သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

site logo
ေနာက္ဆုံးရသတင္း

ကုလသမဂၢ လူငယ္ညီလာခံ တက္ေရာက္ခြင့္ အေတြ႔အႀကံဳ


ကုလသမဂၢ လူငယ္ညီလာခံကို ျမန္မာႏိုင္ငံကိုယ္စားျပဳ တက္ေရာက္ခဲ့သူ ကိုဇြဲျပည့္ၿဖိဳး (ၤFB -Zwe Pyae Phyo )
ကုလသမဂၢ လူငယ္ညီလာခံ တက္ေရာက္ခြင့္
please wait

No media source currently available

0:00 0:11:31 0:00
တိုက္႐ိုက္ လင့္ခ္

ဒီတပတ္ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေရးရာ ေဆြးေႏြးခန္းမွာ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၾသဂုဏ္လ (၉) ရက္ေန႔ကေန (၁၂) ရက္ေန႔အထိ က်င္းပခဲ့တဲ့ အႀကိမ္ (၂၀) ႀကိမ္ေျမာက္ ကုလသမဂၢ လူငယ္ညီလာခံကို ျမန္မာႏိုင္ငံကိုယ္စားျပဳ တက္ေရာက္ခဲ့သူ ကိုဇြဲျပည့္ၿဖိဳးဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္းမွာ Care for the needs ပရဟိတအဖြဲ႔ကို တည္ေထာင္သူ သံုးဦးအနက္ တစ္ဦးျဖစ္သလို အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ပါတီက ပညာေရးနဲ႔ က်န္းမာေရးအစီအစဥ္ေတြမွာလည္း အခါအားေလ်ာ္စြာ ပါဝင္ကူညီေနသူ ျဖစ္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ေဆးတကၠသိုလ္ဘြဲ႔ရ၊ ထိုင္းုႏိုင္ငံ Stamford International University က MBA ဘြဲ႔ရ လူငယ္တေယာက္အေနနဲ႔ ကုလသမဂၢက ႀကီးမွဳးက်င္းပတဲ့ လူငယ္ညီလာခံကို ဘယ္လို တက္ေရာက္ခြင့္ ဘယ္လို ရခဲ့သလဲဆိုတာနဲ႔အတူ ျပည္တြင္းမွာ လူမႈအက်ဳိးျပဳလုပ္ငန္းေတြ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပံု၊ ႏိုင္ငံတကာနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္မိေအာင္ လူမႈကြန္ရက္စာမ်က္ႏွာေတြကို အသံုးျပဳပံုေတြကို မခြါညိဳ က ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားပါတယ္။

မခြါညိဳ ။ ။ ကိုဇြဲျပည့္ၿဖိဳး ကုလသမဂၢ ညီလာခံကို လာၿပီးတက္တာ၊ ဒီလို ညီလာခံတက္ခြင့္ရဖို႔အတြက္ကို ဘယ္လို သတ္မွတ္ခ်က္ေတြရွိလဲ။ ယွဥ္ၿပိဳင္မႈနဲ႔ ဘယ္လိုအရည္အခ်င္းေတြ လိုအပ္သလဲဆိုတာကို ေျပာျပေပးပါလား။

