သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

logo-print
ေနာက္ဆုံးရသတင္း

ျမန္မာ့ေရႊတူးေဖာ္ေရး တေစ့တေစာင္း (အပိုင္း ၂)


Gold Mine
ျမန္မာ့ေရႊတူးေဖာ္ေရး တေစ့တေစာင္း (အပိုင္း ၂)
please wait

No media source currently available

0:00 0:11:26 0:00
တိုက္႐ိုက္ လင့္ခ္

ျမန္မာ့ေရးရာေဆြးေႏြးခန္းအစီအစဥ္မွာ အထူးအစီအစဥ္အျဖစ္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ေရႊတူးေဖာ္ေရး အေျခအေန၊ လုပ္ငန္းဆိုင္ရာ၊ ပတ္ဝန္းက်င္ထိခိုက္မႈ အေနအထားမ်ားကို သိရွိရေအာင္ သက္ဆိုင္သူမ်ားကို ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းထားပါတယ္။

ျမန္မာႏိုုင္ငံေျမာက္ပိုုင္း စစ္ကိုုင္းတိုုင္း ကသာခရိုုင္ထဲက ေကာလင္း- ဝန္းသိုုေဒသဟာ ေရႊအထြက္မ်ားတဲ့ ေဒသအျဖစ္ နံမယ္ႀကီးပါတယ္။ ဒီေဒသရဲ့ သတၱဳတူးေဖၚေရးမွာ ေခတ္အဆက္ဆက္ အစိုုးရနဲ႔ ပုုဂၢလိကကုုမၺဏီေတြ အျပင္ ေဒသခံေတြပါ ေရႊကိုု ဘယ္လိုုတူးေဖၚေနတယ္ ဆိုုတာနဲ႔ သဘာဝဝန္းက်င္ကိုု ဘယ္လိုုထိခိုုက္မႈေတြရွိတယ္ ဆိုုတာေတြကိုု တင္ျပေပးမွာပါ။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ တြင္းထြက္သယံဇာတ ေတြ႔ရွိမႈေပၚ မူတည္ၿပီး ဇုံေတြ ခြဲထားတဲ့အထဲက ေရႊသတၱဳဇုံဟာ ေတာင္ငူအေရွ ႔ဘက္၊ မိုးထိမိုးမိ ေရႊသတၱဳသိုက္ကေန ေကာလင္း၊ ဝန္းသိုေျမာက္ဘက္အထိ ေတာင္-ေျမာက္နီးပါး တန္းေနတယ္လို႔ ဘူမိေဗဒပညာရွင္ ေဒါက္တာဦးသိန္းက ေျပာပါတယ္။

ေဒါက္တာဦးသိန္း ။ ။ နာမည္ႀကီးၿပီးေတာ့မွ အရမ္းပဲထြက္တယ္ … ရမည္သင္းအေရွ ႔ဘက္က မုိးထိမုိးမိကေန ေတာင္ဘက္ဆင္းသြားမယ္။ ေနာက္ မြန္ျပည္နယ္အထိ သြယ္တန္းေနတဲ့ ေရႊဇံု။ အဲဒီေရႊဇံုေတြက သပိတ္က်င္းၿမိဳ ႔နယ္အထိ ဆက္သြားတယ္။ အမ်ားဆံုးကေတာ့ အခုထုတ္ေနတဲ့ ရမည္သင္းအေရွ ႔ဘက္ မိုးထိမိုးမိပါ။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ ေရႊကို ျမန္မာႏုိင္ငံ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ေတြ႔ရၿပီး စီးပြားျဖစ္တူးတဲ့ မိုင္းေတြကေတာ့ ကခ်င္၊ ကရင္ နဲ႔ မြန္ျပည္နယ္ေတြအျပင္ မႏၱေလးတိုင္း၊ စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ မေကြးတုိင္း၊ ပဲခူးတုိင္းနဲ႔ တနသၤာရီတုိင္းတို႔မွာ တူးၾကတာျဖစ္ၿပီး၊ အမ်ားဆံုးထြက္တာကေတာ့ စစ္ကိုင္းတုိင္းနဲ႔ မႏၱေလးတုိင္းတုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ စစ္ကိုင္းတုိင္း ေကာလင္း ေဒသမွာေတြ႔ရတဲ့ ေရႊဟာ ေက်ာက္ပုုထိုုးမိုုင္း အေရွ႕ဘက္ (၅) ကီလိုုမီတာ ေလာက္မွာရွိတဲ့ ေတာင္ေျမာက္နီးပါးပဲတန္းေနတဲ့ စစ္ကိုုင္းျပတ္ေရြ႕နဲ႔ ဆက္စပ္မႈ ရွိေနပါတယ္။ မူလေရႊဟာ အနည္က်ေက်ာက္နဲ႔ေရာ မီးသင့္ေက်ာက္နဲ႔ပါ တြဲေနတတ္ပါတယ္။

