သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

အလွမ္းေဝးေနေသးတဲ့ စစ္မွန္ၿငိမ္းခ်မ္းေသာ ျပည္ေထာင္စု


ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႔ KIO ဥကၠ႒ ေဇာင္းဟရားကို ႀကိဳဆိုႏႈတ္ဆက္ၾကစဥ္။
ဒီတပတ္ ျမန္မာ့မ်က္ေမွာက္ေရးရာ အစီအစဥ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျပည္ေထာင္စုေန႔ အထိမ္းအမွတ္ က်င္းပ လာၾကတာ ဒီကေန႔ဆိုရင္ (၆၇) ႀကိမ္ ျပည့္ေျမာက္ခဲ့ပါၿပီ။ တိိုင္းရင္းသားျပည္သူေတြ လိုလားတဲ့ စစ္မွန္ၿငိမ္းခ်မ္းေသာ ျပည္ေထာင္စု ေပၚထြန္းေရး ဆိုတာေတာ့ အလွမ္းေဝးေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ လြတ္လပ္ေရးေခါင္းေဆာင္ေတြ မွန္းေမွ်ာ္ခဲ့ၾကတဲ့ Unity in Diversity ဆိုတဲ့ မတူကြဲျပားမႈထဲက စည္းလံုးညီညြတ္ေရး ဆိုတာလည္း အေကာင္အထည္ ေပၚမလာခဲ့ပါဘူး။ ဒါဟာသမိုင္းမွာ ဘာမွားခဲ့လို႔လဲ။ ေရွ ႔အလားအလာ ဘယ္လိုလဲဆိုတာကို ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ပါေမာကၡ သမိုင္းပညာရွင္ ဦးထြန္းေအာင္ခ်ိန္ နဲ႔ ဦးေက်ာ္ဇံသာ တုိ႔ ေဆြးေႏြးသံုးသပ္ထားပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ က်ေနာ္ ပထမဦးဆံုး ေမးခ်င္တဲ့ ေမးခြန္းကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျပည္ေထာင္စုအေနနဲ႔ လုပ္မယ္ဆိုၿပီးေတာ့ လြတ္လပ္ေရး မယူခင္ကတည္းက ပင္လံု သေဘာတူညီခ်က္ ရခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုအခ်ိန္အထိ တုိင္းရင္းသားေတြ၊ ျပည္သူေတြေမွ်ာ္မွန္းသလို ျဖစ္မလာေသးပါဘူး။ အဲဒါ ဘယ္လိုေၾကာင့္လဲ။ က်ေနာ္က သမုိင္းမွာ ဘယ္လိုအေျဖ ျပန္ရွာၿပီးေတာ့ ၾကည့္လို႔ရသလဲ။ ဥပမာအားျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ျပည္ေထာင္စုျဖစ္မယ့္ ပါဝင္မယ့္ component parts ေတြရဲ ႔ integrate ျဖစ္လာတဲ့ mode of integration မွားသလား။ တႏိုင္ငံတည္းက လက္ဝါးႀကီးအုပ္ၿပီးေတာ့ စစ္ရႈံးတဲ့ႏိုင္ငံေတြအျဖစ္ သိမ္းပိုက္ခဲ့ ဆက္ဆံခဲ့တဲ့ စိတ္ဓာတ္မ်ား ပါလာသလား။ က်ေနာ္ ဘာေၾကာင့္ စဥ္းစားမိသလဲဆုိေတာ့ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုဆုိရင္ Thirteen colonies က တေယာက္ကိုတေယာက္ သိမ္းပိုက္တာ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ သူတုိ႔ဆႏၵအေလ်ာက္ အလိုလို ေပါင္းစည္းဖုိ႔ ေဆြးေႏြးလာခဲ့ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ ဘာေၾကာင့္မ်ား အဲဒီလို ျဖစ္ခဲ့ပါသလဲ ဆရာ။

