သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

logo-print
ေနာက္ဆုံးရသတင္း

New York ေရာက္ ျမန္မာ့အႏုသုခုမ ဖက္ရွင္


ဒီဇိုင္းနာ ကုိလင္းလြန္း (Hygh Hope)
New York ေရာက္ ျမန္မာ့အႏုသုခုမ ဖက္ရွင္
please wait

No media source currently available

0:00 0:12:18 0:00
တိုက္႐ိုက္ လင့္ခ္

ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ အႏုသုခုမလက္ရာေတြ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕မွာ ႏုိင္ငံတကာဖန္တီးသူေတြနဲ႔ေပါင္းၿပီး Hygh Hope ဆုိတဲ့ ေခတ္ေပၚေပါင္းစပ္ အ၀တ္အထည္ေတြကုိ ထုတ္လုပ္ေနတာ ေအာင္ျမင္မႈေတြ ေတြ႔ရၿပီလို႔ Hygh Hope ကုမၸဏီ စတင္တည္ေထာင္တဲ့ ကုိလင္းလြန္းက ေျပာပါတယ္။ ကုိလင္းလြန္း ကို ကုိေဇာ္၀င္းလႈိင္ က ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းထားပါတယ္။

ေမး ။ ။ ပထမဦးဆံုးေတာ့ ကိုလင္းလြန္းက အႏုပညာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လုပ္ေနတယ္။ T-shirt design ေလးေတြလုပ္ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္နည္းကိုယ့္ဟန္နဲ႔ ဒီမွာထိုးေဖာက္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနတယ္။ ကိုလင္းလြန္း လုပ္ေနတဲ့ အႏုပညာအေၾကာင္းေလး - ဘယ္လုိပံုစံလဲ။ ဘာေတြလဲဆိုတာေတြကို ေျပာျပေပးပါ။

ေျဖ ။ ။ က်ေနာ္က ဒီမွာေတာ့ ဒီဇိုင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ New York မွာ ေလ့လာေနတယ္။ သင္ယူေနတယ္။ အခု Hygh Hope ဆိုတဲ့ Clothing brand ေလး လုပ္ထားတယ္။ အဲဒီမွာ က်ေနာ္က Creative ပုိင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ အဓိကေဆာင္ရြက္ၿပီးေတာ့ လုပ္ေနတယ္။ ႏုိင္ငံျခားသား Artists ေတြနဲ႔ေပါင္းတယ္။ က်ေနာ့္ရဲ ႔ Ideas ေတြ Sharing လုပ္တယ္။ သူတုိ႔နဲ႔ ေပါင္းစပ္ဖန္တီးၿပီးေတာ့ Hygh Hope ဆိုတဲ့ Brand ေလးနဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ ႔ ျမန္မာမႈေတြ၊ အေငြ႔အသက္ေတြနဲ႔ လုပ္ေနတယ္။ New York ကေတာ့ ကမာၻမွာ၊ ဖက္ရွင္မွာ နံပတ္တစ္ ၿမိဳ ႔ေတာ္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီကေန စတင္ထိုးေဖာက္ဖုိ႔ဆုိၿပီးေတာ့ ရည္ရြယ္ၿပီးေတာ့ အဲဒီကေန New York မွာ ေခတ္စားေနတဲ့ ဒီေန႔ေခတ္ Fusion Streetwear Fashion ေတြနဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာမႈေတြနဲ႔ ေပါင္းစပ္ၿပီးေတာ့ Fusion Streetwear သေဘာမ်ဳိး ျဖစ္တယ္။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာယဥ္ေက်းမႈ၊ အႏုသုခုမလက္ရာေတြကို က်ေနာ့္ရဲ ႔ Creation နဲ႔ ဒီက Artists ေတြနဲ႔ ေပါင္းၿပီးေတာ့ Fusion Streetwear ဆိုၿပီးေတာ့ ထိုးေဖာက္ေနပါတယ္။

