သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

ေနာက္ဆုံးရသတင္း

ဆရာမိဘေတြ ဘဝင္မက်တဲ့ ပညာေရး အေျခအေန


ရခုိင္ျပည္နယ္ စစ္ေတြၿမိဳ႕က အထက္တန္းေက်ာင္းတခုမွာ ေက်ာင္းတက္တဲ့ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ား။ (ဇြန္ ၁၊ ၂၀၂၁)

(Zawgyi / Unicode)

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းခဲ့တာ တႏွစ္ၾကာလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ျမန္မာ့ပညာေရးက႑ သိသိသာသာ ထိခိုက္လာေနၿပီး လာမယ့္ႏွစ္ေတြအတြင္း နာလန္ျပန္ထူဖို႔ အေတာ္႐ုန္းကန္ရလိမ့္ဦးမယ္လို႔ ပညာေရးဝန္ထမ္းေတြနဲ႔ ေက်ာင္းသားမိဘတခ်ိဳ႕က သုံးသပ္ၾကပါတယ္။ အာဏာသိမ္း တႏွစ္ျပည့္ကာလ သုံးသပ္ခ်က္ေတြကို ကိုဉာဏ္ဝင္းေအာင္ စုစည္းတင္ျပထားပါတယ္။

ျမန္မာ့ပညာေရးက႑ကို အရင္ရွိခဲ့တဲ့ အေနအထားေတြကေန ျပန္လည္ျမႇင့္တင္ဖုိ႔ဆိုၿပီး World Bank ကမၻာ့ဘဏ္တို႔၊ ဂ်ပန္ ႏိုင္ငံတကာ ပူူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရးအဖြဲ႔ JICA တို႔ရဲ႕ အကူအညီနဲ႔ NLD အရပ္သားအစိုးရ လက္ထက္မွာ ပညာေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ လုပ္ခဲ့တာပါ။

အလြတ္က်က္ ပညာသင္စနစ္ကေန ဖယ္ခြာၿပီး Critical Thinking ေဝဖန္ပိုင္းျခားတတ္မႈကို ေလ့က်င့္ေပးတဲ့ ပညာေရးလမ္းေၾကာင္းမွာ ေက်ာင္းသားေရာ ဆရာ/ဆရာမေတြပါ တက္ႂကြစြာ ပါဝင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီအေျခအေနကေန ၂၀၂၁ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁ ရက္ေန႔ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းလိုက္ခ်ိန္ကစၿပီး အခုလို ၁ ႏွစ္ျပည့္ကာလကို ျပန္ၾကည့္ရင္ အနာဂတ္ ပညာေရးက႑ဟာ စိုးရိမ္စရာ အေျခအေန ရွိတယ္လို႔ ေျပာလာသူက မေကြးတိုင္း ပညာေရးဦးစီးဌာန CDM ဝန္ထမ္းျဖစ္သူ မစန္းႏြယ္ ျဖစ္ပါတယ္။

