သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

ဒီတပတ္ျမန္မာ့မ်က္ေမွာက္ေရးရာ ေဆြးေႏြးခန္းအစီအစဥ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ ႔ ဥပေဒဟာ ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္မႈမ်ားလြန္ၿပီး ေက်ာင္းသားေတြ လြတ္လပ္စြာ စုေဝးခြင့္၊ သမဂၢဖြဲ႔စည္းခြင့္ကို ပိတ္ပင္ထားတယ္ဆိုၿပီး ၁၉၆၀ တဝိုက္က ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားသမဂၢေခါင္းေဆာင္လည္းျဖစ္၊ ဝါရင့္သတင္းစာဆရာႀကီးလည္းျဖစ္တဲ့ ဦးသာဘန္း၊ သမၼတဦးသိန္းစိန္ရဲ ႔ ပညာေရးအႀကံေပးအဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္၊ ရန္ကုန္ဝိဇၨာသိပၸံတကၠသိုလ္ ကထိကေဟာင္း ေဒါက္တာရင္ရင္ႏြယ္တို႔နဲ႔ ဦးေက်ာ္ဇံသာ တို႔ သံုးသပ္ေဆြးေႏြးထားပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ အစိုးရက ျပဌာန္းလိုက္တဲ့ ပညာေရးဥပေဒဟာ ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္မႈ မ်ားလြန္တယ္ဆိုတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြရဲ ႔ ေဝဖန္ခ်က္ကို ဆရာမ ဘယ္လို သေဘာရပါသလဲ။

