သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

logo-print
ေနာက္ဆုံးရသတင္း

မီး႐ိႈ႕အသတ္ခံရတဲ့ ကဗ်ာဆရာအတြက္ တရားမွ်တမႈ မေမွ်ာ္လင့္ (သမီး)


မီး႐ႈိ႕အသတ္ခံလုိက္ရတဲ့ မုံရြာၿမိဳ႕က ကဗ်ာဆရာ ဦးစိန္ဝင္း။ (ဓာတ္ပုံ - Sein Win Facebook)

(Zawgyi / Unicode)

စစ္ေကာင္စီရဲ႕ အၾကမ္းဖက္ဖိႏွိပ္မႈေတြ တႏုိင္ငံလံုး ရင္ဆိုင္ေနရခ်ိန္ ဖခင္ျဖစ္သူ ကဗ်ာဆရာဦးစိန္ဝင္း မီး႐ႈိ႕သတ္ခံလိုက္ရတဲ့ ျဖစ္ရပ္အတြက္ အမႈမွန္ေပၚေပါက္ေရးနဲ႔ တရားမွ်တမႈရွိေရးဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ကင္းမဲ့ေနေၾကာင္း သမီးျဖစ္သူ မသင္းႏြယ္က ဗီြအိုေအကို ေျပာပါတယ္။

ကနီစစ္ေဘးဒုကၡသည္ေတြရဲ႕အေရး ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ ဖခင္ျဖစ္သူ မီး႐ႈိ႕သတ္ခံလိုက္ရသလို အစ္ကုိျဖစ္သူမွာလည္း လက္ရွိ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္း ခံထားရတဲ့အတြက္ တမိသားစုလံုး ဝမ္းနည္းပူေဆြး ေသာကေရာက္ေနရတယ္လို႔လည္း ဆိုပါတယ္။ မအင္ၾကင္းႏုိင္က ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားပါတယ္။

မုံရြာၿမိဳ႕ရဲ႕ ကဗ်ာဆရာ၊ ပရဟိတသမား၊ ဝါရင့္ႏိုင္ငံေရးသမားျဖစ္သူ ဦးစိန္ဝင္းဟာ ေမလ ၁၄ ရက္ ေသာၾကာေန႔က သူအရင္လုပ္ကိုင္ခဲ့ဖူးတဲ့ မံုရြာစက္မႈဇုန္ဝင္း ေခါက္ဆဲြစက္မွာ ကနီစစ္ေဘးဒုကၡသည္ေတြအတြက္ အလွဴေငြေကာက္ခံေနခ်ိန္ အလုပ္သမားတေယာက္က သူ႔ရဲ႕အေနာက္ဘက္ကေန ဓာတ္ဆီထုပ္နဲ႔ပစ္ၿပီး မီး႐ိႈ႕ခံခဲ့ရၿပီးေနာက္ ျပင္းထန္တဲ့ မီးေလာင္ဒဏ္ရာနဲ႔ မံုရြာေဆး႐ုံႀကီးမွာ နာရီပိုင္းအၾကာမွာ ေသဆံုးခဲ့ပါတယ္။ ဒီျဖစ္ရပ္နဲ႔ပတ္သက္လို႔ သမီးျဖစ္သူ မသင္းႏြယ္ကို ဗီြအိုေအက ဆက္သြယ္ေမးျမန္းရာမွာ မိသားစုဝင္ေတြအေနနဲ႔ သိရွိထားရတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို အခုလို စေျပာပါတယ္။

