သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

ဒီတပတ္ ျမန္မာ့အေရး သံုးသပ္ခ်က္အစီအစဥ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ ႔ ႏိုင္ငံသားဥပေဒမွာ အားနည္းခ်က္ တစံုတရာရွိေနသလား။ ဘာေတြကို ျပင္ဆင္ေရးသားဖို႔ လိုအပ္ေနသလဲဆိုတာေတြကို ျပည္သူ႔ေရးရာ ဥပေဒေကာ္မရွင္ ဥကၠ႒ ဦးသန္းေမာင္၊ အာရွလူ႔အခြင့္အေရးေကာ္မရွင္က ေရွ ႔ေန ဦးမင္းလြင္ဦး တို႔ကို ဦးေက်ာ္ဇံသာ က ဆက္သြယ္ေမးျမန္း ေဆြးေႏြးသံုးသပ္ထားပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဒီေန႔ ေဆြးေႏြးခ်င္တဲ့အေၾကာင္းအရာကေတာ့ အခု ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ရွိရင္းစြဲ ႏိုင္ငံသားဥပေဒေတြဟာ အဓိပၸါယ္ မရွင္းလင္းဘူးလို႔ ေျပာတဲ့လူကေျပာတယ္။ တခ်ဳိ ႔ကလည္း ဒါကို ရုတ္သိမ္းၿပီးေတာ့ အသစ္ျပန္ေရးသင့္တယ္လို႔ ေျပာတဲ့လူက ေျပာၾကပါတယ္။ ဒီလို ေတာင္းဆိုတဲ့ အသံေတြဟာ အခုေနာက္ပိုင္းမွာ ဒီတပတ္၊ ႏွစ္ပတ္အတြင္းမွာ ေပၚထြက္ေနပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာက တခ်ဳိ ႔ ျမန္မာ့အေရး စိတ္ဝင္စားတဲ့ ျမန္မာ့အေရးလႈပ္ရွားတဲ့အဖြဲ႔ေတြက စုေပါင္းၿပီးေတာ့ ေၾကညာခ်က္ထုတ္ၿပီးေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသားဥပေဒေတြကို ျပန္လည္ျပင္ဆင္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုတာေတြလည္း ၾကားရပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဦးမင္းလြင္ဦးက အက်ဥ္းရုံး ရွင္းျပေပးပါ။ သူတုိ႔က ဘာအခ်က္ကို ေထာက္ျပၿပီးေတာ့ ျပင္ဆင္ေစခ်င္ၾကသလဲဆိုတာ။

