သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

ဒီတပတ္ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေရးရာ ေဆြးေႏြးခန္းအစီအစဥ္မွာ ILO ညီလာခံေတြမွာ အရင္က ကေလးစစ္သားအေရး၊ အဓမၼလုပ္အားေပးခိုင္းေစမႈနဲ႔ လူ႔အခြင့္ေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈေတြအတြက္ ထူူးျခားျဖစ္စဥ္ တရပ္အေနနဲ႔ အၿမဲလိုလို ထည့္သြင္းေဆြးေႏြးမႈ ခံရေလ့ရွိတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ ဒီႏွစ္မွာေတာ့ ကေလးစစ္သားအေရအတြက္ (၈၀)% ေလ်ာ့က်သြားတာမို႔ ထိပ္တန္းတင္ ေလာက္တဲ့ကိစၥ မဟုတ္ေတာ့ဘူးလို႔ ဆြစ္ဇာလန္နိုင္ငံ ဂ်နီဗာၿမိဳ႕မွာ က်င္းပတဲ့ (၁၀၅) ႀကိမ္ေျမာက္ နိုင္ငံတကာ အလုပ္ရွင္၊ အလုပ္သမားနဲ႔ အစိုးရကိုယ္စားလွယ္မ်ား သံုးပြင့္ဆိုင္ ညီလာခံကို အလုပ္သမား ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ ဦးေဆာင္တက္ေရာက္လာတဲ့ ျမန္မာနိုင္ငံ အလုပ္သမားသမဂၢမ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဥကၠဌ ဦးေမာင္ေမာင္က ေျပာပါတယ္။ လက္ရွိအလုပ္သမားေတြရဲ့ အေျခေနနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဦးေမာင္ေမာင္ကို ေဒၚခင္မ်ိဳးသက္က ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားပါတယ္။


ဦးေမာင္ေမာင္ ။ ။ က်ေနာ္တုိ႔ အရင္တုန္းက ရွိခဲ့တဲ့ Cause root က အဓမၼလုပ္ငန္း၊ ကေလးစစ္သားဆိုသည္က အကုန္လံုးေတာ့ မေပ်ာက္ေသးေပမယ့္ ၈၀% ေလာက္ေတာ့ ေပ်ာက္သြားၿပီလို႔ ေျပာလို႔ရတယ္။ ဒါက Structural attention ေပါ့၊ အရင္တုန္းကလုိ ထူးျခားျဖစ္စဥ္ ေဆြးေႏြးမႈေတြထဲမွာ မပါေတာ့ဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔ထက္ ဆုိးတဲ့ႏိုင္ငံေတြ ရွိပါတယ္။ ဥပမာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဆိုရင္ …. ၿပိဳတဲ့ကိစၥ။ ဒီေနာက္ပုိင္းမွာ ကေလးအလုပ္သမားေတြ ကိစၥ။ ဖိလစ္ပိုင္ႏုိင္ငံမွာ အလုပ္သမားအခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္ခံရတဲ့ကိစၥ။ အေရွ ႔ေတာင္အာရွမွာဆိုရင္ က်ေနာ္တုိ႔ထက္ ဆိုးတဲ့ႏုိင္ငံ ႏွစ္ႏိုင္ငံေလာက္ ရွိေနတယ္။ ကေမာၻဒီးယားမွာဆိုရင္ ခ်ီတက္ဆႏၵျပတာကို ေသနတ္နဲ႔တဲ့ကိစၥ။ အဲဒါမ်ဳိးေတြ ရွိေနေတာ့ ဒါေတြကို ေဆြးေႏြးေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔က ဦးစားေပးအဆင့္မွာ မရွိေတာ့ဘူး။ ေနာက္မွာ ေရာက္သြားပါၿပီ။ သို႔ေသာ္ က်ေနာ္ေျပာတဲ့ speech မွာေတာ့ က်ေနာ္ကေတာ့ လြတ္လပ္စြာ ေဆြးေႏြးဖြဲ႔စည္းမႈဆုိတဲ့ က႑ရွိမယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ ဒါကို ရွိတယ္။ သို႔ေသာ္လဲ က်ေနာ္တို႔ဆီမွာ သိတဲ့သူ နည္းေနေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ILO အေနနဲ႔ ျမန္မာျပည္မွာ လြတ္လပ္စြာ အသင္းအဖြဲ႔ ဖြဲ႔စည္းမႈနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ စီမံခ်က္ကို လုပ္ဖုိ႔သင္ပါတယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းကို က်ေနာ္ တင္ျပမွာပါ။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ အခု ျမန္မာျပည္မွာ Oxfarm ကေန အစီရင္ခံစာ ထုတ္ခဲ့တယ္။ ျမန္မာနဲ႔ အာရွတလႊာမွာ အထည္ခ်ဳပ္သမေတြ နစ္နာမႈ ရွိတယ္။ ဒါေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အလုပ္သမား ကိုယ္စားလွယ္ေတြတေယာက္အေနနဲ႔ ဘာေတြမ်ား အေရးယူေဆာင္ရြက္ပါလဲ။ ဒီ Oxfarm အစီရင္ခံစာထုတ္တာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘာေျပာခ်င္လဲ။

ဦးေမာင္ေမာင္ ။ ။ Oxfarm အစီရင္ခံစာကေတာ့ Oxfarm ထုတ္တာျဖစ္မယ္။ သူတို႔ Survey လုပ္တယ္လို႔ ေျပာတယ္။ Activists ေတြ အလုပ္သမားအေရး လႈပ္ရွားသူေတြနဲ႔ လုပ္ၾကတာျဖစ္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ မပါဝင္ခဲ့ဘူး။ အဲဒီေတာ့ သူတုိ႔ျမင္တဲ့ vision အျမင္ နဲ႔ က်ေနာ္တို႔ vision နဲ႔ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ကြာပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔က အခုခ်က္ခ်င္း အလုပ္သမားအခြင့္အေရး ရာခိုင္ႏႈန္း (၁၀၀)% ရမယ္။ ေျပာခ်င္တာေပါ့။ ေျပာလုိ႔ေတာ့ ရတာေပါ့။ ျဖစ္ႏုိင္တာ Probability ဘယ္ေလာက္ အတိုင္းအတာအထိ ျဖစ္ႏိုင္သလဲဆိုတဲ့ ကိစၥ။ ေနာက္တခါ က်ေနာ္တို႔က တခါျပန္ၿပီး ေမးခ်င္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔မွာ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြ လုပ္ေနပါၿပီ။ ဥပမာ ILO ရဲ ႔ လုပ္ငန္းစဥ္အရ Tripartite သံုးပြင့္ဆိုင္ ေဆြးေႏြးပြဲ လုပ္ရမယ္ဆိုေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔က ျမန္မာျပည္မွာ ရွိေနတာေတြ အလုပ္သမားဝန္ႀကီးဌာနက ကိုယ္စားလွယ္ (၉) ဦး၊ အလုပ္ရွင္ကိုယ္စားလွယ္ (၉) ဦး၊ အလုပ္သသမားမဂၢ က ကိုယ္စားလွယ္ (၃) ဦးစီပါတဲ့ (၉) ဦး Tripartite မွာဆို ယႏၱရား ရွိေနပါတယ္။ အဲဒီကတဆင့္ ဒါေတြကို ေျဖရွင္းေနပါတယ္။ ဥပမာေျပာလို႔ရွိရင္ က်ေနာ္တုိ႔ CDM အေနနဲ႔ဆိုရင္ ၂၀၁၃-၂၀၁၄-၁၅ အတြင္းမွာ အမႈေပါင္း အားလံုးေပါင္း (၁၂၃) ခု ၿမိဳ ႔နယ္အတြင္းမွာ ေျဖရွင္းဖုိ႔ ႀကိဳးစားတာ ေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္။ အဲဒီ လက္မွတ္ထိုးထားတာေတြက အလုပ္သမားအားလံုးေပါင္း (၃) ေသာင္း (၂) ေထာင္ေက်ာ္ကို ကိုယ္စားျပဳထားႏုိင္တယ္။ ဆိုေတာ့ သူတို႔ ေျပာထားတဲ့ေနရာေတြကို ကြက္ၿပီးေတာ့ ရွိတာေတြရွိမယ္။ က်ေနာ္တို႔ မျငင္းဘူး။ သို႔ေသာ္ က်ေနာ္တုိ႔လည္း အရင္တုန္းက (၅) ႏွစ္နဲ႔စာရင္ Progress ေတြ ရွိတယ္ဆိုေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔က သူတုိ႔တြက္တဲ့ အစီရင္ခံစာနဲ႔ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးေတာ့ ကြာဟေနတယ္လို႔ ျပန္ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ အခု ျမန္မာႏုိင္ငံ ပြင့္လင္းၿပီးေတာ့ နည္းနည္း အကုန္လံုး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရလာတဲ့အခ်ိန္မ်ဳိးမွာ အလုပ္သမားအဖြဲ႔အစည္းက တာဝန္ခံတေယာက္အေနနဲ႔ ဘာေတြမ်ား ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ အခုန ေျပာသလို၊ ကေလးစစ္သားေတြကိစၥ။ အဲဒီမွာ ေအာင္ျမင္မႈရွိတယ္ဆိုေတာ့ တျခားဘယ္ေနရာေတြမွာ ေအာင္ျမင္တယ္လို႔ ေျပာႏိုင္ပါလဲ။

ဦးေမာင္ေမာင္ ။ ။ ဥပမာဆိုရင္ လုပ္ခ minimum wage ဆိုရင္ အလုပ္သမားေတြ၊ အစိုးရနဲ႔ အလုပ္ရွင္ေပါင္းၿပီးေတာ့ Survey ဆင္းတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ စစ္တမ္းေကာက္ယူၿပီးေတာ့မွ က်ေနာ္တုိ႔ ေဆြးေႏြးတယ္။ ေဆြးေႏြးတာ မရွိဘူးဆုိရင္ (၃) ပြင့္ဆုိင္ ေဆြးေႏြးတာ (၇) ႀကိမ္ေလာက္ရွိတယ္။ ဒါက အမ်ားနဲ႔ ေဆြးေႏြးတာ။ ဒီၾကားထဲမွာ တိုက္ရိုက္ ႏွစ္ပြင့္ဆိုင္ ေဆြးေႏြးတာေတြ ရွိတယ္ဆိုေတာ့ က်ေနာ္ တင္ျပခ်င္တာ mechanism ယႏၱရားကို ေဖာ္ဖို႔က အေရးႀကီးပါတယ္။ လိုခ်င္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ လိုခ်င္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးရွိိတယ္။ အဲဒီအခ်က္အလက္ေတြ ေျဖရွင္းတဲ့ ယႏၱရား mechanism ကို ေဖာ္ဖုိ႔က က်ေနာ္တို႔က ဦးစားေပးတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ minimum wage အနိမ့္ဆံုးလုပ္ခေတြကို ျပန္လည္သံုးသပ္ခ်ိန္ေရာက္ၿပီ။ ဒါကို အစုိးရက ျပန္ၿပီးေတာ့ အေၾကာင္းၾကားေနၿပီ။ ဒါဆို က်ေနာ္တုိ႔အားလံုးက စစ္တမ္းေကာက္ရမယ္။ စစ္တမ္းေကာက္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြ ဘယ္ေလာက္တက္သြားသလဲ၊ မတက္သြားသလဲ။ အဲဒါေတြၾကည့္ၿပီးတဲ့ေနာက္ လုပ္ငန္းရွင္ေတြအေနနဲ႔ ဘယ္ေလာက္အထိ တိုးလာသလဲ၊ မတိုးလာသလဲ။ ဥပမာ အထည္ခ်ဳပ္လုပ္ငန္းရွင္ေတြ။ အထည္ခ်ဳပ္လုပ္ငန္းရွင္ေတြဆိုရင္ ၂၀၁၂ တုန္းက သူတုိ႔ရဲ ႔ Export က ၉၀၀ သန္းရွိတယ္။ ၂၀၁၅ အဆံုးမွာ ၁.