သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

logo-print
ေနာက္ဆုံးရသတင္း

ျမန္မာျပည္က မသန္စြမ္းတို႔ ဘဝ


ျမန္မာျပည္က မသန္စြမ္းတို႔ ဘဝ
please wait

No media source currently available

0:00 0:10:31 0:00
တိုက္႐ိုက္ လင့္ခ္

ဒီတပတ္ ျမန္မာ့မ်က္ေမွာက္ေရးရာ အစီအစဥ္မွာ ျမန္မာ႔လူ႔အသိုင္းအဝိုင္းဟာ မသန္စြမ္းသူေတြအေပၚ တန္းတူသေဘာထားၿပီး ဆက္ဆံၾကပါသလား၊ ျမန္မာအမ်ားစုရဲ႕ သေဘာထားနဲ႔ သူတို႔ိုကိုဆက္ဆံတဲ႔ အျပဳအမူေတြအေပၚ မသန္စြမ္းသူေတြဘက္က ဘယ္လိုခံစားရလိမ္႔မယ္ဆိုတာေကာ စဥ္းစားမိၾကပါ႐ဲ႔လား။ သူတို႔ဘဝ အမ်ားနဲ႔တန္းတူျဖစ္ေအာင္ အာဏာပိုင္ေတြကေကာ ဘယ္လိုေဆာင္ရြက္ေပးသလဲ ဆိုတာေတြကို ျမန္မာႏိုင္ငံ မသန္စြမ္းသူမ်ားအသင္းခ်ဳပ္ နဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမ်က္မျမင္မ်ားအသင္းခ်ဳပ္တို႔ရဲ႕ ဥကၠဌ ဦးေအာင္ကိုျမင့္နဲ႔ ဦးေက်ာ္ဇံသာတို႔ ေဆြးေႏြးသံုးသပ္ထားပါတယ္။

ေမး ။ ။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ မသန္စြမ္းသူမ်ားအေပၚ အမ်ားျပည္သူ သာမန္လူေတြရဲ ႔ လူ႔အသိုင္းအဝိုင္း သေဘာထားကို က်ေနာ္ ဦးစြာစူးစမ္းခ်င္ပါတယ္။

ေျဖ ။ ။ ျမန္မာ့လူ႔ေဘာင္အဖြဲ႔အစည္းက က်ေနာ္တို႔ မသန္စြမ္းတဲ့လူေတြကို ျမင္ေနတဲ့အျမင္က ေရွးရိုးအစဥ္အလာနဲ႔ ျမင္ၾကတယ္။ Traditional thinking model နဲ႔ ျမင္ၾကတယ္။ အဲဒီက တျဖည္းျဖည္း တိုးတက္လာၿပီးေတာ့ Medical model တခါ ျဖစ္လာပါတယ္။ သူက ေဝဒနာသည္ပဲ ေဆးကုသဖုိ႔ ခံယူဖို႔လိုတယ္ဆိုတဲ့ အဲဒီလိုအျမင္မ်ဳိးေတြကို ျမင္ေနတာ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ျဖစ္ခဲ့ၿပီ။ ဒီေန႔ ဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ အဲဒါပါဝင္အႀကံဳဝင္တဲ့ လူ႔ေဘာင္အဖြဲ႔အစည္း ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတာ္ကို သြားေနတဲ့အခါၾကေတာ့ တဘက္ကေတာ့ ႀကိဳးစားၿပီးေတာ့ Advocacy လုပ္ေနေပမယ့္ေသာ္ျငားလဲ ျမန္မာ့လူ႔ေဘာင္အဖြဲ႔အစည္းက ေခါက္ရိုးက်ဳိးေနတဲ့ အျမင္ေတြနဲ႔ အဲဒီအျမင္ေတြကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မေဖ်ာက္ႏိုင္ေသးပါဘူး။