ေဒၚရင္ရင္ႏြယ္ ။ ။ က်မကေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြကို ရွင္းျပခ်င္ပါတယ္။ ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္မႈက တစ္အခ်က္ - သူတုိ႔ ထင္သလို၊ ထင္သေလာက္လဲ မမ်ားပါဘူး။ ႏွစ္အခ်က္ - တခ်ဳိ ႔အရာေတြက အခုအခ်ိန္မွာ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးကာလမွာ ဗဟိုက မခ်ဳပ္ကိုင္လို႔ မျဖစ္ဘူး။ က်မ နည္းနည္းေလး အက်ဥ္းရံုး ရွင္းျပပါရေစ။ ဘယ္လိုလဲဆုိေတာ့ က်မတုိ႔ တကၠသိုလ္နဲ႔ ဒီဂရီေကာလိပ္ေတြက (၁၆၉) ေက်ာင္းရွိတယ္။ (၁၆၉) ေက်ာင္းဆုိတာ အမ်ားႀကီး။ ဒီေက်ာင္းေတြအားလံုးကို က်မတို႔က လြတ္လပ္စြာ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ ေပးလိုက္တယ္။ အမ်ုိးသားပညာေရးဥပေဒ က။ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ဆိုတာ တိုးတက္မႈ၊ ေရႊ ႔ေျပာင္းမႈ (Transfer)၊ အလုပ္ခန္႔ထားတဲ့ ကိစၥ။ ဒီကိစၥ (၃) ရပ္မွာ လံုးဝဝင္မပါေတာ့ဘူး။ ပညာေရးဌာနကလည္း မကိုင္ေတာ့ဘူး။ အဆင့္ျမင့္ပညာဦးစီးဌာန ဆုိတာလဲ ေနာက္ဆို ရွိေတာ့မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ အခုဆုိရင္ ေလာေလာဆယ္ တကၠသိုလ္မွာ ကထိက (၁) ေယာက္ကေန ပါေမာကၡျဖစ္ခ်င္ရင္ အဆင့္ျမင့္ပညာဦးစီးဌာနက ကိုင္တယ္။ စစ္ေတြကေန ရန္ကုန္ကို ေျပာင္းခ်င္ရင္ အဆင့္ျမင့္ပညာဦးစီးဌာန ကိုင္တယ္ အစရွိသည္ျဖင့္၊ ဒါေတြက က်မတို႔ မလုပ္ေတာ့ဘူးဆိုၿပီး မူထဲမွာ ပါပါတယ္။ သို႔ေသာ္လဲပဲ (၁၆၉) ေက်ာင္းဆုိေတာ့ တေက်ာင္းနဲ႔တေက်ာင္းကလဲ အရည္အခ်င္းမတူဘူး။ စြမ္းအားေတြလဲ မတူဘူး။ မတူေတာ့ ပညာေရးမူေတြ၊ သင္ရိုးညႊန္တမ္းေတြနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ပညာအရည္အခ်င္း၊ အဆင့္အတန္းမူေတြ။ ေနာက္တခုက ဘတ္ဂ်က္ခ်ေပးတဲ့ မူေတြ။ အဲဒီ မူေတြကိုေတာ့ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ထိန္းခ်ဳပ္ထားမွာပဲ။ ဒါကေတာ့ ႏုိင္ငံတကာ ရႈေထာင့္နဲ႔ ၾကည့္ရင္လဲ နားလည္းႏုိင္ပါတယ္။ ဥပမာ စကၤာပူႏုိင္ငံက သိပ္နံမည္ႀကီးတဲ့ National University of Singapore (NUS) ဆိုတာက ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္မႈက ေနာက္ဘိတ္ဆံုး ေလွ်ာ့ခ်လိုက္တာ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္မွာ ေလွ်ာ့ခ်လိုက္တယ္။ ဆိုေတာ့ စကၤာပူလုိ ေခတ္မီတုိးတက္တဲ့ ႏုိင္ငံေတာင္ အစုိးရတကၠသိုလ္ဆုိေတာ့ ဘယ္လိုပဲေျပာေျပာ အစုိးရက နည္းနည္းပါးပါးေတာ့ ေပၚလစီ မူအပိုင္းမွာေတာ့ ပါေသးတယ္။ ၂၀၀၄ အထိ။ ေနာက္ပိုင္းက်မွ လံုးဝဖြင့္ခ်လုိက္တာ။ ဆိုေတာ့ က်မတုိ႔ကလဲ အဲဒီအဆင့္ မေရာက္ေသးပါဘူး။ အဲဒီလို လံုးဝဖြင့္ခ်ဖုိ႔။ ဘတ္ဂ်က္ေတြကလဲ အင္အားနည္းေနပါတယ္။ ဘတ္ဂ်က္ေတြ ခြဲေဝဖို႔ကိုလဲ ဘယ္လိုပဲေျပာေျပာ မူခ်ေပးရမယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီတကၠသိုလ္ေတြမွာ အုပ္ခ်ဳပ္မႈကို ဝင္စြက္ဖက္သလားဆို မစြက္ဖက္ဘူး။ က်မ အဲဒါကို ေျပာခ်င္လုိ႔ပါ။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဆိုေတာ့ အဓိကေတာ့ ပိုက္ဆံခြဲေပးဖုိ႔ကို အစိုးရကို မီွခိုအားထားေနရတယ္ဆိုတဲ့ သေဘာေပါ့ ဆရာမ။

ေဒၚရင္ရင္ႏြယ္ ။ ။ မီွခိုအားထားေနရတယ္လိုေတာ့ မဟုတ္ဘူးေလ။ ဒါက ႏိုင္ငံေတာ္ပိုက္ဆံကို သံုးရင္ေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္စံေတြကိုေတာ့ ေလးစားရမယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဟုတ္ကဲ့ ဒါက ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္မႈအပိုင္း ျဖစ္ပါတယ္။ လြတ္လပ္စြာ စည္းရံုးတဲ့အပိုင္း မေရာက္ေသးပါဘူး။ ဦးသာဘန္း ဘယ္လို သေဘာရပါသလဲ။ ဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္မႈ မ်ားလြန္တယ္လို႔ ေဝဖန္တဲ့ကိစၥကို။

