သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

logo-print
ေနာက္ဆုံးရသတင္း

ေမာင္ေမတၱာရဲ႕ အေမရိကန္အလွဴခံ ခရီး


ႏိုင္ငံေက်ာ္ လူရႊင္ေတာ္ ေမာင္ေမတၱာ (ျမန္မာ့လူမႈဘဝ တိုးတက္ျမင့္မားေရးအသင္း)
ေမာင္ေမတၱာရဲ႕ အေမရိကန္အလွဴခံ ခရီး
please wait

No media source currently available

0:00 0:12:21 0:00
တိုက္႐ိုက္ လင့္ခ္

ႏိုင္ငံရပ္ျခားေရာက္ ျမန္မာေတြ ႏိုင္ငံခ်စ္တဲ့စိတ္နဲ႔ လွဴဒါန္းၾကတာေတြကို အက်ဳိးရွိရွိအသံုးျပဳႏိုင္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနပါတယ္လို႔ ပရဟိတလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံေက်ာ္လူရႊင္ေတာ္ ေမာင္ေမတၱာက ေျပာပါတယ္။ ျမန္မာ့လူမႈဘဝ တိုးတက္ျမင့္မားေရးအသင္း အလွဴခံအဖဲြ႔နဲ႔အတူ အေမရိကန္ႏုိင္ငံကို ေရာက္ရိွေနတဲ့ ေမာင္ေမတၱာကုိ ကုိေဇာ္ဝင္းလႈိင္ ေတြ႔ဆုံေမးျမန္းထားပါတယ္။

ကိုေဇာ္ဝင္းလိႈင္ ။ ။ ျမန္မာ့လူမႈဘဝ တိုးတက္ျမင့္မားေးရးအဖြဲ႔အေနနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လုပ္ေနတဲ့ လုပ္ငန္းေးတြရိွသလို ဒီဘက္မွာ အေမရိကကို ခရီးစဥ္ထြက္လာတယ္။ ဆိုေတာ့ ဒီဘက္မွာရိွတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသားအသင္းနဲ႔ ေပါင္းၿပီးေတာ့ လုပ္ၾကကိုင္ၾကမယ့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ေလး ရိွတယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ၾကားပါတယ္။ ကိုေမတၱာတိုိ႔ဘက္က ထြက္လာတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္က ဘာမ်ားပါလဲ က်ေနာ္တို႔ကို ေျပာျပေပးပါ။

ေမာင္ေမတၱာ ။ ။ ျမန္မာ့လူမႈဘဝ တိုးတက္ျမင့္မာေရးအသင္း ေခါင္းစဥ္နဲ႔လိုက္ေအာင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာရိွေသာ ကခ်င္၊ ကယား၊ ကရင္၊ ခ်င္း၊ ျမန္မာ၊ မြန္၊ ရခိုင္၊ ရွမ္း အရပ္ေဒသအသီးသီးမွာ ပညာေရးဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတးက္ဖို႔အတြက္ ေက်ာင္းေတြ ေဆာက္ေပးတယ္။ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး - သိပ္တန္းဖိုးမမ်ားေသာ၊ သိပ္တန္းဖိုးမႀကီးေသာ၊ မနည္းေသာ လူကူးတံတားေတြကို က်ေနာ္တုိ႔ ေဆာက္ေပးပါတယ္။ အဲဒါမ်ဳိးေတြမွာ ကူညီေဆာင္ရြက္တယ္။ အဲဒီလို ေဆာင္ရြက္ေနရကာေန က်ေနာ္တုိ႔ရဲ ႔အသင္း နာယကကေတာ့ ေရႊညဝါဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးနဲ႔ ပဲခူးတုိင္းက ပန္းပ်ဳိးလက္ ဆရာေတာ္ဘုရာႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔အသင္းကို က်ေနာ္တုိ႔ နာမည္ေပးထားတာ ျမန္မာ့လူမႈဘဝ တိုးတက္ျမင့္မာေရးအသင္းလို႔ နာမည္ေပးထားပါတယ္။ သို႔ေသာ္ က်ေနာ္တုိ႔တုိင္းျပည္မွာ ျမန္မာ့လူမႈဘဝ တုိးတက္ျမင့္မာေရးအသင္းဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔လိုက္ေအာင္ ကူညီဖုိ႔အတြက္ သိပ္ၿပီးေတာ့ မျပည့္စံုပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက ႏုိင္ငံတကာလိုက္ေတာင္း - မင္းတုိ႔က သူေတာင္းစားအဖြဲ႔တဲ့။ အဲဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔က လာေတာင္းတာပါ။

