းနဲ႔ ေလ်ာ္ေၾကးေပးတယ္လို႔ က်ေနာ္ သိထားတယ္။ အဲဒီေလ်ာ္ေၾကး အတိအက်အတိုင္း ေျမယာပိုင္ရွင္ေတြက မရဘူးလား။

ဦးထြန္းၾကည္ ။ ။ ထိုက္သင့္တဲ့ ေလ်ာ္ေၾကးေပးတယ္လို႔ အစိုးရကလည္း ေၾကညာတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီမွာက်လာေတာ့ R1, R2, R3 ေတြဆိုၿပီး ေျမယာကို သူတို႔က အတန္းအစား (၃) မ်ဳိး ခြဲလိုက္တယ္။ အဲဒီအေပၚ အေျခခံၿပီးေတာ့ ေပးတယ္။ ဒါေပမဲ့ တခု ျပႆနာရွိတာက တခ်ဳိ ႔ ခ်မ္းသာတဲ့လူေတြရဲ ႔ ေျမယာကို ျဖတ္တဲ့ေနရာမွာဆိုရင္ သိန္းေထာင္ခ်ီရတာ ေတြ႔တယ္။ တခ်ဳိ ႔ေနရာေတြဆိုရင္ေတာ့ ဆယ့္ငါးသိန္း၊ ဆယ့္ေျခာက္သိန္းဝန္းက်င္ေတာ့ ရၾကတာေပါ့။ အဲဒီအေပၚမွာ တခ်ဳိ ႔ဆိုရင္ အခက္အခဲက ဘယ္လိုရွိသလဲဆိုေတာ့ ဥပမာ ဆုိပါစို႔ သီးႏံွပင္တပင္ - သီဟိုပင္တပင္ဆိုရင္ အပင္အတြက္ (၅) ေသာင္း ေလ်ာ္ေပးတယ္။ (၅) ေသာင္း ေလ်ာ္ေပးၿပီးေတာ့ အဲဒီအပင္ရဲ ႔ သီးႏံွတႏွစ္စာ အထြက္ႏႈန္းကို တြက္တာေပါ့။ ဥပမာ သီဟိုေစ့ သိန္း (၁၀၀) ထြက္တယ္။ တစ္တင္းကို ၁၅၀၀ ႏႈန္း ေပးတယ္ဆိုေတာ့ တင္း (၁၀၀) ဆိုရင္ တစ္သိန္းခြဲ ျဖစ္မယ္။ အဲဒီလို သူတုိိ႔က (၅) နွစ္စာ တြက္ၿပီးေတာ့ေပးတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီအေပၚမွာမွ ဌာနဆုိင္ရာဘက္ကေန ဥပမာ ၁.၅ ဆိုၿပီးေတာ့ အေျမွာက္ကေန ျပန္ၿပီးစားလိုက္တယ္။ အဲဒီေငြေတြက ဘယ္ေရာက္လို႔ ေရာက္သြားမွန္း မသိဘူး။ တကယ္တမ္း ထြက္လာတဲ့အခါၾကေတာ့ ဥပမာ ငွက္ေပ်ာပင္တပင္က ငွက္ေပ်ာသီး (၃) ခိုင္ ထြက္မယ္ဆိုရင္ တစ္ခုိုင္ကို (၁၅၀၀) ဆိုရင္ (၄၅၀၀) ရမယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတုိ႔က ၁.၅ ကို ျဖတ္ျပစ္လိုက္ေတာ့ တကယ္ရလိုက္တာက သူတုိ႔က (၃) ေထာင္ပဲရတယ္၊ ၁၅၀၀ က ေပ်ာက္သြားတဲ့ဟာမ်ဳိး - ဒါမ်ဳိးေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။

ကိုေက်ာ္ေက်ာ္သိန္း ။ ။ ဆိုေတာ့ က်ေနာ္ ရွင္းေအာင္ေမးခ်င္တာက တကယ့္တကယ္ တရုတ္ကုမၸဏီ CNPC ဘက္ကေန ေလ်ာ္ေၾကးကို အျပည့္အဝေပးတယ္။ တကယ္ ရသင့္ရထိုက္တဲ့ လူေတြလက္ထဲကို အျပည့္အဝ ေရာက္မသြားဘူး။