ေမး ။ ။ Product အေနနဲ႔ ထုတ္ႏုိင္ၿပီလား။

ေျဖ ။ ။ က်ေနာ္ Hygh Hope ဆိုတဲ့ ကုမၸဏီေလးကို ၂၀၁၇ မွာ New York မွာ မွတ္ပံုတင္လုိက္တယ္။ မွတ္ပံုတင္ (registration) ရတဲ့အခါ ဒီဇုိင္းေတြကို အဆင္သင့္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္တယ္။ လုပ္ၿပီးေတာ့ ပထမဦးဆံုးအေနနဲ႔ေတာ့ ဘီးလူး - ဂုမၼာန္ - နတ္ဘီးလူး၊ စစ္ဘီးလူး၊ သိၾကားမင္း၊ နတ္မင္းႀကီး၊ ျဗမၼာမင္းတို႔ကို စစ္တိုက္ေပးရတဲ့ စစ္ဘီးလူး၊ နတ္ဘီးလူးကို စစ္သူႀကီးဘီးလူးကို က်ေနာ့္ဒီဇုိင္းေပၚမွာ စတင္တယ္။ တင္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ့္အတြက္ စစ္မ်က္ႏွာဖြင့္ခိုင္းတဲ့သေဘာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေမး ။ ။ ဘီးလူးနဲ႔ စဖြင့္တဲ့သေဘာေပါ့။

ေျဖ ။ ။ ဟုတ္ .. ဘီးလူးနဲ႔ စဖြင့္တယ္။ ဘီးလူးမွာ အမ်ဳိးမ်ဳိးရိွတယ္။ ဒီဟာက ေကာင္းတဲ့ဘီးလူး။ စစ္ဘီးလူး။ ဂုမၼာန္ႀကီးကို စစ္မ်က္ႏွာ စဖြင့္ခိုင္းလိုက္တာပါ။

ေမး ။ ။ အခု ထူးထူးျခားျခား ျမန္မာလူငယ္ေတြၾကားထဲမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာေတာ့ လုပ္ၾကကိုင္ၾကတာ ရိွတယ္။ Fashion နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ေခတ္ေပၚေတြနဲ႔ ရိုးရာ မ်ဳိးစံု လုပ္ၾကတယ္။ ႏိုင္ငံျခားမွာ အခုလို ထိုးေဖာက္တာ နည္းနည္းအားနည္းေသးတယ္။ အခုလိုမ်ဳိး ျဖစ္လာေအာင္ ကိုလင္းလြန္းက ဘယ္ကမ်ား influence ရသလဲ။ ဘယ္လို အေတြးအေခၚေတြ ဝင္လာလဲ။

ေျဖ ။ ။ က်ေနာ္ကေတာ့ အဓိကေတာ့ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက အဝတ္အစားကို ရူးတယ္။ အဓိက ဘာကိုရူးတာလဲဆိုေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ အကိုလဲ သိမွာပါ - Made in USA ကို ရူးၾကတယ္။ Made in USA ဆိုတာကလဲ Quality မွာ ကမာၻေပၚမွာ အေကာင္းဆံုးလို႔ သိထားၾကတယ္။ အဲဒီမွာ ဟိုေခတ္တုန္းက (၁၅-၂၀) ႏွစ္တုန္းကဆိုရင္ အသစ္ေတြ ဝယ္မဝတ္ႏုိင္ၾကဘူး။ အေဟာင္းေတြ Made in USA ျဖစ္ရင္းၿပီးေရာ လိုက္ဝယ္စုၾကတယ္။ အဲဒါေလးက ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ပါလာတာပါ။ က်ေနာ္စုထားတဲ့ အက်ၤ ီေတြဆုိရင္ အမ်ားႀကီးရိွတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီကိုေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဘာစဥ္းစားမိသလဲဆိုေတာ့ ငါမ်ား၊ ဒါမွမဟုတ္ ျမန္မာတေယာက္ေယာက္မ်ား Made in USA Product ထုတ္ႏိုင္ရင္ ဘယ္လိုမ်ားေနမလဲလို႔ စဥ္းစားၾကည့္တယ္။ က်ေနာ္လည္း ဂုဏ္ယူမွာပဲ။ ျမန္မာတေယာက္အေနနဲ႔ Made in USA T-shirt ထုတ္တယ္။ အဲဒီမွာတင္ Made in USA ျဖစ္ရက္သားနဲ႔ သူမ်ားေတြလို ပံုမွန္မဟုတ္ဘဲနဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာမႈက Made in USA product ေပၚမွာ ပါလာခဲ့ရင္ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံႀကီးတခုလံုးအေနနဲ႔ ျမန္္မာေနာင္လာေနာင္သားေတြအေနနဲ႔ က်ေနာ့္ကို Inspiration ရေစခ်င္တယ္။

