သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ ေတာင္ တက္သမားမ်ား ေနာက္ဆံုး အေျခအေန


ခါကာဘုိရာဇီေတာင္ (စက္တင္ဘာ ၁၃၊ ၂၀၁၄။ ဓါတ္ပံု - ထူးေဖာင္ေဒရွင္း FB)

ဒီတပတ္ ျမန္မာ့မ်က္ေမွာက္ေရးရာ ေဆြးေႏြးခန္းအစီအစဥ္မွာ ႏိုင္ငံတကာ ေတာင္တက္သမားတခ်ဳိ ႔ေတာင္ လက္ေျမွာက္ထားရတဲ့ ခါကာဘုိရာဇီေတာင္ကို ေအာင္ျမင္စြာ တက္ေရာက္ႏုိင္ခဲ့တဲ့ ေတာင္တက္သမား ႏွစ္ဦး ေပ်ာက္ဆံုးေနတာ သတင္းႏွစ္ပတ္ေက်ာ္ ၾကာျမင့္ခဲ့ပါၿပီ။ ႏိုင္ငံဂုဏ္ေဆာင္ ေတာင္တက္သမား ႏွစ္ဦး ရွာေဖြကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းကို ဘယ္ေလာက္ထိထိေရာက္ေရာက္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ၾကပါသလဲ။ အႏၱရာယ္မ်ားျပားလွတဲ့ ဒီ အားကစားအတြက္ လံုၿခံဳစိတ္ခ်ရမႈအတြက္ ဘယ္ေလာက္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ခဲ့ၾကသလဲဆိုတာကို ဦးေက်ာ္ဇံသာ က ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ေျခလွ်င္ေတာင္တက္အသင္း အမွဳေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ဦးထြန္းလွေအာင္ ကို ဆက္သြယ္ေမးျမန္း ေဆြးေႏြးတင္ျပထားပါတယ္။

ဦးထြန္းလွေအာင္ ​။ ။ အစကေတာ့ နည္းနည္းမွန္းလို႔ မရဘူးေပါ့။ နည္းနည္းေတာ့ စိုးရိမ္ရတယ္။ ရက္ကၾကာလာတဲ့အတြက္။ သူတုိ႔ တစံုတရာျဖစ္တဲ့အခ်ိန္မွာ သူတို႔ရဲ ႔ device ေတြနဲ႔ အတူတူရွိေနတယ္ဆိုရင္ေတာ့ Survival လုပ္ႏိုင္ဖုိ႔ လူရဲ ႔ ဇြဲေလးေပၚ ေမွ်ာ္မွန္းၿပီးေတာ့ လုပ္ႏုိင္မယ္လို႔ေတာ့ ထင္တယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတုိ႔ရဲ ႔ device ေတြနဲ႔ တျခားဆီ တစံုတရာျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာ့ မလြယ္ေတာ့ဘူးေပါ့။ ဒါကလဲ အၾကမ္းမ်ဥ္းေျပာရတာပါ။ က်ေနာ္တုိ႔ကလည္း ကိုယ့္လူကိုယ္ဆိုေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလးေတာ့ ထားေတာ့ထားေနရေသးတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ သူတုိ႔ ရိကၡာေကာ…။

ဦးထြန္းလွေအာင္ ​။ ။ ရိကၡာက ဒီခရီးကို တက္ဖုိ႔အတြက္ အၾကမ္းမ်ဥ္းေတာ့ ႏွစ္ပတ္စာေတာ့ ျပင္ဆင္ထားတာေတာ့ ရွိတယ္။ ႏွစ္ပတ္စာ သြားႏုိင္တယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ႏွစ္ေယာက္စလံုးက ေတာင္တက္သမားေတြလား။ အထမ္းသမား မပါဘူးလား။

ဦးထြန္းလွေအာင္ ​။ ။ ေတာင္တက္သမားေတြပါ။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ အထမ္းသမားေတြက ဘယ္ Camp အထိ လိုက္ခဲ့သလဲ။