“က်မတုိ႔အေနနဲ႔ ေျပာရလို႔ရွိရင္ေတာ့ အေျခခံမွာ အခုေနာက္ပုိင္းဆုိရင္ အရပ္သားအစိုးရ ျဖစ္သြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ သင္႐ုိးေတြက ပုိၿပီးေကာင္းလာတယ္။ အဲဒီသင္႐ုိးေတြ သင္ဖို႔အတြက္ ဆရာမေတြကိုလည္း Training ေတြ အမ်ားႀကီး ေပးထားတာေပါ့။ အဲဒီသင္႐ုိးက အဂၤလိပ္စာ၊ သခ်ၤာေတြမွာဆုိရင္ ႏုိင္ငံတကာနဲ႔ အရမ္းႀကီး မယွဥ္ႏုိင္ရင္ေတာင္မွ နဂိုလယ္ဗယ္ထက္ ျမင့္လာတဲ့ သင္႐ုိးေတြေပါ့။ အခုလည္းက်ေရာ ကေလးေတြက အဲဒီက သင္႐ုိးကုိလည္း အျပည့္အဝ မသင္ရေတာ့ဘူး။ အခု ေက်ာင္းအပ္တဲ့ ၃ ပုံ ၁ ပုံေလာက္ ကေလးေတြေတာင္မွ အဲဒီသင္႐ုိးကို အျပည့္အဝ မသင္ရဘူး။ တခ်ဳိ႕မိဘေတြကက်ေတာ့ လုံးဝ ေက်ာင္းမအပ္ဘူးလို႔ ျဖစ္သြားတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အဲဒီကေလးေတြက အျပင္ဘက္ကုိ လုံးဝေရာက္သြားတယ္။ ေရာက္သြားတဲ့အခါ နဂိုကတည္းက ျမန္မာျပည္မွာ ေက်ာင္းထြက္ႏႈန္းက အရမ္းမ်ားတာေပါ့။ ၿပီးေတာ့ ၈ တန္း ၉ တန္းအရြယ္ ကေလးေတြဆုိရင္ နဂိုကတည္းက ေက်ာင္းထြက္ႏႈန္းမ်ားတဲ့ အရြယ္ေတြ ျဖစ္ေနတာေပါ့။ အခုလုိမ်ဳိး အေနအထားဆို ပုိေတာင္ဆုိးေသးတယ္။ အခု ေက်ာင္းထြက္ႏႈန္းမ်ားတဲ့ ကေလးေတြထဲမွာ ဘယ္သူေတြပါလဲဆုိေတာ့ တကၠသိုလ္က ကေလးေတြပါ ပါသြားၿပီ။ အခု ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား Delivery ေတြ လုပ္ေနၾကၿပီ။ ကေလးေတြ အမ်ားႀကီး ေက်ာင္းျပင္ပကုိ ေရာက္သြားတဲ့အတြက္ ႏုိင္ငံအတြက္လည္း မေကာင္းဘူး၊ သူတို႔ေတြအတြက္လည္း မေကာင္းဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။”

ကေလးေတြ ေက်ာင္းတက္ၾကဖို႔ စစ္ေကာင္စီက ေဆာ္ၾသခဲ့ေပမယ့္ လက္ေတြ႔မွာ ၃ ပုံ ၁ ပုံ ဝန္းက်င္ေလာက္သာ ေက်ာင္းအပ္သူရွိတယ္လို႔ ေက်ာင္းသားမိဘေတြနဲ႔ ပညာေရးေလာက ေစာင့္ၾကည့္သူေတြက ေျပာပါတယ္။ အနာဂတ္မွာ တိုင္းျပည္ကို တည္ေဆာက္မယ့္သူေတြ စာသင္ခန္းနဲ႔ ခုလို ေဝးေနတာက ေကာင္းတဲ့လကၡဏာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ဧရာဝတီတိုင္းက အၿငိမ္းစားေက်ာင္းအုပ္ႀကီး ဦးဟန္လြင္က သုံးသပ္ပါတယ္။

“ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ပညာေရးကေတာ့ အာဏာသိမ္းၿပီးတဲ့ တႏွစ္မွာ ေက်ာင္းမေနတဲ့ ေက်ာင္းသားလည္း မ်ားတယ္၊ ေနာက္တခ်က္က တခ်ဳိ႕ ခ်မ္းသာတဲ့လူေတြၾကေတာ့ ပညာေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ကိုရီးယားေတြ သင္ၾကတယ္၊ ဂ်ပန္ေတြ သင္ၾကတယ္၊ အဂၤလိပ္ စကားေျပာေတြ သင္ၾကတယ္။ အဲဒီအေပၚမွာ အတတ္ပညာတခုေတာ့ ရသြားမယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ အတန္းပညာေတာ့ မရွိဘူးေပါ့။ မိဘေတြကလည္း မထားၾကဘူး၊ စိတ္မခ်ၾကဘူးေပါ့။ လုံၿခံဳေရးကိစၥလည္း ပါပါတယ္။ အားလုံး အားလုံးဟာ အနာဂတ္ကာလမွာ မေသခ်ာ မေရရာတဲ့ ဘဝပါပဲ။ ရည္မွန္းခ်က္က မရွိႏုိင္ဘူးေလ။ ပညာေရးကေတာ့ နိမ့္က်သြားတာ ေသခ်ာပါတယ္။”