ကိုေဇာ္ဝင္းလိႈင္ ။ ။ ကိုေမတၱာက ဒုတိယဥကၠ႒ တာဝန္ယူထားတယ္ထင္တယ္။ ဆိုေတာ့ ဒီအသင္းအေနနဲ႔ အေမရိက ေရာက္လာၿပီး ျပည္နယ္တခ်ဳိ ႔ကိုလည္း သြားၿပီးသြားၿပီ။ ျမန္မာမိသားစုေတြနဲ႔ ေတြ႔ၾကဆံုၾက စကားေတြ ေျပာၾကတယ္ဆိုေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ထားတာနဲ႔ ေရာက္လာတဲ့ အေျခအေန၊ ေတြ႔ရတဲ့ အေနအထားက ဘယ္ေလာက္ရိွပါလဲ။

ေမာင္ေမတၱာ ။ ။ က်ေနာ္တုိ႔ ဒီအသင္းကို ကူညီပံ့ပိုးေပးတာ စကၤာပူ၊ မေလးရွား၊ ဂ်ပန္၊ အေမရိကတို႔ စသျဖင့္ ႏုိင္ငံအသီးသီးက ျမန္မာတိုင္းရင္းသားေတြ ကခ်င္၊ ကယား၊ ကရင္၊ ခ်င္း၊ မြန္၊ ျမန္မာေတြပါ။ သူတို႔ လွဴဒါန္းတာေတြကို က်ေနာ္တို႔က ထိထိေရာက္ေရာက္ က်ေနာ္တုိ႔သြားေရာက္ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ဘာေတြလုပ္ေပးခဲ့သလဲဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔ကိုယ္တုိင္ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးခက္တဲ့ ရခိုင္၊ ဗန္းဝ စာသင္ေက်ာင္းေလး သြားေဆာက္ေပးတယ္။ ကိုယ္တိုင္သြားတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းေဆာက္ေပးဖို႔အတြက္ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရးက ေတာ္ေတာ္ခက္ပါတယ္။ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး ခက္တယ္ဆိုေတာ့ ေက်ာင္းေဆာက္တာ လြယ္သလားဆိုေတာ့ ေရမရိွဘူး။ ေရမရိွေတာ့ က်ေနာ့္မိတ္ေဆြေတြကို လွမ္းအကူအညီေတာင္းတယ္။ “ကိုေမတၱာေရ .. ေရရႏုိင္တဲ့နည္းေတာ့ရိွတယ္။ မီးသတ္ကား ငွားရမယ္။ မီးသတ္ကားကို ပိုက္ဆံေပးရမယ္။ ေရထည့္ဖို႔အတြက္။ ၿပီးရင္ ဟိုမွာသြားေလာင္းေပးမယ္။” အဲဒါနဲ႔ ပလက္စတစ္နဲ႔ ကန္ေတြလုပ္ၿပီး ေရသြားထည့္ၾကရတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ရန္ကုန္ကေန က်ေနာ္က ကူညီသလုိ၊ ေနမ်ဳိးဇင္က ဟိုမွာ ေရရရိွေရးအတြက္ ညႊန္ၾကား၊ က်ေနာ္ေျပာဆိုတဲ့လူေတြဆီက မီးသတ္ကားေတြနဲ႔ ေရေတြဘာေတြရယူၾကတယ္။ အဲဒီလို အခက္အခဲေတြရိွတယ္။