ဦးထြန္းေအာင္ခ်ိန္ ။ ။ က်ေနာ္တုိ႔ႏိုင္ငံက မတူဘူးေလ။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုက ကိုလိုနီ (၁၃) ခုနဲ႔ သူတုိ႔ ျပန္ေပါင္းလာၾကတာ။ က်ေနာ္တုိ႔က ဒီပံုစံမ်ဳိး မဟုတ္ဘူး။ သမုိင္းေၾကာင္းက ေတာ္ေတာ္ရွည္ပါတယ္။ သမုိင္းေၾကာင္း ရွည္တာက အခု ျပည္မလို႔ေခၚတဲ့ေနရာမွာေတာ့ ဗမာ၊ မြန္ေတြ ရွိတာေပါ့။ တခ်ဳိ ႔ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ေတာင္တန္းသားေတြ ျဖစ္တယ္။ ရွမ္း၊ ကခ်င္၊ ကရင္၊ ကယားတို႔ စသျဖင့္။ ဒီေတာ့ ဗမာျပည္မမွာေတာ့ ဗမာနဲ႔မြန္တို႔ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ဖြံ႔ၿဖိဳးတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလး တိုးတက္ၾကတယ္ေပါ့။ ေတာင္တန္းေဒသမွာေတာ့ ဒီေလာက္ မဖြံ႔ၿဖိဳးဘူး။ ဒီေလာက္ မတုိးတက္ဘူး။

ေနာက္ တခုရွိတာက ဆက္သြယ္ေရးကလည္း ေတာ္ေတာ္နည္းေတာ့ အခ်င္းခ်င္းလည္း အသိနည္းတာေပါ့။ အဂၤလိပ္ေတြ ဝင္ေရာက္လာတဲ့အခါမွာ သူတုိ႔က ခြဲျခားအုပ္ခ်ဳပ္ေတာ့တယ္။ ျပည္မကို သူတို႔က တုိက္႐ိုက္အုပ္ခ်ဳပ္တယ္။ ေတာင္တန္းေဒသကိုေတာ့ တဆင့္ခံ အုပ္ခ်ဳပ္တယ့္သေဘာမ်ဳိးနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္တယ္။ ဒီေတာ့ ခြဲျခားအုပ္ခ်ဳပ္ေတာ့ ဆက္ဆံေရးက အရင္တုန္းကနည္းခဲ့သလိုပဲ အခုလည္း ပိုၿပီးေတာ့ ေဝးကြာသြားၾကတဲ့ သေဘာျဖစ္တာေပါ့။ ဒီေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔က လြတ္လပ္ေရး မရခင္က်ေတာ့မွ ျပန္ၿပီးေတာ့ စုစည္းတယ္ဆုိေတာ့ ႐ုတ္တရက္ စုစည္းရတာ အေတာ္ေလး ခက္ပါတယ္။ အဲဒီအထဲမွာ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ သံသယစိတ္ေတြရွိေတာ့ လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡအဆင့္အထိ ေရာက္သြားတယ္။ အဲဒါက က်ေနာ္တို႔အတြက္ ေတာ္ေတာ္ေလး ဆိုးပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ အျပစ္တင္ခ်င္ရင္ေတာ့ အျပစ္တင္စရာႀကီးေတြေပါ့။ ဟိုတုန္းက လူေတြကို အျပစ္တင္လို႔လည္း ဆက္ၿပီးေတာ့ တင္လုိ႔ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဓိကေတာ့ သိပ္ၿပီးေတာ့ ျဖစ္ခဲ့တာေတြကို မစဥ္းစားဘဲနဲ႔ အခု အေျခအေန ဘယ္လိုရွိသလဲ။ ေနာက္ ဘာလုပ္ၾကမလဲ။ အဲဒါ ပိုၿပီးေတာ့ အေရးႀကီးပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဒါေပမဲ့ သမုိင္းေၾကာင္းရွင္းေအာင္ သိခ်င္ရင္ေတာ့ အဂၤလိပ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို အျပစ္တင္ၾကတာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြ အာဏာပိုင္ေတြ အဆက္ဆက္လည္း သူတုိ႔ကို အျပစ္ဖုိ႔ၿပီး ေျပာၾကတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ သို႔ေပမဲ့လဲ အိႏၵိယက်ေတာ့ ဘယ္လို ေျပာမလဲ။ သူတုိ႔ဆုိရင္ အဂၤလိပ္ လက္ေအာက္မွာ ပိုၿပီးေတာ့ အဓြန္႔ရွည္ၾကာ ေနခဲ့ရတယ္။ သူတို႔လည္း ေသြးခြဲအုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ဒဏ္ကို ခံခဲ့ရတယ္ ထင္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ အိႏၵိယရဲ႕ ျပည္ေထာင္စုပံုသ႑ာန္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံထက္ေတာ့ ဖယ္ဒရယ္ကိစၥမွာ တည္ၿငိမ္ေနတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

