သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

ေဇကမာၻ ဦးခင္ေရႊရဲ ႔ ႏိုင္ငံေရးအျမင္ သံုးသပ္ခ်က္


ေဇကမာၻ ဦးခင္ေရႊရဲ ႔ ႏိုင္ငံေရးအျမင္ သံုးသပ္ခ်က္

ဒီတပတ္ မ်က္ေမွာက္ေရးရာ ေဆြးေႏြးခန္းမွာ ဦးေက်ာ္ဇံသာက လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ျဖစ္လာတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ ေဇကမၻာကုမၸဏီပိုင္ရွင္ ဦးခင္ေရႊကို ဆက္သြယ္ေမးျမန္း ေဆြးေႏြး တင္ျပထားပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္တဦးအေနနဲ႔ တိုင္းျပည္ရဲ႕လူထု လုပ္ငန္း၊ တုိင္းျပည္အက်ဳိးေဆာင္လုပ္ငန္းေတြကို ဘာေတြမ်ားလုပ္ႏိုင္မလဲလို႔ ဦးခင္ေ႐ႊအေနနဲ႔ ေမွ်ာ္မွန္းပါသလဲ။

ဦးခင္ေရႊ ။ ။ မီးမေရာက္တဲ့ေနရာမွာ လိုတာလုပ္ေပးတာ က်ေနာ့္ႏိုင္ငံေရးခံယူခ်က္ပါ။ က်ေနာ့္ကို တာဝန္ ေပးတဲ့ တြံေတး၊ ေကာ့မႉး၊ ကြမ္းၿခံကုန္း သံုးၿမိဳ႕နယ္ရဲ႕လမ္းေတြ ႏွစ္လမ္းသြားျဖစ္ေအာင္ လုပ္ ေနၿပီ။ ေနာက္ ရြာခ်င္းဆက္လမ္းေတြအတြက္လဲ ျပင္ဆင္လုပ္ေနၿပီ။

ေနာက္တခါ ေႏြစပါး၊ မုိးစပါး စိုက္ႏိုင္ေအာင္လို႔လဲ အဲဒီၿမိဳ႕နယ္ေတြက လူေပါင္း (၇၀) ေလာက္ကို က်ေနာ္ passport လုပ္ေနၿပီ။ ဗီယက္နမ္မွာ သြားေလ့လာခိုင္းမယ္။ ျပန္လာၿပီးရင္ ေႏြစပါး၊ မိုးစပါးတို႔ စီးပြားေရးအရ ေမြးျမဴေရးအစ ထူေထာင္ဖို႔ လုပ္ေနၿပီ။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို အဲဒီ ဧရိယာအတြက္ က်ေနာ္ စလုပ္ ေပးေန ပါၿပီ။ ကိုယ့္ပိုက္ဆံနဲ႔ကိုယ္ပါ။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ က်ေနာ္ သိခ်င္တာက အခု စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္တဦးအေနနဲ႔ အဲဒီလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ႏိုင္ တယ္ဆိုေတာ့ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ျဖစ္ဖို႔ လိုအပ္ပါသလား။ အခုလည္း လုပ္ႏိုင္တာပဲ။ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ျဖစ္ဖို႔ လိုပါသလား။ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ျဖစ္လာရင္ ဦးခင္ေ႐ႊက အခုလုပ္ေနတဲ့ လုပ္ငန္း ေတြထဲကေန အခ်ိန္ေပးေကာင္း ေပးရလိမ့္မယ္။ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ အေနနဲ႔ ဘာေတြပိုလုပ္ႏိုင္မယ္ ထင္ပါသလဲ။

ဦးခင္ေရႊ ။ ။ အခုအခ်ိန္အထိက ႏိုင္ငံေတာ္က ေအးခ်မ္းသာယာေရး တည္ေဆာက္ထားၿပီးၿပီ။ လမ္းပန္း ဆက္သြယ္ေရးအေနနဲ႔ ဧရာဝတီတိုင္းတို႔ ဘာတို႔ ရွိသမွ် တျပည္လံုးအတိုင္းအတာအေနနဲ႔ တံတားႀကီးေတြ တည္ေဆာက္ၿပီးသြားၿပီ။ ႏိုင္ငံေတာ္က တည္ေဆာက္ဖုိ႔က အဓိက စီးပြားေရးပဲ က်န္ေတာ့တယ္။ စီးပြားေရး ကုိမွ ေအာက္ေျခလူတန္းစားေတြ တတ္လာဖို႔ စီးပြားေရးပဲ grassroots level ေတြ အေပၚတက္လာေရး စီးပြားေရးပဲ က်န္တယ္။