ဦးမင္းလြင္ဦး ။ ။ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ႏိုင္ငံသားျဖစ္မႈ ဥပေဒရယ္။ ၁၉၈၂ ျမန္မာႏိုင္ငံသားက်င့္ဝတ္ ဥပေဒေတြေပၚ မူတည္ၿပီးေတာ့ တခ်ဳိ ႔ကလည္း ပယ္ဖ်က္သင့္တယ္။ တခ်ဳိ ႔ကလည္း ဒီဥစၥာေတြ ျပင္ဆင္သင့္တယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ေျပာၾကတာေတြ ရွိပါတယ္။ ဥပေဒတရပ္ ျပဌာန္းတဲ့အခါမွာ ၿပီျပည့္စံုတဲ့ ဥပေဒတရပ္ကေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔လည္းဆုိေတာ့ ဒါက ေခတ္စနစ္နဲ႔အညီ ေျပာင္းလဲလာတဲ့အခါမွာ လိုအပ္သလို လုိက္လံၿပီးေတာ့ ေျပာင္းလဲေပးရတာေတြ ရွိပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဥပေဒ ဘာေၾကာင့္ ျပဌာန္းရတယ္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ရွိပါတယ္။ ဒါေတြကို က်ေနာ္တို႔ ျပန္လည္ၾကည့္ၿပီးေတာ့မွ တိုးတက္လာတဲ့ ႏိုင္ငံတကာအဝန္းအဝိုင္းမွာ ျပဌာန္းထားတဲ့ ဥပေဒနဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြျဖစ္ေအာင္ တခ်ဳိ ႔ဟာေတြ ျပင္ဆင္ေပးရမွာျဖစ္မယ္။ ျဖည့္စြက္ေပးရမွာေတြရွိမယ္။ ဒါေတြကို က်ေနာ္တုိ႔ အျငင္းမပြားလုိပါဘူး။ အဲဒီေတာ့က က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံအစိုးရကိုယ္တိုင္က ႏိုင္ငံတကာက ျပဌာန္းထားတဲ့ စာခ်ဳပ္ေတြအေပၚမွာ ဘယ္စာခ်ဳပ္ေတြကိုေတာ့ လက္မွတ္ေရးထိုးထားၿပီးၿပီ။ ဘယ္အတိုင္းအတာအထိလည္း လက္ခံထားၿပီလဲဆုိတာေတြကို ျပန္လည္သံုးသပ္ဖို႔လိုတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံအစိုးရက ကုလသမဂၢ လူ႔အခြင့္အေရး ေၾကညာစာတမ္းအခ်က္ (၃၀) ကို လက္ခံထားတယ္။ သို႔ေသာ္လည္းပဲ ျပည္တြင္းဥပေဒ မဆန္႔က်င္သေရြ ႔ လိုက္နာက်င့္သံုးမယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ေျပာထားတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြရွိတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့တခါ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံတဝွမ္းမွာ အခုတေလာ ေရပမ္းစားေနၾကတဲ့ ႏိုင္ငံသားနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအခြင့္အေရးပါတဲ့ စာခ်ဳပ္ေတြ လက္မွတ္ေရးထိုးမယ့္ကိစၥေတြမွာ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံအစိုးရအေနနဲ႔ အကန္႔အသတ္နဲ႔ တခ်ဳိ ႔ လက္ခံထားတာပဲ ရွိပါတယ္။ အားလံုးကို လက္ခံထားတာ မရွိပါဘူး။ အဲဒီေတာ့က က်ေနာ္တုိ႔က ကိုယ့္ႏိုင္ငံအတြင္းမွာ ျပဌာန္းထားတဲ့ ဥပေဒကို ႏိုင္ငံတကာ စံခ်ိန္စံညႊန္းေတြနဲ႔ညီေအာင္ လိုက္ၿပီးေတာ့ ျပင္ရမယ္၊ ေျပာင္းလဲရမယ္ဆိုတဲ့ ေနရာမွာ အမ်ားႀကီးစဥ္းစားရမယ့္ အခ်က္အလက္ေတြရွိတယ္။ ဒါက က်ေနာ္တို႔ႏို္င္ငံရဲ ႔ ပထဝီႏိုင္ငံေရးအရေသာ္လည္းေကာင္း၊ ႏိုင္ငံႀကီးရဲ ႔ အေျခအေန၊ သမုိင္းေၾကာင္းအရေသာ္လည္းေကာင္း က်ေနာ္တုိ႔မွာ အမ်ားႀကီး စဥ္းစားစရာရွိတဲ့ကိစၥေတြ ျဖစ္တယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ အခု ႏိုင္ငံတကာမွာရွိတဲ့ ျမန္မာ့အေရးအဖြဲ႔တခ်ဳိ ႔က အဖြဲ႔ (၁၂) ဖြဲ႔ထင္တယ္။ အဲဒီအဖြဲ႔ေတြက လက္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ ႔ ႏုိင္ငံသားဥပေဒကို ျပန္ျပင္သင့္တယ္လို႔ ေျပာေနၾကတာ ဘယ္အခ်က္ေတြ ျပင္ဖို႔လိုတယ္လို႔ သူတုိ႔က ေတာင္းဆိုၾကပါသလဲ။