မြန္ျပည္နယ္က အထက္တန္းေက်ာင္းတခုမွာ လက္ရွိ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့ အမည္မေဖာ္လိုသူ ဆရာမတဦးကလည္း ပညာေရးက႑ နိမ့္က်သြားပုံ သူ႔ကိုယ္ေတြ႔ကို ေျပာျပပါတယ္။

“အကုန္လုံး ပညာေရးက တပိုင္းတစေတြ ျဖစ္ကုန္ၿပီ။ တခ်ဳိ႕ကေလးေတြ လုံးဝမတက္ဘူး။ အခုဟာက ၃၀ ရာခုိင္ႏႈန္းေလာက္ေတာင္ ေက်ာင္းမတက္ဘူး။ ပိတ္ထားတဲ့ေက်ာင္းေတြက တပုံႀကီး။ မြန္ျပည္နယ္မွာလည္း ေက်ာင္း တရာေက်ာ္ေလာက္ ရွိတယ္။ လုံးဝမဖြင့္ႏုိင္တဲ့ေက်ာင္းေတြ တပုံႀကီးပါ။ စစ္ကုိင္းတို႔ မေကြးတို႔ဆုိရင္ ပိုေတာင္ဆုိးေသးတယ္။ ေက်ာင္းေပါင္း ၈၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ ပိတ္ထားရတာ။ တက္တဲ့ကေလးေတြကလည္း တက္သာတက္ၾကတာ၊ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ သိပ္ရွိၾကတာ မဟုတ္ဘူး။ ႏွစ္လ သုံးလနဲ႔ မိဘကေပးလို႔ လာတက္ၾကတာေတြ။ စာညံ့တာေတြလည္း တပုံႀကီးပဲ။ တုိင္းျပည္နဲ႔ခ်ီၿပီး အမ်ားႀကီး ဆုံး႐ႈံးတာေပါ့။ ဒီ သုံးေလးငါးႏွစ္ သူတုိ႔လုပ္ထားတာႀကီးက အခု ဖ႐ုိဖရဲေတြ ျပန္ျဖစ္ကုန္တာေပါ့။”

မိမိသားသမီးကို ပညာရေစခ်င္လြန္းလို႔ လူေတြ ေဝဖန္တဲ့ၾကားကပဲ ေက်ာင္းအပ္ခဲ့တဲ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕က အထက္တန္းေက်ာင္းသားတဦးရဲ႕ ဖခင္ ဦးမင္းဦးကေတာ့ ဒီစာသင္ႏွစ္မွာ ေက်ာင္းတက္သူ နည္းတာေၾကာင့္ ၁၀ တန္းေအာင္တဲ့အခါ သက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းပညာသင္ တကၠသိုလ္တခုခုကို ဝင္ခြင့္ရဖို႔ အရင္ႏွစ္ေတြကထက္ ပိုလြယ္ကူလာလိမ့္မယ္လို႔ ခန္႔မွန္းပါတယ္။