ကိုဇြဲျပည့္ၿဖိဳး ။ ။ ပထမဆံုးတခုကေတာ့ အဖြဲ႔အစည္းကေမးတဲ့ ေမးခြန္းေတြကို ေျဖရပါတယ္။ အဲဒီေမးခြန္းေတြကေတာ့ ၿပီခဲ့တဲ့နွစ္ေတြတုန္းက မင္းဟာ မင္းရဲ ႔ရပ္ရြာအတြက္ မင္းရဲ ႔ႏုိင္ငံအတြက္ ဘာေတြမ်ား လုပ္ခဲ့သလဲ။ ေနာက္တခုက မင္းရဲ ႔ရပ္ရြာမွာ မင္းရဲ ႔ပတ္ဝန္းက်င္မွာ စိန္ေခၚမႈေတြ အခက္အခဲေတြက ဘာေတြရွိသလဲ။ ဒါေတြကို မင္း ဘယ္လိုေက်ာ္လႊာခဲ့သလဲ။ ဒီလိုမ်ဳိး ေမးခြန္းေလးေတြရွိတယ္။ ေနာက္တခုကေတာ့ မင္းရဲ ႔တကၠသိုလ္ကျဖစ္ျဖစ္ ဒါမွမဟုတ္ မင္းရဲ ႔အဖြဲ႔အစည္းကျဖစ္ျဖစ္ ထင္ရွားတဲ့ အသိအမွတ္ျပဳမႈေတြ၊ ဆုတံဆိပ္ေတြ၊ ေအာင္ျမင္မႈေတြ အဲဒါမ်ဳိးေတြကို ရွိခဲ့ရင္လဲ ေဖာ္ျပေပးပါလို႔ ေမးခြန္းေတြကို ေျဖရပါတယ္။ ေနာက္တခုက ဘာလဲဆိုေတာ့ မင္းက ဘာေၾကာင့္ ဒီပြဲကို တက္ခ်င္တာလဲ။ ဒီပြဲ တက္ၿပီးတဲ့အခါၾကရင္ မင္းရဲ ႔ရပ္ရြာကို ဘယ္လို ေျပာင္းလဲဖို႔ ႀကိဳးစားမလဲ။ ေနာက္တခုက မင္းရဲ ႔အနာဂတ္ အစီအစဥ္ေတြကို အက္ေဆးေရးၿပီး တင္ရပါတယ္။

မခြါညိဳ ။ ။ အက္ေဆး ေရးရတယ္ဆိုေတာ့ ဘယ္ေလာက္မ်ားသလဲ။

ကိုဇြဲျပည့္ၿဖိဳး ။ ။ တခ်ဳိ ႔အက္ေဆးေလးေတြက (၃၅၀) ေလာက္ရွိိတယ္။ တခ်ဳိ ႔အက္ေဆးေလးေတြကေတာ့ စာလံုးေရ (၅၀၀) သတ္မွတ္ထားခ်က္ေတြ တခုနဲ႔တခုကေတာ့ မတူပါဘူး။ အခုနေျပာတဲ့ ဆုေတြ၊ ေအာင္ျမင္မႈေတြ အဲဒီလိုမ်ဳိး ေရးၿပီးတဲ့အခါမွာ အေနာက္မွာ သက္ေသတခုခု ျပန္ၿပီးေတာ့ လိုက္ရပါတယ္။ ဥပမာ က်ေနာ္က ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာမွာ ျပဳလုပ္တဲ့ အာဆီယံ မသန္စြမ္းသူမ်ား ဖိုရမ္မွာ တာဝန္ခံ ဆရာဝန္အေနနဲ႔ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအခါၾကေတာ့ အာဆီယံအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ကေန က်ေနာ္ကို လက္မွတ္ထိုးေရးထားတဲ့ Appreciation document, volunteering reconization ဒီလုိမ်ဳိး စာရြက္စာတမ္း က်ေနာ့္မွာ ရွိပါတယ္။ ဒီလိုမ်ဳိး ကိုယ္က တခုခုေျပာလိုက္ၿပီဆိုရင္ အဲဒီဟာ မွန္ကန္ေၾကာင္း သက္ေသစာရြက္စာတမ္းေတြနဲ႔ တင္ေပးရပါတယ္။

မခြါညိဳ ။ ။ အဲဒီေတာ့ စုစုေပါင္း အက္ေဆး ဘယ္ႏွစ္ခုေလာက္ ေရးခဲ့ရလဲ။

ကိုဇြဲျပည့္ၿဖိဳး ။ ။ ဒီပြဲတက္ဖို႔ အက္ေဆးကေတာ့ စုစုေပါင္း ကိုးခုေလာက္ ေရးခဲ့ရပါတယ္။

မခြါညိဳ ။ ။ ဘယ္အရည္အခ်င္းေတြေၾကာင့္ အမ်ားထဲကေနၿပီးေတာ့ ေရြးခ်ယ္ခံရၿပီး တက္ခြင့္ရခဲ့တယ္လို႔ ထင္လဲ။