အေနာက္ပိုုင္းက ဝန္းသိုု- ပင္လယ္ဘူး- ရွမ္းကလံုုးဘက္ေတြမွာဆိုရင္ တိုုးဝင္ ဝန္းသိုု မီးသင့္ေက်ာက္စိုုင္ထုုနဲ႔ တြဲေတြ႔ရေလ့ရွိၿပီး အေရွ႕ပိုုင္း ေကာလင္း ေက်ာက္ပုုထိုုးဘက္ မွာေတာ့ မလည္ေက်ာက္လႊာစဥ္ထဲက ဆီလီကာၾကြယ္သဲေက်ာက္လိုု အနည္က်ေက်ာက္ေတြနဲ႔ တြဲၿပီးေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။

ျမန္မာႏုုိင္ငံမွာ ပထမဆံုုး open pit ေျမေပၚမိုုင္းအျဖစ္ ၁၉၈၂ ခုုႏွစ္က စတင္ခဲ့တဲ့ ေက်ာက္ပုုထိုုး ေရႊသတၱဳမိုုင္းဟာ ေကာလင္းၿမိဳ႕နယ္ထဲမွာ ရွိပါတယ္။ ေရႊကိုု ေငြ၊ ေၾကး၊ အာဆင္းနစ္နဲ႔ အန္တီမိုုနီ တြင္းထြက္ေတြနဲ႔တြဲ ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။ မီးသင့္ေက်ာက္နဲ႔ျဖစ္ေစ အနည္က် ေက်ာက္နဲ႔ျဖစ္ေစ ဘယ္ေက်ာက္နဲ႔ပဲ တြဲေနေန ေမ်ာေရႊအျဖစ္ ေမ်ာပါၿပီး gravel bed လိုု႔ေခၚတဲ့ တြဲဆက္မႈမရွိတဲ့ အရြယ္စံုုေက်ာက္စရစ္ေတြနဲ႔အတူ ရွိေနတတ္တာပါ။ ဒါကိုု ၿဗံဳးသိုုက္လိုု႔ ေခၚပါတယ္။

ၿဗံဳးသိုက္ေတြကို အမ်ားအားျဖင့္ စက္ေတြနဲ႔ ထိုးၿပီးေရေဖ်ာ္ ၾကပါတယ္။ ေဖ်ာ္ထားတဲ့ ၿဗံဳးေျမစာေတြကိုု စက္ထုုိင္ထားတဲ့ ေနရာေရာက္ေအာင္ ေရအား၊ လူအားသံုုး ေရႊ႕ယူၾကတာပါ။ ၿဗံဳးေျမစာကို ေနရာေရႊ႕ၿပီး စက္နဲ႔စုပ္၊ တူးယူတဲ့ အတြက္ ေရႊတူးလုပ္ကြက္ေတြမွာ ခ်ိဳင့္ႀကီးေတြ ျဖစ္က်န္ရစ္ေလ့ ရွိ္ပါတယ္။

တူးယူထားတဲ့ ေျမစာေတြ စက္ဆီကိုု ေရာက္မွ စက္အားနဲ႔ စုုပ္တင္ၾကတာ ျဖစ္ၿပီး စုုပ္တင္လိုုက္တဲ့ ေျမစာကိုုေတာ့ စက္အေပၚက ေမ်ာဇလားခြက္ ထဲေရာက္ေအာင္ PVC ပိုုက္ေတြနဲ႔ ပိုု႔ေပးရပါတယ္။ ေမ်ာဇလားထဲမွာ ေရေဖ်ာ္ထားတဲ့ ၿဗံဳးစာေတြကိုု ေထာင့္တခုနဲ႔ ေစာင္းထားတဲ့ ေမ်ာအိမ္ အတိုုင္း ဆင္းေစၿပီး ေရႊကိုု ဖမ္းၾကတာပါ။