”စသိရတာကေတာ့ အေဖ့ရဲ႕မိတ္ေဆြ အခင္းျဖစ္ခဲ့တဲ့ စက္႐ုံမန္ေနဂ်ာ ဦးတိုင္းေအာင္ကေန က်မဖုန္းကို လွမ္းဆက္ၿပီး သမီးအေဖ ဓာတ္ဆီေလာင္းၿပီး မီး႐ႈိ႕ခံရတဲ့အတြက္ေၾကာင့္မို႔လို႔ အေၾကာင္းၾကားတာပါ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အေဖ့အသံကိုလည္း ေဘးမွာ က်မၾကားေနရတယ္ ဖုန္းထဲကေနၿပီးေတာ့။ အေဖ့အသံကိုလည္း ၾကားေတာ့ ဒီေလာက္ မ်ားမ်ားစားစားလို႔ မထင္ဘူးေပါ့ေလ။ အေဖက သတိအရမ္းေကာင္းတာဆုိေတာ့။ မထင္ေတာ့ က်မကေန နည္းလား၊ နည္းတယ္ဆုိရင္ က်မ ေဆး႐ုံႀကီးေတြ ဘာေတြ မသြားခ်င္ဘူး၊ အမႈေတြ ဘာေတြ မျဖစ္ခ်င္ဘူးေပါ့။ နည္းတယ္ဆုိရင္ အျပင္ေဆးခန္းမွာပဲ ကုမယ္ဆုိၿပီးေတာ့ က်မ ေျပာေတာ့ မျဖစ္ဘူး၊ ေဆး႐ုံႀကီးသြားမွ ျဖစ္မွာဆုိေတာ့ က်မက ဒါဆို ေဆး႐ုံကို လုိက္ခဲ့ပါမယ္ဆုိၿပီးေတာ့ အေဖက အရင္ ေဆး႐ုံကုိ ေရာက္တယ္။ အေမ့ကိုေခၚၿပီး က်မတုိ႔ သားအမိႏွစ္ေယာက္ ေဆး႐ုံကုိသြားတယ္။

“အဲဒီအခ်ိန္မွာ အေဖက အေပၚပုိင္းမွာ ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို မီးကၽြမ္းထားတယ္။ အေဖက ဆံပင္ကလည္း ရွည္တယ္၊ မုတ္ဆိတ္ေမြးေတြကလည္း ရွည္တယ္ဆုိေတာ့ အဲဒါေတြအကုန္လုံး မည္းၿပီး ကပ္ေနတာေပါ့။ လုံးဝ မ်က္လုံးအိမ္ကို မျမင္ရဘူး။ အသားေတြ အရဲေတြပဲ ျမင္ေနရတယ္။ မ်က္စိသူငယ္အိမ္ကုိ လုံးဝမျမင္ရဘူး။ အေျခအေနက အရမ္းဆုိးတယ္။ အေဖ သမီးကို ျမင္လားဆုိေတာ့ မျမင္ရဘူးလုိ႔ သူေျပာတယ္။ ေခါင္းပုိင္းနဲ႔ ေအာက္ပုိင္းနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလာင္သြားတယ္။ ရင္ဘတ္နဲ႔ ေက်ာနဲ႔ကေတာ့၊ ထုိိင္ေနတာဆုိေတာ့ အဲဒီေနရာကို ဓာတ္ဆီမေရာက္လုိ႔ ေနမွာေပါ့။ အဲဒီေနရာေလးက အပူပဲရွပ္ၿပီးေတာ့ ႀကီးႀကီးမားမားမေတြ႔ဘူး။ ဒါေပမယ့္ အေဖက သတိေကာင္းတဲ့အတြက္ က်မက ရႏုိင္မယ္၊ အေဖ့ကို ျပန္ကယ္ႏိုင္မယ္လို႔ ထင္ၿပီးေတာ့ က်န္တဲ့အျဖစ္အပ်က္ ဘာဆုိဘာမွမေမးဘူး၊ အဲဒီမွာပဲ ေဆးကုသမႈ ခံယူၿပီးေတာ့ မနက္ ၉ နာရီခြဲေလာက္မွာ ေဆး႐ုံကိုေရာက္တယ္၊ ည ၁၀ နာရီ ၄၅ မွာ ဆုံးသြားပါတယ္ရွင့္။”

မအင္ၾကင္းႏုိင္ - အဲေတာ့ စက္႐ုံမွာ သူ႔ကို ဘယ္လိုမီး႐ႈိ႕လိုက္သလဲ ဆိုတာကိုေရာ သိရလား။