ထိုနည္းတူစြာ က်ေနာ္တို႔ ခ်င္းျပည္နယ္သြားတယ္။ ကိုေဗလုဝ ပါတယ္။ က်ေနာ္နဲ႔ ကိုေနမ်ဳိးဇင္တုိ႔ ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ႀကီးလည္းပါတယ္။ ေက်ာင္းသြားေဆာက္ေပးတာ။ အဲဒီကလူေတြၾကေတာ့ စာဖတ္ရတာကို ေပ်ာ္ေနၿပီ။ က်ေနာ္တို႔က ေနည စာဖတ္လို႔ရေအာင္ ဆိုလာျပားေတြနဲ႔ ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ေတာ့ သူတုိ႔ အထူးေပ်ာ္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔က ေက်ာင္းေဆာက္ေပးတဲ့ ေနရာတုိင္းကို က်ေနာ္တုိ႔က အဂၤလိပ္လိုေျပာရင္ေတာ့ Request ေတာင္းပန္ခဲ့တာက ဒီေက်ာင္းကို က်ေနာ္တုိ႔ ေဆာက္ေပးခဲ့ၿပီ၊ စေန၊ တနဂၤေႏြ ရက္မ်ဳိးေတြမွာ အခုလို ႏုိင္ငံျခားကေန ပညာရွင္ေတြလာတဲ့အခါ အရပ္ေဒသ ဖြံ႔ၿဖိဳးဖို႔အတြက္ သင္တန္းေတြကို စေန၊ တနဂၤေႏြ လာေပးမယ္။ အဲဒီလို အခ်ိန္မ်ဳိးၾကရင္ က်ေနာ္တုိ႔ ဒီေက်ာင္းကို စေန၊ တနဂၤေႏြ ပိတ္ထားတဲ့အတြက္ ေဒသဖြံ႔ၿဖိဳးဖို႔အတြက္ အသံုးျပဳခြင့္ေပးပါဆိုတာကို က်ေနာ္တုိ႔ ေျပာခဲ့တယ္။

ကိုေဇာ္ဝင္းလိႈင္ ။ ။ ဒီမွာ ေရာက္လာေတာ့ေကာ ျမန္မာျပည္က ဒီကို ေရာက္မလာခင္ ေမွ်ာ္လင့္ထားတာနဲ႔ ဒီမွာ တကယ့္တကယ္ လက္ေတြ႔ေရာက္လာေတာ့ ..

ေမာင္ေမတၱာ ။ ။ ခ်စ္စရာ သိပ္ေကာင္းတယ္။ ကခ်င္၊ ကယား၊ ရခိုင္၊ မြန္၊ ျမန္မာ၊ ရွမ္း တုိင္းရင္းသားအားလံုး ဒီမွာေတြ႔တယ္။ ေတြ႔တဲ့အခါၾကေတာ့ Pledge to Myanmar မွာ က်ေနာ္တုိ႔ကို ပထမဦးစြာ ေမာ္ေတာ္ကားလွဴတဲ့ အလွဴရွင္ ကိုဂ်ိမ္းစ္၊ မသင္းသင္းတို႔။ က်ေနာ္တုိ႔က နာမည္ပဲေပးတယ္။ ေနာက္ ကားလွဴၿပီးတဲ့အခါ ေရာက္လာေတာ့ သိတယ္။ အဲဒီကားနဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔က ဆရာ၊ ဆရာမေတြကို ေက်ာင္းကို ပို႔ေပးတဲ့အခ်ိန္မွာ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ ေရာက္လာတယ္။ ဆရာ၊ ဆရာမေတြ စီးတာေတြ႔ေတာ့ ပီတိျဖစ္ၾကတယ္။ ဆရာ၊ ဆရာမေတြကို ဗမာေငြ ႏွစ္ေသာင္းဆီ ခ်ီးျမွင့္တယ္။ ဆရာ၊ ဆရာမေတြကလည္း ေပ်ာ္လို႔။

ကိုေဇာ္ဝင္းလိႈင္ ။ ။ ကိုယ့္အလွဴက ခ်က္ခ်င္းအက်ဳိးရိွတယ္ဆိုတာကို ကိုယ္တိုင္ျမင္ေတြ႔ရတာေပါ့။