ကိုဇြဲျပည့္ၿဖိဳး ။ ။ တခုကေတာ့ က်ေနာ္ ၿပီးခဲ့တဲ့အလုပ္ေတြကို က်ေနာ္ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ေရးႏိုင္ခဲ့တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္က ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ေက်ာင္းၿပီးကာစကတည္းက နယ္ေတြမွာ NLD National Health Network နဲ႔ ပူးေပါင္းၿပီးေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံအႏံွအျပားမွာ ေဆးကုသမႈေတြ လုပ္တာမ်ဳိးေတြ ရွိပါတယ္။ ဥပမာ ဂြ၊ ထန္းတပင္ အဲဒီလို။ ၿပီးေတာ့ တျခားအဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ ေပါင္းၿပီးေတာ့ ပင္းတယ၊ မိထိၱလာ စသည္ျဖင့္ ျမန္မာႏုိုင္ငံ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ေဆးကုသမႈလုပ္ငန္းေတြ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္မႈေတြ ရွိပါတယ္။

ေနာက္တခုက ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ကပဲ စၿပီးေတာ့ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာအထိ သံုးႏွစ္ေလာက္ ထုိင္းမွာ ပညာသြားမသင္ခင္အထိ NLD ပညာေရးကြန္ရက္မွာ ရူပေဗဒဘာသာကို ဆယ္တန္းေတြကို သင္ေပးတဲ့ဆရာအျဖစ္လည္း လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါေတြ ရွိပါတယ္။ ေနာက္တခုက သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔ဆိုင္တဲ့ သစ္ပင္စိုက္တာ၊ လူငယ္ေရးရာတို႔ အဲဒီလို အဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ ေပါင္းၿပီးေတာ့ လုပ္ေဆာင္ခဲ့တာေတြ ရွိိပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ အခ်ိတ္အဆက္ရၿပီးေတာ့ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္မွာ အေမရိကန္သမၼတေဟာင္း ဂ်င္မီကာတာ က ျမန္မာႏုိင္ငံကိုလာၿပီးေတာ့ သူ႔ရဲ ႔ Carter Foundation ကို မိတ္ဆက္တဲ့ပြဲကို Park Royal Hotel မွာ လုပ္ပါတယ္။ အဲဒီပြဲကိုလည္း တက္ေရာက္ခြင့္ ရခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း အေမရိကန္သမၼတ အုိဘားမား ျမန္မာႏုိင္ငံကို လာတဲ့အခါမွာ အေရွ ႔ေတာင္အာရွ လူငယ္ေခါင္းေဆာင္မႈအစီအစဥ္ YSEALI (Young Southeast Asia Leadership Initiative) ပါ။ အဲဒီပြဲမွာလည္း သမၼတအိုဘားမားနဲ႔ ေတြ႔ဆံုခြင့္ ရခဲ့ပါတယ္။ ဒီဟာေတြကို က်ေနာ္ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ Achievements ထဲမွာ ျပန္ထည့္တယ္။ ၿပီးတဲ့အခါၾကေတာ့ ႏုိင္ငံတကာ သြားတဲ့အခါမွာ ဒါေလးေတြကို ျပန္ၿပီးေတာ့ သံုးပါတယ္။

ကိုယ္က ဒီလိုပြဲေတြကို တက္ခဲ့တယ္။ ကိုယ္က ကိုယ့္ရပ္ရြာအတြက္ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ အဲဒီလို လုပ္ငန္းေလးေတြမွာ လုပ္ေဆာင္ခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ဒီပြဲကို တက္ေရာက္ခ်င္ပါတယ္။ ဒီပြဲကို တက္ေရာက္ျခင္းအားျဖင့္ က်ေနာ္က ႏိုင္ငံတကာက လူငယ္ေတြနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္မႈေတြ ရလာမယ္။ အဲဒါဆိုရင္ သူတို႔ႏုိင္ငံမွာ ေအာင္ျမင္ေအာင္လုပ္ေနတဲ့ စီမံကိန္းေတြကို ေလ့လာၿပီးတဲ့အခါၾကေတာ့ သူတုိ႔ကို ေမးျမန္းၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ႏိုင္ငံမွာ ျပန္အသံုးခ်ႏုိင္မယ္။ အခုလက္ရွိ အေျခအေနကေတာ့ ဝါသနာရွင္အဆင့္၊ အေပ်ာ္တမ္းအဆင့္သာ ျဖစ္ေနတယ္။ တကယ္လို႔သာ ဒီလိုညီလာခံမ်ဳိးကို တက္ခြင့္ရမယ္။ မင္းတို႔ရဲ ႔ Training ေတြကို ရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ငါဟာ ပိုမုိေကာင္းမြန္ၿပီး ငါ့ရပ္ရြာအတြက္ ပိုအက်ဳိးျပဳႏုိင္မယ့္လူ ျဖစ္လာႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို ေရးသားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါေတြေၾကာင့္ ရတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