ဒီေမ်ာဇလားထဲမွာ ဂံုုအိတ္စ ေကာ္ေဇာစေတြ ခင္းထားသလို အရွိန္ထိမ္း အတားေလးေတြ လုပ္ထား တာမို႔ ေျမစာေဖ်ာ္ရည္ထဲမွာပါတဲ့ အေလးစီး သတၱဳေတြဟာ ေရစီးနဲ႔ အတူပါမသြားေတာ့ပဲ ကပ္က်န္ ေနတာပါ။ ေနာက္ဆံုုးမွာ ေကာ္ေဇာအိပ္ဖတ္ေတြမွာ က်န္ေနရစ္တဲ့ အေလးစီးမွန္သမွ်ကိုု ခါယူၾကသလို ေရနဲ႔ ေဆးခ်ယူပါတယ္။ ဒီအေလးစီးေတြထဲမွာ ေရႊကိုု ေရာဖမ္းမိေနတဲ့အတြက္ က်င္ခြက္သံုးၿပီး က်င္ယူၾကပါတယ္။

ဒီလိုု ၿဗံဳးစုုပ္တာ၊ ေမ်ာတိုုက္တာကိုု ပင္လယ္ဘူးနဲ႔ ေကာလင္းၾကား ၿမိဳ႕ေတြနဲ႔ (၇) မိုုင္အကြာေလာက္ အတြင္းမွာ ကားအင္ဂ်င္အပါအဝင္ စက္အႀကီးအေသး စက္မ်ိဳးစံုု သံုုးၿပီး ေရႊထုုတ္ေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အင္ဂ်င္ပါဝါႀကီးရင္ ေရအားပိုုသံုုးၿပီး ေျမစာမ်ားမ်ား ေဖ်ာ္ေပးႏုိင္ပါတယ္။ အရပ္အေခၚ ေရႊေမ်ာတိုုက္ၾကတဲ့အခါ အဓိကက ေျမစာ မ်ားမ်ားေဖ်ာ္ႏိုုင္ရင္ ေရႊမ်ားမ်ား ရတာမို႔ ျမစ္ေခ်ာင္းေတြရဲ့ အေနအထားနဲ႔ ဝန္းက်င္ပ်က္စီးမႈေတြ ပိုမ်ားႏိုင္ပါတယ္။

ေကာလင္းကေန ပင္လယ္ဘူးအသြား ကားလမ္းနံေဘး စီးဆင္းေနတဲ့ ေခ်ာင္းထဲမွာ စံနစ္တက်မဟုုတ္ဘဲ၊ စက္အားသံုုၿပီးး ေရႊရွာေဖြ တူးေဖၚမႈေတြေၾကာင့္ ေျမစာပံုုေတြ၊ ခ်ိဳင့္ေတြနဲ႔ ေခ်ာင္းရဲ့ ေရစီးေၾကာင္း အေနထား ေျပာင္းကုုန္သလိုု၊ ကမ္းပါးၿပိဳက်တာေတြအျပင္၊ တံတားနဲ႔ ကားလမ္းေတြကိုုပါ ထိခိုုက္တာမ်ိဳး ျဖစ္လာေစတာပါ။

လက္လုုပ္လက္စား ေဒသခံေတြဟာ ျမစ္ေခ်ာင္းရွိရာ ေနရာတဝိုုက္ စက္ေသးေလးေတြနဲ႔ ဒီလိုု ေရႊေမ်ာတိုုက္ၿပီး စားဝတ္ေနေရးအတြက္ ရွာေဖြစားေသာက္ၾကသလိုု စက္အား မတတ္ႏိုင္ သူေတြကေတာ့ ေခ်ာင္းေရနဲ႔အတူ ေမ်ာပါၿပီး တင္ေနေလ့ရွိတဲ့ ေရႊကို တႏိုင္တပိုင္ က်င္ယူၾကပါတယ္။ ေရႊက်င္တဲ့အခါ ယမေနသားနဲ႔ လုုပ္ေလ့ရွိတဲ့ ေပါ့ပါးလွတဲ့ က်င္ခြက္ကိုုသံုုးၾကၿပီး က်င္ခြက္ထဲမွာ ေရႊအမႈန္တခ်ိဳ႕ကိုု ျမင္ရတတ္သလိုု တခ်ိဳ႕ကိုုေတာ့ မျမင္ႏုုိင္ပါဘူး။ အဲဒီ ျမင္ရမျမင္ရ ေရႊမႈန္ေတြကိုု ျပဒါးနဲ႔ စုုၿပီး ဖမ္းၾကတာပါ။