ေမာင္ေမတၱာ ။ ။ အဲဒီ ပီတိပဲ။ အလွဴရွင္ေတြကိုယ္တုိင္ စိတ္ခ်မ္းသာတယ္။ ေရႀကီးတဲ့ကိစၥ - ခဏေလး ႀကီးတာမဟုတ္ဘူး။ ဖားအံဆိုရင္ ႏွစ္ခါ၊ သံုးခါ ႀကီးတယ္။ တနသၤာရီသြားရတာ အခက္အခဲ ျဖစ္တယ္။ ကိုေဗလုဝနဲ႔ က်ေနာ္ဆို ေရမကူးတတ္ဘူး။ ဒီစာသင္ေက်ာင္းႀကီးက စာသင္ခံုေတြ ေရထဲေမ်ာေနတယ္။ အဲဒါေတြကို ႀကိဳးနဲ႔ခ်ည္းၿပီးေတာ့ သစ္ပင္ေတြနဲ႔ ခ်ည္းထားရတယ္။ အဲဒါမ်ဳိးေတြ ကေလးေတြဘဝ တိုးတက္ဖို႔အတြက္၊ က်ေနာ္တုိ႔က လူေတြကို တိုးတက္ေစခ်င္တယ္။ အသိဥာဏ္ေတြ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေစခ်င္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းေဆာင္ေပးတာ။

ကိုေဇာ္ဝင္းလိႈင္ ။ ။ က်ေနာ္လည္း ဒီမွာေနလာတာ ၾကာၿပီဆိုေတာ့ ဒီကလူေတြရဲ ႔ သေဘာသဘာဝကို က်ေနာ္လည္း အားလံုးကိုယ္စားမဟုတ္ေတာင္ အားလံုးနီးပါးကိုယ္စား ေျပာႏုိင္တာက ဗမာျပည္ကိုခ်စ္တယ္။ ဗမာျပည္ကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ ကူညီခ်င္ၾကတယ္။ တပိုင္းတႏုိင္ပဲျဖစ္ျဖစ္။ ျမန္မာျပည္ကို သံေယာဇဥ္ ရိွၾကတယ္။ ဒီမွာေနတယ္ - အေျခခ်ေနၾကတယ္။ မိသားစုေတြ ရိွေနတယ္ဆိုေပမယ့္လဲ ျမန္မာျပည္က ကုိယ့္ရဲ ႔ႏိုင္ငံလို႔ပဲ ရင္ထဲမွာ လူတုိင္းက ရိွေနၾကတုန္းပါ။ ကိုေမတၱာတို႔ ေရာက္လာတယ္ဆိုရင္လဲ အားလံုးက ဝိုင္းဝန္းကူညီ လုပ္ကိုင္ေနၾကတယ္ဆိုေတာ့ ဗမာျပည္မွာ ၾကားထားသိထားတာနဲ႔ ကိုယ္တုိင္လက္ေတြ႔ သိထားတာေတြ ကြာဟခ်က္ေတြ ေတြ႔ရသလား။ အေမရိကေရာက္ ျမန္မာမိသားစုေတြမွာ။

ေမာင္ေမတၱာ ။ ။ က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ မေကာင္းတာေလးတခုေတာ့ ရိွတယ္။ အဲဒါကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ေတြက ေျဖေဖ်ာ္ေရး မဟုတ္ဘူး။ သူေတာင္းစားအဖြဲ႔ လာၿပီးေတာ့ အလွဴခံတာ။ သို႔ေသာ္ လာလွဴေပးတဲ့လူေတြကို စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ဆုိၿပီး က်ေနာ္တို႔က ျပန္ၿပီးေတာ့ ဟာသေလးေတြ ေျပာျပတယ္။ အၿငိမ့္ေလးေတြ ကျပတယ္။ ေျဖေဖ်ာ္ပြဲ မဟုတ္ပါဘူး။ ရံုးဝင္ခယူၿပီးေတာ့ လွဴၾကတန္ၾကတာထက္ က်ေနာ္တို႔ကို လွဴၾကပါ။ အဲဒီလွဴတဲ့အေပၚ မူတည္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔က ေျဖေဖ်ာ္ၾကတယ္။ တခ်ဳိ ႔ေဒသေတြမွာ က်ေနာ္တို႔ မေျဖေဖ်ာ္ခဲ့ပါဘူး။ သူတုိ႔ေတာင္းဆိုတဲ့အခါမွာ ေရာက္တုန္းေရာက္ခိုက္ ရယ္စရာေလး လုပ္ေပးပါ ဘာညာဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔က ေျပာၾကဆိုၾကတာေပါ့။ အဲဒီလိုမ်ဳိးေလးေတြပါ။ အဲဒီေတာ့ ဒီမွာလွဴတဲ့ဒါန္းတဲ့ လူေတြကလဲ အရမ္းခ်မ္းသာလို႔ မဟုတ္ဘူး။ ျမန္မာျပည္ကိုခ်စ္လို႔ လွဴၾကတာကို ေတြ႔ရတယ္။ ဒီေဒသမွာရိွတဲ့ လူေတြကို က်ေနာ္ ေလ့လာၾကည့္တဲ့အခါ လူတေယာက္ဟာ အနည္းဆံုး ၁၅၀၀ ရမွ သူေနေရးစားေရး အဆင္ေျပမွာ။ အဲဒီလို ၁၅၀၀ ရေအာင္ *(တစ္လဝင္ေငြ) ႀကိဳးစားေနတဲ့ လူကိုယ္တိုင္ နည္းနည္းပိုပိုလွ်ံလွ်ံေလး ရတဲ့အခါမွာ ေဒၚလာ ၅၀-၁၀၀ သူတုိ႔ လွဴဒါန္းၾကတယ္။ အဲဒါ ျမန္မာျပည္ကို ခ်စ္လို႔ပါဆိုတာကို သက္ေသျပလို႔ရတယ္။

