သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

logo-print
ေနာက္ဆုံးရသတင္း

ပတ္၀န္းက်င္မထိခိုက္ေအာင္ သယံဇာတေတြ ဘယ္လိုထုတ္


ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ သယံဇာတနဲ႔ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး ေကာ္မတီဥကၠ႒ ဦးစိုးသူရထြန္း
တိုက္႐ိုက္ လင့္ခ္

ဒီတပတ္ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေရးရာေဆြးေႏြးခန္းမွာ သယံဇာတ တူးေဖာ္မႈက ပတ္ဝန္းက်င္ကို ထိခိုက္ေစတာမို႔ သတၱဳသယံဇာတ တူးေဖာ္ေရးနဲ႔ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးတို႔ကို တေပါင္းတည္း တာဝန္ေပးတဲ့အခါမွာ လုပ္ငန္းေတြ ဘယ္လိုထမ္းေဆာင္ေနၾကပါသလဲ။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ သယံဇာတနဲ႔ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး ေကာ္မတီဥကၠ႒ ဦးစိုးသူရထြန္းကို ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ က ေမးျမန္းထားပါတယ္။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ သယံဇာတနဲ႔ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးမွာ ေကာ္မတီဥကၠ႒အျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနတယ္ဆိုေတာ့ ပထမဦးဆံုး ဒီေကာ္မတီမွာ သယံဇာတ ထုတ္ယူတာေကာ၊ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ႏွစ္ခုစလံုးပါေနတယ္။ အရင္တုန္းကဆိုရင္ ဝန္ႀကီးဌာနအေနနဲ႔ ႏွစ္ခု ခြဲထားပါတယ္။ အခုေပါင္းတဲ့အခါမွာ ဒီလိုမ်ဳိး ဌာနႏွစ္ခုေပါင္းၿပီးေတာ့ လုပ္ေနတယ္။ လႊတ္ေတာ္မွာလည္း ေကာ္မတီဖြဲ႔ထားတဲ့ေနရာမွာလည္း ႏွစ္ခု ေပါင္းၿပီး ဖြဲ႔ထားတယ္။ ဒီလိုေပါင္းၾကတဲ့အတြက္ ရရွိတဲ့အက်ဳိး။ ပထမဦးဆံုးအက်ဳိးကို သိခ်င္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ေပါင္းလိုက္လဲ။ ဒီလုိေပါင္းလိုက္လို႔ ဘာအက်ဳိးေတြ ရွိပါလဲ။ နည္းနည္းရွင္းျပေပးပါ။

ဦးစိုးသူရထြန္း ။ ။ အေျခခံသေဘာနဲ႔ ေျပာရင္ေတာ့ ရိုးရိုးစဥ္းစားရင္လည္း ဟုတ္ပါတယ္။ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔ သယံဇာတ ထုတ္ယူမႈႏွစ္ခုဆိုတာက ဆန္႔က်င္ဘက္လိုလဲ ျဖစ္ေနတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ သယံဇာတ ထုတ္ယူတဲ့အခါမွာ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ထိခိုက္တယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္ကို သိပ္ထိန္းသိမ္းျပန္ရင္လဲ သယံဇာတ ထုတ္လို႔မရေတာ့ဘူးေပါ့။ ဒီႏွစ္ခုကို ဘက္မွ်ေအာင္ တိုင္းျပည္ရဲ ႔ ျပည္သူေတြရဲ ႔ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္း လိုအပ္ခ်က္ေတြ၊ တျခားစီးပြားေရး အခြင့္အလမ္း နည္းပါးမႈေတြေၾကာင့္ သယံဇာတဆိုတာ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအတြက္ ထုတ္ကိုထုတ္ရပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီလို ထုတ္တဲ့အခါမွာ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္လည္း ထိခိုက္မႈအနည္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းရတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီႏွစ္ခုကို တေပါင္းတည္းထားလိုက္တဲ့အခါမွာ အျပန္အလွန္ ထိန္းညိွၿပီးျဖစ္သြားေအာင္လို႔ပါ။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ ဒီလိုမ်ဳိး ေပါင္းလိုက္တဲ့အတြက္ ဆိုးက်ဳိးေတြလည္း ရၾကတယ္လို႔ ေျပာၾကပါတယ္။ ဆိုေတာ့ ဆိုးက်ဳိးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ။