မသင္းႏြယ္ - “စက္႐ုံမန္ေနဂ်ာရဲ႕ ေျပာျပခ်က္အရကေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ထုိင္ၿပီး စကားေျပာေနတယ္တဲ့၊ စကားေျပာတဲ့အခ်ိန္မွာ စက္႐ုံက အလုပ္သမားက အျပင္ကို ကြမ္းယာဝယ္ သြားလုိက္ဦးမယ္ဆုိၿပီးေတာ့ စက္႐ုံအျပင္ဘက္ကုိ ထြက္သြားတယ္တဲ့၊ ျပန္ေရာက္တဲ့အခါမွာ ဓာတ္ဆီဘူး ၃ ဘူး ပါလာတယ္၊ ပါလာတာကိုေတာ့ သူမျမင္ဘူး၊ ေဘးက တျခား စက္႐ုံဝန္ထမ္းေတြက ျမင္တာေပါ့၊ ဓာတ္ဆီဘူးလို႔လည္း မထင္ဘူး၊ ေရဘူးလို႔ပဲ ထင္တယ္တဲ့၊ အဲဒါကို တာယာပုံးထဲမွာ အဲဒီ ၃ ဘူးကုိလွယ္တယ္၊ လွယ္ၿပီးေတာ့ သႀကၤန္ေရပက္သလုိပဲ အေဖ့ကို လွမ္းပက္လုိက္ၿပီးေတာ့ မီးျခစ္နဲ႔႐ႈိ႕ၿပီးေတာ့ ထြက္ေျပးသြားတယ္တဲ့။”

မအင္ၾကင္းႏုိင္ - အခုလို ျဖစ္ပ်က္သြားတာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ရဲအာဏာပိုင္ေတြဘက္ကေရာ စံုစမ္းစစ္ေဆး အေရးယူတာေတြ လုပ္လားရွင့္။

မသင္းႏြယ္ - “က်မတုိ႔က ေဆး႐ုံေရာက္သြားၿပီဆုိေတာ့ ေဆး႐ုံက မႈခင္းက ဓာတ္ပုံ႐ုိက္သြားတယ္၊ မွတ္တမ္းယူသြားတယ္၊ ယူသြားၿပီးေတာ့ သူတို႔က ဖြင့္ထားတယ္။ အေစာပုိင္းကေတာ့ က်မတို႔က အေဖ့အသက္အႏၱရာယ္ မစုိးရိမ္ေလာက္ဘူးလို႔ ထင္ၿပီးေတာ့ အေဖနဲ႔ စကားေျပာလို႔ရတယ္၊ မ်က္ျမင္အေျခအေနက အရမ္းဆုိးတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အေဖက သတိေကာင္းတယ္၊ စကားေျပာလုိ႔ရတယ္ ဆုိတဲ့အတြက္ က်မကေတာ့ အေစာတုန္းက ျပႆနာ မရွာေတာ့ဘူး၊ အထူးသျဖင့္ ေျပာရမယ္ဆုိရင္ က်မတုိ႔မွာ ႏုိင္ငံေရးလုပ္ထားတဲ့ ေနာက္ေၾကာင္းရာဇဝင္ေလးေတြ ရွိေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ သူတုိ႔နဲ႔ မပတ္သက္ခ်င္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ေပါ့ မတုိင္ေတာ့ဘူး၊ ဒီတုိင္းပဲေနမယ္ေပါ့၊ အဲဒီလို ဆုံးျဖတ္ထားၾကတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ သူတုိ႔က ဒါ ေသမႈေသခင္း ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ သူတုိ႔ဘက္က အေရးယူေပးပါ့မယ္ေပါ့။ အထူးၾကပ္မတ္ၿပီး လုိက္ေပးပါ့မယ္လို႔ သူတုိ႔ဘက္က ေျပာထားတယ္။”

မအင္ၾကင္းႏုိင္ - ဒီလိုမ်ဳိး လံုးဝ မေမွ်ာ္လင့္မထားတဲ့ ျဖစ္ရပ္၊ မီး႐ႈိ႕သတ္ခံလိုက္ရတယ္ဆိုတာ ဘယ္လို အၿငိဳးတႀကီးနဲ႔ လုပ္ခဲ့သလဲဆိုတဲ့ အေၾကာင္းအရင္းကို မိသားစုေတြအေနနဲ႔ ဘယ္လိုျမင္လဲ။