အဲဒီအျမင္ေတြက ဘာျဖစ္လဲဆိုေတာ့ မသန္စြမ္းသူက သနားဖုိ႔ေကာင္းတယ္။ အလုပ္ေပးၿပီး လုပ္ခိုင္းတာထက္စာရင္ လုပ္ေပးမယ္၊ ေကၽြးထားမယ္၊ ပံ့ပိုးထားတာက အေကာင္းဆံုးပဲဆိုတဲ့ အျမင္မ်ဳိးေတြရိွတယ္။ သနားဖုိ႔ေကာင္းတယ္ဆိုၿပီး ျမင္ၾကတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ တဘက္မွာလဲ မသန္စြမ္းမႈေၾကာင့္ ေပးအပ္တဲ့ တာဝန္ကို မစြမ္းေဆာင္ႏုိင္ဘူး။ စြမ္းေဆာင္ႏုိင္ပါ့မလားဆိုတဲ့ သံသယစိတ္ေတြ ဝင္ေရာက္ၿပီးေတာ့မွ အဲဒါမ်ဳိးေတြ ျဖစ္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီေန႔ က်ေနာ္တို႔ Advocacy လုပ္ႏိုင္တယ္၊ ေျပာင္းလဲလာပါၿပီဆိုတဲ့ သမၼတဦးသိန္းစိန္လက္ထက္မွာၾကေတာ့ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ေတာ့ ပြင့္လင္းလာတယ္။ မသန္စြမ္းအဖြဲ႔ေတြ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြ၊ ေျပာဆိုခြင့္ေတြက ယခင္တပ္မေတာ္အစိုးရလက္ထက္နဲ႔စာရင္ တိုးတက္လာတယ္။

ေမး ။ ။ လူ႔ေဘာင္အဖြဲ႔အစည္းကေတာ့ ေဝဒနာသည္ေတြလို႔ … ျမင္လာတဲ့အျမင္ေတြ၊ ဘယ္လိုပင္ ရိွလာခဲ့ေပမယ့္ အဓိကအားျဖင့္ေတာ့ သာမန္လူေတြနဲ႔ တန္းတူမရဘူး။ အရင္တုန္းကဆို မသန္မစြမ္းလို႔ေတာင္ ေျပာခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီလို ေဘးဖယ္ခံခဲ့ရတဲ့ အေနအထားရိွခဲ့တယ္။ အခု အဲဒီလို လူ႔အဖြဲ႔အစည္းက အဲဒါကို ေဘးမဖယ္ၾကေတာ့ဘဲ ငါတို႔လိုပဲ သူတုိ႔လည္း အကုန္လံုး လုပ္ႏုိင္တယ္။ မသန္ေပမယ့္ စြမ္းတယ္ဆိုတဲ့ စကားနဲ႔အညီ တကယ္ပဲ အသိအမွတ္ျပဳလာၾကၿပီလို႔ ခံစားရပါသလား။

ေျဖ ။ ။ မခံစားရေသးပါဘူး။ ဒီလို အသိအမွတ္ျပဳခံရဖို႔အတြက္ က်ေနာ္တို႔ အမ်ားႀကီး ႀကိဳးစားရပါအံုးမယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ နားလည္မႈေတြက တခုနဲ႔တခု ဆက္ႏြယ္ေနေတာ့ ဒါေတြရလို႔ဖို႔အတြက္ ႀကိဳးစားရပါအံုးမွာပါ။ ဒါေပမဲ့ ယခင္ကထက္စာရင္ အသိအမွတ္ျပဳလာတဲ့ လူမႈ႔အသိုင္းအဝိုင္းတခ်ဳိ ႔ ရိွလာတာေတာ့ ဝမ္းေျမာက္စြာနဲ႔ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တႏိုင္ငံလံုး အတိုင္းအတာနဲ႔ (၅၀) ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ အသိအမွတ္ ျပဳၿပီလားလို႔ ေမးရင္ေတာ့ အသိအမွတ္မျပဳေသးပါဘူး။

ေမး ။ ။ တခ်ဳိ ႔ဆိုရင္ လူ႔အသိုင္းအဝိုင္းဆိုတဲ့အထဲမွာ ရင္းႏီွးတဲ့ အသိုင္းအဝိုင္းကိုပင္ အဲဒီမသန္စြမ္းတာတခု၊ အားနည္းခ်က္ကို ခ်ဳိးႏိွမ္ၿပီးေတာ့ ေခၚေဝၚသံုးစြဲတာေတြလည္း က်ေနာ္တုိ႔ ေတြ႔ႀကံဳခဲ့ရတယ္။ ဆိုေတာ့ ဒီကိစၥေတြကေရာ အခု ေပ်ာက္ၿပီလား။