ဦးစိုးသူရထြန္း ။ ။ က်ေနာ္တို႔ဆီမွာ လႊတ္ေတာ္က ေကာ္မတီေတြနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္၊ ဝန္ႀကီးဌာနအေနနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္ဘက္က အားသာ သြားသလဲေပၚ မူတည္ၿပီးေတာ့ အဲဒီမွာ အခက္အခဲေလးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ဘက္က အားသိပ္သာသြားရင္လည္း အခုနေျပာတဲ့ သယံဇာတ ထုတ္ယူမႈအတြက္ ေႏွာင့္ေႏွးၾကန္႔ၾကာတာေတြ၊ ခက္ခဲတာေတြ ျဖစ္တယ္။ တခါ သယံဇာတ ထုတ္တဲ့ဘက္က အားသာသြားရင္လည္း ပတ္ဝန္းက်င္ဘက္ကို ဂရုမစိုက္၊ အားနည္းသြားတာေတြ ျဖစ္ႏုိင္တယ္။ ဒီမွာလည္း နဂိုက အသြင္မတူတဲ့ လုပ္ငန္းႏွစ္ခုကို ေပါင္းလိုက္တဲ့အခါမွာ အျပန္အလွန္ ထိန္းညိွရတာ အခက္အခဲေလးေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ကေတာ့ တခ်ိန္တုန္းက တေခတ္တုန္းက ဒီလို ဥပေဒေတြလည္း မရွိခဲ့ေသးဘူး။ အဲဒီအခါမွာ ဝန္ႀကီးဌာနေတြက အျပန္အလွန္္ အားၿပိဳင္ၾကတဲ့အခါၾကေတာ့ လုပ္ငန္းေတြက ေရွ ႔မေရာက္တာေတြ မ်ားတဲ့အခါၾကေတာ့ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ႏွစ္ဘက္စလံုးကို မွ်ၿပီးစဥ္းစားႏိုင္တဲ့ အေျခအေနလည္း ျဖစ္ေနၿပီ။ လႊတ္ေတာ္နဲ႔ အစိုးရကလည္း အျပန္္အလွန္ ထိန္းညိွႏုိင္ၿပီဆိုေတာ့ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း လုပ္ယူသြား ႏိုင္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ ဒီၾသဂုတ္လဆန္းက လႊတ္ေတာ္မွာတင္ေတာ့ သယံဇာတေတြ ထုတ္တာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ေတြ ပ်က္ဆီးတာေတြ ရွိတယ္။ ဒါေတြကို ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္း လုပ္ဖို႔ အဆိုတင္သြင္းတယ္။ တင္တဲ့အဆိုကလည္း ေအာင္ျမင္တယ္ေပါ့။ လႊတ္ေတာ္မွာ မဲခြဲဆံုးျဖတ္ၿပီးေတာ့ ဒီဟာကို ေက်ေက်နပ္နပ္ လက္ခံၾကတဲ့အခါ ဘာေတြမ်ား လုပ္ထားပါလဲ။ အဲဒါေလး သိပါရေစ။