“ေက်ာင္းထားတဲ့မိဘ တစုတုိင္းသည္ ဒီအစိုးရကုိ ေထာက္ခံတဲ့သူေတြ မဟုတ္ၾကဘူး။ ကုိယ့္သားသမီး ပညာေရးအတြက္ပဲ ရည္ရြယ္ၿပီး ထားၾကတာ။ တခုပဲရွိတယ္၊ တက္တဲ့ကေလး နည္းသြားတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေအာင္တဲ့ကေလးလည္း နည္းမွာျဖစ္သလုိ က်တဲ့ကေလးလည္း နည္းမွာပဲ။ ေက်ာင္းသားက အနည္းဆုံး Science ဆုိ သုံးတန္းေလာက္ရွိတယ္။ အခု တကယ္တမ္းလာတက္တာ သိပၸံဆုိ တခန္းပဲရွိမယ္၊ ဝိဇၨာဆုိ တခန္းပဲရွိမယ္။ ဒါပေမယ့္ ဆရာမအင္အား ေလ်ာ့သြားတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ အရည္အခ်င္းမရွိတဲ့ ဆရာမေတြပဲ က်န္ခဲ့တယ္လို႔ ေျပာရင္လည္း၊ မေျပာတတ္ဘူးေပါ့။ ၁၀ တန္းေအာင္တဲ့ ကေလးေတြ နည္းသြားတဲ့အတြက္ Institute မွာလည္း နည္းသြားေတာ့ ပညာတတ္ ထြက္လာမယ့္ ဦးေရကေတာ့ ေလ်ာ့သြားမွာ။ အရင္တုန္းကလုိ အမွတ္ System ေတာင္ ပေ်ာက္သြားမလား မသိဘူး။ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းပညာ၊ ဥပမာ စိုက္ပ်ဳိးေရးတကၠသိုလ္လုိ၊ စက္မႈတကၠသိုလ္လို၊ ေဆးတကၠသုိလ္လိုေပါ့။ ေဆးတကၠသိုလ္ဆုိလည္း ေနာက္ႏွစ္ဆုိ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ၊ အခု သူတုိ႔ေၾကညာတယ္၊ Chemistry ရယ္ Bio ရယ္ English ရယ္ Distinction အမွတ္ ရွိတယ္ဆုိရင္ ေဆးေက်ာင္းကို ေလွ်ာက္ခြင့္ရွိတယ္။ ဆုိေတာ့ Chance ေတြက ေျပာင္းသြားတယ္။ သူနဲ႔သင့္ေတာ္တဲ့ Institute ကုိ ရဖုိ႔က်ေတာ့ နည္းနည္း အေျခအေန ပိုေကာင္းလာတယ္။”

CDM လုပ္ထားတဲ့ တကၠသိုလ္ဆရာမတဦးကလည္း လက္ရွိ ပညာေရးက႑ဟာ ယိုယြင္းနိမ့္က်လာတာေၾကာင့္ ဒီကာလမွာ ေက်ာင္းၿပီး ဘဲြ႔ရသြားတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ အရည္အခ်င္းက လူမႈအသိုင္းအဝိုင္းၾကား ျပန္လည္က်င္လည္တဲ့အခါ စိုးရိမ္ဖြယ္ရာ အေျခအေနေတြ ရွိလာႏိုင္တယ္လို႔ သုံးသပ္ပါတယ္။

“CDM လုပ္လုိက္တာက တခ်ဳိ႕ေက်ာင္းေတြမွာက်ေတာ့ ၃ ပုံ ၁ ပုံ၊ တခ်ဳိ႕မွာက်ေတာ့ ထက္ဝက္ေပါ့။ အဲဒီေလာက္ရွိတယ္ တကၠသုိလ္ေတြမွာ။ CDM ေတြရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈကေတာ့ ေျပာမေနနဲ႔ေတာ့ အဲဒီမွာ။ ဆရာ ဆရာမေတြ မလုံေလာက္ဘူး။ အခုသင္ေနတဲ့အထဲမွာဆုိရင္ ဘာသာရပ္ေတြမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး အားနည္းကုန္တဲ့သေဘာ ရွိတယ္။ အဲဒီလိုမ်ဳိး ထြက္လာတဲ့ေနာက္ေတာ့ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္း တကၠသိုလ္ေတြဆုိတာက လက္ေတြ႔မွာ Apply လုပ္ရတဲ့ က႑ေတြ ရွိတဲ့အခါၾကေတာ့ အဲဒီမွာဆုိရင္ ဒီလုိ အရည္အေသြး မျပည့္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ ေမြးထုတ္ထားတဲ့ေနာက္ေတာ့ တုိင္းျပည္မွာ အမ်ားႀကီး နစ္နာမႈေတြ ရွိလာလိမ့္မယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ အႏၱရာယ္လည္း ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ႀကီးပါတယ္။”