ေျဖ ။ ။ မေပ်ာက္ေသးပါဘူး။ လူေတြက ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ခ်ဳိ ႔ယြင္းအားနည္းမႈနဲ႔ မသန္စြမ္းမႈကို ကြဲျပားၿပီး မျမင္တတ္ေသးပါဘူး။ ဒါကို အဂၤလိပ္လို ေျပာမယ္ဆိုရင္ impairment နဲ႔ type of disability ပါ။ impairment ခ်ဳိ ႔ယြင္းအားနည္ခ်က္မႈ၊ type of disability ကေတာ့ ဗမာလို မသန္စြမ္းမႈပါ။ တကယ့္တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ျပႆနာက ဗမာမွာ မသန္စြမ္းဆိုတာကို .. က်ေနာ္တို႔ ဒီထက္ေကာင္းတဲ့ ဗမာစကား ရွာမရဘူး ျပႆနာက။ အဲဒီအခါၾကေတာ့ အဲဒီအေပၚ မူတည္ၿပီးေတာ့ မသန္စြမ္းမႈနဲ႔ မစြမ္းေဆာင္ႏိုင္မႈ၊ ခ်ဳိ ႔ယြင္းအားနည္းမႈတို႔ကို ခြဲမသိတဲ့ကိစၥက ျပႆနာတခုပါ။ ဒါေၾကာင့္ မေပ်ာက္ေသးဘူးလို႔ပဲ ေျပာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေမး ။ ။ တခ်ိန္ကဆိုရင္ ေဖ်ာ္ေျဖေရးလုပ္ငန္းေတြ၊ ရုပ္ရွင္တို႔လိုကိစၥေတြမွာေတာင္မွ အဲဒီလိုလူေတြကို ဟာသျဖစ္ေအာင္ တမင္တကာထည့္ၿပီးသံုးတာ ေတြ႔ခဲ့ရတယ္။ ေတာ္ေတာ္ရင္ႏွစ္စရာေကာင္းတဲ့ ကိစၥမ်ဳိး။ အဲဒီကိစၥေတြကေရာ အခု ပေပ်ာက္သြားၿပီလား။

ေျဖ ။ ။ တခ်ိန္ကမဟုတ္ဘူး၊ အခုထိလဲ ရိွေနတုန္းပါ။ ရိွလို႔ က်ေနာ္တို႔အသင္းဆိုရင္ မွတ္မွတ္ရရ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ မတ္လေလာက္က ရုပ္ရွင္အစည္းအရံုးနဲ႔ ေတြ႔ဆံုၿပီးေတာ့ ဒီကိစၥေတြကို ရွင္းခဲ့ရေသးတယ္။ တခါ သဘင္အစည္းအရံုးနဲ႔ ေတြ႔ၿပီး ဒီကိစၥေတြကို က်ေနာ္တို႔ဘက္က ေျပာျပခဲ့ပါေသးတယ္။ ဒီလို မသန္စြမ္းမႈကိုၾကည့္ၿပီး ဟာစရာ ဟာသလုပ္ျခင္းသည္က မသန္စြမ္းသူေတြ Disability ေတြရဲ ႔ ေမြးရာပါ အခြင့္အေရး Fundamental Rights ကို ခ်ဳိးေဖာက္ရာ ေရာက္တယ္ဆိုတာကို ေျပာခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီေတာ့ ဒါေတြကိုလည္း တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ေပ်ာက္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနတယ္။ သို႔ေသာ္ သဘင္အစည္းအရံုးက ဘာလုပ္သလဲဆိုေတာ့ ေၾကညာခ်က္ျပန္ထုတ္ၿပီး သူတုိ႔သည္ ဟာသ သရုပ္ေဆာင္၊ ဟာသလူရႊင္ေတာ္မ်ားကို ျပန္ၿပီးေျပာတာေတြ ရိွတယ္။ ရုပ္ရွင္အစည္းအရံုးကေတာ့ ဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေနာက္ပိုင္း Action ယူတာေတာ့ မေတြ႔ရေသးပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႔ အရမ္းစိုးရိမ္သလဲဆိုရင္ ဒီ Celebraties ေတြျဖစ္တဲ့ သရုပ္ေဆာင္ေတြက လူအမ်ားစုက သူတုိ႔သရုပ္ေဆာင္မႈေတြကိုၾကည့္တယ္။ သူတို႔စကားကို နားေထာင္တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ေျပာတာထက္ သူတုိ႔ေျပာတာကို နားေထာင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔သည္ မွန္ကန္တဲ့ အေတြးအေခၚ အယူအဆ ရိွေနၾကမယ္ဆိုရင္ သူတို႔က ျပည္သူလူထုကို ပညာေပးလုိ႔ရတယ္။ ေျပာဆိုလို႔ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ ဒါကိုလည္း အဓိကထား ေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။ ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီအသိုင္းအဝိုင္းထဲမွာ ဒါမ်ဳိးေတြက အမ်ားႀကီး ရိွေနပါေသးတယ္လို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ေမး ။ ။ အခု ကိုေအာင္ကိုျမင့္ကို ဒီသင္တန္းကို ေရြးခ်ယ္ၿပီးေတာ့ ေခၚလာတာ အေမရိကန္သံရံုးက ေခၚလာတာ။ ျမန္မာႏုိင္ငံ အာဏာပိုင္ေတြကေရာ ဒီလို ပုဂၢိဳလ္တေယာက္ကို ဒီလိုသင္တန္းမ်ဳိး ပို႔ရမယ္ဆိုတာကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားၾကပါရဲ ႔လား။