မခြါညိဳ ။ ။ အဲဒီ ကုလသမဂၢရဲ ႔ လူငယ္ညီလာခံကို လာတက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုဇြဲျပည့္ၿဖိဳးက New York မွာ ရွိေနတဲ့ တျခားညီလာခံေလးေတြကိုလည္း သြားတက္ခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ အဲဒီ ညီလာခံေတြကိုၾကေတာ့ ဘယ္လိုအဆက္အသြယ္နဲ႔ တက္ခဲ့တာလဲ။

ကိုဇြဲျပည့္ၿဖိဳး ။ ။ ညီလာခံထက္ အလုပ္ရံုေဆြးေႏြးပြဲေလးေတြပါ။ အဓိကေတာ့ Online ကေန ရွာေတြ႔တာပါ။ Online မွာ Facebook ေတြရွိတယ္။ ေနာက္တခုက Twitter, Instgram ေတြ ရိွတယ္။ ဒီဟာေတြကတဆင့္ Opportunities ေတြကို ရွာပါတယ္။ ေနာက္ Facebook မွာဆိုရင္ Youth Opportunities ဆိုတဲ့ Facebook Page ေလး တခုရွိတယ္။ အဲဒီ Page ေလးကေန ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လူငယ္ေတြအတြက္ အခြင့္အလမ္းေတြကို ေဝမွ်ေပးေလ့ရွိတယ္။ အဲဒီ Founder ကလည္း အိုစမာဘင္ေနာ္ဆိုတဲ့ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္က လူငယ္တေယာက္ပါ။ သူကလည္း Elizabeth ဘုရင္မႀကီးရဲ ႔ Queen Young Leader Award ကို ရထားတဲ့ လူငယ္ပါ။ က်ေနာ္နဲ႔ အိႏိၵယမွာလည္း ကမာၻ႔ညီလာခံမွာ မႏွစ္က ၂၀၁၆ ႏိုဝင္ဘာမွာတက္ေတာ့ သူနဲ႔ ေတြ႔ဖူးပါတယ္။ သူ႔ရဲ ႔ Youth Opportunities website က ေတာ္ေတာ္ေလးကို ျပည့္စံုတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကမာၻမွာ နယ္သာလန္မွာ ဘာပြဲရွိေနၿပီ။ US မွာ ဘာပြြဲ ရွိေနၿပီ။ ဂ်ပန္မွာေတာ့ ဘာပြဲလုပ္မယ္။ အဲဒါေလးေတြကို သူစာမ်က္နွာကေန တင္ေပးတာ ရွိပါတယ္။

မခြါညိဳ ။ ။ အခု ကုလသမဂၢ လူငယ္ညီလာခံကိုလည္း အဲဒီ စာမ်က္ႏွာကပဲ ကုိဇြဲျပည့္ၿဖိဳး ေတြ႔ခဲ့တဲ့သေဘာလား။