ဦးစိုးသူရထြန္း ။ ။ အခု သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးလိုမ်ဳိး၊ သစ္ေတာေတြ ထိန္းသိမ္းဖုိ႔လိုမ်ဳိး ဒီလိုအဆိုမ်ဳိး ေအာင္ျမင္တာ ဘာကိုျပသလဲဆိုရင္ ဝန္ႀကီးဌာနေတြနဲ႔ ပိုၿပီးေတာ့ နဂိုကလဲ လုပ္ေနတယ္။ လုပ္ေနတာကို ပိုအားရွိေအာင္ ဖိအားေပးတဲ့သေဘာမ်ဳိး ျဖစ္တဲ့အခါၾကေတာ့ ဝန္ႀကီးဌာနက လႊတ္ေတာ္ရဲ ႔ အတည္ျပဳခ်က္အတိုင္း ဆက္လုပ္ႏုိင္ဖို႔အတြက္ အစီအမံေတြ၊ စီမံကိန္္းေတြ ဆြဲရတယ္။ ဆြဲတဲ့အခါ ဘ႑ာရန္ပံုေငြ၊ ျပည္ေထာင္စုရန္ပံုေငြကလည္း ဒီထဲကို ပိုၿပီးေတာ့ ထည့္သြင္းျမဳပ္ႏံွေပးမယ္ဆိုတဲ့ သေဘာကို သက္ေရာက္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ အခုက က်ေနာ္တုိ႔က ေလာေလာဆယ္မွာ Budget planning စ ေရးဆြဲတဲ့ကာလဆိုေတာ့ သက္ဆိုင္ရာဝန္ႀကီးဌာနက ဒါကို အေလးအနက္ထားၿပီးေတာ့ ပိုၿပီးေတာ့ လုပ္ႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။ ပံုမွန္ဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္ရဲ ႔ ဘတ္ဂ်က္အေနအထားအရ သူရဲ ႔ Limit တခုမွာပဲ ထားရတယ္။ လႊတ္ေတာ္ရဲ ႔ အတည္ျပဳခ်က္ရၿပီဆိုရင္ေတာ့ ပိုၿပီးအလုပ္လုပ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒီလုိပဲ ကြာျခားခ်က္ ရွိပါတယ္။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ ဒီလိုလုပ္တဲ့ေနရာမွာ ဝန္ႀကီးဌာနကလည္း သယံဇာတ နဲ႔ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ႏွစ္ခုစလံုးကို ကိုင္ထားတဲ့ ဝန္ႀကီးဌာနဆိုေတာ့ ဝန္ႀကီးက သစ္ေတာဌာနဘက္ကလာတဲ့ လူဆုိေတာ့ အျမင္ကိုၾကည့္ရမယ္ဆိုရင္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔ သစ္ေတာဘက္ကို ပုိၿပီးေတာ့ ဦးစားေပးၿပီးေတာ့ သယံဇာတ တူးေဖာ္ေရးမွာမ်ား - ေစာေစာကေျပာသလို လူေပၚမူတည္ၿပီး ေႏွာင့္ေႏွးမႈေတြ ၾကန္႔ၾကာမႈေတြ ရွိတယ္ဆိုေတာ့ ဝန္ႀကီးက ဒီလိုမ်ဳိးကို အားေပးတယ္၊ ဦးစားေပးတယ္ ရွိေနတယ္ဆိုရင္ လုပ္ရကိုင္ရတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ လြႊတ္ေတာ္ဘက္က ဘယ္လိုထိန္းေက်ာင္းဖို႔မ်ား အစီအစဥ္ေတြ ခ်ထားပါလဲ။

ဦးစိုးသူရထြန္း ။ ။ သာမန္အားျဖင့္ လႊတ္ေတာ္ဆိုတာ ဝန္ႀကီးဌာနေပၚမွာ အရမ္းႀကီးဖိအားမေပးဘူး။ လမ္းညႊန္တဲ့အဖြဲ႔အစည္း မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့လဲ သူရဲ ႔ဥပေဒေတြနဲ႔ပဲ ထိန္းေက်ာင္းတဲ့ လုပ္ငန္းကို လုပ္တာပါ။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ အခုက တိုင္းျပည္ကို ျပန္တည္ေဆာက္ေနရတဲ့ ကာလျဖစ္တဲ့အခါၾကေတာ့ ရင္းရင္းႏီွးႏွီး တုိင္ပင္ၿပီးေတာ့ လုပ္ေနၾကတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အမ်ားႀကီးေတာ့ အခက္အခဲ မရွိပါဘူး။ အစပထမပိုင္းျဖစ္တဲ့ တႏွစ္ေလာက္မွာေတာ့ နည္းနည္းေလးေတာ့ ေႏွာင့္ေႏွးတာေလးေတြေတာ့ ရွိပါတယ္။ တျဖည္းျဖည္း ျပဳျပင္သြားႏိုင္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ က်မ ေမးရတာက မၾကာေသးခင္ကပဲ ေကာလင္းဘက္ကို သြားတဲ့အခါမွာ တခ်ဳိ ႔ ေရႊသတၱဳတူးေဖာ္ေနရာေတြမွာ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ပ်က္ဆီးေနတာေတြ ရွိပါတယ္။ မပ်က္ဆီးေအာင္ ထိန္းသိမ္းတဲ့ ကုမၸဏီေတြလည္း လုပ္ေနတာေတြလည္း ေတြ႔ပါတယ္။ ဆိုေတာ့ ဒီလိုမ်ဳိး လုပ္တဲ့အခါမွာ ဒီလိုမ်ဳိး ရပ္ထားခိုင္းေတာ့ အကုန္လံုးသိမ္းႀကံဳၿပီးေတာ့ ရပ္ထားခိုင္းတာပါ။ ဒီလိုမ်ဳိး တကယ္လုပ္ေနတဲ့ ကုမၸဏီေတြအတြက္ နစ္နာပါတယ္။ နစ္နာတယ္ဆိုတာ ဒါေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဘယ္လိုမ်ား လုပ္ေဆာင္ေပးဖို႔ လႊတ္ေတာ္ဘက္က ျပင္ဆင္ထားပါသလဲ။