ဦးထြန္းၾကည္ ။ ။ တရုတ္ဘက္က ေလ်ာ္ေၾကးကို အျပည့္အဝ ေပးတယ္ဆိုတာကိုလဲ က်ေနာ္တုိ႔ အာမခံခ်က္ ေပးလို႔မရဘူး။ ဒီေန႔အထိ တရုတ္ကုမၸဏီေတြက ေဒသခံေတြ Community နဲ႔ ထိေတြ႔ဆက္ဆံတာ အရမ္းနည္းတယ္။ သူတုိ႔မွာ ျပန္ၾကားေရးအတြက္ သူတုိ႔မွာ သတင္းျပန္ၾကားဖုိ႔ ရံုးလည္းမရွိဘူး။ ၿပီးေတာ့ အခုနေျပာသလိုိ ေက်ာက္ျဖဴမွာ ပင္လယ္ထဲက တက္လာတဲ့ ပိုက္လိုိိင္းစီမံကိန္း၊ ဂတ္စ္ သန္႔စင္စက္ရံု ရွိတယ္။ အဲဒီကပဲ CNPC စက္ရံုက က်ေနာ္တို႔ ေတြ႔ခ်င္တယ္ဆိုလို႔ ဒီမွာ သူတုိိ႔ဘက္ကေန ေတြ႔ဖို႔အတြက္ အရာရွိေတြ ထားမထားဘူး။ ဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ေတြ႔လို႔ရွိိရင္ ဌာနဆိုင္ရာကေနတဆင့္ပဲ MOG ကို သြားေတြ႔ရတာ။

ကိုေက်ာ္ေက်ာ္သိန္း ။ ။ စီမံကိန္းက ၿပီးလို႔ပဲ အခုဆိုရင္ ေရနံ နဲ႔ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔ကို စပို႔ေနၿပီ။ ပို႔ဖို႔လုပ္ေနၿပီ။ ေရနံသေဘၤာေတြလည္း ဝင္ေနၿပီ။ တခါ ဓါတ္ေငြ႔ကလဲ Daewoo ကုမၸဏီကေန CNPC စက္ရံုကေန ေမေဒးကၽြန္း - အဲဒီကို ပို႔တာေတြက ရွိေနၿပီဆိုေတာ့ ဒီ စီမံကိန္းက ၿပီးေနၿပီေပါ့။ စၿပီးေတာ့ လည္ပတ္တဲ့အဆင့္ကို ေရာက္ေနၿပီေပါ့။ ဒီအဆင့္မွာ ဘာေတြဆိုးဆိုးဝါးဝါး ကိစၥေတြ ရွိေနေသးလဲ။ မေျပလည္ေသး၊ မေျဖရွင္းရေသးတာ ဘာေတြက်န္ေနေသးလဲ။

ဦးထြန္းၾကည္ ။ ။ အမ်ားႀကီး က်န္ေနေသးတယ္။ အမ်ားႀကီး က်န္ေနေသးတယ္ဆုိတာက SCAGP နဲ႔ SCOP ဘက္ကေန ၂၀၁၅ မွာ သူတုိ႔ရဲ ႔ Report တေစာင္ထြက္တယ္။ အဲဒီမွာ သူတုိိ႔က ဘာေျပာထားလဲဆိုေတာ့ ဒီ Gas ပိုက္လုိင္းေတာက္ေလွ်ာက္ရွိ လယ္ယာေျမေတြကို ျပန္စိုက္စားလို႔ရေအာင္ လုပ္ေပးမယ္။ ေရေျမာင္းေတြ ကာေပးမယ္ဆိုတာမ်ဳိးေတြ ရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ တကယ္တမ္း ျဖစ္လာတဲ့အခါၾကေတာ့ အဲဒီအတြက္ သူတုိ႔ လုပ္မေပးဘူး။ လုပ္မေပးဘူးဆိုေတာ့ အဲဒါကို က်ေနာ္တုိ႔က လုပ္ေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆိုၾကတယ္။ ေတာင္းဆိုၾကတဲ့အခါၾကေတာ့ ငါတုိ႔ေတာ့ လုပ္မေပးႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ပိုက္ဆံေပးမယ္ဆုိၿပီးေတာ့ တႏွစ္စာ သီးႏံွေလ်ာ္ေၾကးရဲ ႔ သံုးဆနဲ႔ ေနာက္ပိုင္းဘာပဲပ်က္ပ်က္ ကုမၸဏီနဲ႔ လံုးဝမဆုိင္ေတာ့ဘူးဆိုၿပီး အဲဒီလို လုပ္တာေတြရွိတယ္။ ရွိတဲ့အခါၾကေတာ့ တခ်ဳိ ႔က အဲဒါကို ယူတာရွိတယ္။ တခ်ဳိ ႔ဆိုလုိ႔ရွိရင္ မယူေသးဘူး။ အခုဆိုရင္ မလက္ကၽြန္း နဲ႔ ဂံုဆင္ရြာက ေဒသခံ အေယာက္ (၂၁) ေယာက္ပိုင္တဲ့ (၁၈.၃) ဧက အဲဒါက CNPC ရံုး ေဆာက္တဲ့အခါ ေတာင္ေပၚက ၿဖိဳလိုက္တာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အဲဒါ ပ်က္ဆီးသြားတာ။ အဲဒါအတြက္ကို ဘယ္သူ ေလ်ာ္ေၾကးေပးမယ္ဆိုတာေတာင္ က်ေနာ္တုိ႔ မသိဘူး။ အဲဒီလိုမ်ဳိးေတြ ရွိတယ္။