ဦးထြန္းလွေအာင္ ​။ ။ အထမ္းသမားေတြကေတာ့ Base camp ကေန ေပ တစ္ေသာင္းသံုးေထာင္ေက်ာ္ အျမင့္အထိေတာ့ အထမ္းအဖြဲ႔ နဲ႔ က်န္တဲ့အဖြဲ႔သားေတြ အကုန္လံုးလုိက္တယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ အဲဒီ Base camp ကေန Final assault အထိ camp ဘယ္ႏွစ္ခု ေဆာက္သြားရပါသလဲ။

ဦးထြန္းလွေအာင္ ​။ ။ Camp ဘယ္ႏွစ္ခု ေဆာက္သြားရသလဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ Base camp ကေန (၂၂) ရက္ေန႔မွာ စတက္ပါတယ္။ Base camp (1) ကေန ေပ တစ္ေသာင္းငါးေထာင္ခုႏွစ္ဆိုတဲ့ ေပႏွစ္ေထာင္အျမင့္ကို တစ္ရက္တည္း တက္ၿပီးေတာ့၊ Based two မွာ သူတို႔ စခန္းခ်ပါတယ္။ အဲဒီမွာ အၾကမ္းမ်ဥ္း သိရသေလာက္က သူတုိ႔ဆီမွာ Message device တစ္ခု ပါသြားတယ္။ ဆက္သြယ္ေရး GPS Position ပို႔ေပးႏိုင္တဲ့ Device ေလး တစ္ခုပါသြားတယ္။ သူတို႔ရဲ ႔ Position ပို႔တဲ့အခါမွာ သူတုိ႔ေရာက္ရွိေနတဲ့ေနရာကို ခန္႔မွန္းေျခနဲ႔ သိရတာ။ အဲဒီ တစ္ေသာင္းငါးေထာင္အျမင့္ကေန ႏွစ္ရက္ Message မပို႔ဘူး။ ေနာက္တစ္ရက္ ပို႔တဲ့အခ်ိန္မွာ တစ္ေသာင္ေျခာက္ေထာင္နဲ႔ ခုႏွစ္ရာ။ အၾကမ္းမ်ဥ္း ေျပာရရင္ေတာ့ Base ကေန အဲဒီအထိ (၁၀) ရက္ ၾကာပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ (၁၀) ရက္မွာ ေန႔တုိင္းေတာ့ Message မပို႔ႏုိင္ဘူးေပါ့။ အဲဒါ ဘတၴရီေၾကာင့္လား။

ဦးထြန္းလွေအာင္ ​။ ။ မဟုတ္ဘူး။ တခါတေလၾကေတာ့ တက္ရတဲ့ လမ္းေၾကာင္းအေနအထား အရမ္းခက္ခဲတဲ့အတြက္ သူတုိ႔အေနနဲ႔ ဒီရက္ေလာက္မွာ လမ္းေၾကာင္းရွာတယ္။ သို႔မဟုတ္ တက္ဖို႔ေနရာတစ္ခု ႀကိဳးစားတယ္၊ ျပင္ဆင္တယ္ေပါ့။ အဲဒီမွာ စခန္းေထာက္ၿပီးေတာ့ တစ္ရက္တေလ နားတာဆိုတာက အနားယူတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ သူတုိ႔ ႀကိဳးစားၿပီးေတာ့ ဆက္ၿပီးေတာ့ အျမင့္ကို မေရာက္ႏုိင္ေသးတဲ့ အေနအထားမ်ဳိးေလးေတြလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။


ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဆိုေတာ့ ေနာက္ဆံုး အဆက္အသြယ္ရခဲ့တာ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ရခဲ့ပါသလဲ။