ကိုေဇာ္ဝင္းလိႈင္ ။ ။ ကိုေမတၱာတို႔ဆိုရင္ တခ်ိန္တုန္းကဆိုရင္ စစ္အစိုးရလက္ထက္မွာဆိုရင္ ကာလအၾကာႀကီး ပိတ္ပင္ခံခဲ့ရတယ္။ ဘာမွလုပ္ခြင့္ ဆိုခြင့္ အႏုပညာလုပ္ငန္းေတြမွာ လုပ္ခြင့္မရိွခဲ့ဘူး။ အဲဒီလို ေနခဲ့ရတဲ့ဘဝကို ဘယ္လိုျဖတ္သန္းခဲ့သလဲ။ လူတေယာက္က ေတာ္ေတာ္ေလး Depression ဝင္သြားႏုိင္တဲ့ အေနအထားရိွတယ္။ ဘဝရပ္တည္ေရးကအစ လံုးဝရိုက္ခ်ဳိးခံရသလို ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အခုလို ျပန္ၿပီးေထာင္ေထာင္ ျဖစ္လာေအာင္ ျဖတ္သန္းလာတဲ့ကာလဟာ …

ေမာင္ေမတၱာ ။ ။ စာဖတ္တယ္။ ဗဟုသုတရယ္။ သင္ဆရာျမင္ဆရာ ၾကားဆရာေတြရဲ ႔စကားကို နားေထာင္တယ္။ က်ေနာ္မွာ ယံုၾကည္ခ်က္တခု ရိွတယ္။ က်ေနာ္ ခံယူထားတာက “သူမ်ားလြယ္ရင္ ကိုယ္ခက္ပါ”တဲ့။ က်ေနာ့္ဆရာ က်ေနာ္ကို သင္ထားတယ္။ သူမ်ားလြယ္ရင္ ကိုယ္ခက္လိုက္ပါ။ သူမ်ားခက္ရင္ ကိုယ္လြယ္လိမ့္မယ္။ က်ေနာ့္ကို အဲဒီစကားေလး ေျပာတယ္။ ေနာက္တခါ ေလာကႀကီးမွာ ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ ကိုိယ္က်င့္တရား အေရးႀကီးဆံုးပါ။ ကိုယ္က်င့္တရား ေကာင္းပါ။ ေနာက္တခါ ကိုယ္ခ်င္းစာတရား ရိွပါ။ အဲဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္က ကိုယ္ခ်င္းစာတရားရယ္၊ ကိုယ္က်င့္တရားတို႔ကို ထိန္းတယ္။ ေနာက္ သူမ်ားခက္ရင္ က်ေနာ္လြယ္တယ္။ သူမ်ားလြယ္ရင္ က်ေနာ္ ခက္ေအာင္ေနတယ္။ က်ေနာ္ အပိတ္ခံရတဲ့အခ်ိန္မွာ စားေသာက္ဆိုင္သြားတယ္။ ေသာက္ၾကစားၾကတယ္။ သူမ်ားေကၽြးတာပဲ စားလိုက္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သီခ်င္းဆိုပါေျပာေတာ့ က်ေနာ္ မဆိုဘူး။ က်ေနာ္ကို သီခ်င္းမဆိုဖို႔ ပိတ္ထားတယ္။ က်ေနာ္တာဝန္ယူတယ္။ သူက ဘယ္က ဘယ္က … ေသခ်ာၿပီ၊ ခိုင္လံုတယ္။ အဲဒီအခါဆို က်ေနာ္ တက္ဆိုေပးလိုက္တယ္။ ဆိုေပးတဲ့အခါမွာ သူတုိ႔ေက်နပ္သြားၾကတယ္။ ေက်နပ္သြားတဲ့အခါ က်ေနာ္ကို ခ်ီးျမွင့္ရင္ က်ေနာ္ ယူလိုက္တယ္။ လုပ္လုိ႔ရသလားဆိုေတာ့ အၿမဲတမ္း လုပ္လို႔မရဘူး။ တခါတေလပဲ။ မြန္ျပည္နယ္မွာ က်ေနာ္ အပိတ္ခံရေတာ့ အဲဒါ က်ေနာ့္မိဘမ်ားဇာတိ။ သီခ်င္းဆိုတဲ့ပြဲေလးမွာ က်ေနာ္သြားေတာ့ ရဲေတြက ေသနတ္ေတြဘာေတြနဲ႔ ခ်ိန္ၾကတာ။ နည္းနည္းေသာက္ေသာက္စားစားေတြ - က်ည္ဆန္ထြက္သြားရင္ ေသသြားလိမ့္မယ္။ သီခ်င္းဆိုဖို႔လာတာ မဟုတ္ဘူး။ မိုက္စမ္းေပးတာ .. အဲဒီလိုေလးေတြ ရိွတယ္။