ကိုဇြဲျပည့္ၿဖိဳး ။ ။ အဲဒီလိုေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အခု ဒီပြဲကိုၾကေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၆ ႏိုဝင္ဘာမွာ က်ေနာ္ အိႏိၵယႏိုင္ငံ နယူးေဒလီမွာ က်င္းပခဲ့တဲ့ ကမာၻ႔လူငယ္ညီလာခံကို သြားတက္ခဲ့တယ္။ အဲဒီမွာ Network ခ်ိတ္ၿပီးေတာ့ အဲဒီမွာ ကမာၻ႔လူငယ္ညီလာခံကို တက္ခဲ့တဲ့ Delegate တေယာက္က ေျပာတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဒီဟာကို ေလွ်ာက္ျဖစ္သြားတာပါ။ ေနာက္တခုက စလုပ္ျဖစ္တာကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက New York ၿမိဳ ႔မွာရွိေတာ့ သူက New York ၿမိဳ ႔ ဗဟိုပန္းၿခံႀကီး Central Park မွာ .. ကမာၻေက်ာ္အဆိုေတာ္က အခမဲ့ ေတးဂီတပြဲရွိတယ္။ မင္း နယူးေရာ့ခ္ လာလို႔ရွိရင္ ဒါမ်ဳိးေတြလည္း သြားနားေထာင္လုိ႔ရတယ္ဆုိၿပီးေျပာေတာ့ က်ေနာ္ စိတ္ဝင္စားသြားတယ္။

အဲဒီအခါမွာ ဘယ္လိုမ်ဳိး အဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ ဘယ္လိုမ်ဳိး အလုပ္ရံုေဆြးေႏြးပြဲေလးေတြ တက္လုိ႔ရမလဲ။ ကမာၻေက်ာ္အဆိုေတာ္ေတြရဲ ႔ ေတးဂီတအစီအစဥ္ေတြ ရွိသလား။ ပံုမွန္အားျဖင့္ဆိုရင္ ဒါမ်ဳိးဟာ ေငြေၾကးေျမာက္ျမားစြာသံုးၿပီးေတာ့ တက္ေရာက္ရတဲ့ အစီအစဥ္မ်ဳိးေပါ့။ ဒါေပမဲ့ သူက အခမဲ့ ေဖ်ာ္ေျဖမႈမ်ဳိးေတြဆိုေတာ့ ဒီဟာေတြကို သြားတက္ႏုိင္မလား။ အဲဒီအခါမွာ ဆက္စပ္ၿပီးေတာ့ ေတြးမိတာက အခမဲ့ေဖ်ာ္ေျဖပြဲ လုပ္မယ္ဆိုရင္ ဒီအတုိင္း လုပ္လုိ႔မရဘူး။ ခြင့္ျပဳမိန္႔ေတြ ေတာင္းရမယ္။ ခြင့္ျပဳမိန္႔ေတြက ဘယ္သူရွိက ျဖစ္မလဲဆုိတာကို ဆက္စပ္ၿပီးေတာ့ စဥ္းစားတယ္။ ဒါဆုိရင္ ၿမိဳ ႔ေတာ္ဝန္က ခြင့္ျပဳတာ ျဖစ္ႏုိင္မလား။ အဲဒါဆိုရင္ ၿမိဳ ႔ေတာ္ဝန္ရံုးမွာ ဘယ္သူလုပ္ေနသလဲ စသျဖင့္ ဆက္စပ္ၿပီတဲ့အခါ နယူးေရာ့ခ္ ၿမိဳ ႔ေတာ္ဝန္ရံုးမွာ လုပ္ေနတဲ့လူေတြ ဒါမ်ဳိးေတြ ရွိသလား စသျဖင့္ Facebook ကေန ရွာတယ္။ အေမရိကန္ေတြက Twitter သံုးတာ မ်ားတဲ့အခါၾကေတာ့ Twitter ထဲမွာလည္း လိုက္ရွာတယ္။ ဘယ္သူကေတာ့ ၿမိဳ ႔ေတာ္ဝန္ရံုးမွာ လုပ္ေနတယ္ စသည္ျဖင့္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ၿမိဳ ႔ေတာ္ဝန္ရံုးမွာ လုပ္ေနတဲ့ အရာရွိတဦး။ သူကေန ဘယ္ပြဲေတြမွာ ဘယ္အဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ သူ႔ရဲ ႔လိပ္စာ၊ ဘယ္အဖြဲ႔အစည္းရဲ ႔လိပ္စာအတိုင္း သြားၿပီးေတာ့ ဆက္သြယ္လုိ႔ရတယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီကေနတဆင့္ ခ်ိတ္တာပါ။ Columbia တကၠသိုလ္မွာသြားၿပီးေတာ့ ေလ့လာတဲ့ဟာက Columbia University လို႔ ရွာၿပီး တကၠသိုလ္စာမ်က္ႏွာမွာ စာရင္းေပးရတယ္။ Registration လုပ္ၿပီးေတာ့ သတ္မွတ္ထားတဲ့ရက္၊ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အခ်ိန္အတြင္းမွာ သြားၿပီးေတာ့ ဒီတကၠသိုလ္အေၾကာင္း ေလ့လာတာပါ။