ဦးထြန္းလွေအာင္ ​။ ။ ေနာက္ဆံုး အဆက္အသြယ္ ရခဲ့တာက (၃၁) ရက္ေန႔ ညေန (၄) နာရီခြဲမွာ Message တစ္ခါ က်ေနာ္တို႔ ရပါတယ္။ (၅) နာရီမွာ Message တစ္ခါ ထပ္ရပါတယ္။ ပံုမွန္ကေတာ့ တစ္ရက္တစ္ခါ Message ပို႔တဲ့ အေနအထားမွာ ေနာက္ဆံုး Message ပို႔တဲ့ဟာလည္း က်ေနာ္တို႔ Google က ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါမွာ Peak ရဲ ႔ Rrange ထဲမွာ ေရာက္ေနတဲ့အတြက္ ေတာင္ထိပ္ကို ေအာင္ျမင္စြာ ေရာက္ၿပီဆိုၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ လက္ခံလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေနာက္ဆံုးရရွိထားတဲ့ အေျခစိုက္အဖြဲ႔နဲ႔ ေတာင္ထိပ္ကို တက္သြားတဲ့ ႏွစ္ေယာက္ကလည္း စကားေျပာစက္ပါတယ္။ အေျခစိုက္အဖြဲ႔နဲ႔ Summit Team နဲ႔ တက္ေနတဲ့ဟာေတြ သူတုိ႔လည္း အဆက္အသြယ္ရတယ္။ ရတဲ့အခ်ိန္မွာ သူတုိ႔ (၄) နာရီ (၂၀) မွာ ေတာင္ထိပ္ကို ေရာက္ရွိတဲ့အေၾကာင္း၊ ညေန (၅) နာရီမွာ ေတာင္ေပၚက ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ေတာင္ေျခမွာ က်န္ခဲ့တဲ့လူေတြ စုေပါင္းၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္း အတူတူဆိုၾကတဲ့အေၾကာင္း။ အဲဒီလို အတူတူ ဆုိၿပီးတဲ့အခါမွာ ေတာင္ေပၚက ႏွစ္ေယာက္က ငါတို႔မွာေတာ့ စကားေျပာစက္က ဓါတ္ခဲအားကုန္ေတာ့မယ္။ ဘတၳရီ နည္းေနၿပီဆုိၿပီးေတာ့ ေျပာၿပီးေနာက္ပိုင္းမွာ အဆက္အသြယ္ မရေတာ့တာ။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ သူတုိ႔ တက္သြားတာ အဲဒီဟာက ဘယ္ႏွစ္ရက္အၾကာမွာလဲ။

ဦးထြန္းလွေအာင္ ​။ ။ Camp ကေန တက္သြားတာ (၁၀) ရက္ေျမာက္ေန႔။ (၂၂) ရက္ေန႔ကေန စတက္သြားတာ (၃၁) ရက္ေန႔မွာ ေတာင္ထိပ္ေရာက္တယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဆိုေတာ့ ခန္႔မွန္ေျခအရ ေတာင္ထိပ္ကို တက္တဲ့အခါ ပိုၾကာမွာေပါ့။ (၁၀) ရက္ၾကာေပမယ့္ ဆင္းတဲ့လမ္းက အဲဒီေလာက္အထိ ၾကာႏုိင္သလား။ အဲဒီ ျမန္မယ္လို႔ ခန္႔မွန္းတာေပါ့။

ဦးထြန္းလွေအာင္ ​။ ။ အဆင္းကေတာ့ ဘာပဲေျပာေျပာ အတက္ထက္ေတာ့ ပိုျမန္ႏိုင္ပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဆုိေတာ့ သူတုိ႔နဲ႔ လံုးဝအဆက္အသြယ္ျပတ္ၿပီး ရွာေဖြေရးအတြက္ ျပင္ဆင္ရမယ္ဆိုတာ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ရွာေဖြေရး၊ ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းေတြကို စလုပ္ပါသလဲ။

ဦးထြန္းလွေအာင္ ​။ ။ က်ေနာ္ သူတုိ႔ဆီက သတင္းအဆက္အသြယ္ အတိအက် ရတာကေတာ့ သူတုိ႔ ေတာင္ထိပ္တက္သြားၿပီးတဲ့အဖြဲ႔ကို ေတာင္ေျခကအဖြဲ႔ေတြက ေစာင့္တယ္။ ပံုမွန္အားျဖင့္ ေလးရက္ငါးရက္ ဆင္းလာႏုိင္ရင္ ေရာက္လာႏိုင္တယ္။ စကားေျပာစက္ကေတာ့ ဘတၳရီ ကုန္သြားၿပီဆုိၿပီးေတာ့ သူတုိ႔က အဲဒီမွာ ေစာင့္ေနပါတယ္။ Base Camp မွာပဲ အေျချပဳၿပီး ေစာင့္ေနပါတယ္။ ငါးရက္ေျခာက္ရက္ ေျမာက္ေလာက္မွာ မေရာက္တဲ့အတြက္ သူတုိ႔ ေတာင္ေျခမွာ က်န္ခဲ့တဲ့ ေဒသခံဝန္ထမ္းနဲ႔ က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႔က အၾကမ္းမ်ဥ္း သူတုိ႔ ေပ တစ္ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ေက်ာ္ေလာက္အထိ တက္ၿပီးေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္တယ္။ သြားလည္းရွာတယ္ သူတို႔ ေရာက္ေနသလား။ ျပန္ဆင္းလာၿပီလားဆုိၿပီး တက္ၾကည့္တဲ့အခါမွာ သူတို႔အတြက္ ေတာင္တက္ပစၥည္းကရိယာ မပါတဲ့အတြက္ ေပ တစ္ေသာင္းေျခာက္ေထာင္အထိပဲ တက္ရွာႏိုင္တယ္။ အဲဒါကို ႏွစ္ရက္ တက္ရွာတယ္။ ရွာၿပီး ခုႏွစ္ရက္ေန႔ၾကေတာ့ Base Camp မွာလည္း က်ေနာ္တို႔ ရိကၡာ လံုးဝကုန္သြားၿပီ ျဖစ္တဲ့အတြက္ (၈) ရက္ေန႔ၾကေတာ့ တစ္ေထာင္စခန္းကို ျပန္ဆင္းလာတယ္။ (၉) ရက္ေန႔မွာ တစ္ေထာင္စခန္းကို ေရာက္တဲ့ရက္ ညေန (၄) နာရီမွာ သူတုိ႔ ဖုန္းဆက္မွ က်ေနာ္တို႔ သိရတယ္။


ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ အဲဒီေတာ့ အခု တက္ၿပီးေတာ့ ရွာတာက တစ္ေသာင္းေျခာက္ေထာင္အထိ တက္ရွာတယ္ဆိုေတာ့ အထက္ကို ေျခာက္ေထာင္ေက်ာ္ ရွိေသးတယ္ေပါ့။ အၾကမ္းဖ်ဥ္း။

ဦးထြန္းလွေအာင္ ​။ ။ မဟုတ္ဘူးဗ်။ သံုးေထာင္ဝန္းက်င္ပဲ ရွိေတာ့တယ္။ တစ္ေသာင္းကိုေထာင္ ဝန္းက်င္အထိ။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ က်ေနာ္ စဥ္းစားမိတာက အဲဒီ သံုးေထာင္ဝန္းက်င္အထိ သူတုိ႔ ေရာက္မလာဘဲနဲ႔ (၅) ရက္ေလာက္ ၾကာခဲ့တယ္ေပါ့။ တကယ္ေတာ့ ဒီခေလးေတြဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ ႔ ဂုဏ္ေဆာင္အားကစားသမား။ အင္မတန္ထူးခၽြန္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြလို႔ ေခၚရပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီ ေတာင္တက္သမားေတြဟာ။

ဦးထြန္းလွေအာင္ ​။ ။ မွန္ပါတယ္။ ဒီ ခါကာဘုိရာဇီေတာင္ဟာ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံသားေတြအတြက္ဆိုရင္ ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ တက္ေရာက္ေအာင္ျမင္ႏုိင္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံျခားသား အကူအညီမပါဘဲနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေတာင္တက္သမားေတြ ျမန္မာအလံနဲ႔ တက္ေရာက္ေအာင္ျမင္ႏုိင္တဲ့ သမုိင္းေလးတစ္ခုလို႔ က်ေနာ္တို႔ အသင္းအေနနဲ႔ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ ႀကိဳးစားၿပီး ေဆာင္ရြက္ေနတာပါ။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ျမန္မာပဲဆုိလို႔ ႏုိင္ငံျခားသားေတြက ဘယ္ႏွစ္ခါ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ဖူးလဲ။ က်ေနာ္ေတြ႔တာ တစ္ဖြဲ႔ပဲ ေတြ႔ပါတယ္။ ဟုတ္ပါသလား။