ကိုေက်ာ္ေက်ာ္သိန္း ။ ။ ဆိုေတာ့ ေျမယာကိစၥအျပင္ တျခား အခု ေရနံတင္ သေဘၤာေတြ ဝင္ေနၿပီ။ ေရနံေတြ သိုေလွာင္ရံုအတြင္းကို ထည့္ေနၿပီ။ လႊတ္ေတာ့မယ္။ အဲဒီဟာေတြေၾကာင့္ ဒါ့အျပင္ တျခားထိခိုက္ပ်က္ဆီးမႈေတြ၊ ဆံုးရံႈးမႈေတြ ဘာေတြရွိတယ္ဆိုတာကို ေျပာႏိုင္လဲ။

ဦးထြန္းၾကည္ ။ ။ ဒီပိုက္လိုင္းကေတာ့ အခုန ဆရာတုိ႔ ေျပာသလို ထိခိုက္ထားၿပီးၿပီ။ လက္ရွိအခ်ိန္မွာလဲ က်ေနာ္တုိ႔ မေျဖသင့္ရတာေတြ ရွိတယ္။ အမ္းၿမိဳ ႔နယ္ဆုိရင္ အဆုိးဆံုး အေျခအေနမွာ ရိွတယ္။ ဆိုတဲ့အခါၾကေတာ့ ဒီအတြက္ကေတာ့ သိသိသာသာႀကီး ကုမၸဏီဘက္က CSR လုပ္မေပးတာေတြ ရွိတယ္။ ေျမယာေလ်ာ္ေၾကးပိုင္းမွာ အစိုးရဘက္က မျပတ္သားတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ သြားေနတာေတြရွိိတယ္။ ဆိုေတာ့ အခုဆိုရင္ သေဘၤာေတြ ဝင္လာတာ တစ္လရွိၿပီ။ အခုဆိုရင္ သေဘၤာ (၅) စီးေျမာက္ ဝင္လာၿပီ။ ဝင္လာတဲ့အခါၾကေတာ့ အဲဒီအတြက္ ဒီေန႔အထိ အစိုးရဘက္က ဒီေရနံတင္သေဘၤာဘက္က EIA Process ကို လုပ္ထားတဲ့ Report ေတြကို က်ေနာ္တို႔ မေတြ႔ရဘူး။ တကယ္ေတာ့ ဒီေရနံတင္သေဘၤာေတြ ျမစ္ထဲမွာ တခုခုျဖစ္ရင္ ဘယ္သူ တာဝန္ယူေပးမလဲ ဆိုတာမ်ဳိးေတြ။ အခုစၿပီးေတာ့ ႏုိင္ငံတကာ ေရလမ္းေၾကာင္းဆုိၿပီးေတာ့ သူတို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ မီတာ (၃၀၀) ရွိတယ္။ ေပ (၉၀၀) ေက်ာ္။ ေရလမ္းေၾကာင္းကို .. အထိ သတ္မွတ္ထားတယ္။ အဲဒီမွာ လုပ္စားေနတဲ့ တပိုင္တႏိုင္ ငါးဖမ္းလုပ္သားေတြရဲ ႔ လုပ္ကြက္ေတြ ေပ်ာက္သြားတယ္။ ေပ်ာက္သြားတဲ့အခါၾကေတာ့ အဲဒီအတြက္ ဘယ္သူက တာဝန္ယူေပးမလဲ။ သူတို႔ရဲ ႔ မိသားစုေတြရဲ ႔ စားနပ္ရိကၡာကို ဘယ္လုိ ဆက္ၿပီးေတာ့ ေျဖရွင္းမလဲဆိုတာမ်ဳိးအတြက္ကို အစိုးရမွာ ဥပေဒ၊ နည္းဥပေဒေတြ ရွိေနတာကို မေတြ႔ဘူး။ ညႊန္ၾကားထားတာကိုလည္း လက္ရွိမွာ မေတြ႔ဘူး။ ၂၀၁၇ (၃) လပိုင္းကဆို အဲဒါကို ဖ်က္ပစ္လုိက္တယ္။ ငါးဖမ္းသမားေတြ မဝင္ရေတာ့ဘူးဆိုၿပီး ေျပာလိုက္တဲ့အခါၾကေတာ့ သူတုိ႔ရဲ ႔ မိသားစုေတြ ျပႆနာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနတယ္။