ကိုေဇာ္ဝင္းလိႈင္ ။ ။ အနိမ့္ဆံုးအခ်ိန္ကို ေရာက္ခဲ့သလား။ ဘယ္ေလာက္အထိ အနိမ့္ဆံုးကို ေရာက္သြားသလဲ။ အေမွာင္ေခတ္မွာ။

ေမာင္ေမတၱာ ။ ။ နစ္နာတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔က ကိုယ့္ကိုယ္ကို စိတ္မနိမ့္ေအာင္ေနတယ္။ လူနိမ့္ေပမယ့္ စိတ္မနိမ့္ဘူးဆိုတာကို က်ေနာ္ သက္ေသျပလို႔ရတယ္။ က်ေနာ့္ကိုယ္က်ေနာ္ လက္မေထာင္ေနလို႔ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လဲ လူ႔ဘဝမွာ အခ်ဳိ ႔စကားပံုရိွတယ္ .. လူသာေသတယ္၊ နာမည္မေသဘူး ဆိုတဲ့ စကားလံုးမ်ဳိးလို႔ေပါ့။ က်ေနာ္ ဘဝေသသြားတယ္။ ၁၉၉၈ က စၿပီးေတာ့ ၂၀၀၈ အထိ က်ေနာ္ ဘဝေသသြားတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပဲ - ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ။ က်ေနာ္ လုပ္ခဲ့တဲ့ အလုပ္ေတြကို ျပန္ၾကည့္တယ္။ က်ေနာ္ ေကာင္းတာလုပ္ခဲ့တယ္။ ဆုိၾကမယ္ ေပ်ာ္ၾကမယ္ အစီအစဥ္လုပ္တယ္။ က်ေနာ့္မိန္းမရဲ ႔ အမ ယူလာတယ္။ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးစနစ္ဆိုေတာ့ က်ေနာ္က အခ်ိန္ဝယ္တယ္။ မေရာင္းဘူး - ဒီအစီအစဥ္ေလးကို လုပ္ေပးပါလို႔ ေျပာတယ္။ သူတုိ႔က ဒီအစီအစဥ္ကို သေဘာက်ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္ လုပ္ေပးလိုက္တယ္။ ေတာက္ေလွ်ာက္လုပ္လာတယ္။ ၉၆ က လုပ္လာတယ္။ ၉၈ ေရာက္ေတာ့ ဒီစကားလံုးတစ္လံုးေၾကာင့္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ မီးေတြအကုန္လံုး ပ်က္ေနလို႔ မီးပ်က္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာလိုက္တယ္။ အဲဒီလို က်ေနာ္ကို ရမယ္ရွာတယ္။ အဲဒါကလဲ လူ႔ရဲ ႔ ကံနိမ့္လို႔ ယံုၾကည္တယ္။ ဗုဒၶဘာသာဆိုေတာ့ ကံနိမ့္လို႔ ျဖစ္တာလို႔ ယံုၾကည္ၿပီး၊ အခုထိ အားလံုးကို ခြင့္လႊတ္တယ္။ အဲဒီေမတၱာတရားက အခု ျပန္ရတယ္။