ဦးထြန္းလွေအာင္ ​။ ။ ဟုတ္ပါတယ္။ ၁၉၉၆ စက္တင္ဘာလထဲမွာ ဂ်ပန္လူမ်ုိး အိုဆာကီနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသား တီဘက္လူမ်ဳိး ေဒသခံ နမာဂၽြန္ဆင္ ဒီႏွစ္ေယာက္ပဲ ေအာင္ျမင္ခဲ့ဖူးပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ အခုတက္တဲ့ လူေတြက သူတုိ႔က ေက်ာင္းသားေတြလား။

ဦးထြန္းလွေအာင္ ​။ ။ ေက်ာင္းသားေတြေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ေက်ာင္းၿပီးသြားတဲ့ လူေတြပါ။


ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဒီကိစၥကို လူထု စိတ္ဝင္စားမႈ ဘယ္ေလာက္ရွိသလဲ။

ဦးထြန္းလွေအာင္ ​။ ။ လူထု စိတ္ဝင္စားမႈဆိုတာ ေတာင္တက္အားကစားနည္းကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ စိတ္ဝင္စားမႈ အားနည္းေနပါေသးတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ မီဒီယာေတြရဲ ႔ Coverage အခု ေတာင္တက္သမားေတြ ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ ကိစၥကို ဘယ္ေလာက္ သူတုိ႔က အေရးတယူ ေဖာ္ျပပါသလဲ။ လူထုရဲ ႔ ေထာက္ခံပံ့ပိုးမႈေတြ ပါလာေအာင္ ဒီကိစၥကို လူထုက စိတ္ဝင္တစားရိွလာေအာင္ ဘယ္လုိ အေရးအသားနဲ႔ ေဖာ္ျပၾကတာကို ကိုထြန္းလွေအာင္တုိ႔ ေတာင္တက္သမားေတြအေနနဲ႔ ဘဝင္က်ၾကပါသလား။

ဦးထြန္းလွေအာင္ ​။ ။ အခုအခ်ိန္အထိေတာ့ သတင္းမီဒီယာေတြကလည္း က်ေနာ္တုိ႔ ေတာင္တက္အဖြဲ႔ရဲ ႔ အေျခအေနေတြကို သတင္းမီဒီယာေပါင္းစံုက စိတ္ဝင္တစားနဲ႔ ေမးျမန္းပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ တတ္ႏိုင္သမ်ွ ေန႔စဥ္နီးပါး သတင္းဂ်ာနယ္ေတြမွာ က်ေနာ္တို႔ ေတာင္တက္ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ ႏွစ္ေယာက္အေၾကာင္း သတင္းေတြကိုလည္း ထည့္သြင္းေဖာ္ျပပါတယ္။ တတ္ႏိုင္သမွ် ကူညီကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ေနတဲ့အတြက္ ေမးျမန္းတဲ့အတြက္ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ သတင္းမီဒီယာအပိုင္းအေနနဲ႔ ေတာင္တက္သမားႏွစ္ေယာက္ရဲ ႔အေၾကာင္း နဲ႔ ေျခလွ်င္ေတာင္တက္အသင္း အေၾကာင္းေတြကိုေတာ့ ေဖာ္ျပေပးေနတယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ လက္ခံထားပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ အာဏာပိုင္အဖြဲ႔အစည္းေတြက ဘာမ်ားေဆာင္ရြက္ေပးပါသလဲ။