ကိုေက်ာ္ေက်ာ္သိန္း ။ ။ ဆိုေတာ့ ကိုထြန္းၾကည္တို႔က ဆုိၾကပါစို႔ ဒီ စီမံကိန္းကိုေတာ့ ဘယ္လိုမွ ပ်က္ေအာင္ ဖ်က္လို႔မရေတာ့ဘူးေလ။ စီမံကိန္းကေတာ့ ၿပီးေနၿပီ။ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနၿပီ။ စၿပီးေတာ့ ပို႔ေတာ့မယ္။ အဲဒီအေျခအေန ေရာက္ေနၿပီဆုိိေတာ့ ကိုထြန္းၾကည္တို႔ အရပ္ဖက္လူ႔အဖြဲ႔အစည္းေတြ KRDA အပါအဝင္ အဖြဲ႔အစည္းေတြ အဓိက လိုခ်င္တာက ဘာကိုလုိခ်င္တာလဲ။

ဦးထြန္းၾကည္ ။ ။ က်ေနာ္တို႔ေတြကေတာ့ အခု ဒီ စီမံကိန္းကေန ဒီ စီမံကိန္းဆိုရင္ အခု သေဘၤာဝင္လာၿပီ။ သေဘၤာ ဝင္လာၿပီဆိုေတာ့ သူတုိ႔အေနနဲ႔ တခုခုျဖစ္ရင္ ဘယ္လို ေလ်ာ္ေၾကးေပးမလဲ။ ဘယ္လို စီမံဖန္တီးေပးမလဲဆိုတဲ့ဟာမ်ဳိးေတြ ရွိတယ္။ ဥပမာ ေရနံယိုဖိတ္တာ ရွိမယ္။ မီးေလာင္ၿပီးေတာ့ ပ်က္ဆီးတာရွိမယ္။ ဆိုလို႔ရွိရင္ ေဒသခံေတြအတြက္ ဘယ္လို ျပန္ၿပီးေတာ့ ကုစားေပးမယ္ဆိုတာမ်ဳိးေတြ။ ေနာက္တပိုင္းက ဒီပင္လယ္ျပင္မွာ ဒီသေဘၤာေတြ သြားလာေနၿပီဆိုရင္ ဒီျမစ္ေၾကာင္းက က်ဥ္းက်ဥ္းေလးဆိုေတာ့ ငါးေတြ ရွားလာမယ္။ ငါးဖမ္းလုပ္သားေတြအတြက္ စားဝတ္ေနေရးေတြ ႀကံဳလာမယ္။ ဒီအတြက္ကို ဘယ္သူက တာဝန္ယူေပးမလဲ။ သူတုိ႔ရဲ ႔ စားဝတ္ေနေရးအတြက္ တနည္းနည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းဖို႔ ႀကိဳးစားဖို႔လိုမယ္။ ဒီ စီမံကိန္းကို ေဖာ္ေဆာင္တဲ့ အစိုးရမွာ လံုးဝတာဝန္ရွိတယ္။ အစိုးရသည္ ေဒသခံကို လစ္လ်ဴရႈၿပီးေတာ့ ႏုိင္ငံေတာ္အက်ဳိးစီးပြားတခုဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ GDP တခုတည္းကိုပဲ ၾကည့္ေနမယ္ဆိုရင္ ဒါက ေဒသနဲ႔ သဟဇာတ မျဖစ္တဲ့ စီမံကိန္းလို ျဖစ္ေနမယ္။