ဦးထြန္းေအာင္ခ်ိန္ ။ ။ သူတုိ႔ကေတာ့ တဦးအေပၚတဦး ႀကီးစိုးတဲ့သေဘာ မရွိဘူးေပါ့။ က်ေနာ္တို႔က ျပည္မက ဖြံ႔ၿဖိဳးၿပီး ေတာင္တန္းေဒသက ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈနည္းပါးေတာ့ အမ်ားအျမင္မွာေတာ့ ဗမာေတြက တျခားတုိင္းရင္းသားေတြ အေပၚ ႀကီးစိုးတယ္။ မဟာဗမာ အယူဝါဒေတြ က်င့္သံုးတယ္။ အဲဒီလို နားလည္မႈေတြ ျဖစ္လာေတာ့ လုပ္ရ ကိုင္ရတာ ခက္သြားတာေပါ့။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ေနာက္တခုက အရင္တုန္းကေတာ့ ဗမာအပါအဝင္ ရွမ္း၊ ခ်င္း၊ ကရင္၊ ကယား၊ မြန္၊ ရခိုင္၊ ဗမာ စသျဖင့္ အဲဒီလို အဓိကက်တဲ့ တုိင္းရင္းသားေတြပဲ ၾကားဖူးတယ္။ ျပႆနာဆုိရင္လည္း သူတုိ႔အၾကားမွာပဲ ရွိတယ္လို႔ ၾကားခဲ့ရပါတယ္။ အခုအခါမွာ လူမ်ဳိး ၁၃၅ မ်ဳိးလို လုပ္လိုက္ေတာ့ အဲဒီျပႆနာက ပိုၿပီး႐ႈပ္လာတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ အဲဒါ တခ်ဳိ ႔ကလည္း တမင္တကာ မ႐ႈပ္႐ႈပ္ေအာင္ ဖန္တီးလိုက္တယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။ အဲဒါကို ဆရာ ဘယ္လုိသေဘာရပါသလဲ။

ဦးထြန္းေအာင္ခ်ိန္ ။ ။ ဒီလုိလဲ မဟုတ္ဘူးေလ။ ဒါက ေနာက္မွတျဖည္းျဖည္း ျဖစ္လာတာ။ ဟိုတုန္းက ဥပမာအားျဖင့္ အဂၤလိပ္ေခတ္ကဆိုရင္ ပအုိ႔ဆုိၿပီးေတာ့ လူအမ်ား မသိၾကဘူးေပါ့။ ေတာင္သူေခၚၿပီး ေတာင္သူေတြက ကရင္စကားေျပာတယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ကရင္နဲ႔ ေရာေပါင္းၿပီး ေျပာတာေတြလည္း ရွိခဲ့တယ္။ အခုမွ ကိုယ့္ identity ပိုၿပီးေတာ့ နားလည္ၾကတယ္လို႔ က်ေနာ္ ျမင္တယ္။ နားလည္ေတာ့ အခုက ပိုေတာ့ မ်ားလာတာေပါ့။ ပင္လံုတုန္းက တိုင္းရင္းသား ဒီေလာက္မ်ားမ်ားနဲ႔ အေျဖရွာၾကတာ မဟုတ္ဘူး။ အခုက်ေတာ့ တုိင္းရင္းသား ပိုမ်ားလာတဲ့သေဘာျဖစ္တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ လက္ရွိ အေျခခံဥပေဒမွာ တုိင္းရင္းသား (၁၉) မ်ုိးေလာက္ကို ႏုိင္ငံေရး အခြင့္အေရးေတြ ေပးထားတာရွိတယ္။ ေနာက္ထပ္ အခြင့္အေရးလိုခ်င္တဲ့ တုိင္းရင္းသားေတြလည္း ရွိလာအံုးမယ္။ ဒီေတာ့ အေျဖက ရွာရတာ နည္းနည္းေတာ့ ပိုခက္လာတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒါက စိတ္ရွည္လက္ရွည္ လုပ္ရမယ့္သေဘာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ အခု လူမ်ဳိးစုငယ္ေတြရဲ ႔ အမ်ဳိးသားေရးစိတ္ဓါတ္ ပိုၿပီးေတာ့ ႀကီးဖြားလာတယ္လုိ႔ ေျပာႏိုင္မလား။ Ethnic nationalism အရင္တုန္းကပိုၿပီး …