အဲဒီမွာ က်ေနာ္တုိ႔ကေန ဥပေဒေရးရာအရေရာ၊ စီးပြားေရးအႀကံေပးေတြကို ဒီထက္ပိုၿပီး အႀကံေပး လုပ္ႏိုင္မယ့္ အေနအထားမ်ဳိး ရွိပါတယ္။ တေယာက္တည္းလုပ္တာထက္ အႀကံေပးၿပီး ဥပေဒျပဳၿပီး ေတာ့ က်ေနာ္တို႔အႀကံေပးရင္ေတာ့ ဒီထက္ထိ ပုိေအာင္ျမင္ပါလိမ့္မယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဦးခင္ေ႐ႊ ေျပာတာ သိပ္ေကာင္းပါတယ္။ ေအာက္ေျခလူတန္းစားေတြ စီးပြားေရး ဖြံ႔ၿဖိဳး လာေအာင္ ဘယ္လို ဥပေဒမ်ဳိးမ်ား အႀကံျပဳဖို႔ စဥ္းစားထားပါသလဲ။

ဦးခင္ေရႊ ။ ။ ဥပေဒ အလြယ္ဆံုးေျပာလို႔ရွိရင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို အခုလို အျမတ္ခြန္နဲ႔ ပိုက္ဆံရွာတာတို႔၊ အခြန္ အေကာက္ရွာတို႔နဲ႔ ရွာတာတို႔ထက္ လူေတြက လိုလိုခ်င္ခ်င္ေပးခ်င္တဲ့ law တခု စလုပ္လိုက္ မယ္။ ဥပမာ condo law ဆိုတာ - ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ တုိက္ခန္းနဲ႔ေနတဲ့ လူေတြက အမ်ားႀကီး။ တိုက္ခန္း ေစ်းေတြကလည္း သိန္းတစ္ေထာင္ကေန တစ္ေသာင္းအထိ ရွိၾကတယ္။ အဲဒါကို က်ေနာ္တုိ႔က condo law ေလး ထုတ္လိုက္ တဲ့အတြက္ သူတို႔က (၅) က်ပ္တန္ တံဆိပ္ေခါင္းေလးကပ္ၿပီးေတာ့ မလံုမၿခံဳေနေနရတာကေန seven percent register လုပ္လိုက္တာနဲ႔ သူရဲ ႔ property က ခိုင္မာသြား တယ္။ ခိုင္မာသြားတာနဲ႔အမွ် ႏုိင္ငံေတာ္ ကလည္း ပိုက္ဆံ အမ်ားႀကီးရမယ္။

ေနာက္ သူကလည္း ခိုင္မာတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ သူက ဘဏ္ကိုသြားေပါင္မယ္။ ဘဏ္ေပါင္လိုက္တဲ့ အတြက္ ဘဏ္ေတြလႈပ္ရွားမႈ အမ်ားႀကီးမ်ားလာမယ္။ အဲဒီေတာ့ ဘဏ္ကလည္း ေပါင္ၿပီးေတာ့ ရတဲ့ ပိုက္ဆံနဲ႔ ရင္းႏွီး ျမဳပ္ႏွံမႈ လုပ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ သူနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အေသးစားေတြ၊ အႀကီးစားစက္မႈ လုပ္ငန္းေတြ အမ်ားႀကီး တက္လာတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အေျခခံလူတန္းစားေတြလဲ အလုပ္အမ်ားႀကီး ရလာခဲ့မယ္။ သေဘာက ပိုက္ဆံ တက်ပ္ကို တဆယ္ျဖစ္ေအာင္ လွည့္ဖို႔ပဲ။ အခုက တဆယ္ကို တက်ပ္ျဖစ္ေအာင္ အိပ္ထဲထိုးထည့္တဲ့ အဆင့္ကေန ျပန္ေျပာင္းသြားႏိုင္မယ့္ သေဘာမ်ဳိးရွိတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ေနာက္တခုက ျမန္မာႏိုင္ငံ စီးပြားေရးကို စီးပြားေရးပညာရွင္ေတြ သံုးသပ္ၾကတာ cronies လို႔ေခၚတဲ့ အာဏာရွိတဲ့လူနဲ႔ အသိုင္းအဝိုင္း၊ ေဆြမ်ဳိးေတာ္စပ္တဲ့လူေတြ၊ ရင္းႏွီးတဲ့လူေတြသာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ အဓိကရေနတယ္။ က်န္တဲ့လူေတြလုပ္ကိုင္ဖို႔ သိပ္အခက္အခဲရွိေနတယ္လို႔ ေဝဖန္ၾကပါ တယ္။ အဲဒီကိစၥကို ဘယ္လိုျပဳျပင္ေစခ်င္ပါသလဲ။ ျပဳျပင္ႏိုင္မယ္ ထင္ပါသလား။