သူေတာင္မွာ အသက္ (၃၀) ေက်ာ္မွ အေမရိကကို ေရာက္တာပါ။ သူေတာင္မွ အသက္ (၃၀) ေက်ာ္မွ ဒါမ်ဳိးေတြ လုပ္ႏိုင္ေသးရင္၊ ငါတို႔ေတြ (၁၄-၅) ႏွစ္ အသက္ (၂၀) ဘာလုိ႔ သူလိုမလုပ္ႏုိင္ရမွာလဲ။ က်ေနာ္ Inspiration ရတယ္ဆိုတာ က်ေနာ့္အဖိုးက ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္စၿပီးေတာ့ ျဖစ္တည္ဖို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ အရင္ဆံုး ဂ်ပန္ကိုသြားခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေယာက္တည္းေသာသူ ျဖစ္ပါတယ္။ သခင္လွၿမိဳင္လို႔ ေခၚပါတယ္။ အဖိုးကေတာ့ က်ေနာ့္ဘဝတခုလံုးရဲ ႔ idol ပါ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ အဖိုးက သူ႔ယံုၾကည္ခ်က္ကို ေနာက္ဆံုးထြက္သက္အထိ ၿမဲၿမဲဆုပ္ကိုင္ၿပီးေတာ့ စြန္႔လႊတ္သြားခဲ့သူပါ။ အဖုိးရဲ ႔ ဆံုးမစကားေတြလည္း ရိွပါတယ္။ ယံုၾကည္ခ်က္တခုကို က်ေနာ္တို႔ စၿပီးေတာ့ အိပ္မက္ကေနစတာ - အိပ္မက္တခုကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ရမွာက ကိုယ္က အေကာင္အထည္ေဖာ္ရမွာ။ အိပ္မက္ဆိုတာ မက္ရံုနဲ႔ ဘာမွျဖစ္မလာဘူး။ အဓိက အဖိုးဆီက ယူလိုက္တာသည္ အဖုိးရဲ ႔သတိၱ၊ စြန္႔လႊတ္စြန္႔စားရဲတဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္။ ယံုၾကည္ခ်က္တခုကို ၿမဲၿမဲျမန္ျမန္မလုပ္တဲ့စိတ္။ အဲဒါေလးကို က်ေနာ့္ရင္ထဲထည့္ၿပီးေတာ့ အေမရိကကို ထြက္လာတယ္။ ငါလည္း သမိုင္းေလးတခု ႀကီးႀကီးမားမား ခမ္းခမ္းနားနား မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ေတာင္ ငါ့အေနနဲ႔ အခုနေျပာသလို အုတ္ကေလးတခ်ပ္ေပါ့။

ေမး ။ ။ အေမရိကကို ဘယ္လိုလာျဖစ္ဖုိ႔ ျဖစ္သြားတာလဲ။ ဘယ္တုန္းက ေရာက္သလဲ။

ေျဖ ။ ။ က်ေနာ္ လြန္ခဲ့တဲ့ (၂) ႏွစ္ ဒီအခ်ိန္က ေရာက္ပါတယ္။ အဓိကလာျဖစ္တာကေတာ့ အေမ။ က်ေနာ့္အေမက က်ေနာ္ကို ဆိုင္းမဆင့္ဗံုမဆင့္နဲ႔ ေျပာတယ္ - သူတို႔လည္း တခ်ိန္ေသၾကရမွာ။ သူတုိ႔မေသခင္ အေမရိကေန တခုခုေလး - ပညာေလးတခုခု သူတုိိ႔အတြက္ ေက်းဇူးဆပ္တဲ့အေနနဲ႔ ယူေပးပါလား။ လုပ္ေပးပါလားဆိုေတာ့ က်ေနာ္ကလဲ အေမ့ရဲ ႔ အဲဒီစကားေလးတခြန္းေၾကာင့္ အေဖတိုိ႔၊ အေမတို႔ နားေထာင္ၿပီး - ရတယ္ဆိုၿပီး ေခါင္းတခ်က္ၿငိမ့္ၿပီး ဘာမွမစဥ္းစားဘဲနဲ႔ က်ေနာ္ထြက္လာခဲ့တယ္။

ေမး ။ ။ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ၿပီး ထြက္လာခဲ့တယ္ေပါ့။