ဦးထြန္းေအာင္ခ်ိန္ ။ ။ Ethnic nationalism ကေတာ့ ပိုျဖစ္လာတယ္လုိ႔ ထင္ရပါတယ္။ အရင္တုန္းကဆုိရင္ ဥပမာအားျဖင့္ ကယားဆုိရင္ သူတုိ႔ရဲ ႔ nationalism က ဒီေလာက္မရွိသေလာက္ေပါ့။ အခုမွ ရွိလာတာ။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဒီေတာ့ သမုိင္းရဲ ႔ trend လမ္းေၾကာင္းကေတာ့ ပိုၿပီး integration ဘက္ကို ဦးမတည္ဘဲနဲ႔ အဲဒါနဲ႔ ေျပာင္းျပန္သြားေနသလား။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ပံုစံက…

ဦးထြန္းေအာင္ခ်ိန္ ။ ။ အဲဒါကေတာ့ စိုးရိမ္မႈတရပ္ေပါ့။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ကိုယ့္အကြက္ကေလး ၾကည့္ၿပီးေတာ့ လုပ္ေနလို႔ရွိရင္ေတာ့ ပိုခက္တာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ အားလံုးက ျပည္ေထာင္စုခြင္မွာ တုိ႔က ရပ္တည္ႏိုင္မယ္။ ျပည္ေထာင္စုက တုိ႔တေယာက္စီတေယာက္အေရးထက္ ပိုၿပီးေတာ့ အေရးႀကီးတယ္လို႔ သိနားလည္ လာလုိ႔ရွိရင္ေတာ့ ဒါကေတာ့ အေျဖတခု ထြက္လာႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ လြတ္လပ္ေရး ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၾကတယ့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔ေခတ္ ေခါင္းေဆာင္ေတြကမွ unity in diversity ဆိုတာကို ေျပာၿပီးေတာ့ သူတုိ႔က က်ေနာ့္ကို စစ္မွန္တဲ့ ျပည္ေထာင္စု၊ တန္းတူအခြင့္အေရး ေပးၿပီးေတာ့ စုစည္းဖို႔ ႀကိဳးပမ္းခဲ့တယ္။ ဆိုေတာ့ ေနာက္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ အဲဒီလိုမ်ဳိး အသိအျမင္မ်ဳိး တကယ္ပဲ မရွိေတာ့တာလား။ သို႔တည္းမဟုတ္ သူတုိ႔အာဏာ တည္ၿမဲေရးအတြက္ အဲဒီ အယူအဆကို စေတးခဲ့ၾကတယ္လို႔ ဆရာ ထင္သလား။ ဘယ္လို သေဘာရပါသလဲ။

ဦးထြန္းေအာင္ခ်ိန္ ။ ။ နည္းနည္း နည္းသြားတာေပါ့။ Diversity ကို လက္ခံခ်င္တယ္အပိုင္းက နည္းနည္း အားနည္းသြားေတာ့ ကိုယ္ဟာလည္းကိုယ္ ပိုၿပီးေတာ့ ဂ႐ုစိုက္ေတာ့ အဲဒါေလးက ပဋိပကၡ ျဖစ္ေစတာေပါ့။ အမွန္မွာေတာ့ diversity ရွိတယ္။ diversity ကို လက္ခံမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အားလံုးအတြက္ အေကာင္းျဖစ္ လာႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ အခု အေရွ ႔ကိုၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ဆရာ ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ။ အခုလက္ရွိေတာ့ မွန္ကန္တဲ့ လမ္းေၾကာင္းေပၚမွာ right track ေပၚမွာ ေရာက္ေနၾကၿပီလား။ ျပည္ေထာင္စု အစစ္အမွန္ ေပၚထြန္းေရး၊ တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးညီညႊတ္မႈ ရရွိေရးအတြက္။