ဦးမင္းလြင္ဦး ။ ။ ျပင္ဖို႔လိုတယ္ဆိုတဲ့ ဥစၥာကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသားျဖစ္မႈ ဥပေဒအရ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ ေလွ်ာက္ထားလို႔ရွိရင္ ေစာင့္ရမယ့္ကာလ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့တခါ ကေလးသူငယ္ေတြ ျဖစ္လို႔ဆိုရင္ ၁၈ ႏွစ္ျပည့္တဲ့အခါမွာ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ အလြယ္တကူရရွိႏိုင္ဖို႔ကိစၥ။ ဒါေတြကိုျပင္ဖုိ႔ လိုတယ္လို႔ က်ေနာ္ကေတာ့ထင္တယ္။ ဒါေတြကိုပဲ ေတာင္းဆိုလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဥပေဒေကာ္မရွင္ဥကၠ႒ ဦးသန္းေမာင္ ၾကားပါသလားခင္မ်ား။

ဦးသန္းေမာင္ ။ ။ က်ေနာ္တုိ႔ႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ဥပေဒကေတာ့ ဆိုရွယ္လစ္သမၼတ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ေခတ္က ျပဌာန္းခဲ့တဲ့ ၁၉၈၂ ဥပေဒ။ ဒီႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလဆိုရင္ အႏွစ္ (၃၀) ျပည့္ေတာ့မယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ဥပေဒဆိုတာက Citizenship Law ဟာ လူ႔အခြင့္အေရးတို႔ ေၾကညာစာတမ္းတုိ႔နဲ႔ သိပ္ၿပီးေတာ့ ဆက္စပ္တာကိုေတာ့ က်ေနာ္ကေတာ့ သိပ္ၿပီးေတာ့ သေဘာမတူဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆုိေတာ့ ႏိုင္ငံသားျဖစ္မႈ၊ မျဖစ္မႈဆိုတာသည္။ လူ႔အခြင့္အေရး ရရွိမႈ၊ မရရွိမႈအပိုင္းနဲ႔လည္း သိပ္ၿပီးေတာ့လည္း မပတ္သက္ဘူးလို႔ က်ေနာ့္တဦးခ်င္း အျမင္အရ ယူဆပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ ႏိုင္ငံသားျဖစ္ရမယ့္လူဟာ ဘယ္လိုအခ်က္အလက္ေတြ ရွိရမယ္ဆိုတာ ႏိုင္ငံေရးေနာက္ခံထက္၊ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ ႔ သမုိင္းတို႔၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ လူဦးေရးျပန္႔ခ်က္မႈတို႔ရဲ ႔ ေနာက္ခံနဲ႔ ပိုၿပီးပတ္သက္ပါတယ္။ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့မွ ဒီလူေတြဟာ၊ ပုဂၢိဳလ္တဦးဟာ ဘယ္လိုအေျခအေနမွာ ႏိုင္ငံသားျဖစ္ရမယ္။ ဘယ္အေျခအေနမွာ ႏိုင္ငံသားျပဳမႈ ျပဳရမယ့္လူ။ ေနာက္တခုက ဘယ္သူဆိုရင္ေတာ့ ႏိုင္ငံျခားသားပဲ။ ေနာက္တခါ ႏိုင္ငံသားျဖစ္ရမယ့္လူဆုိရင္ ႏိုင္ငံသားမိဘ ႏွစ္ပါးက ေမြးဖြားရမယ္ စတဲ့ ဒီလိုအခ်က္အလက္ေတြက ႏိုင္ငံေရးအေတြးအျမင္ထက္ က်ေနာ္ကေတာ့ ကိုယ့္ရွိတဲ့ ျပဌာန္းထားတဲ့ ဥပေဒရဲ ႔ အေျခခံမူေတြအေနနဲ႔ အခုထိ မွန္ကန္ေနတယ္လို႔ ဥပေဒသမားတေယာက္အေနနဲ႔ ယူဆပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္း (၃၀) ၾကာလာရင္ေတာ့ ေခတ္နဲ႔ေလ်ာ္ညီေအာင္ အနည္းအက်င္းေတာ့ ျပင္ရမယ္။ အေျခခံမူကေတာ့ ေျပာင္းလို႔ ရႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ က်ေနာ္ကေတာ့ မယူဆေသးပါဘူး။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ အခုန ဦးမင္းလြင္ဦး ေျပာတဲ့အထဲမွာ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ ေလွ်ာက္ထားသူတေယာက္ ေစာင့္ရမယ့္ကိစၥဆိုတာ သူေျပာတာရွိတယ္။ ကေလးသူငယ္ရဲ ႔ အသက္ဆိုတာ ဟုတ္ပါသလား။