ေျဖ ။ ။ က်ေနာ္ ဒီသင္တန္းကို ေလွ်ာက္ခဲ့တာ မဟုတ္ဘူး။ အေမရိကန္သံရံုး ရန္ကုန္ၿမိဳ ႔က သူတုိ႔ဘာသာသူတို႔ Nominate လုပ္ၿပီး ေခၚတာပါ။ ႏုိင္ငံေတာ္အစိုးရကေတာ့ ဒါမ်ဳိးကို မစဥ္းစားပါဘူး။ စဥ္းစားဖို႔လဲ သူတုိ႔မွာ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အေျခအေနမေပးဘူးလို႔ ျမင္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ သူတုိ႔ ႏုိင္ငံတကာကေန အစိုးရအခ်င္းခ်င္း ခ်ိတ္ဆက္ၿပီးေတာ့ မသန္စြမ္းသူေတြကို ဖိတ္ၾကားခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ လူမႈဝန္ထမ္းဝန္ႀကီးဌာန - Ministry of Social Welfare ကို ေရာက္သြားတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ သူတို႔က ဖိတ္တာမ်ဳိးရိွတယ္။

ေမး ။ ။ ေနာက္တခုက ျမန္မာႏုိင္ငံထဲမွာ သြားေရးလာေရးကိစၥ အစစအရာရာ မသန္စြမ္းသူေတြအတြက္ အဆင္ေျပေခ်ာေမႊ႔ေအာင္ လုပ္ထားတာ ဘာရိွပါလဲ။ ဥပမာအားျဖင့္ ဒီႏိုင္ငံေတြ တုိးတက္တဲ့ႏုိင္ငံေတြမွာဆိုရင္ အဆင္ေျပေအာင္ ကားေပၚတက္တာကအစ အဆင္ေျပေအာင္ လုပ္ေပးတယ္။ လမ္းေဘးပလက္ေဖာင္းကအစ Wheelchair Friendly ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးထားတာေတြ အမ်ားႀကီးရိွပါတယ္။ ဗမာျပည္မွာ အဲဒီေလာက္အထိ ေနရာအႏံွ မလုပ္နိုင္ေတာင္မွ မသန္စြမ္းသူေတြအတြက္ ထည့္သြင္းစဥ္းစားတဲ့ စဥ္းစားခ်က္မ်ဳိး ရိွပါလား။