ျမန္မာပညာေရးက႑ တိုးတက္မႈအတြက္ ဘယ္လိုအစီအစဥ္ေတြနဲ႔ တာဝန္ယူ လုပ္ေဆာင္သြားမလဲ၊ ဝန္ႀကီးဌာနရဲ႕ စုိးရိမ္မႈက ဘာေတြလဲ ဆိုတာကို ေမးျမန္းႏုိင္ဖို႔ ပညာေရးဝန္ႀကီးဌာန တာဝန္ရွိသူေတြကို ဆက္သြယ္ခဲ့ေပမယ့္ ဖုန္းလက္ခံ ေျဖၾကားျခင္း မရွိခဲ့ပါဘူး။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ မူလတန္း၊ အလယ္တန္း၊ အထက္တန္းနဲ႔ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ စာသင္ေက်ာင္းေတြ အပါအဝင္ ေက်ာင္းေပါင္း ၄၇,၀၀၀ ေက်ာ္ရွိၿပီး ႏိုင္ငံတကာက လာဖြင့္ထားတဲ့ ေက်ာင္းေပါင္း ၄၀ ရွိပါတယ္။ တကၠသိုလ္ ေကာလိပ္အဆင့္ ေက်ာင္းေပါင္း ၉၀ ဝန္းက်င္ ရွိပါတယ္။ ခုေတာ့ ႏိုင္ငံေရး မတည္ၿငိမ္မႈေၾကာင့္ ေက်ာင္းအေတာ္မ်ားမ်ား ပိတ္ထားရပါတယ္။

ဆရာမိဘေတြ ဘဝင္မက်တဲ့ ပညာေရး အေျခအေန
please wait

No media source currently available

0:00 0:06:03 0:00
တိုက္႐ိုက္ လင့္ခ္

---------------------

(Unicode)

ဆရာမိဘတွေ ဘဝင်မကျတဲ့ ပညာရေး အခြေအနေ

မြန်မာနိုင်ငံမှာ စစ်တပ်က အာဏာသိမ်းခဲ့တာ တနှစ်ကြာလာတဲ့အချိန်မှာ မြန်မာ့ပညာရေးကဏ္ဍ သိသိသာသာ ထိခိုက်လာနေပြီး လာမယ့်နှစ်တွေအတွင်း နာလန်ပြန်ထူဖို့ အတော်ရုန်းကန်ရလိမ့်ဦးမယ်လို့ ပညာရေးဝန်ထမ်းတွေနဲ့ ကျောင်းသားမိဘတချို့က သုံးသပ်ကြပါတယ်။ အာဏာသိမ်း တနှစ်ပြည့်ကာလ သုံးသပ်ချက်တွေကို ကိုဉာဏ်ဝင်းအောင် စုစည်းတင်ပြထားပါတယ်။

မြန်မာ့ပညာရေးကဏ္ဍကို အရင်ရှိခဲ့တဲ့ အနေအထားတွေကနေ ပြန်လည်မြှင့်တင်ဖို့ဆိုပြီး World Bank ကမ္ဘာ့ဘဏ်တို့၊ ဂျပန် နိုင်ငံတကာ ပူူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေးအဖွဲ့ JICA တို့ရဲ့ အကူအညီနဲ့ NLD အရပ်သားအစိုးရ လက်ထက်မှာ ပညာရေး ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု လုပ်ခဲ့တာပါ။

အလွတ်ကျက် ပညာသင်စနစ်ကနေ ဖယ်ခွာပြီး Critical Thinking ဝေဖန်ပိုင်းခြားတတ်မှုကို လေ့ကျင့်ပေးတဲ့ ပညာရေးလမ်းကြောင်းမှာ ကျောင်းသားရော ဆရာ/ဆရာမတွေပါ တက်ကြွစွာ ပါဝင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီအခြေအနေကနေ ၂၀၂၁ ဖေဖော်ဝါရီ ၁ ရက်နေ့ စစ်တပ်က အာဏာသိမ်းလိုက်ချိန်ကစပြီး အခုလို ၁ နှစ်ပြည့်ကာလကို ပြန်ကြည့်ရင် အနာဂတ် ပညာရေးကဏ္ဍဟာ စိုးရိမ်စရာ အခြေအနေ ရှိတယ်လို့ ပြောလာသူက မကွေးတိုင်း ပညာရေးဦးစီးဌာန CDM ဝန်ထမ်းဖြစ်သူ မစန်းနွယ် ဖြစ်ပါတယ်။