ဦးသာဘန္း ။ ။ ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္မႈကေတာ့ အခုဟာက အစစအရာရာမွာ တျပည္လံုးမွာ ျဖစ္ေနတာ။ အခုဟာက ဒီမိုကေရစီ ေပးတယ္ဆိုရံုမယ့္ အစိုးရတျဖစ္လဲ အရပ္သားအစိုးရဆုိေပမဲ့ ဒီအာဏာကို သူတုိ႔ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတာပဲ။ ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္မႈက ရွိေနတာပဲ။ ပညာေရးတခုတည္းမွ မဟုတ္ဘူး။ အားလံုးမွာ ရွိေနတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဗဟိုခ်ုပ္ကိုင္မႈ မရွိဘူးဆုိတာေတာ့ မဟုတ္ဘူးဗ်။ က်ေနာ္ အျမင္ကေတာ့။

ေဒၚရင္ရင္ႏြယ္ ။ ။ ဟုတ္ပါတယ္။ ဆရာေျပာတာ မွန္ပါတယ္။ ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္မႈ မရွိဘူးဆိုတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ က်မ ရွင္းျပေနတာက ဆရာအမ်ားစု၊ ေက်ာင္းသားအမ်ားစုက မႀကိဳက္တဲ့ … ကို ဗဟိုက ခ်ဳပ္မကိုင္ထားေတာ့ဘူး။ Management ကိုလည္း မခ်ဳပ္ကိုင္ေတာ့ဘူး။ ဥပမာ တကၠသိုလ္ေတြရဲ ႔ ဘ႑ာေရးကို သူတုိ႔ဘာသာသူတို႔ Manage လုပ္မွာ။ က်မ ဥပမာေျပာမယ္ ဒဂံုတကၠသိုလ္က ေက်ာင္းသား ႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ ရွိတယ္။ အဲဒီ ႏွစ္ေသာင္းအတြက္ ဘတ္ဂ်က္ကို ဗဟိုက ခ်ေပးမယ္။ ေနာက္ ဘယ္လိုသံုးဆုိတာကို မေျပာေတာ့ဘူး။ တခုရွိတယ္ တခ်ဳိ ႔ ဘတ္ဂ်က္ကေတာ့ လခအတြက္ ထားရမယ္။ ဒါကေတာ့ သမားရိုးက်။ က်န္တာေတြကေတာ့ ႀကိဳက္သလိုသံုးလို႔ ရတယ္ေလ။ ဘတ္ဂ်က္က လခအတြက္ဆုိေတာ့ ႏုိင္ငံေတာ္ဝန္ထမ္းေတြကို လခေပးရမွာေပါ့။ မခ်ဳပ္ကိုင္ပါဘူး။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအရ မခ်ဳပ္ကိုင္ဘူး။ မူအရသာ က်မတုိ႔ အမ်ုိသားပညာေရးဥပေဒေတြမွာ ခ်ဳပ္ကိုင္တယ္လို႔ ေျပာတာ။ မူအရေတာ့ ႏုိင္ငံေတာ္ရဲ ႔ တကၠသိုလ္ေတြဆိုေတာ့ မူက တခုတည္း ရွိရမယ္ေလ။