ပြဲတက္ခဲ့တာေတာ့ နယူးေရာ့ခ္ၿမိဳ ႔ေတာ္ ပညာေရးဌာန NYC Department of Education သူနဲ႔လုပ္တဲ့ အလုပ္ရံုေဆြးေႏြးပြဲ - အဲဒီလိုမ်ဳိးေတြကို တက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

မခြါညိဳ ။ ။ ေနာက္တခုက ကိုဇြဲျပည့္ၿဖိဳး ကို က်မ အင္တာဗ်ဴး လုပ္တုန္းက ဒီသတင္းေဆာင္းပါးကို Facebook မွာ တင္တဲ့အခါမွာ ၾကည့္ရႈတဲ့လူေတြ သိန္းနဲ႔ခ်ီ ရွိိခဲ့ပါတယ္။ မွတ္ခ်က္ေပးတဲ့သူ အမ်ားႀကီးထဲမွာ တေယာက္ကေတာ့ ဘယ္ခရိုနီရဲ ႔ သားသမီးလည္းလို႔ ဝင္ၿပီးေတာ့ ေမးသြားပါတယ္။ ဆိုလိုတာက လူေတြရဲ ႔ စိတ္ထဲမွာ ဒီလို ႏုိင္ငံရပ္ျခားကို သြားႏိုင္တယ္။ ဒီလုိပြဲမ်ဳိးေတြကို တက္ႏုိင္တယ္ဆိုရင္ အာဏာရတဲ့လူ။ ဒါမွမဟုတ္ သန္းၾကြယ္သူေဌးေတြသာ အလွမ္းမီႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ဟာမ်ဳိး။ အဲဒီိေတာ့ သာမန္မိသားစုက ေမြးဖြားလာတဲ့ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ ဒီလိုအခြင့္အေရး ရဖို႔အတြက္ အခြင့္အေရးေတြ ရွိိသလား။ ေငြေရးေၾကးေရး ခ်မ္းသာမွ။ အာဏာရွိမွ ဒီလိုအခြင့္အေရးမ်ဳိး ရႏိုင္သလား။ ကိုဇြဲျပည့္ၿဖိဳး ဘယ္လိုထင္ပါသလဲ။

ကိုဇြဲျပည့္ၿဖိဳး ။ ။ က်ေနာ္ကေတာ့ ဒီပြဲတက္ဖို႔အတြက္ ပညာအရည္အခ်င္းေတြ၊ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္ ေျပာခဲ့တဲ့ ကိုယ့္ရပ္ရြာအတြက္ ဘာေတြလုပ္ခဲ့သလဲ။ သူတုိ႔ လိုခ်င္တာက အရင္တုန္းက ကိုယ့္ရဲ ႔ရပ္ရြာမွာ တခုခု ေျပာင္းလဲႏုိင္တဲ့လူ၊ ေျပာင္းလဲခဲ့တဲ့လူ၊ ဒီလိုမ်ဳိးလူေတြကို သူတုိ႔ လက္ခံလိုက္မွသာ သူတို႔ပြဲ တက္ၿပီးတဲ့အခါမွာ ေနာင္တခ်ိန္တခါမွာ ဒီလူငယ္ဟာ သူ႔ရဲ ႔ပတ္ဝန္းက်င္၊ သူ႔ရဲ ႔ ႏုိင္ငံအတြက္ ေျပာင္းလဲမႈ တစံုတရာ လုပ္ေပးမယ့္ ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္သြားမယ္လို႔ သူတုိ႔ ယူဆၾကပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္ ဒီပြဲတက္တာက ေငြေၾကးတစံုတရာ ဘယ္သူဆီကမွ ရယူတာ မရွိပါဘူး။ က်ေနာ့္မိဘ ပံ့ပိုးမႈ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ့္ကိုယ္ပိုင္ ဝင္ေငြနဲ႔ ညီလာခံေတြကို တက္ႏုိင္တဲ့ အေနအထားမ်ဳိးမွာ ရွိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္မို႔ တက္တာပါ။