ဦးစိုးသူရထြန္း ။ ။ က်ေနာ္တို႔ ဒါကိုလည္း ျပန္လွန္ညိွႏိႈင္းျဖစ္ပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ အဓိက သတၱဳလုပ္ငန္းေတြ သက္တမ္းမတိုးေပးႏုိင္တာက သာမန္အားျဖင့္ ပတ္ဝန္းက်င္စီမံခန္႔ခြဲမႈ အစီအစဥ္ေပးတာနဲ႔ သက္တမ္းတိုးေပးဖုိ႔ စီစဥ္တာပါ။ ဒါေပမဲ့ တဘက္မွာၾကေတာ့ ဘာျဖစ္လဲဆိုေတာ့ သတၱဳတြင္း နည္းဥပေဒေတြ ေရးဆြဲတာ ၿပီးလည္းၿပီးေနၿပီ။ ဒါကို အတည္ျပဳဖို႔ေလး က်န္ေနတာပါ။ အတည္ျပဳဖို႔လည္း ေရွ ႔ေနေတြနဲ႔ တိုင္ပင္ညိွႏိႈင္းၿပီးေတာ့ အျမန္ဆံုး ႀကိဳးစားေနပါတယ္။ အတည္ျဖစ္တာနဲ႔ အခုက မုိးတြင္းကာလ - ေဆာင္တြင္းဆုိရင္ေတာ့ တကယ္အလုပ္လုပ္ႏုိင္တဲ့ အခ်ိန္ၾကရင္ေတာ့ ဒါလည္း အတည္ျဖစ္ၿပီးေတာ့ အားလံုး သက္တမ္းေတြ ျပန္တုိးၿပီးေတာ့ အလုပ္လုပ္ႏုိင္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ ေနာက္တခုက မၾကာေသးခင္ကပဲ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္ေရးအဖြဲ႔က ႏုိင္ငံေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ား ထိန္းသိမ္းႏိုင္သလဲဆိုၿပီးေတာ့ သူတုိ႔ ေစာင့္ၾကည့္တာ ေနာ္ေဝကေန ျမန္မာႏုိင္ငံအထိ - ႏုိင္ငံေပါင္း (၅၈) ႏုိင္ငံ ပါပါတယ္။ ဒီအထဲမွာ သူတုိ႔က ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ အဆင့္ (၄) ခု - ဘယ္ေလာက္ ဥပေဒေတြ၊ နည္းဥပေဒေတြ ထုတ္ျပန္ၿပီးေတာ့ ထိန္းသိမ္းႏိုင္သလဲ။ တကယ္တမ္း ပတ္ဝန္းက်င္ ပ်က္ဆီးမႈေတြ ဘယ္ေလာက္ရွိသလဲ။ ဒီလို လုပ္တာကိုင္တာေတြကို အခ်က္ (၄) ခ်က္ေပၚ မူတည္ၿပီးေတာ့ ၾကည့္ပါတယ္။ အားလံုးမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံက (၅၇) နဲ႔ (၅၈) ေနာက္ဆံုးအဆင့္ေနရာမွာ ေတြ႔ေနရပါတယ္။ ဆိုေတာ့ ဒီဟာမ်ဳိး၊ ဒီလိုမ်ဳိး ေစာင့္ၾကည့္အဖြဲ႔ေတြက ဒီလိုမ်ဳိး လုပ္ေနတယ္ဆုိေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဥပေဒ၊ နည္းဥပေဒေတြ ျပဌာန္းေပးတဲ့ လႊတ္ေတာ္အေနနဲ႔ ဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဘယ္လိုမ်ဳိး တုံ႔ျပန္ခ်င္သလဲ။ စဥ္းစားထားပါသလဲ။