ေျဖ ။ ။ အရင္တုန္းကေတာ့ ထည့္သြင္းစဥ္းစားတာမ်ဳိး မရိွခဲ့ဘူး။ သူတုိ႔ စဥ္းစားရေကာင္းမွန္လဲ မသိခဲ့ပါဘူး။ ဒါက ၂၀၁၁ ေရွ ႔ပိုင္းကုိ ေျပာတာပါ။ အခုေနာက္ပိုင္းၾကေတာ့ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ရဲ ႔ Advocacy လုပ္မႈ၊ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးမႈေတြမွတဆင့္ စဥ္းစားရမယ္ဆိုတာကို သိလာၿပီ။ သိေပမယ့္ သူတုိ႔မွာ ဘာျပႆနာ ျဖစ္လဲဆိုေတာ့ ရန္ပံုေငြ ခြဲေဝခ်ထားမႈ အေျခအေနေပၚ မူတည္ၿပီး၊ ႏိုင္ငံရဲ ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးေပၚ မူတည္ၿပီးမွ ေရွ ႔တန္းတင္ၿပီး ဦးစားေပးအဆင့္ထဲမွာ အခုထိေတာ့ မေရာက္ေသးတာကို ဝမ္းနည္းစြာ ေတြ႔ေနရတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘာေၾကာင့္လဲဆို ေရာက္သင့္ၿပီ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ႏိုင္ငံရဲ ႔ (၄.၆) ရာခိုင္ႏႈန္း၊ တနည္းအားျဖင့္ (၂၃) သိန္းေသာ မသန္စြမ္းမႈ ႏုိင္ငံသားေတြက နည္းတဲ့အင္အားေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အခုေတာ့ စဥ္းစားလာၾကၿပီ။ ထည့္သြင္းစဥ္းစားလာၾကၿပီ။ တခ်ဳိ ႔အပိုင္းေလးေတြ လုပ္လာၾကတာကို ေတြ႔ရၿပီ။ ဒါေပမဲ့ တကယ့္တကယ္ ႀကီးမားတဲ့ အေျပာင္းအလဲနဲ႔ အရိွန္ဟုန္ျမွင့္ၿပီး ေျပာင္းလဲလုပ္ေနတာမ်ဳိး မေတြ႔ရေသးပါဘူး။

ေမး ။ ။ မသန္စြမ္းသူက (၂၃) သိန္းေတာ့ ရိွတယ္ဟုတ္လား။

ေျဖ ။ ။ မသန္စြမ္းသူ လူဦးေရက (၂၃) သိန္း ရိွပါတယ္။ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ သန္းေခါင္စာရင္းရဲ ႔ ရလဒ္ကို ေျပာတာပါ။ ၂၀၁၄ သန္းေခါင္စာရင္းထဲမွာ ေမးခြန္း (၄၁) ခုထဲမွာ (၃၃) ခုေျမာက္က မသန္စြမ္းကို ထည့္ေရးထားပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔အပါအဝင္ အျခားမသန္စြမ္းသူေတြ တိုက္တြန္းၿပီးေတာ့မွ လုပ္ခဲ့လို႔ လူဝင္မႈႀကီးၾကပ္ေရးနဲ႔ ျပည္သူ႔အင္အား ဝန္ႀကီးဌာနက ဒါကို ေကာက္ခံခဲ့တာပါ။ ဒါကေတာ့ တကယ္ေတာ့ ၿပီျပည့္စံုၿပီးေတာ့ တိက်တဲ့ဟာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကမာၻ႔ရဲ ႔ အစီရင္ခံစာမွာဆိုရင္ တကမာၻလံုးမွာ (၁၅) ရာခိုင္ႏႈန္း ရိွပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ ပိုရိွမွာေပါ့။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ဒီေလာက္ ပဋိပကၡေတြ မ်ားေနေတာ့ ပိုရိွတယ္။ က်ေနာ္တို႔ရဲ ႔ မွတ္တမ္းေတြအရ တကမာၻလံုးမွာ ေကာက္တဲ့စစ္တမ္းေတြအရ မသန္စြမ္းမႈ ျဖစ္တယ္ဆိုတာက ပဋိပကၡျဖစ္ရင္ လူတေယာက္ေသရင္၊ သံုးေယာက္ မသန္စြမ္း ျဖစ္သြားတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ေသႏုိင္ေလာက္တဲ့ဒဏ္ရာ မဟုတ္ဘဲ၊ အျပင္းအထန္ ဒဏ္ရာ ထိခိုက္အနာေတြ၊ ခ်ဳိ ႔ယြင္းသြားတာေတြ ရိွတယ္။ မသန္စြမ္း ျဖစ္သြားတာေပါ့။