မသင္းႏြယ္ - “ဘာေၾကာင့္လဲဆုိတာေတာ့ ကာယကံရွင္ ကိုယ္တုိင္မွပဲ သိမယ္ထင္တယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆိုေတာ့ ကာယကံရွင္သည္ အေဖနဲ႔ အၿငိဳးအေတး မရွိဘူး၊ အမုန္းမရွိဘူး။ ဘာလုိ႔တုန္းဆုိေတာ့ အဲဒီဂ်ဳံစက္႐ုံမွာ အေဖက အရင္တုန္းက အလုပ္လုပ္ခဲ့တယ္၊ အဲဒီတုန္းကေတာ့ သူတုိ႔က လူငယ္ေလးေတြေပါ့၊ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၅ ႏွစ္ေလာက္တည္းက အေဖက အဲဒီမွာ အလုပ္လုပ္ၿပီး ေနာက္ပုိင္း သူ က်န္းမာေရး မေကာင္းတာေရာ အသက္အရြယ္ေၾကာင့္မုိ႔ေရာ က်မတုိ႔က အနားယူခုိင္းလုိက္တာေပါ့။ အနားယူခုိင္းလုိက္ေတာ့ သူ အလုပ္မလုပ္ေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီစက္႐ုံက စက္႐ုံဝန္ထမ္း အကုန္လုံးနဲ႔ ခင္ခင္မင္မင္ရွိတယ္။ ျပဳလုပ္တဲ့သူ ကုိယ္တုိင္ကလည္း အေဖ့ဆီမွာ အဝင္အထြက္ရွိတယ္၊ အေဖ့ဆီကေန စာအုပ္ေတြဘာေတြ ငွားၿပီးေတာ့ ဖတ္တယ္၊ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းပဲ ရွိပါတယ္ သူနဲ႔က။ ဒါေပမယ့္လည္း ဘာေၾကာင့္ သူ ဒီလုိလုပ္လုိက္တယ္ ဆုိတာကေတာ့ သူကုိယ္တုိင္မွပဲ သိမွာပဲ။”

မအင္ၾကင္းႏုိင္ - အခုလိုျဖစ္ရပ္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ မိသားစုဝင္ေတြဘက္က တရားမွ်တမႈရေအာင္ ဘယ္လိုေဆာင္ရြက္ေပးသင့္တယ္လို႔ ျမင္ပါလဲ။

မသင္းႏြယ္ - “က်မတုိ႔ကေတာ့ တရားမွ်တေရးဆုိတာ ဒီအေျခအေနမွာေတာ့ အယုံအၾကည္မရွိဘူး။ က်မတုိ႔ေမာင္ႏွမေတြလည္း အေဖေလွ်ာက္တဲ့လမ္းမွာ ယုံယုံၾကည္ၾကည္နဲ႔ ကိုယ့္ယုံၾကည္ခ်က္နဲ႔ကုိယ္ ေလွ်ာက္လွမ္းေနၾကတယ္။ က်မအစ္ကိုဆုိလည္း ထိန္းသိမ္းခံထားရတယ္၊ အျပင္မွာမရွိပါဘူး။ က်မအေဖ ဒီလိုျဖစ္ပ်က္တယ္ဆုိတာ က်မအစ္ကုိ မသိေသးပါဘူး။ က်မတုိ႔ အသိမေပးႏုိင္ေသးပါဘူး။ က်မတုိ႔က အေဖ့ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ခံယူခ်က္ေအာက္မွာ ႀကီးျပင္းလာတာ။ က်မဆုိရင္ ၈၈ ခုႏွစ္မွာေမြးတယ္။ က်မေမြးကတည္းက အေဖ့ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးခံယူခ်က္ေအာက္မွာ ႀကီးျပင္းခဲ့တဲ့လူ၊ က်မ အသက္ ၄ ႏွစ္အရြယ္မွာ အေဖဆုိတာကို ျပန္ၿပီးေတာ့ ျမင္ဖူးတဲ့လူ။ ဆုိေတာ့ က်မတို႔ ေမာင္ႏွမေတြက အေဖ့ရဲ႕ ယုံၾကည္ခ်က္ေအာက္မွာ က်မတုိ႔ေတြက ယုံၾကည္ၿပီး ေလွ်ာက္လွမ္းေနၾကတာ။ ဆိုေတာ့ က်မတုိ႔ကေတာ့ တရားမွ်တမႈ ဆုိတာကေတာ့ ဒီအေျခအေနမွာ မရႏုိင္ဘူးဆိုတာ နားလည္ထားတယ္၊ မရႏုိင္ဘူး။”

သူ႔ရဲ႕႐ုပ္အေလာင္းကိုေတာ့ တနဂၤေႏြေန႔ ေန႔လယ္ ၂ နာရီက ေျမျမႇဳပ္သၿဂႋဳဟ္ခဲ့တယ္လို႔ မသင္းႏြယ္က ေျပာပါတယ္။ မံုရြာၿမိဳ႕မွာ လူအမ်ားေလးစားရတဲ့ ကဗ်ာဆရာဦးစိန္ဝင္း အသက္ ၆၁ ႏွစ္ဟာ ေသဆံုးခ်ိန္မွာ ဇနီး၊ သားတေယာက္၊ သမီးတေယာက္နဲ႔ ေျမးသံုးေယာက္ က်န္ရစ္ခဲ့ပါတယ္။ လက္ရွိ သားျဖစ္သူကေတာ့ မံုရြာအက်ဥ္းေထာင္မွာ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခံထားရပါတယ္။