“ကျမတို့အနေနဲ့ ပြောရလို့ရှိရင်တော့ အခြေခံမှာ အခုနောက်ပိုင်းဆိုရင် အရပ်သားအစိုးရ ဖြစ်သွားတဲ့ အချိန်မှာ သင်ရိုးတွေက ပိုပြီးကောင်းလာတယ်။ အဲဒီသင်ရိုးတွေ သင်ဖို့အတွက် ဆရာမတွေကိုလည်း Training တွေ အများကြီး ပေးထားတာပေါ့။ အဲဒီသင်ရိုးက အင်္ဂလိပ်စာ၊ သင်္ချာတွေမှာဆိုရင် နိုင်ငံတကာနဲ့ အရမ်းကြီး မယှဉ်နိုင်ရင်တောင်မှ နဂိုလယ်ဗယ်ထက် မြင့်လာတဲ့ သင်ရိုးတွေပေါ့။ အခုလည်းကျရော ကလေးတွေက အဲဒီက သင်ရိုးကိုလည်း အပြည့်အဝ မသင်ရတော့ဘူး။ အခု ကျောင်းအပ်တဲ့ ၃ ပုံ ၁ ပုံလောက် ကလေးတွေတောင်မှ အဲဒီသင်ရိုးကို အပြည့်အဝ မသင်ရဘူး။ တချို့မိဘတွေကကျတော့ လုံးဝ ကျောင်းမအပ်ဘူးလို့ ဖြစ်သွားတဲ့အတွက်ကြောင့် အဲဒီကလေးတွေက အပြင်ဘက်ကို လုံးဝရောက်သွားတယ်။ ရောက်သွားတဲ့အခါ နဂိုကတည်းက မြန်မာပြည်မှာ ကျောင်းထွက်နှုန်းက အရမ်းများတာပေါ့။ ပြီးတော့ ၈ တန်း ၉ တန်းအရွယ် ကလေးတွေဆိုရင် နဂိုကတည်းက ကျောင်းထွက်နှုန်းများတဲ့ အရွယ်တွေ ဖြစ်နေတာပေါ့။ အခုလိုမျိုး အနေအထားဆို ပိုတောင်ဆိုးသေးတယ်။ အခု ကျောင်းထွက်နှုန်းများတဲ့ ကလေးတွေထဲမှာ ဘယ်သူတွေပါလဲဆိုတော့ တက္ကသိုလ်က ကလေးတွေပါ ပါသွားပြီ။ အခု တော်တော်များများ Delivery တွေ လုပ်နေကြပြီ။ ကလေးတွေ အများကြီး ကျောင်းပြင်ပကို ရောက်သွားတဲ့အတွက် နိုင်ငံအတွက်လည်း မကောင်းဘူး၊ သူတို့တွေအတွက်လည်း မကောင်းဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။”

ကလေးတွေ ကျောင်းတက်ကြဖို့ စစ်ကောင်စီက ဆော်သြခဲ့ပေမယ့် လက်တွေ့မှာ ၃ ပုံ ၁ ပုံ ဝန်းကျင်လောက်သာ ကျောင်းအပ်သူရှိတယ်လို့ ကျောင်းသားမိဘတွေနဲ့ ပညာရေးလောက စောင့်ကြည့်သူတွေက ပြောပါတယ်။ အနာဂတ်မှာ တိုင်းပြည်ကို တည်ဆောက်မယ့်သူတွေ စာသင်ခန်းနဲ့ ခုလို ဝေးနေတာက ကောင်းတဲ့လက္ခဏာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဧရာဝတီတိုင်းက အငြိမ်းစားကျောင်းအုပ်ကြီး ဦးဟန်လွင်က သုံးသပ်ပါတယ်။

“မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ ပညာရေးကတော့ အာဏာသိမ်းပြီးတဲ့ တနှစ်မှာ ကျောင်းမနေတဲ့ ကျောင်းသားလည်း များတယ်၊ နောက်တချက်က တချို့ ချမ်းသာတဲ့လူတွေကြတော့ ပညာရေးနဲ့ ပတ်သက်လို့ ကိုရီးယားတွေ သင်ကြတယ်၊ ဂျပန်တွေ သင်ကြတယ်၊ အင်္ဂလိပ် စကားပြောတွေ သင်ကြတယ်။ အဲဒီအပေါ်မှာ အတတ်ပညာတခုတော့ ရသွားမယ်လို့ ယူဆပါတယ်။ အတန်းပညာတော့ မရှိဘူးပေါ့။ မိဘတွေကလည်း မထားကြဘူး၊ စိတ်မချကြဘူးပေါ့။ လုံခြုံရေးကိစ္စလည်း ပါပါတယ်။ အားလုံး အားလုံးဟာ အနာဂတ်ကာလမှာ မသေချာ မရေရာတဲ့ ဘဝပါပဲ။ ရည်မှန်းချက်က မရှိနိုင်ဘူးလေ။ ပညာရေးကတော့ နိမ့်ကျသွားတာ သေချာပါတယ်။”

မွန်ပြည်နယ်က အထက်တန်းကျောင်းတခုမှာ လက်ရှိ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတဲ့ အမည်မဖော်လိုသူ ဆရာမတဦးကလည်း ပညာရေးကဏ္ဍ နိမ့်ကျသွားပုံ သူ့ကိုယ်တွေ့ကို ပြောပြပါတယ်။

“အကုန်လုံး ပညာရေးက တပိုင်းတစတွေ ဖြစ်ကုန်ပြီ။ တချို့ကလေးတွေ လုံးဝမတက်ဘူး။ အခုဟာက ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်တောင် ကျောင်းမတက်ဘူး။ ပိတ်ထားတဲ့ကျောင်းတွေက တပုံကြီး။ မွန်ပြည်နယ်မှာလည်း ကျောင်း တရာကျော်လောက် ရှိတယ်။ လုံးဝမဖွင့်နိုင်တဲ့ကျောင်းတွေ တပုံကြီးပါ။ စစ်ကိုင်းတို့ မကွေးတို့ဆိုရင် ပိုတောင်ဆိုးသေးတယ်။ ကျောင်းပေါင်း ၈၀၀ ကျော်လောက် ပိတ်ထားရတာ။ တက်တဲ့ကလေးတွေကလည်း တက်သာတက်ကြတာ၊ ရည်မှန်းချက်တွေ သိပ်ရှိကြတာ မဟုတ်ဘူး။ နှစ်လ သုံးလနဲ့ မိဘကပေးလို့ လာတက်ကြတာတွေ။ စာညံ့တာတွေလည်း တပုံကြီးပဲ။ တိုင်းပြည်နဲ့ချီပြီး အများကြီး ဆုံးရှုံးတာပေါ့။ ဒီ သုံးလေးငါးနှစ် သူတို့လုပ်ထားတာကြီးက အခု ဖရိုဖရဲတွေ ပြန်ဖြစ်ကုန်တာပေါ့။”

မိမိသားသမီးကို ပညာရစေချင်လွန်းလို့ လူတွေ ဝေဖန်တဲ့ကြားကပဲ ကျောင်းအပ်ခဲ့တဲ့ ရန်ကုန်မြို့က အထက်တန်းကျောင်းသားတဦးရဲ့ ဖခင် ဦးမင်းဦးကတော့ ဒီစာသင်နှစ်မှာ ကျောင်းတက်သူ နည်းတာကြောင့် ၁၀ တန်းအောင်တဲ့အခါ သက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာသင် တက္ကသိုလ်တခုခုကို ဝင်ခွင့်ရဖို့ အရင်နှစ်တွေကထက် ပိုလွယ်ကူလာလိမ့်မယ်လို့ ခန့်မှန်းပါတယ်။