ဦးထြန္းလွေအာင္ ​။ ။ အာဏာပိုင္အဖြဲ႔အစည္းေတြကလည္း က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာေတာင္တက္သမားႏွစ္ေယာက္ တက္ေရာက္ေအာင္ျမင္တယ္ဆိုတဲ့ သတင္းကို .. သူတို႔ သတင္းအေျခအေနကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနတယ္လို႔ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔အခ်င္းခ်င္း စကားေတြကေန ၾကားသိထားရပါတယ္။ အခု ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ အေၾကာင္းကို ၾကားသိတဲ့အခါမွာ ႏုိင္ငံေတာ္အစိုးရ၊ တပ္မေတာ္ဆိုင္ရာက လိုအပ္တာကို ပံ့ပိုးကူညီႏုိင္ဖို႔ ပူတာအိုမွာရွိတဲ့ ေဒသခံ အာဏာပိုင္အဆင့္ဆင့္ကိုလည္း မွာၾကားထားတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ တပ္မေတာ္ပိုင္းဆုိင္ရာဆုိရင္ တပ္မေတာ္ေလ၊ တပ္မေတာ္ရဟတ္ယာဥ္ လိုအပ္သလို သံုးစြဲႏုိင္ဖို႔။ လက္ရွိလည္း ကူညီေထာက္ပံ့ေရး၊ ပစၥည္းသယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး၊ ရိကၡာပို႔ေဆာင္ေရးေတြ အကုန္လံုးကို လုပ္ေပးေနပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဒီေတာင္တက္သမားေတြမွာ က်ေနာ္ တစ္ခု သိခ်င္တာက အဲဒီလို သက္စြန္႔ဆံဖ်ားလုပ္ရတဲ့ လုပ္ငန္းေတြအတြက္ အသက္အာမခံဆိုတာ ရွိပါသလား။

ဦးထြန္းလွေအာင္ ​။ ။ အသက္အာမခံကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ထားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ရပါတယ္။ ခရီးသြားအာမခံေပါ့။ လက္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံအေနနဲ႔ အာမခံလုပ္ငန္းအေနနဲ႔ ခရီးသြားအာမခံတစ္ခုအေနနဲ႔ ထားလို႔ေတာ့ ရပါတယ္။ အလံုးစံု အသက္အာမခံအေနအထားဆုိရင္ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔လည္း စံုစမ္းမေမးျမန္းဘူးေတာ့ ေသခ်ာေတာ့ မသိပါဘူး။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ေနာက္တခုက ေတာင္တက္သမားေတြ ေပ ႏွစ္ေထာင္ေလာက္ ခရီးအတြက္ (၅) ရက္ ၾကန္႔ၾကာခဲ့တယ္ဆိုတာ သိတဲ့အခါမွာ ရွာေဖြေရး၊ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းေတြ စတင္လုပ္တယ္ဆိုတာ နည္းနည္းေနာက္မက်လြန္ဘူးလား။

ဦးထြန္းလွေအာင္ ​။ ။ က်ေနာ္တို႔ ဒီဖက္ကလည္း ဆက္သြယ္ေရးေတြ အခက္အခဲ ရွိတဲ့အတြက္ ေတာင္တက္ေနတဲ့အဖြဲ႔နဲ႔ ဒီမွာက်န္ခဲ့တဲ့ လူေတြနဲ႔ အဆက္အသြယ္က ရရွိမႈေနွးတဲ့အတြက္ အခ်ိန္ကာလ အရမ္းၾကန္႔ၾကာမႈ ရွိသြားတာပါ။ က်ေနာ္တို႔ သိရတဲ့အခ်ိန္မွာ ဆက္တုိက္ပဲ က်ေနာ္တို႔ အဖြဲ႔နဲ႔ အခုလက္ရွိ လႈပ္ရွားေနတဲ့အဖြဲ႔ ထူးေဖာင္ေဒးရွင္းအေနနဲ႔ အင္တိုက္အားတုိက္နဲ႔ အခ်ိန္ၾကန္႔ၾကာမႈမရွိဘဲ တတ္ႏိုင္သမွ် ျမန္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ထူးေဖာင္ေဒးရွင္းက ဘာေၾကာင့္ ပါဝင္လာတာလဲ။ ေတာင္တက္အဖြဲ႔ကို သူတုိ႔ စပြန္ဆာ လုပ္ေပးတာလား။