ဦးထြန္းေအာင္ခ်ိန္ ။ ။ အခု အားလံုးေပၚ မူတည္တယ္။ တဦးတေယာက္နဲ႔လည္း လုပ္လုိ႔မရဘူး။ လူအမ်ားလုပ္မွရမယ့္ကိစၥ။ အားလံုးက သေဘာေပါက္ၿပီးေတာ့ အားလံုးက တို႔အတူတူ ေနထုိင္ၾကမယ္။ အတူတူလုပ္ကိုင္ၾကမယ္။ အတူတူ ႀကီးပြားၾကမယ္။ အဲဒီ စိတ္ဓါတ္နဲ႔ လုပ္လို႔ရွိရင္ေတာ့ လမ္းေၾကာင္း ေကာင္းမွာေပါ့။ မဟုတ္လုိ႔ရွိရင္ လုပ္ရကိုင္ရတာ ခက္အံုးမွာပဲ။ အရင္တုန္းကလုိ ခက္အံုးမွာပဲ။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးတုိ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတုိ႔ ဆိုတာေတြကို ၾကားေနရတာ အေတာ္ၾကာပါၿပီ။ လက္ေတြ႔ၾကေတာ့ ဘာမွျဖစ္မလာေသးဘူးဆုိတာကိုလည္း တခ်ဳိ ႔က အားမလုိ အားမရ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဆရာ ဒီကိစၥကို ဘယ္ေလာက္ အေကာင္းျမင္ ေမွ်ာ္လင့္ထားပါသလဲ။

ဦးထြန္းေအာင္ခ်ိန္ ။ ။ က်ေနာ္ကေတာ့ အၿမဲပဲ အေကာင္းျမင္ေမွ်ာ္လင့္တယ္။ အဆိုးျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေပါ့။ ဒါေပမဲ့ အေကာင္းကိုပဲ အၿမဲေမွ်ာ္လင့္ေနတာပဲ။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ေနာက္ အေပးအယူ လုပ္ၾကတဲ့ေနရာမွာ ညႇိႏိႈင္းတတ္တဲ့ compromise လုပ္ၾကတဲ့ culture အဲဒီလို ဓေလ့မ်ဳိး ျမန္မာလူမ်ဳိး၊ ျမန္မာတုိင္းရင္းသားေတြထဲမွာ မရွိၾကဘူးလုိ႔ ေျပာၾကပါတယ္။ အဲဒါ ဘယ္ေလာက္ အေရးႀကီးပါသလဲ ဆရာ။

ဦးထြန္းေအာင္ခ်ိန္ ။ ။ တခ်ိန္တခါေတာ့ ရွိၾကမွာေပါ့။ ကိုယ့္အကြက္ကေလးပဲ ကိုယ္ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္အေရးကိုပဲ ဦးစားေပးၿပီးေတာ့ ကိုယ့္အခြင့္အေရးကိုပဲ ေတာင္းၿပီးေတာ့လုပ္တဲ့ အေျခအေနရွိခဲ့တာ။ ဆက္ၿပီးေတာ့ အဲဒီလုိ အေျခအေနနဲ႔ ေနထိုင္လို႔မရတာ ေတာ္ေတာ္ေလး သိလာၾကၿပီလို႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ေရွ ႔ဆက္ၿပီးေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရွိပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ က်ေနာ္ ေနာက္ဆံုးေမးခ်င္တဲ့ ေမးခြန္းကေတာ့ အခု ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ျပင္ဖုိ႔ဆုိၿပီးေတာ့ အႀကံျပဳေနၾကပါတယ္။ အဲဒီ အထဲမွာ တုိင္းရင္းသားအေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဒီတႀကိမ္မွာ ဘယ္ေလာက္ အထိမ်ား ျပင္လာႏုိင္မယ္လို႔ ထင္ပါသလဲ ဆရာ။ ျပင္မယ္ဆုိရင္။

ဦးထြန္းေအာင္ခ်ိန္ ။ ။ ဒါကေတာ့ political will ေပၚ မူတည္တယ္။ ျပင္ဖုိ႔သင့္တယ္လို႔လည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ခံစားၾကတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ျပင္ေတာ့ျပင္မယ္ ဘယ္အတုိင္းအတာအထိ ျပင္မလဲဆုိတာကေတာ့ ေျပာလုိ႔ မရေသးဘူး။ ဒါကေတာ့ ဆက္ၿပီးေတာ့ ေဆာင္ရြက္သြားရမယ့္ ကိစၥတရပ္ ျဖစ္ပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ က်ေနာ္ တခါ ဦးခင္ေအာင္ျမင့္ကို သူတုိ႔ ဒီအစိုးရ တက္လာၿပီးေနာက္ ေမးဖူးပါတယ္။ ျပည္နယ္နဲ႔တုိင္းေဒသႀကီးေတြမွာ အထူးသျဖင့္ ျပည္နယ္ေတြမွာ စစ္တပ္ရဲ ႔ အခန္းက႑က သိပ္ရွိ ေနတယ္လို႔ေျပာေတာ့ သူက က်ေနာ္တုိ႔က ႏွစ္မ်ဳိးျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္နယ္အတြက္ေတာ့ ဗဟိုနဲ႔မတူဘူး ပံုစံတစ္မ်ဳိးနဲ႔ တမင္လုပ္ထားတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ အဲဒီကိစၥေကာ ဒီတႀကိမ္ျပင္မယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ ျပင္လာႏိုင္မလဲ ဆရာ။