ေမး ။ ။ (၂၃) သိန္းဆိုတာ နည္းတဲ့လုပ္အား အင္အားမဟုတ္ဘူးဆိုေတာ့ အလုပ္အကိုင္ ေလွ်ာက္ထားတဲ့ ေနရာမွာေကာ တန္းတူအခြင့္အေရးေပးတာ ခံရပါသလား။ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈ ျဖစ္ခံေနရတုန္းလား။

ေျဖ ။ ။ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈေတြ ခံေနရတုန္းပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ၂၀၁၁ ေရွ ႔ကထက္ ႏိႈင္းယွဥ္ရင္ေတာ့ အသိအမွတ္ျပဳလာတဲ့ လူတန္းစားအဖြဲ႔အစည္းေတြ ရိွလာၾကၿပီ။ အစိုးရမဟုတ္တဲ့ လူမႈအခြင့္အေရး အဖြဲ႔အစည္းေတြက သူတုိ႔ရဲ ႔ CSR Program ထဲမွာ ထည့္သြင္းၿပီးေတာ့ စဥ္းစားလာၾကတယ္။ ဘယ္လုိလုပ္ေပးရင္ အဆင္ေျပမလဲဆိုတာကို က်ေနာ္တို႔ ႀကိဳတင္ညိွႏိႈင္းတာေတြ လုပ္လာၾကတယ္။ ေနာက္တခုက အဲဒီလို ညိွႏိႈင္းတဲ့အခါမွာ မသန္စြမ္းသူ အလုပ္လုပ္ၾကမယ့္ လုပ္ငန္းခြင္ဝန္းက်င္ကိုလည္း ျပင္ဆင္ေပးတာေတြလည္း ရိွလာၾကၿပီ။ ဒါေပမဲ့ ဝမ္းနည္းစရာ ေကာင္းတာကေတာ့ အစိုးရဝန္ႀကီးဌာနေတြမွာ အစိုးရဝန္ထမ္းေတြအေနနဲ႔ ဒါမ်ဳိး ေရြးခ်ယ္ခန္႔ထားတာေတြ ေတာ္ေတာ္နည္းတယ္။ အထူးသျဖင့္ ပညာေရးဝန္ႀကီးဌာနေအာက္က ဝန္ထမ္းေတြဆိုရင္ မသန္စြမ္းသူေတြ ေက်ာင္းတက္ျပဳခြင့္၊ ခႏၶာကိုယ္ ခ်ဳိ ႔ယြင္းအားနည္းမႈေၾကာင့္ ပညာေရးဝန္းထမ္း၊ ေက်ာင္းဆရာ၊ ဆရာမေတြအျဖစ္ လက္မခံတာ။ အတတ္သင္ေကာလိပ္ေတြမွာ လက္မခံခဲ့တာေတြက အခု လြန္ခဲ့တဲ့ (၁) ႏွစ္၊ (၂) ႏွစ္အထိကို က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ရိွခဲ့ေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုေနာက္ပိုင္းေတာ့ ပညာေရးဝန္ႀကီးဌာနက ေတာ္ေတာ္ေလးေတာ့ ေျဖေလွ်ာ့လာပါၿပီ။ ေျဖေလွ်ာ့ရမယ္ဆိုတာလည္း သူတုိ႔ လက္ခံလာၾကပါၿပီ။

ေမး ။ ။ က်ေနာ္ ဒီေနရာမွာ ထပ္ၿပီးေမးခ်င္ေသးတာက မသန္စြမ္းသူအခ်င္းခ်င္းမွာလည္း ဥပမာ ရဲေဘာ္ေဟာင္း ဆိုၾကပါစို႔ .. စစ္မႈထမ္းၿပီးေတာ့ ျဖစ္လာတဲ့လူေတြၾကေတာ့ ရာထူးရေနတဲ့လူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရိွေနေသးတယ္။ အဲဒီကိစၥကို ဘယ္လိုျမင္ပါလဲ။ အဲဒီဟာေကာ မွ်တတယ္လို႔ ထင္ပါသလား။