ဦးမင္းလြင္ဦး ။ ။ ဟုတ္ပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ အဲဒီအခ်က္ေတြက ဘယ္ေလာက္အထိ ၾကန္႔ၾကာေနလို႔လဲ။

ဦးမင္းလြင္ဦး ။ ။ က်ေနာ္ ပထမဦးဆံုး ေျပာခ်င္တာက ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ႏိုင္ငံသားျဖစ္မႈ ဥပေဒအရ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာႏို္င္ငံအတြင္းမွာ ေမြးဖြားခဲ့တဲ့ တုိင္းရင္းသားေတြလုိ႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့လူတုိင္းက ျမန္မာႏိုင္ငံသားအျဖစ္ကို အလိုအေလ်ာက္ ေရာက္ရွိၿပီသာျဖစ္တယ္လို႔ ပထမသတ္မွတ္ထားတာ ရွိပါတယ္။ အဲဒီေတာ့က ၿပီးခဲ့တဲ့ အစိုးရတက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ တခ်ဳိ ႔တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ ေစ့စပ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေတြ လုပ္ၾကတယ္။ အဲဒီလို ေစ့စပ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေတြ လုပ္တဲ့အခါၾကလို႔ရွိရင္ ေစ့စပ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ၿပီးေတာ့ တခ်ဳိ ႔ ႏိုင္ငံသားအသိအမွတ္ျပဳ ကဒ္ျပားေတြ ထုတ္ေပးလိုက္တာရွိပါတယ္။ အဲဒီလုိ ကဒ္ျပားေတြ ထုတ္ေပးလိုက္တဲ့အခါမွာ က်ေနာ္တုိ႔ လက္ရွိေတြ႔ႀကံဳေနရတဲ့ အေျခအေနအရ။ ဥပမာ က်ေနာ္တို႔ မႏၱေလးဆိုလို႔ရွိရင္လည္း တရုတ္ႏိုင္ငံက လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိတယ္လို႔ ထင္ရေလာက္ေအာင္ပဲ ကိုးကန္႔တို႔၊ ဝတုိ႔က ႀကီးစိုးသြားတာေတြရွိတယ္။ တိုင္းရင္းသားအမွန္ျဖစ္ရဲ ႔သာနဲ႔ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းေတြကေန ေစ့စပ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္တဲ့အခါမွာ ထုတ္ေပးတဲ့ လက္မွတ္အေရာင္ေတြက တမ်ဳိးျဖစ္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ယာယီႏိုင္ငံသားလက္မွတ္ကို ထုတ္ေပးတယ္ဆိုတဲ့ဟာေတြက ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒေတြနဲ႔လည္း ဆန္႔က်င္တယ္။ ဒါေတြက မျဖစ္သင့္ဘူးလို႔ က်ေနာ္တုိ႔ ထင္ျမင္ယူဆတယ္။