ကိုေဇာ္ဝင္းလိႈင္ ။ ။ ေနာက္ဆံုးတခုေလး ခပ္တိုတိုေလး ေျဖၾကားေစခ်င္တာက အခု ဒီမွာေရာက္ၿပီးေတာ့ အေမရိကမွာရိွတဲ့ ပရိသတ္ေတြနဲ႔ ျမန္မာျပည္က ပရိသတ္ေတြသိေအာင္ ကိုေမတၱာ ျမင္ရတဲ့ ပံုစံေလးကို ေျပာျပလို႔ရမလား - အေမရိကမွာ ဗမာေတြ ဘယ္လိုေနၾကတယ္။ ကိုယ့္ရဲ ႔ခံစားခ်က္ - ဗမာေတြရယ္ မဟုတ္ပါဘူး။ အေမရိကန္တႏုိင္ငံလံုးျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္သြားခဲ့တဲ့ ေနရာေဒသေတြ၊ ေဒသႏၱရ ဗဟုသုတအရ ဒီမွာရိွတဲ့လူေတြနဲ႔ ဟိုမွာရိွတဲ့လူေတြသိေအာင္ ေျပာခ်င္တဲ့စကားမ်ား ရိွပါလား။

ေမာင္ေမတၱာ ။ ။ အဓိကေတာ့ စည္းကမ္းပါ။ ဥပေဒပါပဲ။ ဥပေဒ လုိက္နာဖို႔လိုတယ္။ စည္းကမ္းလိုက္နာဖို႔လိုတယ္။ က်ေနာ္တို႔ တုိင္းျပည္မွာ ဥပေဒ လိုက္နာဖို႔လိုတယ္။ တိက်ေသာ ဥပေဒလည္းရိွဖို႔လိုတယ္။ တိက်ေသာ ဥပေဒ ရိွရမယ္။ တိက်ေသာ ဥပေဒ ရိွသလို၊ တိက်ေသာစည္းကမ္း ရိွရမယ္။ အဲဒီေတာ့ စည္းကမ္းသည္၊ ဥပေဒသည္ အျဖဴအမည္း မခြဲျခားဘဲ၊ ေက်ာသားရင္သား မခြဲျခားဘဲနဲ႔ တရားဥပေဒကို ခိုင္ခိုင္မာမာနဲ႔ တိတိက်က် ဆံုးျဖတ္ႏုိင္မယ္။ စည္းကမ္းကို တိတိက်က် ထားႏိုင္မယ္ဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ႔တုိင္းျပည္မွာ ျမန္မာျပည္က လူေတြလည္း စည္းကမ္းရိွၿပီး ဥပေဒလိုက္နာမယ္။ ဒီမွာရိွတဲ့လူေတြကလည္း ဒီမွာရိွတဲ့ စည္းကမ္းဥပေဒကို လိုက္နာေနရတယ္။ မလုိက္နာရင္ လာထားေလ။ အဲဒီေတာ့ တကယ္တမ္းၾကေတာ့ တုိင္းျပည္ကို ထူေထာင္တဲ့ေနရာမွာ တိက်ေသာဥပေဒ၊ တိက်ေသာစည္းကမ္း၊ တိက်ေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၱရားေတြနဲ႔ ေဆာင္ရြက္မယ္ဆုိရင္ ႏိုင္ငံတုိင္း၊ ႏုိင္ငံတုိင္းက တိုးတက္မယ္ဆိုတာကို က်ေနာ္ လက္ခံပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔တုိင္းျပည္ကလူေတြ စည္းကမ္းရိွေစခ်င္ပါတယ္။ တိက်ေသာဥပေဒလည္း ရိွေစခ်င္ပါတယ္။

ကိုေဇာ္ဝင္းလိႈင္ ။ ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

XS
SM
MD
LG