ဦးထြန္းလွေအာင္ ​။ ။ ေတာင္တက္အဖြဲ႔ကိုေတာ့ စပြန္ဆာ လုပ္ေပးတာ မဟုတ္ဘူး။ ထူးေဖာင္ေဒးရွင္း နာယကအေနနဲ႔ ေတာင္တက္တာကို ဝါသနာပါတယ္။ ေတာင္တက္ထားတဲ့လူေတြကိုလည္း အဓိက ပံ့ပိုးပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ တရုတ္ႏိုင္ငံက ကယ္ဆယ္ေရးအဖြဲ႔တဖြဲ႔လည္း ေရာက္ေနတယ္ ၾကားပါတယ္။ ဒီအဖြဲ႔ရဲ ႔ လုပ္ေဆာင္ခ်က္က ဘယ္ေလာက္အထိ ထိေရာက္ပါသလဲ။

ဦးထြန္းလွေအာင္ ​။ ။ တရုတ္ႏုိင္ငံက ေဆာင္ရြက္ရမယ့္အဖြဲ႔ကေတာ့ ေလာေလာဆယ္ ေရွ ႔ဆက္ေဆာင္ရြက္ဖို႔ေတာ့ အေျခအေန ေလာေလာဆယ္ မေပးေသးဘူး။ သူတုိ႔ အဓိက ျပန္ၿပီးေတာ့ တိဘတ္ကေန လာၿပီးေတာ့ ပူးေပါင္းပါဝင္ ေဆာင္ရြက္မယ္လို႔ေတာ့ ၾကားထားပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆုိေတာ့ အေရးေပၚကယ္ဆယ္ေရး ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ႏုိင္ငံတကာမွာက ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့ ေနရာရဲ ႔ Latitude Longitude position ေတြ ၾကည့္မယ္။ အႏၱရာယ္နဲ႔ အနီးစပ္ဆံုး ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ေနရာနဲ႔ အနီးစပ္ဆံုးမွာ ရဟတ္ယာဥ္နဲ႔ ပ်ံသန္းၿပီး သြားေရာက္ရွာေဖြမယ္။ ကယ္ဆယ္မယ္။ အေနအထားအမ်ဳိးမ်ဳိးေတြ ကြာသြားတယ္။ ေတာေတာင္ေရေျမ အေနအထားနဲ႔။ အခုက ခါကာဘုိရာဇီေတာင္ကို ေရာက္ဖို႔ ပူတာအုိကေန ပံုမွန္အတိုင္း လမ္းေလွ်ာက္သြားမယ္ဆုိရင္ (၁၆) ရက္ ၾကာပါတယ္။ အခု ရဟတ္ယာဥ္ကလည္း ရာသီဥတုဆိုးဝါးတဲ့အတြက္ အဓိက မပ်ံသန္းႏုိင္ဘဲနဲ႔ ၾကန္႔ၾကာမႈေတြေၾကာင့္ အဲဒီလို နည္းနည္းအဆင္မေျပဘူးလို႔ ၾကားသိရပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ေနာက္ဆံုးတစ္ခု အခုျဖစ္တဲ့ဟာကို သင္ခန္းစာယူၿပီး ေနာင္ကို ေျခလွ်င္ေတာင္တက္လုပ္ငန္းေတြ လုပ္မယ္ဆိုရင္ ဘာေတြ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္သင့္တယ္ဆိုတဲ့ သင္ခန္းစာမ်ား ဘယ္လိုဟာမ်ုိး ရယူႏုိင္ပါသလဲ။

ဦးထြန္းလွေအာင္ ​။ ။ အႏၱရာယ္ႀကီးတဲ့ ေတာင္မ်ုိးေတြကို သြားတဲ့အခါမွာေတာ့ တကယ္လို႔ မျဖစ္မေန ေစာေစာကလို ဆက္သြယ္ေရးစက္ နဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔အတြက္ လုိအပ္တဲ့ စားနပ္ရိကၡာ၊ လိုအပ္တဲ့ ေတာင္တက္ပစၥည္း အျပည့္အစံု လိုအပ္မယ္လို႔ က်ေနာ္တုိ႔ သင္ခန္းစာလည္း ယူရပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ လိုအပ္ခ်က္ေတြ ရွိခဲ့ရင္ က်ေနာ္တို႔ဖက္က အႏၱရာယ္ေတြလည္း ရွိႏုိင္တဲ့အေနအထားလည္း ႀကံဳေတြ႔ရတာ မွန္းလိုရပါတယ္။

XS
SM
MD
LG