ေျဖ ။ ။ အေဖနဲ႔အေမအတြက္ က်ေနာ္ ထြက္လာခဲ့တာပါ။

ေမး ။ ။ အႏုပညာဆိုတာလဲ ပန္းခ်ီဆြဲခ်င္တယ္။ T-shirt ေလး ထုတ္ခ်င္တယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ေကာက္ခနဲလုပ္လို႔မရဘူး။ Background ရိွမွာ ရတယ္။ အေျခခံရိွမွာ ရတယ္ဆိုေတာ့ အဲဒါေတြကို ဘယ္ကရလဲ။ ဘယ္လို Background ေတြ ရိွလဲ။

ေျဖ ။ ။ က်ေနာ္က ျမန္မာျပည္မွာတုန္းကေတာ့ ငယ္ငယ္ကတည္းက ပန္းခ်ီဆြဲတယ္။ ပန္းပုထုတယ္။ သီခ်င္းေရးတယ္။ သီခ်င္းဆုိတယ္။ ကဗ်ာေတြေရးတယ္။ က်ေနာ့္ကဗ်ာေတြကလည္း မဂၢဇင္းေတြမွာ အသံုးျပဳတာခံရဖူးပါတယ္။ က်ေနာ္က အႏုပညာနဲ႔ပတ္သက္ရင္ က်ေနာ္ထင္တယ္ - Natural-born artist ျဖစ္မွာေပါ့။ အႏုပညာဆိုတာ က်ေနာ့္ခံယူခ်က္ကေတာ့ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ခံစားေနတာမ်ဳိး တခ်ဳိ ႔အႏုပညာရွင္ေတြက ခံယူၾကတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ အဲဒီလိုမဟုတ္ဘူး - အားလံုးခံစားလို႔ရမယ္။ အထူးသျဖင့္ ကိုယ့္ႏုိင္ငံ၊ ကိုယ့္လူမ်ဳိးေတြ။ ဥပမာ က်ေနာ္တုိ႔ျမန္မာျပည္ကို ငါ့အေနနဲ႔ ျမန္မာျပည္ကို ဘယ္လိုမ်ဳိးေလးသိေအာင္ ကမာၻကို လုပ္ျပရင္ေကာင္းမလဲ။ အဲဒါေၾကာင့္ Hygh Hope ဆိုတာ လုပ္လိုက္တယ္။ Hygh Hope က ဘာကိုယူထားတာလဲဆိုေတာ့ ရိုးရိုးက်င့္ ျမင့္ျမင့္ႀကံကို ယူထားတာျဖစ္တယ္။ Still low key, hope up high ကို ့hope up high ဆိုတာ လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာရင္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆိုတာ အျမင့္ႀကီးမွာ ထားသင့္တယ္လို႔ထင္တယ္။ က်ေနာ္လည္း က်ေနာ့္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ျမင့္မားလို႔၊ က်ေနာ့္အေမ၊ အေဖေတြရဲ ႔ ျမင့္မားတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို ျဖည့္ဆည္းေပးခ်င္လို႔ ဒီကိုေရာက္လာတာပါ။

ေမွ်ာင္လင့္ခ်က္ ျမင့္ျမင့္မားမား ထားခ်င္တဲ့အတြက္ က်ေနာ္ ရိုးရိုးက်င့္ ျမင့္ျမင့္ႀကံကေန အႏွစ္ခ်ဳပ္ဆြဲထုတ္ၿပီးေတာ့ Hygh Hope လို႔ ေပးလိုက္တာပါ။

ေမး ။ ။ အဲဒီေတာ့ အခုထုတ္ေနတဲ့ T-shirt နဲ႔ Streetwear တို႔က အေမရိကမွာ ျဖန႔္ေနတာလား။ ျမန္မာျပည္ကို ျဖန္႔ျဖဴးေနၿပီလား။ ဘယ္ေလာက္အထိ ေအာင္ျမင္မႈရၿပီလို႔ သိရသလဲ။