ဦးသာဘန္း ။ ။ တခုက ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္မႈဆိုတဲ့ ေနရာမွာ ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္မႈရဲ ႔ အစြယ္အပြားေလးတခုလုိ႔ ျမင္တယ္။ အမွန္ေတာ့ အစြယ္အပြားေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ သူတုိ႔ရဲ ႔ အေလးအနက္ထားတဲ့ ကိစၥဗ်။ ေက်ာင္းသားသမဂၢေတြနဲ႔ကိစၥ။ ပညာေရးျမွင့္တင္ေရးေကာ္မတီ ေဆာင္ရြက္ရမယ့္ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြမွာ မိမိတကၠသိုလ္က ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ စီမံခန္႔ခြဲေရးအဖြဲ႔မွာ ေက်ာင္းခြဲလိုက္၊ အတန္းလုိက္၊ အစုအျပဳအလိုက္ ေက်ာင္းသားကုိယ္စားလွယ္ေတြ ပါရမယ္ဆုိေတာ့ အဲဒါ ေက်ာင္းသားသမဂၢကို ေျပာခ်င္တာဗ်။ ေက်ာင္းသားသမဂၢဆုိတဲ့ စကားကို သူတုိ႔က ေၾကာက္ေနတယ္ဗ်။ ေက်ာင္းသားသမဂၢဆုိတာ သမဂၢဆိုတာ ဘုရားေဟာစကား။ သူတုိ႔က ေက်ာင္းသားသမဂၢကို ဘာျဖစ္လို႔ ေၾကာက္ေနတာလဲ။ သတ္ခဲ့လို႔ဗ်။ ေက်ာင္းသားေတြကို သတ္ခဲ့ေတာ့ တေစၦေျခာက္ေနတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ သမဂၢဆိုတာကို မေျပာခ်င္ဘူး။ သမဂၢလို႔ေျပာရင္ ရွင္းေနတာပဲ။ အဲဒါမ်ဳိးေတြ ရွိတယ္ဗ်။ ဒါက ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္မႈပဲ။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ေနာက္တခုက ကန္႔ကြက္တဲ့ ပညာေရးစနစ္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး၊ ႏုိင္ငံလံုးဆိုင္ရာကြန္ရက္ဆုိတဲ့ အဖြဲ႔ရဲ ႔ စာထဲမွာလည္း ဘာေျပာထားလဲဆုိေတာ့ ပညာေရးဝန္ထမ္းအားလံုး ကိုယ္က်င့္တရားေကာင္းမြန္ကာ ကိုယ္ပိုင္ဆံုးျဖတ္ေဆာင္ရြက္ႏုိင္မႈႏွင့္ ကိုယ္တုိင္တာဝန္ယူတတ္မႈ ဖြံ႔ၿဖိဳးလာမႈအေပၚ မူတည္၍ ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္မႈ ေလွ်ာ့ခ်သည့္စနစ္ကို က်င့္သံုးေရး ဆိုၿပီး ေရးထားပါတယ္။ ဥပေဒ ပုဒ္မ (၄) အပိုဒ္ခြဲ (ဍ) မွာ။ ဆိုလိုသည့္အခ်က္မွာ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား၏ ဂုဏ္သိကၡာကို ထိပါးသျဖင့္ ျပင္းထန္စြာ ကန္႔ကြက္ပါသည္လို႔ ဆိုထားပါတယ္။ ဆရာမ အဲဒါကို ေတြ႔မိပါလား။

ေဒၚရင္ရင္ႏြယ္ ။ ။ အဲဒါေတာ့ က်မ သေဘာမတူဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ဆရာ၊ ဆရာမဆိုတာ သိမ္းက်ဴံးၿပီးေျပာတာ။ ေက်ာင္းသားေတြလိုပဲ က်မတို႔ အစိုးရလိုပဲ ဘယ္သူမွေတာ့ သိမ္းက်ဴံးၿပီး အဲဒီလို သိကၡာေစာ္ကားတယ္လို႔ ေျပာလို႔မရဘူး။ တရားဥပေဒ ခ်ုိးေဖာက္ရင္ေတာ့ ခ်ဳိးေဖာက္တာပဲ။ က်မေျပာတာ ကိုယ့္ေက်ာင္းသားေတြကိုယ္ က်ဴရွင္ျပၿပီး ျခစားေနတာေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကိုယ့္ဂုဏ္သိကၡာနဲ႔ ညီေအာင္ ေနရင္ေတာ့ ဟုတ္တာေပါ့။ အေရးယူသင့္ရင္ေတာ့ ယူရမွာပဲေလ။ က်မတို႔လည္း နည္းဥပေဒေတြကေန ထြက္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ အခုနက ေက်ာင္းသားသမဂၢ ဖြဲ႔စည္းခြင့္ကို မေပးခ်င္လို႔ ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္မႈက ဒီဟာနဲ႔ ဆက္စပ္ေနတယ္။ ဦးသာဘန္းကေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြကို သတ္ခဲ့လို႔ ေက်ာင္းသားတေစၦေျခာက္ေနတယ္။ သမဂၢတေစၦေျခာက္ေနတယ္ ဆိုပါတယ္။ ဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဦးသာဘန္း နည္းနည္းဆက္လက္ၿပီးေတာ့ ဘယ္လို ပြင့္လင္းသြားေအာင္ လုပ္နိုင္မယ္လို႔ ထင္ပါသလဲ။ ေက်ာင္းသားသမဂၢကို လႊတ္ေပးလုိက္ရင္ သူတုိ႔ကို တကယ္အႏၱရာယ္ ျပဳလာႏုိင္တဲ့ အေျခအေန ရွိေနလို႔လား။