ေနာက္တခါ က်ေနာ္ေျပာတဲ့ ကေလးသူငယ္ကိစၥက။ ကေလးေတြ သူတုိ႔ အသက္ (၁၈) ႏွစ္ျပည့္တဲ့အခါမွာ ဥပေဒအရ ခြင့္ျပဳထားတဲ့အတိုင္း က်မ္းသစၥာက်ိန္ဆိုၿပီးေတာ့ မိမိႏိုင္ငံသားအျဖစ္ ခံယူဖို႔ကိစၥရပ္ေတြကို အေလးအနက္ထား၊ အေရးယူေဆာင္ရြက္ေပးဖို႔လိုတယ္။ ဒါေတြကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ဥပေဒမွာရွိတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို ဥပေဒနဲ႔အညီ လုပ္ေဆာင္ဖို႔လိုတဲ့ကိစၥရပ္ေတြလို႔ပဲ က်ေနာ္ကေတာ့ ပထမဦးဆံုး ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဒီႏိုင္ငံသားျဖစ္ဖို႔ကိစၥရပ္ေတြက နယ္စပ္ေဒသတေလွ်ာက္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ တုိင္းရင္းသားေဒသေတြမွာ အမ်ားႀကီးအခက္အခဲ ႀကံဳရတယ္။ လာဘ္ေပးမႈ၊ လာဘ္ယူမႈေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနတယ္။ ဒါေတြကို က်ေနာ္တို႔ ၾကပ္ၾကပ္မတ္မတ္ စီမံေဆာင္ရြက္သင့္တယ္။

ဦးသန္းေမာင္ေျပာတာကိုလည္း က်ေနာ္ မျငင္းပါဘူး။ ဥပေဒအရ ျပင္ဆင္သင့္တဲ့ဟာကို ေခတ္အခါနဲ႔အညီ ျပင္ဆင္ေပးရမယ္ဆိုတာေတြကို ဒါေတြကိုေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ အေရးတယူထားၿပီးေတာ့ အစိုးရအသစ္အေနနဲ႔ ဆက္သြယ္ေဆာင္ရြက္သင့္တယ္လို႔ ထင္ျမင္ယူဆပါတယ္။

ဦးသန္းေမာင္ ။ ။ ဦးမင္းလြင္ဦး ေျပာတဲ့ ျပႆနာ၊ အခက္အခဲေလးေတြကို က်ေနာ္တုိ႔လည္း စာနာပါတယ္။ ၾကားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီျပႆနာက က်ေနာ္တုိ႔မွာ အခုရွိေနတဲ့ ၈၂ ခုႏွစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားဥပေဒရဲ ႔ ခ်ဳိးယြင္းခ်က္ေၾကာင့္ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ အဲဒီ ဥပေဒကို လက္ေတြ႔ အေကာင္အထည္ေဖာ္တဲ့ လူဂၢိဳလ္ေတြ၊ သက္ဆိုင္ရာ တာဝန္ရွိပုဂိၢဳလ္ေတြနဲ႔ လုပ္ထံုလုပ္နည္းက အဆင္မေျပတာေလးေတြလို႔ပဲ က်ေနာ္က ယူဆပါတယ္။ ဥပေဒကို အေကာင္အထည္ေဖာ္တဲ့ လူေတြေၾကာင့္ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို က်ေနာ္တုိ႔ အေတြ႔အႀကံဳ၊ လက္ေတြ႔ျမင္ရတာေတြ၊ အခုျဖစ္ေနတဲ့ တိုင္းတပါးသားေတြ ဝင္ေရာက္ၿပီးေတာ့ စိမ့္ဝင္ျပန္႔ႏွံမႈေတြက။ အခုျမင္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ၁၉၈၂ ခုနွစ္ ဥပေဒမွာ အားနည္းတဲ့အခ်က္ေၾကာင့္လို႔ ေျပာလို႔မရဘဲနဲ႔ အဲဒီ ဥပေဒက ေပါက္ဖြားလာတဲ့ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းေသာ္လည္းေကာင္း၊ နည္းဥပေဒေသာ္လည္းေကာင္း၊ အဲဒါေတြကို အေကာင္အထည္ေဖာ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြရဲ ႔ မရိုးသားမႈ၊ အက်င့္ပ်က္မႈ ဒါေတြေၾကာင့္ ျဖစ္တာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဥပေဒကို ျပင္တယ္၊ ဥပေဒကို ျပင္ဖို႔လိုတယ္လို႔ ေနရာတကာမွာေျပာၾကတဲ့အခါၾကေတာ့။ အျဖစ္မွန္ၾကေတာ့ တခ်ဳိ ႔ဟာေတြက ဥပေဒကို ျပင္စရာမလုိဘဲနဲ႔ ဥပေဒကို တကယ္လိုက္နာက်င့္သံုးတဲ့လူေတြကို ျပင္ရမယ့္ကိစၥေတြ ရွိေနတယ္။ ဥပမာဆိုရင္ ဆရာေျပာတဲ့ ျပႆနာအခက္အခဲေတြအားလံုးဟာ က်ေနာ္တုိ႔ ၁၉၈၂ ခုႏွစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ဥပေဒရဲ ႔ ပုဒ္မ (၃) (၄) (၅) ဆိုတဲ့ ပုဒ္မေတြနဲ႔ အားလံုးကိစၥက ျပတ္သြားတယ္။ အဲဒါေတြကို လက္ေတြ႔အေကာင္အထည္ေဖာ္တဲ့ဟာေတြမွာ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းေတြကို သက္ဆုိင္ရာဌာနက ထုတ္ျပန္႔တဲ့အမိန္႔ေၾကာ္ျငာစာေတြနဲ႔ တိတိက်က် ေဆာင္ရြက္မယ္ဆိုရင္ ဒီဥပေဒကို ျပင္ဆင္ျခင္းဆိုတဲ့အဆင့္ကို မတက္ဘဲနဲ႔ လုပ္လို႔ရမယ္လို႔ က်ေနာ္ ယံုၾကည္ပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ အဲဒီလုိ ျပင္ဆင္ဖို႔ ဝန္ထမ္းေတြ အက်င့္ပ်က္တာ၊ ဥပေဒကို အတိအက် အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္ေအာင္ စည္းၾကပ္ေပးဖို႔ အစီအစဥ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ရွိေနၿပီးလဲခင္မ်ား။