ကိုေက်ာ္ေက်ာ္သိန္း ။ ။ ဆိုေတာ့ အဲဒီလုိ အေျခအေနကို ကိုထြန္းၾကည္တိုိ႔က ေဒသခံေတြအတြက္ နစ္နာတဲ့လူေတြ အဆင္ေျပေစဖို႔၊ ငါးဖမ္းလုပ္သားေတြ အဆင္ေျပေစဖို႔ အဲဒီလို ကိစၥေတြကို တာဝန္ရွိသူေတြနဲ႔ ေတြ႔ၿပီးေတာ့ မတင္ျပဘူးလား။ ဒါေတြကို ေျဖရွင္းေပးဖို႔ မေတာင္းဆုိဘူးလား။

ဦးထြန္းၾကည္ ။ ။ က်ေနာ္တုိ႔ ေတာင္းဆိုပါတယ္။ ေတာက္ေလွ်ာက္ကို ေတာင္းဆိုလာတယ္။ ၂၀၁၂ က စၿပီးေတာ့ ဒီပိုက္လုိင္းကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေတာက္ေလွ်ာက္ေျပာလာတာရွိိတယ္။ အခုဆိုရင္ ေရနံတင္သေဘၤာကိစၥနဲ႔ ေျပာေနၿပီ။ တျခားအထူးစီးပြားေရးဇုန္ကိစၥနဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ၂၀၁၃ ကေန ေတာက္ေလွ်ာက္ ဒီေန႔အထိ ေဒသခံေတြ လိုအပ္ခ်က္၊ ျဖည့္ဆည္းေပးရမယ့္ တာဝန္ေတြ၊ ေပၚလာရမယ့္ ဥပေဒေတြ၊ အာမခံခ်က္ေတြ ျပည့္ဝတဲ့ ဥပေဒေတြ ေပၚလာဖုိ႔အတြက္ က်ေနာ္တို႔ မ်ဳိးစံုေသာ တာဝန္ရွိသူေတြနဲ႔ ေဆြးေႏြးတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီေန႔အထိ ေျဖရွင္းမေပးေသးဘူး။

ကိုေက်ာ္ေက်ာ္သိန္း ။ ။ တာဝန္ရွိတဲ့သူေတြဘက္က ဘာေျပာလဲ။ ကိုထြန္းၾကည္တို႔ တင္ျပတဲ့အခါ၊ ေတြ႔တဲ့အခါ၊ ေဆြးေႏြးၾကတဲ့အခါမွာ။

ဦးထြန္းၾကည္ ။ ။ သူတုိ႔ဘက္ကေတာ့ ေဒသခံေတြရဲ ႔ အသံကို နားေထာင္ပါတယ္ဆိုတဲ့ဟာမ်ဳိးဆိုေတာ့ ေမးခြန္းေတြ ေမးတယ္။ ျပည္ေထာင္စုဝန္ႀကီးလာတယ္ဆိုရင္ ေမးခြန္းေတြ ေမးပါဆိုတာေျပာတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီအေပၚမွာ သူတုိ႔ ဘာလုပ္ေပးမယ္ဆုိတာ … ဒါက ဒီမုိကေရစီစနစ္အရ ေျဖရွင္းလို႔ မရဘူးေလ။ ေျဖရွင္းလို႔ မရဘူးဆိုတာက တခုခု ေျဖရွင္းမယ္ဆိုရင္ ဥပေဒ၊ နည္းဥပေဒေတြ လုိလာမယ္။ အဲဒီ အာမခံခ်က္ရွိိတဲ့ ဥပေဒေတြ၊ နည္းဥပေဒေတြနဲ႔မွ က်ေနာ္တို႔က ယံုၾကည္မွာ။ ဥပမာ ျပည္ေထာင္စုဝန္ႀကီးက ငါလုပ္ေပးပါမယ္ဆိုတဲ့ဟာမ်ဳိးကေတာ့ ဒါက ကေလးစကားပဲ ရွိတယ္။