တိုက္႐ိုက္ လင့္ခ္

-----------------------

(Unicode)

မီးရှို့အသတ်ခံရတဲ့ ကဗျာဆရာအတွက် တရားမျှတမှု မမျှော်လင့် (သမီး)

စစ်ကောင်စီရဲ့ အကြမ်းဖက်ဖိနှိပ်မှုတွေ တနိုင်ငံလုံး ရင်ဆိုင်နေရချိန် ဖခင်ဖြစ်သူ ကဗျာဆရာဦးစိန်ဝင်း မီးရှို့သတ်ခံလိုက်ရတဲ့ ဖြစ်ရပ်အတွက် အမှုမှန်ပေါ်ပေါက်ရေးနဲ့ တရားမျှတမှုရှိရေးဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေကြောင်း သမီးဖြစ်သူ မသင်းနွယ်က ဗွီအိုအေကို ပြောပါတယ်။

ကနီစစ်ဘေးဒုက္ခသည်တွေရဲ့အရေး ဆောင်ရွက်နေတဲ့ ဖခင်ဖြစ်သူ မီးရှို့သတ်ခံလိုက်ရသလို အစ်ကိုဖြစ်သူမှာလည်း လက်ရှိ ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်း ခံထားရတဲ့အတွက် တမိသားစုလုံး ဝမ်းနည်းပူဆွေး သောကရောက်နေရတယ်လို့လည်း ဆိုပါတယ်။ မအင်ကြင်းနိုင်က ဆက်သွယ်မေးမြန်းထားပါတယ်။

မုံရွာမြို့ရဲ့ ကဗျာဆရာ၊ ပရဟိတသမား၊ ဝါရင့်နိုင်ငံရေးသမားဖြစ်သူ ဦးစိန်ဝင်းဟာ မေလ ၁၄ ရက် သောကြာနေ့က သူအရင်လုပ်ကိုင်ခဲ့ဖူးတဲ့ မုံရွာစက်မှုဇုန်ဝင်း ခေါက်ဆွဲစက်မှာ ကနီစစ်ဘေးဒုက္ခသည်တွေအတွက် အလှူငွေကောက်ခံနေချိန် အလုပ်သမားတယောက်က သူ့ရဲ့အနောက်ဘက်ကနေ ဓာတ်ဆီထုပ်နဲ့ပစ်ပြီး မီးရှို့ခံခဲ့ရပြီးနောက် ပြင်းထန်တဲ့ မီးလောင်ဒဏ်ရာနဲ့ မုံရွာဆေးရုံကြီးမှာ နာရီပိုင်းအကြာမှာ သေဆုံးခဲ့ပါတယ်။ ဒီဖြစ်ရပ်နဲ့ပတ်သက်လို့ သမီးဖြစ်သူ မသင်းနွယ်ကို ဗွီအိုအေက ဆက်သွယ်မေးမြန်းရာမှာ မိသားစုဝင်တွေအနေနဲ့ သိရှိထားရတဲ့ အချက်အလက်တွေကို အခုလို စပြောပါတယ်။