ဦးခင္ေရႊ ။ ။ အဲဒါကလည္း လုပ္ေပးႏိုင္တဲ့လူကို သူတို႔လူႀကီးပိုင္းက ျမင္တာ ဒီလူေတြ လုပ္ေပးႏိုင္တယ္။ ဒီလူတေယာက္ကို လုပ္ငန္းတခုေပးလိုက္တဲ့အတြက္ အေနာက္မွာ လူေထာင္နဲ႔ေသာင္းနဲ႔ အလုပ္ရ မယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆုိေတာ့ အဲဒါကလဲ လူတိုင္းလည္း မလုပ္ႏိုင္ဘူး။ ထူေထာင္တိုင္းလည္း ျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္မွာ။ လူတေယာက္က ဥပမာ အပြင့္လင္းဆံုးေျပာရင္ က်ေနာ့္ကိုပဲၾကည့္လိုက္ရင္ ပတ္ဝန္းက်င္က အားက်ၾက တယ္။ ဒီလူ အလုပ္အမ်ားႀကီးဆုိေပမဲ့ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ကိုယ့္ဒုကၡကုိယ္ ရွာေနၾကတယ္။ ကိုယ့္ ဘာသာ ဇိမ္က်က်ေနလို႔ကို မရဘူး။

ျပႆနာေတြ problem ေတြ အမ်ားႀကီး ေျဖရွင္းေနရတဲ့အခါက်ေတာ့ သေဘာက ေဘးကၾကည့္ရင္ ေတာ့ ဒီလူက လုပ္ငန္းဆယ္ခုေလာက္ လုပ္တယ္ဆုိၿပီးေတာ့ အျပစ္ဆုိေပမယ့္- တကယ့္ တကယ္ ေတာ့ သူတုိ႔ လုပ္ႏိုင္တာကို က်ေနာ္တို႔က appreciate လုပ္ဖို႔ပဲ လုိပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ Appreciate ေတာ့ လုပ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်န္တဲ့လုပ္ႏိုင္တဲ့လူေတြလဲ အမ်ားႀကီးပါ။ ဦးခင္ေရႊတို႔လည္း စမလုပ္ခင္တုန္းက ဘယ္သိမလဲ။ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းဆိုတာ လုပ္ရင္းလုပ္ရင္း entrepreneurship နားလည္လာၿပီးေတာ့ entrepreneur ဆိုတဲ့ တီထြင္စြန္႔စားလုပ္တဲ့ ပုဂိၢဳလ္ေတြ ျဖစ္လာေအာင္ တျခားလူေတြလဲ လုပ္လာႏိုင္ေအာင္ ဥပေဒ မျပင္သင့္ဘူးလို႔ ထင္ပါသလား။

ဦးခင္ေရႊ ။ ။ ဒါေပါ့။ အဲဒါေတြက ျပင္ကိုျပင္ရမွာေပါ့။ အမ်ားနဲ႔ public ကို ထည့္ၿပီးေတာ့ စဥ္းစားၿပီး ေတာ့ promote လုပ္သြားရမွာေပါ့။ အဲဒါကလည္း ဥပေဒအရ တခ်ဳိ႕တဝက္ေလး ျပင္ရမယ့္ သေဘာ ေလးေတြ ရွိပါတယ္။ ဥပမာ စပါးဆုိရင္ ဒီႏွစ္စပါး။

ဥပမာ လယ္သမားစိုက္လုိ႔ သံုးသိန္းေလာက္ကုန္တယ္ဆိုရင္ သံုးသိန္းေအာက္ ျဖစ္သြားတာနဲ႔ ဥပေဒ အရ က်ေနာ္တုိ႔လယ္သမားကို ကာကြယ္ေပးရမယ့္ အေနအထားမ်ဳိးရွိတယ္။ ေနာက္မို႔ဆို လယ္သမား က ေနာက္ႏွစ္ဆုိ ျပန္မစိုက္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ သေဘာက အမ်ဳိးမ်ဳိး က်ေနာ္တို႔က လုပ္ေပးလို႔ရတဲ့ ဥပေဒ ေတြ ျပန္ထုတ္ေပးဖို႔ လိုတာေပါ့။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ စပါးဆုိလို႔ အခုေလာေလာဆယ္မွာ လယ္သမားေတြဆီက စပါးကို အမွန္တကယ္ ေပါက္ေစ်းထက္ ႏိွမ္ၿပီးေတာ့ အာဏာရွိတဲ့လူေတြနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ကုမၸဏီတခ်ဳိ႕က အတင္းလိုက္ ဝယ္ဖို႔ ၾကားေနရပါတယ္။ အဲဒါမ်ဳိးေတြကို ဥပေဒအရ မတားႏိုင္ဘူးလား။