ကိုေက်ာ္ေက်ာ္သိန္း ။ ။ ဆိုေတာ့ ဒီ စီမံကိန္း ဒီလုပ္ငန္း ေရနံနဲ႔ သဘာဝလုပ္ငန္းက အစိုးရဘက္ကလည္းေျပာဆိုတာေတြ ရွိတယ္ … ေဒသဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအတြက္၊ တုိင္းျပည္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအတြက္ ဒီဥစၥာက အေထာက္အကူေတြရွိတယ္။ ကိုထြန္းၾကည္တို႔ ေျပာတာေတြက တဘက္မွာ နစ္နာတဲ့ဟာေတြရွိတယ္။ ဒီႏွစ္ခုကို ခ်ိန္ထိုးၾကည့္ရင္ အက်ဳိးျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ဟာနဲ႔ နစ္နာတယ္ဆိုတဲ့ဟာ ဘယ္ဟာက ပိုၿပီးေတာ့ အေလးသာတယ္လို႔ ကိုထြန္းၾကည္တို႔လို အဖြဲ႔အစည္းေတြက ျမင္သလဲ။

ဦးထြန္းၾကည္ ။ ။ ဒီမွာက က်ေနာ္တုိ႔ ခပ္ႀကီးႀကီး ေျပာရမယ္ဆိုရင္ အက်ဳိးျဖစ္တယ္ဆိုတာကို ဘာနဲ႔တိုင္းတာမလဲဆုိတာ ရွိိတယ္။ ဥပမာ ဒီမွာရွိေနတဲ့ Community တစုေလာက္ကို တိုင္းတာမလား။ က်ေနာ္တုိ႔ တြက္တာက အက်ဳိးအျမတ္ဆိုတာကို ႏုိင္ငံေရးအရ အက်ဳိးအျမတ္ ရွိရမယ္။ တခုရွိိတာက က်ေနာ္တုိ႔ လုိခ်င္တာက တခုက စီးပြားေရးအရ အက်ဳိးအျမတ္ ရွိေနရမယ္ဆုိတဲ့ဟာမ်ဳိး။ ဥပမာ အခုဆုိရင္ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းေတြ၊ တျခားအရပ္ဖက္အဖြဲ႔အစည္းေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ ဒီေန႔ ၂၀၁၅ တက္လာတဲ့ NLD အစိုးရေကာ ဖယ္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုႀကီးကို တည္ေထာင္မယ္ဆိုတာကို ေျပာေနတာရွိတယ္။ ဆိုတဲ့အခါၾကေတာ့ ဒါ က်ေနာ္တိုိ႔ အမွန္အကန္ လိုခ်င္တဲ့၊ ဒီႏုိင္ငံမွာရွိေနတဲ့ အကုန္လံုး လိုခ်င္တဲ့ စနစ္တခုလည္း ျဖစ္တယ္။ ဆိုတဲ့အခါ က်ေနာ္တို႔ရဲ ႔ ရခိုင္ျပည္နယ္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံထဲမွာ အဆင္းရဲဆံုး ျပည္နယ္လည္း ျဖစ္ေနတယ္။ ပင္လယ္ထြက္ေပါက္ အားေကာင္းတဲ့ ေနရာလည္းျဖစ္တယ္။ သယံဇာတေပါတဲ့ ေနရာလည္းျဖစ္တယ္။ ဆိုေတာ့ ဘာေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ ဆင္းရဲေနရသလဲဆိုတာကေတာ့ ဒါ ဘတ္ဂ်က္ခြဲေဝမႈမွာ ရခိုင္ျပည္နယ္ နည္းေနလို႔ ဆင္းရဲေနတာလားဆိုတာမ်ဳိး။ ဒါကေတာ့ စနစ္မဟုတ္ဘူးလို႔ ထင္တယ္။ ဆိုေတာ့ ရခိုင္ျပည္နယ္အတြက္ က်ေနာ္တုိ႔ ဘာေတြရသင့္သလဲဆိုတဲ့ဟာမ်ဳိးကို ဗဟိုအစိုးရကလည္း ၾကည့္ၿပီးေတာ့ စဥ္းစားေပးဖို႔ လုိမယ္။ တျခား ဒါကို ရင္းႏီွးျမွဳပ္ႏံွတဲ့ ႏုိင္ငံတကာ ကုမၸဏီေတြကလည္း ဒါကို စဥ္းစားေပးဖုိ႔လိုမယ္။ ငါတုိ႔ ကုမၸဏီက ေရႊဂတ္စ္ တူးေနတယ္။ ဥပမာ Daewoo က ဒီမွာ A1 နဲ႔ A3 ကို စၿပီးေတာ့ လႊတ္ေနၿပီ။ ေနာက္ထပ္ ျမသဘာဝဓါတ္ေငြ႔ စီမံကိန္းဆိုၿပီး ေနာက္ထပ္ (၂) တြင္းကို တူးေနၿပီ။ ဒီအတြက္ ဒီမွာလာတဲ့ လမ္းေလးတေၾကာင္း ေဖာက္ေပးတာမ်ဳိးကေတာ့ အဆင္မေျပပါဘူး။ ဆိုေတာ့ ဆိပ္ကမ္းအတြက္ ဘယ္ေလာက္ အခြန္ခြဲေဝခြင့္ ရမလဲဆုိတဲ့ဟာမ်ဳိးေတြ က်ေနာ္တုိ႔ရွိိတယ္။ အခု စစ္ေတြကို သြားခ်င္တယ္ဆုိရင္ သေဘၤာမရွိဘူး။ ႏိုင္ငံေတာ္က ခ်ေပးတဲ့ သေဘၤာဆိုလို႔ သေဘၤာတစင္းပဲ ရွိတယ္။ ပုဂၢလိသေဘၤာ ႏွစ္စီး ရွိိတယ္။ ဆိုေတာ့ က်ေနာ္တုိိ႔ စစ္ေတြကို ခရီးတေခါက္သြားဖို႔ ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ ေတာ္ေတာ္ေလး ခက္ခဲတယ္။