၃ ဘီလီယံ တက္လာတယ္။ အဲဒါမ်ဳိးေတြကို က်ေနာ္တုိ႔က တြက္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ minimum wage က ဘယ္ေလာက္ ျဖစ္ခ်င္တယ္။ minimum wage ဘယ္ေလာက္ ျဖစ္သင့္တယ္ဆိုတာကို အထည္ခ်ဳပ္လုပ္ငန္းေတြကို ေျပာရမွာ။ ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ ေျပာရင္ေတာ့ အမ်ားႀကီးေပါ့။ ဒါက ဥပမာ တခု ေျပာတာပါ။ ေနာက္တခါ Employment Contract လုပ္ငန္းကို အလုပ္ခန္႔တဲ့စာခ်ဳပ္။ အဲဒါကိုလည္း အလုပ္ရွင္ဖက္မွာ ကုန္သည္ႀကီးမ်ားအသင္းခ်ဳပ္က တြဲဘက္အတြင္းေရးမွဴး ဦးေအးလြင္နဲ႔ က်ေနာ္တို႔ အလုပ္သမားသမ …. တို႔ ပူးေပါင္းေဆြးေႏြးတာေတြ ရွိတယ္။ ေဆြးေႏြးၿပီးေနာက္မွာမွ အစိုးရမပါဘဲနဲ႔ (၃) ပြင့္ဆိုင္ကေန ထပ္ၿပီးေတာ့ ဒါက အလုပ္ရွင္ နဲ႔ အလုပ္သမား တိုက္ရိုက္ေဆြးေႏြးဖို႔သင့္တဲ့ ကိစၥ ျဖစ္တယ္။ ဒါကို ေဆြးေႏြးမယ္ဆိုၿပီး၊ ဒီအျပင္ကို က်ေနာ္တို႔က လုပ္ငန္းက႑ မတူတာေတြရွိတယ္။ ဥပမာ ေလေၾကာင္းလိုင္းမွာ အလုပ္လုပ္တဲ့ အလုပ္သမားေတြနဲ႔ ေရေၾကာင္းလိုင္းမွာ အလုပ္လုပ္တဲ့ အလုပ္သမားေတြနဲ႔ အထည္ခ်ဳပ္စက္ရံုမွာလုပ္တဲ့ အလုပ္သမားေတြနဲ႔ မတူၾကဘူး။ လုပ္ရတဲ့ လုပ္ငန္းအေနအထားလည္း မတူဘူး။ အလုပ္ခ်ိန္လည္း မတူးဘူး။ ရတဲ့လုပ္အားခလည္း မတူၾကဘူး။ ဒါေတြကို က်ေနာ္တို႔က တင္ျပခ်င္တာက ယႏၱရား mechanism ကို ေဖာ္ဖို႔လုိပါတယ္။ ဒါကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႔ ေဖာ္ေနပါတယ္။ (၃) ႏွစ္ ရွိပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္မို႔ က်ေနာ္တုိ႔က ေအာင္ျမင္မႈရိွတယ္လုိ႔ တင္ျပခ်င္ပါတယ္။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ အရင္တုန္းကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အလုပ္သမားေတြ အင္မတန္ အဖိႏိွပ္ခံရတာေတြ၊ ေခါင္းပံုျဖတ္ခံရတာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ ဦးေမာင္ေမာင္ နဲ႔ ဒီလူငယ္အဖြဲ႔အေနနဲ႔ ဝင္ၿပီးေတာ့ လုပ္တဲ့ေနရာမွာ ေနာက္ပိုင္းမွာ အစိုးရအေနနဲ႔ ပံ့ပိုးမႈ ဘယ္ေလာက္အတိုင္းအတာေတြ ရွိပါလဲ။

ဦးေမာင္ေမာင္ ။ ။ အစိုးရက ပံ့ပိုးမႈထက္စာရင္ အစိုးရကဝင္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ကို မခ်ဳပ္ခ်ယ္ဘူးေပါ့။ ေနာက္ Freedom ရွိတာကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔က သင္တန္းေတြဆုိ က်ေနာ္တုိ႔ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္အေနနဲ႔ ၂၀၁၂ ကစၿပီး