စုုထားတဲ့ ျပဒါးရည္ကိုု ထီးပိတ္စလိုု ပိတ္စိမ္းပါးအစနဲ႔ ျပန္စစ္ၿပီး ျပန္ညွစ္ယူၾကပါတယ္။ ဒီအခါမွာ ေရႊမႈန္ေလးေတြကို ျပဒါးကငံုုထားတဲ့အတြက္ ျပဒါးအေရာင္ အတိုုင္းပဲ ျမင္ၾကရပါတယ္။ အဲဒါကိုု အပူေပးၿပီး ျပဒါးမႈတ္လိုုက္တဲ့အခါ ျပဒါးကလြင့္သြားတာမို႔ ျပန္ဝါသြားၿပီး ေရႊကိုု ရပါတယ္။

ေဒသခံအမ်ားစုုဟာ ေရႊဖမ္းလိုု႔ရတဲ့ ျပဒါးက သင့္တဲ့ ျပဒါးဆိပ္ရဲ့ အႏၱရာယ္ကိုု မသိတာမ်ားပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း (၃၀) ေက်ာ္က ေက်ာက္ပုထိုုးမွာ ေရႊကိုု ေရႊတထပ္ေက်ာက္တထပ္ ရွိေနတာမ်ိဳး ေတြ႔ေရတတ္သလိုု တဆယ္သားေလာက္ရွိတဲ့ ေက်ာက္တတံုုးကေန ေရႊငါးက်ပ္သားေလာက္ ထြက္တဲ့အထိ ပါဝင္ႏႈန္းမ်ားခဲ့တယ္လိုု႔ ေဒသခံေတြက ေျပာပါတယ္။

အခုုအခ်ိန္အထိလည္း ဒီေဒသမွာ တႏိုုင္တပိုုင္ ေရႊရွာေဖြၾကသူေတြ အမ်ားအျပား ရွိေနဆဲျဖစ္ၿပီး ေကာလင္းက ေက်ာက္ပုုထိုုးေဒသမွာေတာ့ အမွတ္ (၂) သတၱဳတြင္းက ၁၉၈၂ ခုု ကတည္းက စတင္တူးေဖၚခဲ့သလိုု ၂၀၀၇ ခုုႏွစ္မွာ ပုုဂၢလိက ကုမၺဏီထာဝရနဲ႔ ဖက္စပ္လုုပ္ကိုုင္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ တူးေဖၚရရွိတဲ့ ေရႊေတြကိုု ေက်ာက္ပုုထိုုး ေရႊသန္႔စင္စက္ရံုုမွာ သန္႔စင္ေနတာပါ။ ဒီစက္ရံုုက ထြက္တဲ့ ညစ္ညမ္းတဲ့ စက္ရံုုစြန္႔ပစ္ေရေတြေၾကာင့္ လယ္ေျမေတြ ပ်က္စီးရတာ ႏွစ္အေတာ္ၾကာ ကတည္းကလိုု႔ ေျပာသူက ဇင္မင္းၿခံဳရြာက ဦးနက္ျပာပါ။

ဦးနက္ျပာ ။ ။ ဒီေရနဲ႔ေတြ႔ရင္ ဒီေရက သူတိုု႔အဆိပ္ေတာ့ မဟုုတ္ဖူးေပါ့ဗ်ာ။ ပထမ က်ထားတဲ့ အဆိပ္ဆိုုေတာ့ ဒီေရနဲ႔ေတြ႔ရင္ အပင္ေတြက တဖတ္ဖတ္ ကြာက်တယ္။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ အဲဒီအခါမွာ ဘာေတြထိခိုက္လဲ။ ေျမေတြကြာက်ေတာ့။

ဦးနက္ျပာ ။ ။အႏံွက်ေတာ့ မထြက္လာေတာ့ဘူး။ မေသရံုတမယ္ေလာက္ပဲ။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ ကြာက်တယ္ဆိုတာ စပါး ကြာက်တာလား။

ဦးနက္ျပာ ။ ။ စပါး အလက္ေတြ၊ ေအာက္လက္ေတြ ျပဳတ္ျပဳတ္က်တာ။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ စပါးအလက္ေတြက အဖတ္လက္ ကြာက်တာ။ အခု ဦးတို႔ ဘာစပါး စိုက္လဲ။