ဦးခင္ေရႊ ။ ။ အဲဒီလို လုပ္လို႔မရေအာင္ ဥပေဒအရ က်ေနာ္တို႔က ကာကြယ္ရမွာေပါ့။ အဓိကအားျဖင့္ လယ္သမားေတြအတြက္ကို သူတုိ႔ရဲ႕ living standard အတြက္ေတြ၊ spending power ေတြကအစ တတ္လာေအာင္ က်ေနာ္တုိ႔ ဥပေဒအရ ကာကြယ္တာတုိ႔၊ ဥပေဒအရ သူတို႔လုပ္ႏိုင္ေအာင္လို႔ လုပ္ေပး တာတို႔ အဲဒါမ်ဳိးေတြနဲ႔ အေသးစိတ္စဥ္းစားၿပီးလုပ္သြားမယ္ အေနအထားမ်ဳိးရွိပါတယ္။ တုိင္းျပည္ ခ်မ္းသာတယ္ဆုိတာ တဦးတေယာက္တည္း ခ်မ္းသာလို႔၊ အစိုးရခ်မ္းသာလို႔ ခ်မ္းသာတာ မဟုတ္ဘူးေလ။ လူေနမႈအဆင့္အတန္း ျမင့္တာမွ ခ်မ္းသာတာ။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဦးခင္ေရႊက ႀကံ့ခိုင္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးကိုယ္စားလွယ္အေနနဲ႔ ပါသလား။ သို႔တည္းမဟုတ္ တသီး ပုဂၢလိကအေနနဲ႔ ပါသလား။

ဦးခင္ေရႊ ။ ။ ႀကံ့ခိုင္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးက တာဝန္ေပးတယ္။ အဲဒီေတာ့ ႀကံ့ခိုင္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးကမွတပါး ဘယ္ပါတီမွ ပါလို႔ မရ ပါဘူး။ တဘက္က ေက်းဇူးျပန္ဆပ္သလိုပါပဲ။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဦးခင္ေရႊအေနနဲ႔က အခုလိုဆိုေတာ့ ေက်းဇူးခံ ေက်းဇူးစားေတာ့ ဆန္ေနတာေပါ့။

ဦးခင္ေရႊ ။ ။ ဆန္ကိုဆန္ရမယ္။ မဆန္လို႔လည္း မရဘူးဆုိတာ တံခါးဖြင့္တယ္ဗ်ာ။ က်ေနာ့္သမိုင္းကို ျပန္ ၾကည့္ပါ။ ဒီေန႔အထိ က်ေနာ္ ကားတစီးမွ မသြင္းဖူးဘူး။ ေနာက္တခါ ခင္ဗ်ားတို႔ ေျပာေနတဲ့ ဥပမာ တဦးခ်င္း ဘာညာအခြင့္အေရးယူတယ္ - က်ေနာ္ အျပင္ကေန ေျမတကြက္မွ မယူဘူး။ ကုိယ့္ရဲ႕ principle ရွိတယ္။ က်ေနာ္ ေဆာက္လုပ္ေရးနဲ႔ လာခဲ့တယ္။ ဟုိ မ.ဆ.လ လက္ထက္ကတည္းက ေဆာက္လုပ္ေရးကို အဓိက လုပ္ေတာ့ ဒီေန႔အထိ ေဆာက္လုပ္ေရးကလြဲလို႔ ဘာမွမလုပ္ဘူး။ စားအုန္းဆီ တပိႆာ မသြင္းဘူး။ အဲဒီလိုမ်ဳိး က်ေနာ္ကုမၼဏီအေနနဲ႔ ကားတစီးေတာင္ မသြင္းဘူး။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္ေမးခ်င္တာက ဦးခင္ေ႐ႊက တိုင္းျပည္မွာ အမ်ား ဆင္းရဲသားေတြ ပါ ဖြံ႔ၿဖိဳးလာေအာင္၊ လူေနမႈအဆင့္အတန္း ျမင့္မားလာေအာင္ လူတုိင္းစီးပြားေရး လုပ္လာႏိုင္ေအာင္ လုပ္ေပး ခ်င္တဲ့ ဥပေဒေတြ အဆုိျပဳခ်င္တယ္။ ဆိုေတာ့ ဦးခင္ေ႐ႊတုိ႔ ပါတီက ဒါကိုလုပ္ခြင့္ေပးမလား။ ႀက့ံခိုင္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ပါတီရဲ႕ ေဘာင္ကိုေက်ာ္ၿပီး ဦးခင္ေ႐ႊကေက်ာ္ၿပီး လုပ္ႏိုင္မလား။ သူတုိ႔ေကာ ဒီလုိဆႏၵ ရွိပါ သလား။