ဦးစိုးသူရထြန္း ။ ။ ေနာက္ေတြကို အမ်ားႀကီး ျပန္ေျပာတာ မဟုတ္ေပမယ့္လဲ က်ေနာ္တုိ႔ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးစနစ္ကို ေျပာင္းခဲ့တဲ့ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ကစၿပီးေတာ့ ၁၉၉၄ မွာ သတၱဳတြင္း ဥပေဒဆုိတာ ေပၚလာခဲ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး ပုဂၢလိက သတၱဳတြင္းေတြကို တရားဝင္ ခြင့္ျပဳခဲ့တယ္။ ခြင့္ျပဳခဲ့တဲ့အခါမွာ အားလံုးသိတဲ့အတိုင္း အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ဒီလုပ္ငန္းေတြကိုရတဲ့ လူေတြကလည္း အမ်ားဆံုးကလည္း သက္ဆိုင္ရာ လူႀကီးေတြနဲ႔ ဆက္ႏႊယ္တဲ့လူေတြက မ်ားတဲ့အခါၾကေတာ့ ဝန္ႀကီးဌာနအေနနဲ႔ သူတို႔ကို ထိန္းသိမ္းဖို႔ အင္မတန္ ခက္ခဲခဲ့ပါတယ္။ တခါ ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေကာ ဥပဒေတြအေနနဲ႔ ျဖစ္လာတာ ၂၀၁၂ ၿပီးခဲ့တဲ့ အရပ္သားတပိုင္း အစိုးရတပိုင္း စျဖစ္တဲ့အခ်ိန္ၾကမွ ဒီဥပေဒကို ျပဌာန္းခဲ့ၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့ နည္းဥပေဒေတြ လုပ္ထံုလုပ္နည္းေတြကို ဆက္ၿပီးေတာ့ ဆြဲရတာ ဝန္ႀကီးဌာနအေနနဲ႔ဆို ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ထဲမွာမွ တခုၿပီးတခု အားလံုးၿပီးသြားပါတယ္။ စၿပီး ထိန္းသိမ္းႏုိင္တဲ့ အေျခအေန ရွိတာေပါ့။

အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔က ႏွစ္ (၂၀-၂၅) ႏွစ္ေလာက္ ျဖစ္လာခဲ့တဲ့ ျဖစ္ရပ္ေတြေၾကာင့္ အခုနေျပာတဲ့ ျပည္ပအဖြဲ႔အစည္းေတြ ေထာက္ျပေနတာေတြလည္း ျဖစ္ခဲ့တာေတြလည္း မွန္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔က အခုအခ်ိန္မွာ နည္းဥပေဒ၊ ဥပေဒေတြလည္း ရွိေနၿပီ။ သတၱဳတြင္း နည္းဥပေဒလည္း မၾကာခင္ ၿပီးေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ ဒီအတုိင္း ဆက္လုပ္သြားရင္ေတာ့ ေကာင္းမြန္တဲ့ ထိန္းသိမ္းမႈေတြကို ရလာပါလိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ အဲဒီလိုမ်ဳိး သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ဘက္ကို ဘယ္ေလာက္ထိခိုက္မႈ ရွိသလဲဆိုတာကို Assessment လုပ္တာ။ ေနာက္တခုက ဒီလိုမ်ဳိးဟာကို စီမံခန္႔ခြဲတဲ့ Management - ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ အခုသြားေနတဲ့ လူေတြအကုန္လံုးက ကုမၸဏီေတြက - တခ်ဳိ ႔ဆိုရင္ သတၱဳတြင္းတူးဖုိ႔ သြားတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီမွာ Assessment လုပ္တဲ့လူေတြက သတၱဳတြင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး နားမလည္တဲ့လူေတြ၊ အဖြဲ႔ေတြကိုလည္း ေတြ႔ေနရပါတယ္။ ဒါေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဘယ္လိုမ်ား စည္းစနစ္၊ စည္းမ်ဥ္းဥပေဒေတြ ဘယ္လိုမ်ား ခ်မွတ္ထားပါလဲ။ ဘယ္လို ထိန္းသိမ္းဖို႔ လုပ္ထားသလဲ။ သြားၿပီးေတာ့ Assessment လုပ္တဲ့လူေတြ၊ စီမံခန္႔ခြဲမႈေတြ လႊတ္တဲ့ေနရာမွာ - အခုန ဦးစုိးသူရထြန္းေျပာတာ ကုမၸဏီေတြကို လုပ္ခြင့္ေပးလိုက္တယ္ဆိုေတာ့။ သူတို႔ သြားစစ္ေဆးတဲ့ေနရာမွာ ဘာေတြလုပ္ရမယ္လုိ႔ သတ္မွတ္ထားတာေတြ ရွိပါလဲ။