ဦးနက္ျပာ ။ ။ ခ်င္း (၃) ေခၚတယ္။ ခ်င္း (၃) နဲ႔ တည့္တယ္။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ ဒီေဒသတဝိုက္မွာ ခ်င္း (၃) စိုက္ၾကလား။

ဦးနက္ျပာ ။ ။ ဒီနားပတ္ဝန္းက်င္မွာ ခ်င္း (၃) စိုက္ၾကတယ္။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ အဲဒီလိုမ်ဳိး ျဖစ္လာတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလဲ။

ဦးနက္ျပာ ။ ။ မွတ္ေတာင္ မမွတ္မိဘူး။ အရင္အႏွစ္ (၃၀) ေလာက္ကပဲ။ ေျမာင္းထားတာဆိုေတာ့ ေလးငါးေျခာက္ႏွစ္ ဒီလို ျဖစ္ျဖစ္ေနတာ။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ ေက်ာက္ပုုထိုုးမိုုင္းရဲ့ ေျမာက္ဘက္မွာ သန္႔စင္စက္ရံုုထြက္ ေရစစ္ကန္ရွိၿပီး ဒီကန္ဟာ ေက်ာက္အိုုးေခ်ာင္းေဘးမွာ ရွိပါတယ္။ ေက်ာက္ပုုထိုုးစက္ရံုုက ေတာင္ပိုုင္းမွာ ေျမာင္းေဖါက္ေပးထားၿပီး ညအခ်ိန္မွာ စြန္႔ပစ္ေရကိုု ထုုတ္ပစ္ေလ့ရွိသလိုု ဒီေရထဲမွာ စက္ရံုုအညစ္အေၾကးေတြ ပါတဲ့အတြက္ အေရာင္ရဲရဲ ျဖစ္ေနကို တာေတြ႔ရတယ္လုုိ႔ ေဒသခံေတြက ေျပာပါတယ္။

သဖန္းကုန္းရြာသား ။ ။ ဒီေခ်ာင္းႀကီးကို သတၱဳမုိင္းဘက္က ဆင္းလာတဲ့ေခ်ာင္းကို ပင္လယ္ေခ်ာင္းလို႔ ေခၚပါတယ္။ ပင္လယ္ေခ်ာင္းရဲ ႔ အရွည္က က်ေနာ္တို႔ ဗ်ဴဟာလမ္းမႀကီးရဲ ႔ အဆံုးထိ (၁၀) မုိင္အထိ သတ္မွတ္ထားတာကို ေတြ႔ရိွရပါတယ္။ အခုလက္ရွီ ဒီဘက္ကလာတဲ့ မင္းဝံေတာင္က်ေရ ျဖစ္တဲ့ ေအာ္ဂဲနစ္ ေျမေဆြးေတြပါ ပါလာတဲ့ ေရေကာင္းေရသန္႔သည္ ဒီေနရာမွာ လာဆံုပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ လာဆံုတဲ့အတြက္ေၾကာင့္မို႔ ေရဆိုးေတြက အထိုက္အေလာက္ ပါတာေၾကာင့္မုိ႔ ဆိုးသြမ္းေရနဲ႔ ေကာင္းတဲ့ေရ လာဆံုတဲ့အတြက္ေၾကာင့္မို႔ သားငါးေလးေတြ ဒီေနရာမွာ ရွိပါတယ္။