မခြါညိဳ ။ ။ ဆိုလိုတာက ကိုယ့္မွာသာ လူမႈေရး အက်ဳိးျပဳလုပ္ငန္းေတြ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈ မရွိခဲ့ဘူးဆိုရင္ ခရိုနီပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ခရိုျပာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ သန္းၾကြယ္သူေဌးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အာဏာရ သားသမီးပဲျဖစ္ျဖစ္ တက္ေရာက္ခြင့္ မရွိဘူးဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ေပ့ါ။

ကိုဇြဲျပည့္ၿဖိဳး ။ ။ ရဖုိ႔ ေတာ္ေတာ္ခက္ခဲပါလိမ့္မယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ညီလာခံမ်ဳိးဆိုရင္ေတာ့ ရေကာင္းရႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ အခုဟာက ကုလသမဂၢမွာလုပ္တဲ့ ပြဲမ်ဳိးျဖစ္တယ္။ ေနာက္တခုက က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္လည္း Columbia တကၠသိုလ္မွာ ပုဂံအကကို ေဖ်ာ္ေျဖခဲ့တာ ရွိပါတယ္။ အဲဒီ ပုဂံအကကို ေဖ်ာ္ေျဖဖို႔အတြက္ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ႀကိဳးစားခဲ့ရပါတယ္။ ဒီပုဂံအကအေၾကာင္းကို အေသးစိတ္ ေရးရတယ္။ သူ႔ရဲ ႔ေဖာ္ျပခ်က္ေတြ၊ သမုိင္းနဲ႔ ေထာင္နဲ႔ခ်ီတဲ့ ျမန္မာ့သမုိင္းေၾကာင္းကို ေရးခဲ့ရတာေတြ ရွိပါတယ္။ ၿပီးတဲ့အခါၾကေတာ့ ငါးမိနစ္စာ ကိုယ္ကထားတဲ့ Video File ကိုလည္း တင္ျပခဲ့ရတာေတြ ရွိပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္မို႔ ေနာက္ဆံုး Columbia တကၠသိုလ္ရဲ ႔ စင္ျမင့္ေပၚမွာ ေဖ်ာ္ေျဖခြင့္ ရခဲ့ပါတယ္။ သူတို႔ရဲ ႔ အဆိုအရေတာ့ ေလွ်ာက္ထားတဲ့လူေတြထဲက (၁၂) ေယာက္ပဲ ေရြးတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ အခုလက္ရွိလည္း ႏိုဘယ္လ္ဆုရ လူပုဂၢိဳလ္ (၁၈) ဦးကေန အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ တကၠသိုလ္ ျဖစ္တဲ့အခါၾကေတာ့ ဒီလုိမ်ဳိး စင္ျမင့္ေပၚမွာ တက္ေရာက္ဖို႔၊ တက္ေရာက္ၿပီး ေဖ်ာ္ေျဖခြင့္ရဖို႔က ေတာ္ေတာ္ေလးကို ခက္ခဲပါတယ္။ ကိုယ္မွာသာ အရည္အခ်င္း တစံုတရာ ရွိမယ္ဆိုရင္ ႀကိဳးစားပါ။ ႀကိဳးစားရင္ လူငယ္ေတြက ျဖစ္ႏိုင္မွာပါ။

မခြါညိဳ ။ ။ စံုသေလာက္လည္း ျဖစ္သြားပါၿပီ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

XS
SM
MD
LG