ဦးသန္းေမာင္ ။ ။ က်ေနာ္တုိ႔ ဥပေဒက ေရပက္မဝင္ မွန္တယ္လို႔ ေျပာေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အႏွစ္ (၃၀) အတြင္းမွာ ေျပာင္းလဲလာတဲ့ အေနအထားအေျခအေနအရ တခ်ဳိ ႔ဟာေတြကို ျပန္ပိုၿပီးေတာ့ ေစ့ေစ့စပ္စပ္ လုပ္ရမွာေတြ ရွိသလို။ တခ်ဳိ ႔ဟာေတြလည္း ဆရာဦးမင္းလြင္ဦး ေျပာသလို ကမာၻ့အေျခအေနေတြနဲ႔ညီေအာင္ ျပင္ဆင္ရမယ္ဆိုတာလည္း အားလံုးက သေဘာေပါက္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္တုိ႔၊ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္တို႔မွာ သက္ဆိုင္ရာ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြက ႏိုင္ငံသားျဖစ္မႈဥပေဒကို ဒီထက္ပိုၿပီး လုပ္ဖို႔လည္း တင္သြင္းမယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ၾကားသိရပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဦးမင္းလြင္ဦး ေျပာတဲ့ ကိုးကန္႔တို႔၊ ဝတို႔ၾကေတာ့ ႏိုင္ငံသားလက္မွတ္ အျပည့္အဝရၿပီးေတာ့။ စီးပြားေရးေတြ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြ ေပးေနတယ္။ ျမန္မာတိုင္းရင္းသားစကားေတာင္မွ မတက္ဘဲနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းကို ဝင္ေနတယ္။ သူတုိ႔ကို ႏိုင္ငံသားမျဖစ္ရေကာင္းလားဆုိၿပီး သူတုိ႔က ႏိုင္ငံတကာကို ေအာ္ၿပီးေတာ့ အခြင့္အေရးေတာင္းလာၾကတယ္ဆိုရင္ ႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႔ေတြက သူတို႔ဖက္က လိုက္ၾကသလား။ ျမန္မာဥပေဒမွာ ဒီလုိရွိတယ္ဆိုတာကို သူတုိ႔တေတြ နားလည္းၾကသလား။