အဲဒီလို ရွိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္မို႔ ဓါတ္ဆိုုးေရ ဘယ္ေလာက္ ျပင္းမျပင္းဆိုတာကို က်ေနာ္တုိ႔ေဒသ အသိအေနနဲ႔ ဘယ္လို သိရသလဲဆိုေတာ့ ဒီဓါတ္ဆိုးေရေၾကာင့္ ငါးေတြက ေသေက် ပ်က္စီးရပါတယ္။ ေနာက္ ေသာက္သံုုးေရ - ကၽြန္ေတာ္တိုု႔ သဖန္းကုန္းရြာဟာ ရြာေခ်ာင္းရဲ ႔ ရြာလယ္ေခါင္တည့္တည့္မွာပဲ ေဖာက္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ကၽြဲႏြားမ်ား၊ လွည္းမ်ား အခိုက္အတန္႔ ရြာထဲကို ဒီေခ်ာင္းကေရထဲ ေမာင္းသြင္းရတဲ့အခါ ကၽြဲႏြားေတြ ဒီေရ မေသာက္သံုုးမိေစဖုုိ႔ အတင္းေမာင္းရသလိုု၊ ႏွာေခါင္းပိတ္သေဘာမ်ဳိး နဖားကိုဆြဲၿပီးေတာ့ ေမာင္းသြားရတာ ရွိပါတယ္။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ အခုုလိုု ထိခိုုက္မႈေတြ ရွိေနခ်ိန္မွာပဲ ေက်ာက္ပုုထိုုးစက္ရံုုကိုု အႀကီးခ်ဲ႕ဖုုိ႔ လုုပ္လာသလိုု ဆည္ေတာ္ႀကီးကေန သြယ္ၿပီးျဖန္႔ျဖဴးေပးေနတဲ့ လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အားအတြက္ လိုုင္းအသစ္သြယ္ဖိုု႔ ဖိအားေပးၿခိမ္းေျခာက္မႈေတြပါ ရွိလာတယ္လိုု႔ ခနဲရြာသား ကိုုေဌးတင့္က ေျပာပါတယ္။

ကိုေဌးတင့္ ။ ဒီ အလဲဗင္းလိုုင္းကို မတပ္ဆင္ရင္ မီးျဖတ္မယ္ဆိုု ရြာသားေတြကိုု အမ်ိဳးမ်ိဳးၿခိမ္းေျခာက္တယ္။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ ေက်ာက္ပုထိုုးစက္ရံုုကိုု တိုုးခ်ဲ႕ဖိုု႔လုုပ္ေနတာဟာ ေရဆိုုးေတြ စီးဆင္းမႈ ပိုုမ်ားလာႏိုုင္တာမိုု႔ ေက်ာက္အိုုးေခ်ာင္းေရကို အားထားေနရတဲ့ ရြာေတြကလည္း စိုုးရိမ္ေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

သဖန္းကုန္းရြာသား ။ ။ လက္တြင္းပိုက္ကေလးေတြ ခ်ၿပီးေတာ့ - လက္တြင္းပိုက္က အနည္းဆံုး (၆) ေပ၊ အျမင့္ဆံုး (၇) ေပေလာက္ ေရအနက္ ရွိပါတယ္။ အဲဒီေရကို ပိုက္မွာ အေပါက္ကေလးေဖာက္ၿပီးေတာ့ အသံုးျပဳေနရတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္မို႔ ဓါတ္ေဆးပါတဲ့ အနယ္အႏွစ္ေတြက အႏၱရာယ္အမ်ားဆံုး ျဖစ္ႏိုင္တဲ့အေနအထားမွာ ရွိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္မို႔ က်ေနာ္တုိ႔က အခုလို တင္ျပျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဒါက စိုးရိမ္ရတဲ့ အေနအထားတခု။ တခ်ဳိ ႔ဆိုရင္ ေခ်ာင္းကမ္းပါးတေလွ်ာက္လံုးမွာ ရွိပါတယ္။ ပိုက္ေတြနဲ႔ သြယ္တန္းထားတာ ေတြ႔ပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီအတြက္ က်န္းမာေရးအႏၱရာယ္ဟာ လူထုအေပၚမွာ ဒီကုမၸဏီရဲ ႔ ဆိုးက်ဳိးေပးတဲ့ ဓါတ္ေဆးျပင္းအားေတြေၾကာင့္ ဘယ္ေလာက္အထိ သက္ေရာက္ႏုိ္င္တယ္ဆိုတာကေတာ့ အေျဖကေတာ့ အတိအက် မသိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့လို႔ အႏၱရာယ္ရွိေနတဲ့ အေနအထားမွာေတာ့ လက္ေတြ႔အေနနဲ႔ ဆရာတုိ႔ ျမင္ေတြ႔ႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္လို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ ေက်ာက္ပုုထိုုးမိုုင္းကိုု အခုု တာဝန္ယူထုုတ္လုုပ္ေနတဲ့ ထာဝရကုုမၺဏီထဲကိုု ေရႊသန္႔စင္တဲ့ အေနထား သိရေအာင္ သြားေရာက္ ၾကည့္ရႈခြင့္ေတာ့ မရခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ စက္ရံုုေၾကာင့္ ပတ္ဝန္းက်င္ ထိခိုုက္မႈမရွိေအာင္ ႀကိဳးစားေနေၾကာင္းနဲ႔ ေဒသတြင္း ဖြံၿဖိဳးေရးေတြအတြက္လည္း လုုပ္ေဆာင္ေပးေနတယ္လိုု႔ ထာဝရကုုမၺဏီက အႀကီးတန္းတာဝန္ခံတဦးက ေျပာပါတယ္။