”စသိရတာကတော့ အဖေ့ရဲ့မိတ်ဆွေ အခင်းဖြစ်ခဲ့တဲ့ စက်ရုံမန်နေဂျာ ဦးတိုင်းအောင်ကနေ ကျမဖုန်းကို လှမ်းဆက်ပြီး သမီးအဖေ ဓာတ်ဆီလောင်းပြီး မီးရှို့ခံရတဲ့အတွက်ကြောင့်မို့လို့ အကြောင်းကြားတာပါ။ အဲဒီအချိန်မှာ အဖေ့အသံကိုလည်း ဘေးမှာ ကျမကြားနေရတယ် ဖုန်းထဲကနေပြီးတော့။ အဖေ့အသံကိုလည်း ကြားတော့ ဒီလောက် များများစားစားလို့ မထင်ဘူးပေါ့လေ။ အဖေက သတိအရမ်းကောင်းတာဆိုတော့။ မထင်တော့ ကျမကနေ နည်းလား၊ နည်းတယ်ဆိုရင် ကျမ ဆေးရုံကြီးတွေ ဘာတွေ မသွားချင်ဘူး၊ အမှုတွေ ဘာတွေ မဖြစ်ချင်ဘူးပေါ့။ နည်းတယ်ဆိုရင် အပြင်ဆေးခန်းမှာပဲ ကုမယ်ဆိုပြီးတော့ ကျမ ပြောတော့ မဖြစ်ဘူး၊ ဆေးရုံကြီးသွားမှ ဖြစ်မှာဆိုတော့ ကျမက ဒါဆို ဆေးရုံကို လိုက်ခဲ့ပါမယ်ဆိုပြီးတော့ အဖေက အရင် ဆေးရုံကို ရောက်တယ်။ အမေ့ကိုခေါ်ပြီး ကျမတို့ သားအမိနှစ်ယောက် ဆေးရုံကိုသွားတယ်။

“အဲဒီအချိန်မှာ အဖေက အပေါ်ပိုင်းမှာ တော်တော်ကြီးကို မီးကျွမ်းထားတယ်။ အဖေက ဆံပင်ကလည်း ရှည်တယ်၊ မုတ်ဆိတ်မွေးတွေကလည်း ရှည်တယ်ဆိုတော့ အဲဒါတွေအကုန်လုံး မည်းပြီး ကပ်နေတာပေါ့။ လုံးဝ မျက်လုံးအိမ်ကို မမြင်ရဘူး။ အသားတွေ အရဲတွေပဲ မြင်နေရတယ်။ မျက်စိသူငယ်အိမ်ကို လုံးဝမမြင်ရဘူး။ အခြေအနေက အရမ်းဆိုးတယ်။ အဖေ သမီးကို မြင်လားဆိုတော့ မမြင်ရဘူးလို့ သူပြောတယ်။ ခေါင်းပိုင်းနဲ့ အောက်ပိုင်းနဲ့ တော်တော်လောင်သွားတယ်။ ရင်ဘတ်နဲ့ ကျောနဲ့ကတော့၊ ထိုင်နေတာဆိုတော့ အဲဒီနေရာကို ဓာတ်ဆီမရောက်လို့ နေမှာပေါ့။ အဲဒီနေရာလေးက အပူပဲရှပ်ပြီးတော့ ကြီးကြီးမားမားမတွေ့ဘူး။ ဒါပေမယ့် အဖေက သတိကောင်းတဲ့အတွက် ကျမက ရနိုင်မယ်၊ အဖေ့ကို ပြန်ကယ်နိုင်မယ်လို့ ထင်ပြီးတော့ ကျန်တဲ့အဖြစ်အပျက် ဘာဆိုဘာမှမမေးဘူး၊ အဲဒီမှာပဲ ဆေးကုသမှု ခံယူပြီးတော့ မနက် ၉ နာရီခွဲလောက်မှာ ဆေးရုံကိုရောက်တယ်၊ ည ၁၀ နာရီ ၄၅ မှာ ဆုံးသွားပါတယ်ရှင့်။”

မအင်ကြင်းနိုင် - အဲတော့ စက်ရုံမှာ သူ့ကို ဘယ်လိုမီးရှို့လိုက်သလဲ ဆိုတာကိုရော သိရလား။

မသင်းနွယ် - “စက်ရုံမန်နေဂျာရဲ့ ပြောပြချက်အရကတော့ သူတို့နှစ်ယောက်က မျက်နှာချင်းဆိုင်ထိုင်ပြီး စကားပြောနေတယ်တဲ့၊ စကားပြောတဲ့အချိန်မှာ စက်ရုံက အလုပ်သမားက အပြင်ကို ကွမ်းယာဝယ် သွားလိုက်ဦးမယ်ဆိုပြီးတော့ စက်ရုံအပြင်ဘက်ကို ထွက်သွားတယ်တဲ့၊ ပြန်ရောက်တဲ့အခါမှာ ဓာတ်ဆီဘူး ၃ ဘူး ပါလာတယ်၊ ပါလာတာကိုတော့ သူမမြင်ဘူး၊ ဘေးက တခြား စက်ရုံဝန်ထမ်းတွေက မြင်တာပေါ့၊ ဓာတ်ဆီဘူးလို့လည်း မထင်ဘူး၊ ရေဘူးလို့ပဲ ထင်တယ်တဲ့၊ အဲဒါကို တာယာပုံးထဲမှာ အဲဒီ ၃ ဘူးကိုလှယ်တယ်၊ လှယ်ပြီးတော့ သင်္ကြန်ရေပက်သလိုပဲ အဖေ့ကို လှမ်းပက်လိုက်ပြီးတော့ မီးခြစ်နဲ့ရှို့ပြီးတော့ ထွက်ပြေးသွားတယ်တဲ့။”