ဦးခင္ေ႐ႊ ။ ။ လူႀကီးေတြအေနနဲ႔လည္း အဲဒီဆႏၵအမ်ားႀကီးရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုနလို ဘယ္လိုလုပ္ရ မယ္ဆိုတဲ့ အေသးစိတ္ေလးေတြကေတာ့ ေအာက္ကတင္ျပတဲ့ေပၚမွာ မူတည္ၿပီး အားလံုးက ကိုယ့္ သမိုင္း ကိုယ္ေရး ၾကတာ။ ကိုယ္လက္ထဲမွာ အေကာင္းဆံုးေရးၾကတာပဲ။ မသိလုိ႔ မေရးမိတာေလး တခုပဲ ရွိတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ အဲဒါေတြကို လက္ခံမယ္လို႔ ဦးခင္ေ႐ႊအေနနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္တယ္ေပါ့။

ဦးခင္ေ႐ႊ ။ ။ ေသခ်ာေပါက္ လက္ခံမွာ။ အမ်ားအတြက္၊ အဓိကအားျဖင့္ grass root level ေတြ အတြက္ စားဝတ္ေနေရးေျပလည္ေအာင္ နည္းေပါင္းစံုနဲ႔ ႏိုင္ငံေတာ္က လုပ္ေနတယ္။ ဒါေပမဲ့ တခ်ဳိ႕ေတြ လြတ္သြား တာလည္း ရွိေကာင္းရွိမွာေပါ့။ တင္ျပတဲ့ေပၚမွာ မူတည္ၿပီး အဲဒါကို က်ေနာ္တို႔က အနီး ကပ္ျဖစ္သြားလို႔ တင္ျပခြင့္ရရင္ေတာ့ ဒါေတြဘယ္လို ေျဖရွင္းမလဲဆိုတာကို လူႀကီးေတြ စဥ္းစားပါလိမ့္ မယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ေနာက္တခုက ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔လည္း နည္းနည္းေမးခ်င္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရး အားျဖင့္လည္း တခ်ဳိ႕က ထိန္းသိမ္းခံ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနတယ္။ အဲဒီ ပုဂၢိဳလ္ ေတြကို လြတ္ေပးသင့္တယ္။ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ ဘာညာ။ အဲဒီလို ဥပေဒမ်ဳိးကို ဦးခင္ေ႐ႊတို႔က ေထာက္ခံဖို႔ အစီအစဥ္ရွိပါသလား။

ဦးခင္ေရႊ ။ ။ အဲဒါေတြကေတာ့ ေတာ္ေတာ္က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ စဥ္းစားရလိမ့္မယ္။ တဦးခ်င္းေပၚ မူတည္ ၿပီးေတာ့။ ေကာင္းတာဆိုးတာ၊ ေကာင္းတာေတြ ရွိသလို ဆုိးတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ လူႀကီးေတြ စဥ္းစား ပါလိမ့္မယ္။ သူ႔က႑အလိုက္ေပါ့။

လံုၿခံဳေရးက႑ လံုၿခံဳေရး စဥ္းစားမွာေပါ့။ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ စီးပြားေရးက႑ဆိုေတာ့ စီးပြားေရးကို ဘယ္လို ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္မယ္။ grass root level နဲ႔ ဘယ္လိုဆက္ဆံရမယ္။ အားလံုးစားဝတ္ေနေရး ဘယ္လိုတက္မယ္၊ living standard ဘယ္လိုတက္ေအာင္ လုပ္မယ္။ ဒါပဲ က်ေနာ္တို႔က စဥ္းစားႏိုင္ ပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဦးခင္ေ႐ႊ ကို သူတုိ႔က စီးပြားေရး၊ ႏိုင္ငံေရး တာဝန္ေပးမယ္လို႔ ထင္ပါသလား။