ေျဖ ။ ။ က်ေနာ္ ထုတ္လုပ္ခဲ့တာေတာ့ တႏွစ္ေက်ာ္ပါၿပီ။ တႏွစ္ေက်ာ္ၿပီး ဒါေပမဲ့ အေျခအေန အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ - ၿပီးေတာ့ ဒီမွာၾကေတာ့ က်ေနာ္မွာ Investment လည္း မရိွဘူး။ မရိွတဲ့အတြက္ အဲဒီ Investment ရေအာင္ စုခဲ့တယ္။ အဓိကေတာ့ ဒီဇုိင္း - က်ေနာ္က ဒီဇိုင္းဘက္ကို အထူးျပဳၿပီး ေလ့လာေနတာျဖစ္တယ္အတြက္ ဒီဇိုင္းကို လြယ္လြယ္ေလးနဲ႔ မလႊတ္ေပးလိုက္ခ်င္ဘူး။ ေနာက္တခုက ဘီးလူးဆိုတဲ့ Mythical Creature ဒ႑ာရီလာ သတၱဝါႀကီးက အင္ဒိုနီးရွားမွာလည္း ရိွတယ္။ ယိုးဒယားမွာလည္း ရိွတယ္။ ကေမာၻဒီးယားမွာလည္း ရိွတယ္။ ျမန္မာမွာလည္း ရိွတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ့္ဘီးလူးကို ဘယ္သူနဲ႔မွ မတူခ်င္ဘူး။ ကိုယ္မူပိုင္ - Hygh Hope ရဲ ႔ ဘီးလူး ျဖစ္ခ်င္တာ။ အဲဒါ ခက္ခဲပါတယ္။ ရိွေနတဲ့ Formula ထဲကေန အဆန္းဆံုး ကြဲထြက္ေနတာကို ဖန္တီးရတာ က်ေနာ့္အတြက္ ေတာ္ေတာ္ခက္ပါတယ္။ စစ္ဘီးလူးလုိ႔ ေျပာထားတယ္။

စစ္ဘီးလူးမွာ စစ္မာန္ရိွရမယ္။ အားကိုးခ်င္စိတ္ ျဖစ္ရမယ္။ ဒီ ဘီးလူးကို Create လုပ္တာကို ေတာ္ေတာ္ၾကာတယ္။ က်ေနာ္ ရာနဲ႔ခ်ီၿပီးေတာ့ ျပင္ရတယ္။

ေမး ။ ။ ဒီမွာ ကုိယ့္လမ္းကိုယ္ျပင္ၿပီး စတင္ထိုးေဖာက္တယ္။ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ အေနာက္တုိင္းယဥ္ေက်းမႈ ေပါင္းစပ္ၿပီးေတာ့ T-shirt, Streetwear Fusion ေလးေတြ ထုတ္မယ္ဆိုေတာ့ ေနာက္လူငယ္ေတြ သိရေအာင္ အခက္အခဲေတြ၊ ဘာေတြ ရိွခဲ့သလဲ။ ဒါမ်ဳိး ပစၥည္း Product တခု ထြက္ဖုိ႔ဆိုတာက မလြယ္ဘူး။ အဲဒါေလးကို ခပ္တိုတိုေလး ရွင္းျပေပးပါ။ ညီေလး ႀကံဳရတဲ့ အခက္အခဲေတြက ဘာေတြလဲ။

ေျဖ ။ ။ က်ေနာ္ႀကံဳရတဲ့ အခက္အခဲေတြကေတာ့ အစံုပါပဲ။ က်ေနာ္က စထုတ္တဲ့ဟာကို 100% Made in USA ျဖစ္ခ်င္တယ္။ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ရိုးရိုးသားသား ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရရင္ ဘာမွမသိဘူး။ မသိတဲ့အတြက္ အစအဆံုး ေလ့လာရတယ္။ T-shirt ရဲ ႔ အသားကဘယ္လို ခ်ည္က ဘယ္လုိသြားလဲ။ US Product ေတြက ဘာေၾကာင့္ သူမ်ားနဲ႔ ကြဲထြက္ၿပီး ေကာင္းေနတာလဲ။ အဲဒါေတြကို က်ေနာ္ ေလ့လာတယ္ - အစကေနအဆံုး ေလ့လာတယ္။ အဲဒီမွာ ေတာ္ေတာ္ၾကာတယ္။ ေနာက္ဆံုး အားလံုးက ေျပာတဲ့ဟာက တခုရိွပါတယ္။ က်ေနာ္ ဒီဘီးလူးကို အသက္သြင္းဖို႔ - Hygh Hope ကို အသက္သြင္းဖို႔ ပထမဦးဆံုး ဒီဘီးလူးကို ထုတ္ႏုိင္ေအာင္ (၃) လ ေခါက္ဆြဲျပဳပ္ စားခဲ့ရပါတယ္။ ဒီမွာက ေနစရိတ္၊ စားစရိတ္ အရမ္းေစ်းႀကီးပါတယ္။ ဒီဟာေလး ျဖစ္လာဖို႔ တကယ္ကို (၃) လေက်ာ္ေက်ာ္ ေခါက္ဆြဲျပဳပ္စားၿပီးေတာ့ ပိုက္ဆံစုၿပီးေတာ့ ဒီဘီးလူးကို ဖန္တီးခဲ့တာပါ။