ဦးမင္းလြင္ဦး ။ ။ ဒါကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းေတာ့ က်ေနာ္တို႔ဆီမွာ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ဥပေဒတခုေတာ့ ရွိပါတယ္။ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ လြတ္လပ္ေရး မေၾကညာမီွအတြင္းမွာ ႏိုင္ငံသားေသာ္လည္းေကာင္း၊ တုိင္းရင္းသားေသာ္လည္းေကာင္း အသိအမွတ္ျပဳၿပီးထားတဲ့ သူေတြက မိမိႏိုင္ငံသားနဲ႔ ႏိုင္ငံ တုိင္းရင္းသားေတြရဲ ႔ အခြင့္အေရး မဆံုးရႈံးႏိုင္ဘူးဆိုတာ က်ေနာ္တုိ႔ သတ္မွတ္ထားတာ ရွိပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဒီလူေတြက ႏုိင္ငံသားျဖစ္တယ္ဆိုတာကိုလည္း က်ေနာ္တုိ႔ သတ္မွတ္ထားတာရွိတယ္။ အဲဒီ အခြင့္အေရးကိုလည္း က်ေနာ္တို႔ ဘယ္ေတာ့မွ ရုတ္သိမ္းလို႔မရဘူးဆိုတာကိုလည္း ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒအရ အာမခံထားတာရွိတယ္။ အဲဒီတုန္းက ႏုိင္ငံသား မဟုတ္ဘဲနဲ႔ အခုမွ ႏုိင္ငံသားျဖစ္လာတယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ေတာ့ ဒါကို က်ေနာ္တုိ႔ ေတာ္ေတာ္စဥ္းစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံသားလား၊ ေနာက္ထပ္ တိုင္းရင္းသားမ်ဳိးႏြယ္စုကို က်ေနာ္တို႔က လက္ခံေပးရမလားဆိုတာက - ဒါအမ်ားႀကီး ျပႆရွိတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဒီအေပၚမွာေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္းမွာ ေနထိုင္ၾကတဲ့ တုိင္းရင္းသားလုပ္သားျပည္သူတရပ္လံုးရဲ ႔ သေဘာထားလည္းပါတယ္။ ဒီကိစၥကို ဆံုးျဖတ္မယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ေတာ့ သက္ဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္အစိုးရေတြရဲ ႔ ႏိုင္ငံသားျဖစ္မႈဆုိင္ရာ ဥပေဒအရ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြ၊ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြ၊ ျပည္တြင္းမွာရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေရးကိုယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြအားလံုးရဲ ႔ သေဘာတူညီမႈေတာ့ ယူဖုိ႔လုိတယ္လို႔ ထင္ျမင္ယူဆပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ က်ေနာ္ေမးခ်င္တာက ဒီကိစၥအေပၚမွာ ျပည္ပက လံႈေဆာ္ေနတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရးဆိုတဲ့ လူေတြရဲ ႔သေဘာထားကို ေမးတာ။

ဦးမင္းလြင္ဦး ။ ။ လူ႔အခြင့္အေရးအဖြဲ႔ေတြကလည္း ျပန္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ သိပ္အမ်ားႀကီးေတာ့ မရွိပါဘူး။ အဲဒီလုိမ်ဳိး အဖြဲ႔ေတြက ဘယ္ဥစၥာေပၚမွာ အေျခခံၿပီးေတာင္းဆုိသလဲဆုိတာကို က်ေနာ္တုိ႔ၾကည့္ရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းမွာ ေနထုိင္တဲ့ တုိင္းရင္းသားေတြအျဖစ္ လက္ခံဖို႔ ျပဌာန္းထားတဲ့ ဥပေဒျပဌာန္းခ်က္ကို သူတို႔ ျပန္ဖတ္ဖုိ႔ လိုတယ္ဆိုတာပဲ က်ေနာ္အေနနဲ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

XS
SM
MD
LG