ဦးခင္ေရႊ ။ ။ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ကေတာ့ က်ေနာ္အၿမဲတမ္းေျပာတယ္။ က်ေနာ္ ႏိုင္ငံေရးကို စိတ္မဝင္စား ဘူး။ စီးပြားေရးပဲ စိတ္ဝင္စားတယ္။ အဓိက စီးပြားေရးနဲ႔ပဲ သြားပါမယ္။ တကယ္လို႔ စီးပြားေရး အဖြဲ႔အစည္း တခုခုမွာ က်ေနာ္ကို တာဝန္ေပးရင္ေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္အတြက္ လုပ္ေပးရမယ့္ တာဝန္ဝတၱရားနဲ႔ စိတ္ ရွိပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ တခ်ဳိ႕ႏိုင္ငံေတြမွာ ဒီမုိကေရစီလုပ္လာၿပီဆိုရင္ အဲဒီလို တာဝန္ယူတဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ ပါလီမန္မွာ တာဝန္ထမ္းေဆာင္တဲ့အမတ္ေတြဟာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းလည္း တဖတ္က လုပ္ေနတယ္ ဆိုရင္ သူတုိ႔ ဘယ္ေလာက္ခ်မ္းသာႂကြယ္ဝမႈကို စာရင္းႀကိဳတင္ေကာက္ပါတယ္။ တာဝန္မယူခင္၊ အာဏာရွိတဲ့ လုပ္ငန္းကို စမလုပ္ခင္ အဲဒီလိုမ်ဳိး လုပ္လာမယ့္ အစီအစဥ္ ရွိပါသလား။ လုပ္မယ္ဆိုရင္ ဦးခင္ေ႐ႊ ဘယ္လို သေဘာရပါ သလဲ။

ဦးခင္ေရႊ ။ ။ အဲဒီလုိ လုပ္သင့္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္ကိုယ္ႏႈိက္ လယ္သမားသားသမီးက ထြက္လာ တာ။ Zero ကေနစၿပီး ေဖာက္ၿပီး ဒီအေပၚေရာက္လာတယ္။ ေရာက္လာၿပီး ဒီအေျခအေန ေရာက္ၿပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ဘဝကို ေက်နပ္ေနလို႔ရတယ္။ ပိုက္ဆံေတြယူၿပီး ကိုယ့္သမုိင္းမွာ အမဲစက္ျဖစ္ေအာင္လို႔ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ လုပ္ၾကမွာမဟုတ္ဘူး။ လူႀကီးေတြလည္း ကိုယ့္သမိုင္းကိုယ္နဲ႔ ျဖစ္ေအာင္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနၾကတဲ့သေဘာမ်ဳိး ရွိပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဦးခင္ေ႐ႊ က လယ္သမားသားသမီးက တက္လာရတဲ့လူဆိုေတာ့ လယ္သမား လူတန္းစား ေတြ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေခတ္အဆက္ဆက္ တခါမွခ်မ္းသာၿပီး ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနရတယ္၊ ဖူဖူလံုလံု လူတန္းေစ့ေနရတယ္ဆိုတာ မရွိခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီလိုျဖစ္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္သင့္တယ္ ဆိုတာ ေလး အႀကံရွိရင္ နည္းနည္းေျပာေပးပါ။

ဦးခင္ေရႊ ။ ။ က်ေနာ္ seriously ေျပာတာရွိတယ္။ လယ္သမားေတြရဲ ႔ working hour တႏွစ္ကို ဘယ္ ေလာက္လုပ္ၾကသလဲ။ လယ္ထြန္းတယ္၊ မနက္ပိုင္းထြန္တယ္၊ ေန႔လည္ပိုင္းအိပ္တယ္။ ညဘက္ တခ်က္ေလး ထြန္တယ္။ ၿပီးေတာ့မွ တခ်ဳိ႕က စပါးစိုက္တယ္၊ တခ်ဳိ႕က က်ဲတယ္။ ၿပီးေတာ့ အိပ္တယ္။ ႏွစ္လေလာက္ အိပ္ၿပီးမွ စပါးရိတ္တယ္။ ရိတ္ၿပီးတာနဲ႔ ေနာက္ထပ္ ရွစ္လ၊ ကိုးလေလာက္ကို ေစာင့္ၿပီး ဒီပိုက္ဆံနဲ႔ စားတယ္။ အဲဒီေတာ့ working hour သိပ္နည္းေနတယ္။ တသီးစား။ အဲဒီေတာ့ တသီးက ေန ႏွစ္သီးျဖစ္သြားရင္ working hour နည္းနည္းေလးတိုးလာၿပီးေတာ့ စားဝတ္ေနေရး ေျပလည္လာ မယ္။ သံုးသီးစားရင္ေတာ့ ေျပာမေနနဲ႔ သူတို႔အတြက္က စားဝတ္ေနေရးကအစ လူေနမႈအဆင့္အတန္း ျမႇင့္လာမယ္။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ဘာလုပ္ေပးရမလဲ။ အခုန တသီးကေန ႏွစ္သီး။ ႏွစ္သီးကေန သံုးသီး။ ဗီယက္နမ္မွာဆုိရင္ မိသားစုတစုက ဥပမာ ဆယ္ဧကရွိရင္ ႏွစ္ဧကခြဲ ႏွစ္ဧက ေလးဆခြဲၿပီး ေတာ့ တခ်ိန္လံုး အလုပ္ရေအာင္ ဖန္တီးလာတယ္။ ဒီေနရာ စိုက္တယ္၊ ဒီေနရာ ပ်ဳိးတယ္၊ ဒီေနရာ ရိတ္တယ္။ အဲဒါနဲ႔ တႏွစ္ပတ္လံုး လုပ္ေတာ့ working hour က မ်ားလာတာနဲ႔အမွ် သူတို႔ေျမယာ က်ေနာ္တုိ႔ တဝက္ပဲရွိတယ္။ လူဦးေရက ႏွစ္ဆမ်ားတယ္။