အေျခခံအလုပ္သမား သမဂၢ သင္တန္းေတြကို ရန္ကုန္မွာလုပ္တာရွိတယ္။ မႏၱေလးမွာလုပ္တာ ရွိတယ္။ ကခ်င္ျပည္နယ္၊ ရွမ္းျပည္၊ တနသၤာရီတုိင္း၊ မေကြးမွာ လုပ္တာေတြရွိတယ္။ ဒါကို က်ေနာ္တုိ႔ကို ဘယ္သူမွ လာၿပီးေတာ့ ကန္႔ကြက္တာ မရွိပါဘူး။ မကန္႔သတ္ဘူး။ ေနာက္တခုက ဘာလဲဆိုေတာ့ စက္ရံုေတြ သြားေဆြးေႏြး၊ စည္းရံုးတဲ့အခါမွာ စက္ရံုေတြ မန္ေနဂ်ာေတြနဲ႔ အနည္းငယ္ စကားေျပာရတာရွိတယ္။ က်န္တာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး အဆင္ေျပတယ္။ ဒါက တခု။ ေနာက္တခါ အစည္းအေဝးေတြလုပ္တယ္။ ညီလာခံေတြ လုပ္တယ္။ ညီလာခံဆုိရင္ တႏိုင္ငံလံုးက အလုပ္သမားကိုယ္စားလွယ္ေတြ ႏွစ္ရာေက်ာ္ကို ဖိတ္ၿပီးေတာ့ လုပ္တာပါ။ (၃) ရက္ လုပ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာလဲ ဘယ္ေထာက္လွမ္းေရးမွ လာမၾကည့္ဘူး။ ဘယ္ရဲမွလည္း လာမၾကည့္ဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔လုပ္တဲ့အလုပ္ကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လုပ္လို႔ရတယ္ ဆိုတဲ့ဟာမ်ဳိးေတြ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ က်ေနာ္တုိ႔ကို ပံ့ပိုးတာေတာ့ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ကို အေႏွာင့္အယွက္ မေပးဘူး။ ကိုယ့္အလုပ္ကို ကိုယ္လုပ္မယ့္အလုပ္ကို လုပ္ပါဆုိတဲ့ အေနအထားမ်ဳိးရွိတယ္ဆိုတာကို ေျပာႏိုင္တယ္။ ေနာက္တခုက ဘာလဲဆိုေတာ့ အစိုးရအေနနဲ႔ ဘာေတြကို ဖြင့္လိုက္လဲဆုိေတာ့ ေျဖရွင္းေရး ယႏၱရားေတြ၊ Dissolve Mechanism, Solution Mechanism အျငင္းပြားမႈ ေျဖရွင္းေရးဆိုင္ရာ ယႏၱရားကို ဖြင့္လိုက္ေတာ့ ၿမိဳ ႔နယ္ စက္ရံုအဆင့္မွာဆို တဘက္ (၂) ေယာက္၊ အလုပ္ရွင္က (၂) ေယာက္၊ အလုပ္သမားက (၂) ေယာက္ ကိုယ္စားလွယ္ထားၿပီးေတာ့ စက္ရံုအတြင္းမွာ၊ လုပ္ငန္းအတြင္းမွာ ရွိသင့္ရွိတတ္တဲ့ Workplace Mechanism ကို ဖြင့္တယ္။ အဲဒီကေနတဆင့္ က်ေနာ္တို႔ ၿမိဳ ႔နယ္အဆင့္မွာ ညိွႏိႈင္းျဖန္႔ေျဖေရးဆိုတာ ရွိပါတယ္။ ၿမိဳ ႔နယ္ျဖန္႔ေျဖေရးမွာ (၃) ပြင့္ဆိုင္ အလုပ္ရွင္၊ အလုပ္သမား၊ အစိုးရ ကိုယ္စားလွယ္ေတြပါၿပီး ေျဖရွင္းရတာေတြရွိတယ္။ ေနာက္တခု အဲဒီကေန အဆင္မေျပဘူးဆိုရင္ ခံုသမာဓိအဖြဲ႔ကို ေရာက္ပါတယ္။ ခံုသမာဓိအဖြဲ႔မွာ အလုပ္သမားသမဂၢ က ကိုယ္စားလွယ္၊ အလုပ္ရွင္ကိုယ္စားလွယ္ေတြက ညိွႏိႈင္းၿပီး ေျဖရွင္းၾကတယ္။ အခုဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔နဲ႔အတူ အလုပ္သမား ကိုယ္စားလွယ္ မဟုတ္ဘူး၊ အလုပ္ရွင္ကိုယ္စားလွယ္ ပါလာပါတယ္။ သူတို႔ကိုလည္း ေမးလို႔ရပါတယ္။ The Dissolve Mechanism မွာ အဲဒီလို ဖြင့္ထားေတာ့ အျငင္းပြားမႈဆုိင္ရာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ရွိရင္ က်ေနာ္တုိ႔က ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ ျဖစ္ဖုိ႔ထက္ကို ထိုင္ၿပီးေတာ့ Negotiation လုပ္ဖို႔ အေနအထားကို ေရာက္တယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္က အဲဒါ ဘာျဖစ္လုိ႔ တုိက္တြန္းလဲဆိုရင္ က်ေနာ္တုိ႔က ေရရွည္ခံတဲ့ ရင္းႏီွးျမွဳပ္ႏံွမႈက Sustainable Investment ရွိဖို႔က က်ေနာ္တို႔က Good Industrial Regulations ရွိရမယ္ဆိုတာကို ေဆြးေႏြးေနပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီ industrial relations ကို ေရာက္ဖုိ႔ က်ေနာ္တို႔ ႀကိဳးစားေနတယ္။ ဒါကိုလည္း အစိုးရက လက္ခံထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ကုန္သည္ႀကီးမ်ားအသင္းက တြဲဘက္အတြင္းေရးမွဴး ဦးေအးလြင္တုိ႔ ဒါကို တြဲၿပီး အလုပ္လုပ္ေနပါတယ္။

ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္ ။ ။ ဆိုေတာ့ အစိုးရဘက္ကလည္း အေႏွာင့္အယွက္မရွိ၊ ပံ့ပိုးမႈေတြေပးတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အလုပ္ရွင္ေတြဘက္ကလည္း နားလည္မႈနဲ႔ ဝင္ၿပီးေတာ့ အလုပ္သမားေတြအေရးကို ၾကည့္ေပးတယ္။ ဆိုေတာ့ အလုပ္သမားေတြဘက္ကေရာ သူတုိ႔ရဲ ႔ အရည္အေသြးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဦးေမာင္ေမာင္ ဘယ္လို ျမင္ပါလဲ။

ဦးေမာင္ေမာင္ ။ ။ အရည္အေသြးဆိုတာ ႏွစ္ခုေပါ့။ သူတို႔ လုပ္ငန္းခြင္ဆိုင္ရာ ကၽြမ္းက်င္မႈ - Skills အဲဒါေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ အားနည္းပါတယ္။ အားနည္းတယ္ဆိုတာ က်ေနာ္တုိ႔ႏိုင္ငံမွာ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ (၄၀) က ပ်က္ခဲ့တာ ဘာလဲဆိုေတာ့ THS, GTI တုိ႔ ဆိုတာေတြ မရွိိခဲ့ဘူး။ မရွိခဲ့ေတာ့ က်ေနာ္တို႔က ျပန္ၿပီိးေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး လုပ္ရမယ္။ ဘာျဖစ္လာလဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔က ကိုယ့္ကိုယ္ကိုပဲ ေက်နပ္ေနလို႔ မျဖစ္ဘူး။ ASEAN Economic Integration ဝင္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ ႏိုင္ငံျခားရင္းႏီွးျမဳပ္ႏံွမႈေတြ ဝင္လာလို႔ရွိရင္ က်ေနာ္တုိ႔သည္ Skill Certificates မရွိတဲ့ လူေတြက အလုပ္ရမွာ မဟုတ္ဘူး။ အခုပဲ တရုတ္ျပည္ကလူေတြ ကန္သာယာဆိုတဲ့ ကန္ေတာ္ႀကီးေထာင့္နားမွာ လုပ္တဲ့ Project မွာ တရုတ္ျပည္က အလုပ္သမား