ဦးသာဘန္း ။ ။ မရွိပါဘူးဗ်ာ။ က်ေနာ္တုိ႔ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္က ဖဆပလ ကြဲတယ္။ တည္ၿမဲနဲ႔ သန္႔ရွင္းကြဲေတာ့ ဦးႏု က တုိင္းျပည္ရဲ ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ တုိင္းျပည္ရဲ ႔ ျပည္တြင္းစစ္ကို ရပ္စဲခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ ေႂကြးေၾကာ္သံ ပါလာတယ္။ တုိင္းျပည္၊ ျပည္သူလူထုကို သက္ညႇာတဲ့ပံုစံေတြ ပါလာတယ္။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ေက်ာင္းသားသမဂၢက သန္႔ရွင္းကို ေထာက္ခံတယ္။ သန္႔ရွင္းကို ေထာက္ခံလိုက္ေတာ့ ဦးႏုအစိုးရ တက္လာေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔နဲ႔ အစိုးရနဲ႔ ေျပလည္တယ္။ ဘယ္ေလာက္အထိ ေျပလည္သလဲဆုိရင္ ဆက္ဆံေရး ဘယ္ေလာက္အထိ ေကာင္းသလဲဆိုရင္ က်ေနာ္တုိ႔ ေက်ာင္းသားသမဂၢက ဦးေဆာင္ၿပီးေတာ့ ပညာေရးႏီွးေႏွာဖလွယ္ပြဲကို တျပည္လံုးက ေက်ာင္းသားေတြပါဝင္ၿပီးေတာ့ လုပ္နုိင္ခဲ့တယ္။ သမဂၢက ဦးေဆာင္ၿပီး တကသ၊ ဗကသ က ဦးေဆာင္ၿပီးေတာ့ ပညာေရးႏီွးေႏွာဖလွယ္ပြဲကို လုပ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီမွာ ပညာေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ၊ အထူးသျဖင့္ Academic freedom ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြရဲ ႔ လြတ္လပ္ခြင့္၊ သမဂၢဖြဲ႔စည္းခြင့္ အဲဒါေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္လုပ္လာၿပီးတဲ့အျပင္ အဲဒီ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ကို ဦးႏုက ေနာက္ဆံုး အခမ္းအနားအၿပီးမွာ က်ေနာ္တုိ႔ကို ဧည္ခံေကၽြးေမြးတဲ့ေန႔မွာ ဒါေတြကို ဒို႔အေကာင္အထည္ေဖာ္ၾကရေအာင္။ မင္းတုိ႔ငါတုိ႔ လုပ္ၾကရေအာင္ဆုိၿပီး ေျပာေနၿပီး က်ေနာ္တို႔ကိုလည္း ေနာက္ဆံုး ကမာၻ႔ေက်ာင္းသားမ်ား ညီလာခံကို တက္ခြင့္ေပးတယ္။ အဲဒီေလာက္အထိ ေျပလည္တယ္။ ေက်ာင္းသားနဲ႔ ေျပလည္ဖုိ႔က လြယ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔လည္း ေက်ာင္းသားဘဝမွာ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ သမဂၢ လုပ္လာတာပဲ။ က်ေနာ္တို႔က ရန္သူလုိ ဆက္ဆံတာ မဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔ ေက်ာင္းသားေတြက Academic Freedom ကုိ လိုခ်င္တယ္။ လြတ္လပ္မႈကို လိုခ်င္တယ္။ အဲဒါကို က်ေနာ္တုိ႔နဲ႔ နားလည္မႈယူရင္ ရပါတယ္။ အခုဟာက တေစၦေျခာက္ေနတာ။ ေက်ာင္းသားေတြကို ရာနဲ႔ခ်ီသတ္ခဲ့ေတာ့ အခုအဲဒီကိစၥနဲ႔ ေၾကာက္ေနတာဗ်။ သမဂၢဆုိရင္ သူက တေစၦလို႔ ထင္ေနတာ။ သမဂၢဆိုတာ ဘုရားေဟာစကားပါ။ နားလည္ၾကပါလို႔ မဆလအေဟာင္းေတြကို ေျပာခ်င္တယ္ဗ်ာ။ အခုလူေတြကိုလည္း ေျပာခ်င္တယ္ဗ်ာ။

ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဆရာမ ႏိုင္ငံတကာမွာလည္း လြတ္လပ္တဲ့ ႏိုင္ငံေတြရဲ ႔ တကၠသိုလ္ေတြမွာ ေက်ာင္းသားသမဂၢေတြ ရွိေနတယ္။ လန္ဒန္တကၠသိုလ္မွာဆုိရင္လည္း ေက်ာင္းစဝင္တဲ့ ေက်ာင္းသားသစ္ေတြကို ေက်ာင္းသားသမဂၢက ေကာင္တာႀကီးဖြင့္ၿပီးေတာ့ ဘာလုပ္ဘာလုပ္ သူတို႔ရဲ ႔ စာတမ္းေတြ တခါတည္းေဝေပးေနတယ္။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လုပ္ေနၾကတာပဲ။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အဲဒီလုိေပးဖို႔ ဘာျဖစ္လုိ႔ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလဲ။ ဆရာမ ထင္ပါသလဲ။

ေဒၚရင္ရင္ႏြယ္ ။ ။ တခုေတာ့ ရွိတယ္ေလ။ တကယ္လို႔ သမဂၢကိစၥက ပါလိုက္ရင္ ဥပေဒက ေႏွာင့္ေႏွးသြားမယ္။ က်မတို႔က ဥပေဒကို တျခားေနရာမွာ အျမန္ကို လုိအပ္ေနတာ။ အဲဒီေတာ့ က်မတို႔ ပညာရွင္အေနနဲ႔ ေျပာမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဘယ္လုိပဲေျပာေျပာ ဒီဥပေဒကို ျမန္ျမန္ျဖစ္ေစခ်င္တယ္ေလ။ ႏိုင္ငံသားေကာင္းျဖစ္ဖုိ႔။ ေနာက္ ပညာသင္တာ သက္သက္မ်ားတယ္။ ဆိုေတာ့ ဒါက အဖြဲ႔အစည္းေတြဖြဲ႔ဖို႔၊ သမဂၢဖြဲ႔ဖုိ႔က လံုးဝပိတ္ထားတယ္လို႔ မဆိုလုိပါဘူး။ ေနာက္ဆိုလဲ ဥပေဒေတြ လုပ္လို႔ရတာပဲ။ ဒါက က်မတုိ႔ ပညာရွင္ေတြအျမင္ေပါ့။ ဆိုေတာ့ မွန္ပါတယ္။ ဆရာေျပာတာ မွန္တယ္။ ႏိုင္ငံျခား လြတ္လပ္တဲ့ႏိုင္ငံေတြမွာ ဒီမုိကေရစီအျပည့္အဝ ရၿပီးသားႏိုင္ငံေတြမွာ ေက်ာင္းသားသမဂၢေတြ က်မတက္ခဲ့တဲ့ တကၠသိုလ္လည္း ဒီလုိပဲ။ က်မသား တက္ခဲ့တဲ့ တကၠသိုလ္လည္း ဒီလိုပဲ ရွိပါတယ္ ေက်ာင္းသားသမဂၢေတြ။ တခုေတာ့ ကြာတယ္။ နံပတ္တစ္အခ်က္က ျမန္မာႏိုင္ငံက အခုအသြင္ကူးေျပာင္းေရးကာလ။ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးကာလဆုိေတာ့ က်မတုိ႔ အင္ဒိုနီးရွားရဲ ႔ သင္ခန္းစာတခ်ဳိ ႔ကိုယူရမယ္။ ခ်က္ခ်င္းကို လႊတ္လိုက္လို႔ ဗဟိုက လႊတ္လိုက္လို႔ ကစဥ့္ကရဲ ျဖစ္ကုန္မယ္။ အဲဒီေတာ့ အဆင့္လိုက္အဆင့္လိုက္ ဘယ္လိုပဲေျပာေျပာ သြားခ်င္တဲ့ပံုစံကို က်မ နားလည္ပါတယ္။ နားလည္မႈေတာ့ရွိတယ္။ အဆင့္လိုက္ျဖည္းျဖည္း Decentralization လုပ္တာ။ အင္ဒိုနီးရွားမွာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဆုိးသြားတယ္။ ဆူဟာတုိျပဳတ္ၿပီး ခ်က္ခ်င္းပညာေရး၊ က်န္းမာေရးကို လႊတ္လုိက္ေတာ့ ျဖစ္ခ်င္သလို ျဖစ္ကုန္တယ္။ အဲဒါက ပထမတခ်က္။