ေသာက္သံုုးေရအတြက္ ေသာက္ေရကန္ေတြနဲ႔ အဝီစိတြင္းေတြ တူးေပးေနသလိုု ဝန္းက်င္ေက်းရြာ (၁၁) ရြာကိုု ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအတြက္ (၂) သိန္းစီ ေပးလွဴေနၿပီး ေက်ာင္းဆရာေတြကိုု တလ (၂) ေသာင္းစီ ေထာက္ပံ့ ေနတယ္လိုု႔လည္း ေျပာပါတယ္။ ဒါ့့ျပင္ ပတ္ဝန္းက်င္ ထိမ္းသိမ္းေရးအတြက္ ကၽြန္းပင္နဲ႔ ေရထိမ္းအျမစ္ရွည္အပင္ေတြ စိုုက္ပ်ိဳးေပးသလိုု ကုုမၺဏီရဲ့ လုုပ္ငန္းေတြကိုု ေစာင့္ၾကည့္ ႀကီးၾကပ္တဲ့ အစိုုးရအဖြဲ႔ေတြက အၿမဲတမ္းစစ္ေဆးေနတယ္လုုိ႔လည္း ေျပာပါတယ္။

ဒီကုုမၺဏီအေနနဲ႔ လုုပ္ေဆာင္ေပးတဲ့ အပိုုင္းေတြ ရွိေပမယ့္ လံုုေလာက္မႈ မရွိေသးသလိုု ေဒသခံေတြနဲ႔ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေဆြးေႏြးညွိႏႈိင္းမႈေတြ လုုပ္ဖုုိ႔လိုုေန ေသးတယ္လိုု႔ ကံသာခရိုုင္ ေတာင္သူလယ္သမား သမဂၢ KTRFU ကိုုတည္ေထာင္သူ ကိုုျမသိန္းထြန္းက ေျပာပါတယ္။

ကိုျမသိန္းထြန္း ။ ။ သူတို႔ေတြ ဖ်က္ဆီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း (၃၀) ေက်ာ္ကာလ ဘယ္သူလုပ္ခဲ့သည္ျဖစ္ေစ ဒီမိုင္းလုပ္ငန္း၊ Mine plan ေၾကာင့္ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔က Mine Plan ကို လက္ညိွဳးထိုးတယ္။ ဒီမိုင္းအစီအစဥ္ႀကီးကို လက္ညွိဳးထိုးတယ္။ အဲဒီေၾကာင့္ မုိင္းအစီအစဥ္ႀကီးေၾကာင့္ ထိခိုက္ခဲ့တဲ့ ေတာင္သူလယ္သမားေတြကို နစ္နာမႈက ဘယ္အစိုးရလက္ထက္မွာမွ ေပးဆပ္ခဲ့တာ မရွိတဲ့အတြက္ ဘယ္နည္းနဲ႔ ေပးမလဲ။ ဥပေဒ၊ နည္းဥပေဒအတိုင္း ေပးမလား။ ဒါမွမဟုတ္ ညိွႏိႈင္းေပးေျခမလား။ ဘယ္လိုပံုစံမ်ဳိးနဲ႔ ကူညီႏိုင္မလဲ။ တနည္းနည္းနဲ႔ ကူညီသင့္တယ္။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ ေျမာက္ဖ်ားက မဲဇာေတာင္အပါအဝင္ ေတာင္တန္းေတြပတ္လည္ဝိုုင္းေနတဲ့ ေကာလင္း-ဝန္းသိုု ေဒသဟာ ေရႊအေျမာက္အမ်ားထြက္တဲ့ သာယာလွပတဲ့ ေဒသတခုု ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေဒသဝန္းက်င္မွာ တူးေဖၚေနတဲ့ ေရႊသတၱဳမိုုင္းက ရာနဲ႔ခ်ီရွိေနတာမိုု႔ ဒီလိုုတူးေဖၚမႈေတြကေန သဘာဝဝန္းက်င္ကိုေရာ ေဒသခံေတြကိုုပါ မထိခိုုက္ေစဖုုိ႔ အေရးႀကီးပါတယ္။

XS
SM
MD
LG