ကိုေက်ာ္ေက်ာ္သိန္း ။ ။ ဆိုေတာ့ ကိုထြန္းၾကည္တို႔လို ရခိုင္ျပည္ရဲ ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး စသည္အားျဖင့္ ဒီကိစၥေတြကို လုပ္ေနတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြအေနနဲ႔ အဓိက ဒီလုိ စီမံကိန္းေတြမ်ဳိးကေန ဘာကို လိုခ်င္တာလဲ။

ဦးထြန္းၾကည္ ။ ။ ဒီလို စီမံကိန္းမ်ဳိး ျဖစ္လာတယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္တုိ႔က ျပည္နယ္ရဲ ႔ ခြဲေဝခြင့္ကို လုိခ်င္တယ္။ က်ေနာ္အသင္းရဲ ႔ ေဆာင္ပုဒ္လို We will manage our future development ဆိုတဲ့ဟာမ်ဳိးလို က်ေနာ္တို႔ရဲ ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးကို က်ေနာ္တုိ႔ကိုယ္တိုင္ စီမံခန္႔ခြဲခ်င္တယ္။ ဒါကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔အဖြဲ႔ကို ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔ျပည္နယ္က စီမံခန္႔ခြဲခ်င္တယ္။ ဥပမာ … ဆိပ္ကမ္းအတြက္ က်ေနာ္တုိ႔ျပည္နယ္က ဘယ္ေလာက္ အခြန္အခရမယ္ဆိုတာမ်ဳိး။ အခု ေရနံတင္သေဘၤာေတြက ဝင္ေနၿပီ။ ရခိုင္အတြက္ ဘယ္ေလာက္အထိ လွ်ပ္စစ္မီးကို တိုးၿပီးေတာ့ ေပးမလဲဆိုတဲ့ဟာမ်ဳိးေတြကို က်ေနာ္တုိ႔ လိုခ်င္တယ္။ ဒါမွ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး အစစ္အမွန္ ျဖစ္တယ္။ ေဆးခန္းတခန္း ေဆာက္ေပးၿပီးေတာ့ က်န္းမာေရးဆရာမ မရွိိတာမ်ဳိးေတာ့၊ စာသင္ေက်ာင္း ေဆာက္ေပးၿပီးေတာ့ အဲဒီကိုသြားဖို႔ လမ္းမရွိိတာမ်ဳိးေတာ့ ဒါက ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး အစစ္အမွန္ေတြ မဟုတ္ဘူး။ ဒါ ပ်ားရည္နဲ႔ ဝမ္းခ်တာပဲ ျဖစ္တယ္။

ကိုေက်ာ္ေက်ာ္သိန္း ။ ။ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္။

ဦးထြန္းၾကည္ ။ ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

XS
SM
MD
LG