ဦးစိုးသူရထြန္း ။ ။ အဲဒါက ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္က ဒီဇင္ဘာလေလာက္မွာ အတည္ျပဳခဲ့တဲ့ EIA Procedure ဆိုတာ ရွိပါတယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္ ေလ့လာဆန္းစစ္ျခင္းဆုိင္ရာ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းဆိုတာကို အတည္ျပဳၿပီးသာ ျဖစ္သြားေတာ့ အဲဒီလို ထုတ္လုပ္နည္းထဲမွာ တဆင့္ခ်င္းဆီပါပါတယ္။ ဆိုလုိတာက သတၱဳတြင္းတခုခုပဲျဖစ္ျဖစ္၊ စက္မႈလုပ္ငန္းတခုခုပဲျဖစ္ျဖစ္ ပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ထိခုိက္ႏုိင္ေခ်ရွိတဲ့ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ပမာဏအရ သတ္မွတ္ထားတယ္ဆိုရင္ သက္ဆုိင္ရာအဖြဲ႔အစည္း Third-party Consultant အဖြဲ႔အစည္းက သြားပါတယ္။ အဲဒီလို အဖြဲ႔အစည္းေတြ ျဖစ္လာဖုိ႔ကိုလဲ ဝန္ႀကီးဌာနမွာ မွတ္ပံုတင္ရပါတယ္။ ဘယ္လိုပညာရွင္ေတြပါတယ္။ ပညာရွင္ထဲက ဘယ္ႏွစ္ဦးပါလဲ။ ဘယ္လို Sectors ေတြကို ကိုင္တြယ္ႏုိင္တယ္ဆိုတာကို ေပၚလႊင္သြားမွ အဲဒီအဖြဲ႔ကို အသိအမွတ္ျပဳပါတယ္။