မအင်ကြင်းနိုင် - အခုလို ဖြစ်ပျက်သွားတာနဲ့ ပတ်သက်လို့ ရဲအာဏာပိုင်တွေဘက်ကရော စုံစမ်းစစ်ဆေး အရေးယူတာတွေ လုပ်လားရှင့်။

မသင်းနွယ် - “ကျမတို့က ဆေးရုံရောက်သွားပြီဆိုတော့ ဆေးရုံက မှုခင်းက ဓာတ်ပုံရိုက်သွားတယ်၊ မှတ်တမ်းယူသွားတယ်၊ ယူသွားပြီးတော့ သူတို့က ဖွင့်ထားတယ်။ အစောပိုင်းကတော့ ကျမတို့က အဖေ့အသက်အန္တရာယ် မစိုးရိမ်လောက်ဘူးလို့ ထင်ပြီးတော့ အဖေနဲ့ စကားပြောလို့ရတယ်၊ မျက်မြင်အခြေအနေက အရမ်းဆိုးတယ်၊ ဒါပေမယ့် အဖေက သတိကောင်းတယ်၊ စကားပြောလို့ရတယ် ဆိုတဲ့အတွက် ကျမကတော့ အစောတုန်းက ပြဿနာ မရှာတော့ဘူး၊ အထူးသဖြင့် ပြောရမယ်ဆိုရင် ကျမတို့မှာ နိုင်ငံရေးလုပ်ထားတဲ့ နောက်ကြောင်းရာဇဝင်လေးတွေ ရှိနေတဲ့အတွက်ကြောင့် သူတို့နဲ့ မပတ်သက်ချင်တဲ့ အတွက်ကြောင့်ပေါ့ မတိုင်တော့ဘူး၊ ဒီတိုင်းပဲနေမယ်ပေါ့၊ အဲဒီလို ဆုံးဖြတ်ထားကြတာပေါ့။ ဒါပေမယ့် နောက်ပိုင်းတော့ သူတို့က ဒါ သေမှုသေခင်း ဖြစ်တဲ့အတွက်ကြောင့် သူတို့ဘက်က အရေးယူပေးပါ့မယ်ပေါ့။ အထူးကြပ်မတ်ပြီး လိုက်ပေးပါ့မယ်လို့ သူတို့ဘက်က ပြောထားတယ်။”

မအင်ကြင်းနိုင် - ဒီလိုမျိုး လုံးဝ မမျှော်လင့်မထားတဲ့ ဖြစ်ရပ်၊ မီးရှို့သတ်ခံလိုက်ရတယ်ဆိုတာ ဘယ်လို အငြိုးတကြီးနဲ့ လုပ်ခဲ့သလဲဆိုတဲ့ အကြောင်းအရင်းကို မိသားစုတွေအနေနဲ့ ဘယ်လိုမြင်လဲ။

မသင်းနွယ် - “ဘာကြောင့်လဲဆိုတာတော့ ကာယကံရှင် ကိုယ်တိုင်မှပဲ သိမယ်ထင်တယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ကာယကံရှင်သည် အဖေနဲ့ အငြိုးအတေး မရှိဘူး၊ အမုန်းမရှိဘူး။ ဘာလို့တုန်းဆိုတော့ အဲဒီဂျုံစက်ရုံမှာ အဖေက အရင်တုန်းက အလုပ်လုပ်ခဲ့တယ်၊ အဲဒီတုန်းကတော့ သူတို့က လူငယ်လေးတွေပေါ့၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၅ နှစ်လောက်တည်းက အဖေက အဲဒီမှာ အလုပ်လုပ်ပြီး နောက်ပိုင်း သူ ကျန်းမာရေး မကောင်းတာရော အသက်အရွယ်ကြောင့်မို့ရော ကျမတို့က အနားယူခိုင်းလိုက်တာပေါ့။ အနားယူခိုင်းလိုက်တော့ သူ အလုပ်မလုပ်တော့ဘူး။ ဒါပေမယ့် အဲဒီစက်ရုံက စက်ရုံဝန်ထမ်း အကုန်လုံးနဲ့ ခင်ခင်မင်မင်ရှိတယ်။ ပြုလုပ်တဲ့သူ ကိုယ်တိုင်ကလည်း အဖေ့ဆီမှာ အဝင်အထွက်ရှိတယ်၊ အဖေ့ဆီကနေ စာအုပ်တွေဘာတွေ ငှားပြီးတော့ ဖတ်တယ်၊ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ ရှိပါတယ် သူနဲ့က။ ဒါပေမယ့်လည်း ဘာကြောင့် သူ ဒီလိုလုပ်လိုက်တယ် ဆိုတာကတော့ သူကိုယ်တိုင်မှပဲ သိမှာပဲ။”