ေဆာက္လုပ္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ (၃၀၀) ေလာက္ ရွိပါတယ္။ အဲဒါေတြက က်ေနာ္တို႔ဘက္က နစ္နာတယ္။ Skills နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ပါ။ အရည္အေသြးအတြက္ က်ေနာ္တုိ႔က သင္တန္းေပးတဲ့အခါမွာ က်ေနာ္တုိ႔ လူေတြက ေတာ္ေတာ္ႏုနယ္ပါေသးတယ္။ ႏုနယ္တဲ့အခါမွာ သူတုိ႔ကို အေျခခံ မွာ အလုပ္သမားသမဂၢ က ဘာလဲ။ ဘာေၾကာင့္ မွာ သမဂၢ ဝင္သင့္သလဲ။ မွာ သမဂၢ ဝင္ရင္ ဘယ္လို အားရွိသလဲ။ ေနာက္တခုက စည္းရံုးေရးဆုိတာ ဘာလဲ။ ေနာက္တခုက ဘာလဲဆိုေတာ့ အေရးႀကီးဆံုးက ဒီ Industrial Relations က်ေနာ္တို႔ ဘာျဖစ္လို႔ စားပြဲဝိုင္းမွာ ထိုင္ၿပီး ေဆြးေႏြးသင့္သလဲ။ Negotiation Process ကို ဝင္သင့္သလဲဆိုတာမ်ဳိးေပါ့။ က်ေနာ္တုိ႔မွာ ရွိေနတာက အရင္တုန္းက ကိုလိုနီေခတ္က ရွိခဲ့တဲ့ အလုပ္ရွင္လူတန္းစား၊ အလုပ္သမားလူတန္းစား တိုက္ပြဲေတြေဖာ္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားေနၾကတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔က အဲဒါကို မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ဒီအခ်ိန္မွာ Globalization ျဖစ္ေနၿပီ။ တကမာၻလံုးကိုပတ္ၿပီး ကုမၸဏီေတြက ပိုင္ဆိုင္ဖုိ႔ သီးသန္႔မရွိေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီိအထဲမွာ က်ေနာ္တုိ႔က ႏိုင္ငံအေနနဲ႔ ပါဝင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔ အလုပ္သမားေတြအေနနဲ႔ Negotiation လုပ္ဖုိ႔လုိတယ္ဆိုတာကို သင္တန္းေတြလည္း လုပ္ေပးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ သူတုိ႔ရဲ ႔ Trade Union အလုပ္သမားအခြင့္အေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အေျခခံသင္တန္းေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး ေပးရပါတယ္။ ေနာက္တခါ ကၽြမ္းက်င္မႈဆုိင္ရာကို အစိုးရက လုပ္ေနပါၿပီ။ ASEAN Level Skill Standard Charting ေတြ ရွိပါတယ္။ အဲဒီမွာ က်ေနာ္တို႔က ႏိုင္ငံကိုယ္စားျပဳအေနနဲ႔ ျမန္မာ့ကိုယ္စားလွယ္ေတြအေနနဲ႔ ပါပါတယ္။ ထုိ႔အတူ ကုန္သည္ႀကီးမ်ားအသင္းကလည္း ပါပါတယ္။ အလုပ္ရွင္၊ အလုပ္သမား၊ အစိုးရ (၃) ပြင့္ဆိုင္ကိုလည္း ASEAN Level ေပါ့။ ေနာက္ က်ေနာ္တုိ႔ႏိုင္ငံက ၿပီးတဲ့လက္မွတ္ကိုလည္း ထုိင္းႏိုင္ငံက အသိအမွတ္ျပဳမယ္။ ထုိင္းႏိုင္ငံက လက္မွတ္ကို က်ေနာ္တုိ႔နဲ႔ အင္ဒိုနီးရွားက အသိအမွတ္ျပဳမယ့္ အဆင့္အထိေရာက္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနတာ ရွိပါတယ္။

XS
SM
MD
LG