အဲဒီအဖြဲ႔အစည္းက သက္ဆိုင္ရာလုပ္ငန္းကို သြားၿပီးတဲ့အခါမွာ လုပ္ငန္းမွာ အေျခအေနကို ေယဘုယ်ၿခံဳငံုၾကည့္ၿပီးေတာ့ ဘယ္လိုမ်ဳိး တိုင္းတာသင့္တယ္။ ဘယ္လုိမ်ဳိး ဆန္းစစ္သင့္တယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို အရင္ဦးဆံုး ယူၿပီးေတာ့ Scoping လို႔ ေခၚတာေပါ့။ ဒါကို သတ္မွတ္ၿပီးေတာ့ ဝန္ႀကီးဌာနေတြ ျပန္ညိွရပါတယ္။ ညိွတဲ့အခါမွာ ဝန္ႀကီးက ဒီ Scoping အရ မွန္ကန္တယ္ဆိုရင္ အဲဒီအတုိင္း ဆက္သြားေပါ့။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီအခ်ိန္မွာကတည္းက ဒီေလာက္နဲ႔ေတာ့ မရဘူး။ ဥပမာ အျမစ္ရဲ ႔ေအာက္ကို က်ေနာ္တို႔က မိုင္ (၂၀) အထိ သြားေလ့လာမယ္ဆိုရင္ ဝန္ႀကီးဌာနက မုိင္ (၃၀-၅၀) အထိ ေလ့လာသင့္တယ္ဆိုရင္ မုိင္ (၅၀) အထိ သြားၿပီးေတာ့ ေလ့လာရမယ္ေပါ့။ အဲဒီလိုေတြ တုိင္းတာေပးပါတယ္။ သတ္မွတ္ေပးပါတယ္။ သတ္မွတ္ၿပီးမွ အခုန စမ္းသပ္တဲ့အဖြဲ႔ေတြက သေဘာတူထားတဲ့အတိုင္း စမ္းသပ္တိုင္းတာၿပီးေတာ့မွ တိုင္းတာထားတဲ့အခ်က္ေတြကို အေျခခံၿပီးေတာ့ သတၱဳတြင္းရဲ ႔ ျဖစ္ေပၚတိုးတက္မယ့္ လုပ္ကိုင္မယ့္ Procedure ေတြ ႏွစ္ခုကို ယွဥ္ၾကည့္ၿပီးေတာ့မွ ဘယ္လို Impact ေတြ၊ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈေတြ ရွိေနတယ္ဆိုတာကို ဒါကို ဆန္းစစ္ရပါတယ္။

ဒီဆန္း,စစ္ေနတဲ့ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ေဘးမွာ ပတ္ဝန္းက်င္မွာရွိတဲ့ လူထုေတြ၊ သက္ဆိုင္ရာ ၿမိဳ ႔နယ္ေဒသမွာရွိတဲ့ Stateholder လို႔ေခၚတဲ့ ပါဝင္ပတ္သက္တဲ့၊ ဆက္စပ္တဲ့ လူေတြအားလံုးဆီမွ အႀကံဥာဏ္ေတြကို ရယူရပါတယ္။ ဒီလိုရယူၿပီးေတာ့မွ ဒါကိုၾကည့္ၿပီးမွ စီမံခန္႔ခြဲမႈ အစီအစဥ္ - ပတ္ဝန္းက်င္ဆုိင္ရာ စီမံခန္႔ခြဲမႈအစီအစဥ္ကို ေရးဆြဲရပါတယ္။ ဒီဆြဲၿပီးတဲ့ဟာကိုမွ ဝန္ႀကီးဌာနနဲ႔ အျပန္အလွန္ျပၿပီးေတာ့ ေနာက္ဆံုးမွာ အတည္ျပဳၿပီးၿပီဆိုရင္ ဒီအတည္ျပဳတဲ့အတိုင္းကိုပဲ လုပ္ငန္းရွင္က ဆက္ၿပီးေတာ့ ဒီ စီမံခန္႔ခြဲမႈအတိုင္း လုပ္ရပါတယ္။ ထိန္းခ်ဳပ္တဲ့အခါမွာ Monitoring plan ေတြ ပါတဲ့အခါၾကေတာ့ သူတုိ႔ ေလ့လာေစာင့္ၾကည့္တဲ့အခါမွာ ဘယ္ေလာက္အခ်ိန္ယူမယ္။ ဘယ္ေလာက္ (၆) လတႀကိမ္ ေရကို တိုင္းတာမလား။ ေန႔စဥ္ ဘယ္လိုတိုင္းတာမလဲ။ လစဥ္ ဘယ္လိုတိုင္းတာမလဲ။ ဒီလိုမ်ဳိး စနစ္ေတြကို ခ်ၿပီးေတာ့ အဲဒီအတိုင္း ဆက္ၿပီးလုပ္လို႔ရွိရင္ေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္ ထိခိုက္မႈ အနည္းဆံုးနဲ႔ ဒီလုပ္ငန္းဟာ ဆက္သြားႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ အခုလို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေျဖၾကားေပးတဲ့အတြက္ အမ်ားႀကီးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ဦးစိုးသူရထြန္း ။ ။ က်ေနာ္တုိ႔လည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ အခုလိုမ်ဳိး ေျပာတဲ့အတြက္ ျပည္သူလူထုက သိရတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဝမ္းသာပါတယ္။

XS
SM
MD
LG