အေမရိကလည္းျဖစ္တယ္၊ ေနစရိတ္စားစရိတ္ အရမ္းေစ်းႀကီးတဲ့ New York မွာလည္း ျဖစ္တဲ့အတြက္ မလြယ္ပါဘူး။ အလုပ္လည္းလုပ္ရတယ္။ စာေတြလည္း ေလ့လာရတယ္။ ဒီဇိုင္းေတြလည္း ဆြဲရတယ္။ တေန႔ကို ေလးနာရီေလာက္ပဲ အိပ္ရပါတယ္။ ဒီဟာႀကီး ျဖစ္လာဖို႔ကေတာ့ အခုနေျပာတဲ့ အစကေန ဘီးလူးထြက္လာတဲ့အထိ ခက္ခဲတယ္ဆိုတာထက္ အမ်ားႀကီးေက်ာ္လြန္ၿပီး ခက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေျပာခဲ့သလို ဘယ္ေလာက္ပဲ ခက္ခဲခက္ခဲပါ ျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ စိတ္တခုက အေရးႀကီးဆံုးပါ။

ေမး ။ ။ အခု ပစၥည္းက စထြက္လာၿပီ။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ရုပ္လံုးေပၚလာၿပီ။ T-shirt ေတြလည္း ထုတ္ႏိုင္ၿပီ။ ေစ်းကြက္ကို စျဖန္႔ႏုိင္ၿပီ။ ဘယ္ေလာက္အထိ ရည္မွန္းခ်က္ထားသလဲ။

ေျဖ ။ ။ အခု New York မွာ လုပ္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ကိုက ဒီမွာ မထင္မွတ္ဘဲနဲ႔ Rihanna နဲ႔ ဆံုတယ္။ … ဆံုတယ္။ အဲဒီမွာ ဘာအလင္းေလး ပြင့္သြားလဲဆိုေတာ့ ငါ့ t-shirt ကို သူတုိ႔မ်ား ဝတ္လုိက္ရင္ ကမာၻေက်ာ္ celebrity တေယာက္ေယာက္ ကိုယ္ေပၚမွာ က်ေနာ္တို႔ျမန္မာပစၥည္း တခါမွ မျမင္ဖူးေသးပါဘူး။

ေမး ။ ။ အခုလုပ္ႏုိင္ၿပီလား။ တေယာက္ေယာက္ ဝတ္ၿပီလား။

ေျဖ ။ ။ က်ေနာ္ အဲဒီလမ္းေၾကာင္းကို သြားေနတယ္။ တခ်ဳိ ႔ သူတုိ႔နဲ႔ ပတ္သက္ရာ ပတ္သက္ေၾကာင္းေတြနဲ႔ စကားေတြ လိုက္ေျပာထားတယ္။ အဲဒီအတြက္ သူတို႔က က်ေနာ္ကို ဘာျပန္ေျပာသလဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္ဘက္က Unique ျဖစ္တဲ့ Product တခုကို သူတုိ႔ကို ျပႏုိင္ရမယ္။ ဝတ္လာခ်င္စိတ္ျဖစ္ေအာင္ က်ေနာ္ဘက္က ျပႏုိင္ရမယ္။ က်ေနာ္က သူမ်ားေတြလို ေဒၚလာသိန္းနဲ႔ခ်ီ မေပးႏိုင္ဘူး။ က်ေနာ့္ရဲ ႔ Goal ကေတာ့ အဲဒါပါ။ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာမႈသည္ ကမာၻေက်ာ္ celebrity တေယာက္ေယာက္ကိုယ္ေပၚမွာ ေရာက္ကိုေရာက္ရမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ပါ။

ေမး ။ ။ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္။

XS
SM
MD
LG