သူတို႔က ရွစ္သန္းေလာက္ပို႔ရင္ က်ေနာ္တုိ႔က ငါးသိန္းေတာင္ မပို႔ႏိုင္ဘူးဆုိကတည္းက က်ေနာ္တို႔ လယ္သမားေတြ working hour တက္လာတာနဲ႔အမွ် သူတို႔ရဲ ႔ စားဝတ္ေနေရးနဲ႔ living standard သူတုိ႔ အေနအထားေတြ အကုန္ျမင့္တက္လာမယ္။ အဲဒီအတြက္ကို က်ေနာ္တို႔က သူတို႔လုပ္ႏိုင္ေအာင္ လုပ္ေပးဖို႔ပဲ လိုတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ လုပ္ႏိုင္ေအာင္ ဘာေတြမ်ား လုပ္ေပးမလဲ။ လယ္သမားေတြ အဲဒီလုိလုပ္ႏိုင္ေအာင္။

ဦးခင္ေရႊ ။ ။ လုပ္ေပးရမယ္ဆုိရင္ က်ေနာ္စဥ္းစားထားတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ႏို္င္ငံေတာ္က တူးထားတဲ့ ေျမာင္းေတြ ရွိတယ္။ အဲဒါကို transport အတြက္ သံုးေနၾကတယ္။ သံုးေနသမွ် ကာလပတ္လံုး အဲဒီ လယ္ေတြကို က်ေနာ္တို႔ ျမႇင့္တင္ေပးလို႔ မရဘူး။ မရတဲ့အတြက္ ေႏြစပါး မစိုက္ဘူး။ သူတို႔ဘာသာ ေရစုပ္စက္နဲ႔ ေရတင္ၿပီး စိုက္မယ္ဆိုရင္ ဘယ္သူမွ မစိုက္ၾကဘူး။

အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔က အဲဒီ level ျမင့္တက္ေအာင္ ေလွသြားေနတဲ့လမ္းကို ရပ္ၿပီးေတာ့ ရြာဆက္ လမ္းေတြ လုပ္ေပးဖို႔လုိတယ္။ လိုၿပီးေတာ့ အဲဒီရွိတဲ့ ေရေျမာင္းရဲ႕ေရ level ကို လယ္ကြင္းေလာက္ နီးနီး တင္ေပးဖို႔ လိုတယ္။ အဲဒါဆုိရင္ သူတုိ႔ ေရကို ေပါက္တူးေပါက္႐ံုနဲ႔ သူ႔လယ္ကြင္းေရာက္မယ္ဆုိရင္ သူစိုက္မယ္။