ေျဖ ။ ။ အဲဒါကို က်ေနာ့္အျမင္ ေျပာရရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔လို ေမြးရာပါ မသန္စြမ္းနဲ႔ မေတာ္တဆမႈ - မေတာ္တဆမႈဆိုတာ ဒီပဋိပကၡေၾကာင့္ မဟုတ္ဘဲ၊ တပ္မေတာ္က မဟုတ္ဘဲျဖစ္တဲ့ မသန္စြမ္းေတြရဲ ႔ အေျခအေနက အခြင့္အေရး ပိုဆံုးရႈံးတာေပါ့။ တပ္မေတာ္မွာ ႏိုင္ငံ့တာဝန္ထမ္းေဆာင္ၿပီး မသန္စြမ္းျဖစ္သြားသူေတြကေတာ့ အခြင့္အေရးရတာေပါ့။ ဒါကေတာ့ အခြင့္အေရး သူတုိ႔ဘာေၾကာင့္ရသလဲဆိုေတာ့ သူတုိ႔ကို အခြင့္အေရးေပးမယ့္လူက ရိွေနတာကို။ က်ေနာ္ဘက္ကေတာ့ အဲဒီလို မရိွဘူးေလ။ ဆိုေတာ့ သူတို႔ကလဲ တခ်ဳိ ႔ၾကေတာ့ ေျခတဖက္ ျပတ္သြားရင္ မသန္စြမ္းလို႔ မခံယူခ်င္ဘူး။ ေျခတုေကာင္းေကာင္းေလး တပ္ထားရင္ မသန္စြမ္းလို႔ မခံခ်င္ဘူး။ အဲဒီျပႆနာ။ တခ်ဳိ ႔တပ္မေတာ္သားေတြၾကေတာ့ တကယ္ပဲ ရာထူးနိမ့္တဲ့လူေတြၾကေတာ့ တပ္မေတာ္မွာ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ၿပီး ေျခလက္ဆံုးရႈံးသြားတယ္။ သူတုိ႔ၾကေတာ့ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးလုပ္ဖို႔ အလုပ္ၾကမ္းေတြ လုပ္ၾကရတယ္။

သူတိုိ႔ဘဝၾကေတာ့ တကယ္ပဲ ဝမ္းနည္းစရာ ေကာင္းျပန္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီလို အခြင့္အေရး ရေနတယ္ဆိုတာဟာ လူတန္းစားအလႊာ၊ အနည္းငယ္ေသာ လူတန္းစားအလႊာသာ ျဖစ္ပါတယ္လို႔ ေျပာခ်င္တယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ ဘာမွစိတ္မရိွဘူး။ ဝမ္းသာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လဲ သူတုိ႔ကိုယ္သူတို႔လည္း မသန္စြမ္းသူလို႔ ခံယူသင့္တယ္။ တခ်ဳိ ႔ၾကေတာ့ အခုနေျပာတဲ့ နိမ့္ပါးတဲ့ လူတန္းစားအလႊာၾကေတာ့ သူတို႔ကို မသန္စြမ္းလို႔ေခၚတာ မႀကိဳက္ဘူး။ မသန္မစြမ္းလို႔ ေခၚဖို႔ ဒါမွ ႏုိင္ငံေတာ္အစိုးရက၊ တပ္မေတာ္က ျပန္လည္ေထာက္ပံ့မႈေတြ ေပးမယ္ဆိုတဲ့ အဲဒီလို ခံယူခ်က္ေတြ သူတုိ႔မွာရိွတယ္။ သူတုိ႔ကိုလည္း က်ေနာ္တုိ႔ ႀကိဳးစားၿပီးေတာ့မွ စိတ္ဓါတ္ေတြ၊ ခံယူခ်က္ေတြ ေျပာင္းလာဖို႔ ျပင္ေပးရအံုးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

XS
SM
MD
LG