မအင်ကြင်းနိုင် - အခုလိုဖြစ်ရပ်နဲ့ ပတ်သက်လို့ မိသားစုဝင်တွေဘက်က တရားမျှတမှုရအောင် ဘယ်လိုဆောင်ရွက်ပေးသင့်တယ်လို့ မြင်ပါလဲ။

မသင်းနွယ် - “ကျမတို့ကတော့ တရားမျှတရေးဆိုတာ ဒီအခြေအနေမှာတော့ အယုံအကြည်မရှိဘူး။ ကျမတို့မောင်နှမတွေလည်း အဖေလျှောက်တဲ့လမ်းမှာ ယုံယုံကြည်ကြည်နဲ့ ကိုယ့်ယုံကြည်ချက်နဲ့ကိုယ် လျှောက်လှမ်းနေကြတယ်။ ကျမအစ်ကိုဆိုလည်း ထိန်းသိမ်းခံထားရတယ်၊ အပြင်မှာမရှိပါဘူး။ ကျမအဖေ ဒီလိုဖြစ်ပျက်တယ်ဆိုတာ ကျမအစ်ကို မသိသေးပါဘူး။ ကျမတို့ အသိမပေးနိုင်သေးပါဘူး။ ကျမတို့က အဖေ့ရဲ့ နိုင်ငံရေးနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ခံယူချက်အောက်မှာ ကြီးပြင်းလာတာ။ ကျမဆိုရင် ၈၈ ခုနှစ်မှာမွေးတယ်။ ကျမမွေးကတည်းက အဖေ့ရဲ့ နိုင်ငံရေးခံယူချက်အောက်မှာ ကြီးပြင်းခဲ့တဲ့လူ၊ ကျမ အသက် ၄ နှစ်အရွယ်မှာ အဖေဆိုတာကို ပြန်ပြီးတော့ မြင်ဖူးတဲ့လူ။ ဆိုတော့ ကျမတို့ မောင်နှမတွေက အဖေ့ရဲ့ ယုံကြည်ချက်အောက်မှာ ကျမတို့တွေက ယုံကြည်ပြီး လျှောက်လှမ်းနေကြတာ။ ဆိုတော့ ကျမတို့ကတော့ တရားမျှတမှု ဆိုတာကတော့ ဒီအခြေအနေမှာ မရနိုင်ဘူးဆိုတာ နားလည်ထားတယ်၊ မရနိုင်ဘူး။”

သူ့ရဲ့ရုပ်အလောင်းကိုတော့ တနင်္ဂနွေနေ့ နေ့လယ် ၂ နာရီက မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့တယ်လို့ မသင်းနွယ်က ပြောပါတယ်။ မုံရွာမြို့မှာ လူအများလေးစားရတဲ့ ကဗျာဆရာဦးစိန်ဝင်း အသက် ၆၁ နှစ်ဟာ သေဆုံးချိန်မှာ ဇနီး၊ သားတယောက်၊ သမီးတယောက်နဲ့ မြေးသုံးယောက် ကျန်ရစ်ခဲ့ပါတယ်။ လက်ရှိ သားဖြစ်သူကတော့ မုံရွာအကျဉ်းထောင်မှာ ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခံထားရပါတယ်။

၂၀၂၀ ျပည့္ႏွစ္ သမၼတေရြးေကာက္ပြဲ ျပည္နယ္အသီးသီးအလိုက္ရလဒ္မ်ား

XS
SM
MD
LG