အခုက စိုက္ခုိင္းရင္ေတာင္ ေရစုပ္စက္နဲ႔ စုပ္ၿပီးေတာ့ ေျမာင္းေဘးက တဧက၊ ႏွစ္ဧက ပိုၿပီး မစိုက္ႏိုင္ ၾကဘူး။ အဲဒါကို က်ေနာ္တို႔က အားထုတ္ၿပီး အဲဒါေလး plan ေလး သူတို႔ရဲ ႔ ဦးတည္ခ်က္ေလး ေျပာင္း ေပးလိုက္တာနဲ႔ သူတို႔ ေႏြစပါး၊ မုိးစပါးေတြ စိုက္ၾကလိမ့္မယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ လယ္သမားေတြရဲ ႔ ၿငီးတြားသံေတြက သူတို႔ဓါတ္ေျမၾသဇာ အလံုအေလာက္မရဘူး။ အဲဒီမွာလည္း သူတုိ႔ ေခါင္းပံုျဖတ္ခံရတယ္။ တခါ လယ္ယာသံုးစက္ပစၥည္းေတြလည္း အလံုအေလာက္ မရတာ တုိ႔။ စိုက္ပ်ဳိးစရိတ္ေခ်းတဲ့ ေနရာမွာလည္း သူတို႔ မွန္မွန္ကန္ကန္ မရတာတုိ႔။ အရင္းအႏီွးပိုင္း လည္း သူတို႔ ၿငီးတြားၾကပါတယ္။ အဲဒီကိစၥေတြေကာ။

ဦးခင္ေရႊ ။ ။ အဲဒါေတြကေတာ့ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ေပါ့။ သူတို႔က working hour နည္းတယ္။ ဝင္ေငြနည္း တယ္။ နည္းတဲ့အခ်ိန္မွာ ေျမၾသဇာလည္း ေကာင္းေကာင္းမေကၽြးဘူး။ မေကၽြးေတာ့ စပါးအထြက္က နည္းတယ္။ နည္းတဲ့အခါက်ေတာ့ ဒီအတိုင္းပဲ ဖုတ္လိႈက္ဖုတ္လိႈက္နဲ႔ ဒီအတုိင္း သြားေနၾကတယ္။ အခုန က်ေနာ္ေျပာတဲ့ အေျခအေနက သူတုိ႔စိုက္လာတာနဲ႔အမွ် ပိုက္ဆံပိုလာတာနဲ႔အမွ် အခုနေျပာတဲ့ အေသးစိတ္ေလးေတြ အကုန္ ေပ်ာက္ကုန္မယ္။ အေရးႀကီးတာက သူတို႔ထဲကို ပို္က္ဆံထည့္ေပးႏိုင္တဲ့ စီမံခ်က္ေတြ လုပ္ဖို႔ပဲ အေရးႀကီး ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္မွာ ေအးခ်မ္းမႈမရွိရင္ ဘာမွလုပ္လို႔မရဘူး။ အခု ေအးခ်မ္းမႈရွိၿပီ။ က်ေနာ္တုိ႔ သူတို႔ စားဝတ္ေနေရးအတြက္ ဆက္သြားဖို႔ပဲ အေရးႀကီးေတာ့တယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ေအးခ်မ္းမႈဆုိလို႔ နယ္စပ္ေဒသေတြမွာေတာ့ မရွိဘူးထင္ပါတယ္။ တိုင္းရင္းသား ေတြကို သူတုိ႔အတင္း လက္နက္စြန္႔ခိုင္းတာ။ တခ်ဳိ႕က ႏိုင္ငံေရးအရ ေဆြးေႏြးမႈမရွိလို႔ မစြန္႔ႏိုင္ဘူး ေျပာၿပီးေတာ့ ပဋိပကၡေတြ ရွိေနပါတယ္။

ဦးခင္ေရႊ ။ ။ အရင္ထက္ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ 88 မတိုင္ခင္ထက္ အမ်ားႀကီး ေအးခ်မ္းသြားၿပီ။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဒါေပမဲ့ အခုေလာေလာဆယ္ ဆက္ရွိေနမယ့္ သေဘာေတာ့ ျဖစ္ေနတာေပါ့။ သူတို႔နဲ႔ ႏိုင္ငံေရး ေျပလည္မႈရေအာင္ ရွာရင္ ပိုမလြယ္ဘူးလား။

ဦးခင္ေရႊ ။ ။ ရွာတယ္။ အားလံုးက လူက အတၱပဲ။ ဒီဘက္ကလည္း အတၱ၊ ဟုိဘက္ကလည္းအတၱနဲ႔ ႏွစ္ခု ဒီလုိၫႇိေနရင္ေတာ့ အတၱေတြ ေရွ႕တန္းတင္ၿပီးေတာ့ ၫႇိေနရင္ေတာ့ မၿပီးႏိုင္ဘူးေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ပူးေပါင္း ၿပီးေတာ့ ဘယ္လို စီးပြားေရးလုပ္ၾကမယ္။ ဘယ္လို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ ဘဝကို တည္ေဆာက္မယ္။ အဲဒီအေပၚမွာ မူတည္ၿပီးေတာ့ ၫႇိလို႔ရပါတယ္။

XS
SM
MD
LG