ေနာက္တခ်က္က အသြင္ကူးေျပာင္းေရးကာလျဖစ္တဲ့အတြက္ ေက်ာင္းသားသမဂၢကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ တဖက္ကိုတဖက္ အျမင္မၾကည္ဘူးေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ ေစာေစာက ဆရာႀကီးေျပာသလို အျမင္မၾကည္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ အျမင္မၾကည္ဘူးဆုိတာ က်မေျပာမယ္ ႏုိင္ငံျခားက ေက်ာင္းသားသမဂၢ က်မႀကံဳဘူးတဲ့ ေက်ာင္းသားသမဂၢေတြက အဓိက ဘာေတြလဲဆုိေတာ့ သူတို႔က ႏုိင္ငံေရးပဲ လုပ္ဖို႔မဟုတ္ဘူး။ တျခားကိစၥေတြလည္း ေဆြးေႏြးလုိ႔ရတယ္။ ယဥ္ေက်းမႈ၊ သမုိင္း၊ ဒီျပင့္ႏုိင္ငံေတြအေၾကာင္းတို႔။ ဒီမနက္ပဲ က်မေျပာေနတာ ဥပမာ ေတာင္အာဖရိကမွာရွိတဲ့ အျဖဴအမည္း ျပႆနာေတြကို က်မတက္တုန္းက အဲဒါေတြ ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။ ဆိုေတာ့ အၿမဲ အစိုးရနဲ႔ အတိုက္အခံလည္း မဟုတ္ဘူး။ အစိုးရကိုေတာ့ ေဝဖန္ရင္ ေဝဖန္မယ္ေပါ့။ ဆိုေတာ့ ခက္တာက အခုျပည္သူလူထုထဲမွာ ဘယ္လိုေအာက္ေမ့ေနသလဲဆိုေတာ့ တခ်ုိ ႔ေတြက ေက်ာင္းသားသမဂၢကို အစိုးရကို ေတာ္လွန္ဖို႔။ အစိုးရကို ဆန္႔က်င္ဖို႔လုိ႔ ျမင္ေနတယ္။ တကယ္ေတာ့လဲ နားေထာင္ဖုိ႔လုိတယ္။ ႏွစ္ဖက္စလံုး။

က်မေျပာတာ ျဖည္းျဖည္းအခ်ိန္အတိုင္းအတာ တခုေတာ့ ေပးဖုိ႔လုိမယ္။ က်မလည္း ေက်ာင္းသူျဖစ္ဖူးပါတယ္။ တကၠသိုလ္ဆရာမဘဝမွာလည္း အႏွစ္ (၂၀) က်င္လည္ခဲ့ပါတယ္။ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွာ။ အဲဒီေတာ့ က်မလည္း ဖိတ္ေခၚပါတယ္။ ပညာရွင္တေယာက္အေနနဲ႔ေကာ၊ တကၠသိုလ္ဆရာမတေယာက္အေနနဲ႔ ေက်ာင္းသားေလးေတြ အခ်ိန္မေရြး က်မဆီလာတုိင္ပင္ပါ။ လာေျပာပါ။ က်မလည္း ေျပာေပးပါမယ္လုိ႔ ဖိတ္ေခၚပါတယ္။

XS
SM
MD
LG