ဦးထြန္းေအာင္ခ်ိန္ ။ ။ ေတာ္ေတာ္လည္း ျပင္ရမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ အခု ေျပာလာတာကေတာ့ က်ေနာ္က တပ္မေတာ္ဟာ ျပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္ ျဖစ္ရမယ္ဆုိေတာ့ တပ္မေတာ္ထဲမွာလည္း တိုင္းရင္းသားေပါင္းစံု ရွိရမယ္။ ေနာက္ ျပည္နယ္ေတြမွာလည္း ကိုယ့္လံုၿခံဳေရးကို တာဝန္ယူႏိုင္မယ့္ အေျခအေနမ်ဳိး ျဖစ္ေပၚလာမယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ အေျခအေန ေျပာင္းလဲသြားႏုိင္မယ္လို႔ က်ေနာ္ ထင္ပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ State Army ဆုိတာေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့။

ဦးထြန္းေအာင္ခ်ိန္ ။ ။ State Army ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ Security Forces ထဲမွာ ပါလာမွာေပါ့။ တပ္မေတာ္ကိုက လူမ်ဳိးတမ်ဳိးအတြက္ဖြဲ႔တဲ့ တပ္မေတာ္မ်ဳိး မဟုတ္ဘဲ။ လူမ်ဳိးေပါင္းစံုပါတဲ့ တပ္မေတာ္မ်ဳိး ျဖစ္လာမယ္။
ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ အဲဒီလို ျဖစ္ဖုိ႔အတြက္ အရင္တုန္းကေတာ့ အဂၤလိပ္လက္ေအာက္က ခြဲထြက္ခ်ိန္ တုန္းကေတာ့ တပ္မေတာ္ ကိုယ္တုိင္းက လူမ်ဳိးေပါင္းစံုပါတဲ့ တပ္မေတာ္ျဖစ္ခဲ့တယ္လို႔ က်ေနာ္ ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရမႈ မရွိလုိ႔ အဲဒီလို ဖယ္ထုတ္လိုက္ရသလား။ သို႔တည္းမဟုတ္ သူတုိ႔ကိုယ္၌က မေပးခ်င္ေတာ့လို႔လား။ တခ်ဳိ ႔ကေတာ့ သမုိင္းမွာ အေၾကာင္းျပၾကတယ္ စိတ္မခ်ရဘူး။ တိုင္းရင္းသားေတြကို အႀကီးအကဲ ခန္႔ထားရင္ သူတုိ႔က သူပုန္ထဲမွာပါမယ့္ျဖစ္လို႔ ဖယ္ထုတ္ရတယ္ဆိုၿပီး အေၾကာင္းျပတာကိုလည္း ၾကားရပါတယ္ ဆရာ။

ဦးထြန္းေအာင္ခ်ိန္ ။ ။ ဟုတ္တယ္ေလ။ ဒါကေတာ့ လက္နက္ကိုင္ တိုက္ခိုက္ေနတဲ့ တုိင္းရင္းသားေတြကို ျပန္ၿပီးေတာ့ တဖတ္က တုိင္းရင္းသားအေနနဲ႔ ျပန္တုိက္ခိုင္းလို႔လဲ မလြယ္ဘူးေလ။ တုိင္းရင္းသားအခ်င္းခ်င္း၊ ညီအကိုခ်င္းခ်င္း ျပန္တုိက္ခိုင္းလို႔မွ မရဘဲ။ ဒီေတာ့ အဲဒီအပိုင္းက ရွိမွာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ အခုက အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရသြားတဲ့အခ်ိန္ကာလမွာ ဒီအေျခအေန ေက်ာ္လြန္ၿပီးေတာ့ တပ္မေတာ္ ဖြဲ႔စည္းပံုကိုက ေျပာင္းလဲလာမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။
XS
SM
MD
LG