“ကျောင်းထားတဲ့မိဘ တစုတိုင်းသည် ဒီအစိုးရကို ထောက်ခံတဲ့သူတွေ မဟုတ်ကြဘူး။ ကိုယ့်သားသမီး ပညာရေးအတွက်ပဲ ရည်ရွယ်ပြီး ထားကြတာ။ တခုပဲရှိတယ်၊ တက်တဲ့ကလေး နည်းသွားတဲ့အတွက်ကြောင့် အောင်တဲ့ကလေးလည်း နည်းမှာဖြစ်သလို ကျတဲ့ကလေးလည်း နည်းမှာပဲ။ ကျောင်းသားက အနည်းဆုံး Science ဆို သုံးတန်းလောက်ရှိတယ်။ အခု တကယ်တမ်းလာတက်တာ သိပ္ပံဆို တခန်းပဲရှိမယ်၊ ဝိဇ္ဇာဆို တခန်းပဲရှိမယ်။ ဒါပမေယ့် ဆရာမအင်အား လျော့သွားတဲ့ အတွက်ကြောင့် အရည်အချင်းမရှိတဲ့ ဆရာမတွေပဲ ကျန်ခဲ့တယ်လို့ ပြောရင်လည်း၊ မပြောတတ်ဘူးပေါ့။ ၁၀ တန်းအောင်တဲ့ ကလေးတွေ နည်းသွားတဲ့အတွက် Institute မှာလည်း နည်းသွားတော့ ပညာတတ် ထွက်လာမယ့် ဦးရေကတော့ လျော့သွားမှာ။ အရင်တုန်းကလို အမှတ် System တောင် ပျောက်သွားမလား မသိဘူး။ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာ၊ ဥပမာ စိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်လို၊ စက်မှုတက္ကသိုလ်လို၊ ဆေးတက္ကသိုလ်လိုပေါ့။ ဆေးတက္ကသိုလ်ဆိုလည်း နောက်နှစ်ဆို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ၊ အခု သူတို့ကြေညာတယ်၊ Chemistry ရယ် Bio ရယ် English ရယ် Distinction အမှတ် ရှိတယ်ဆိုရင် ဆေးကျောင်းကို လျှောက်ခွင့်ရှိတယ်။ ဆိုတော့ Chance တွေက ပြောင်းသွားတယ်။ သူနဲ့သင့်တော်တဲ့ Institute ကို ရဖို့ကျတော့ နည်းနည်း အခြေအနေ ပိုကောင်းလာတယ်။”

CDM လုပ်ထားတဲ့ တက္ကသိုလ်ဆရာမတဦးကလည်း လက်ရှိ ပညာရေးကဏ္ဍဟာ ယိုယွင်းနိမ့်ကျလာတာကြောင့် ဒီကာလမှာ ကျောင်းပြီး ဘွဲ့ရသွားတဲ့ ကျောင်းသားတွေရဲ့ အရည်အချင်းက လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းကြား ပြန်လည်ကျင်လည်တဲ့အခါ စိုးရိမ်ဖွယ်ရာ အခြေအနေတွေ ရှိလာနိုင်တယ်လို့ သုံးသပ်ပါတယ်။

“CDM လုပ်လိုက်တာက တချို့ကျောင်းတွေမှာကျတော့ ၃ ပုံ ၁ ပုံ၊ တချို့မှာကျတော့ ထက်ဝက်ပေါ့။ အဲဒီလောက်ရှိတယ် တက္ကသိုလ်တွေမှာ။ CDM တွေရဲ့ အောင်မြင်မှုကတော့ ပြောမနေနဲ့တော့ အဲဒီမှာ။ ဆရာ ဆရာမတွေ မလုံလောက်ဘူး။ အခုသင်နေတဲ့အထဲမှာဆိုရင် ဘာသာရပ်တွေမှာ တော်တော်လေး အားနည်းကုန်တဲ့သဘော ရှိတယ်။ အဲဒီလိုမျိုး ထွက်လာတဲ့နောက်တော့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း တက္ကသိုလ်တွေဆိုတာက လက်တွေ့မှာ Apply လုပ်ရတဲ့ ကဏ္ဍတွေ ရှိတဲ့အခါကြတော့ အဲဒီမှာဆိုရင် ဒီလို အရည်အသွေး မပြည့်တဲ့ ကျောင်းသားတွေ မွေးထုတ်ထားတဲ့နောက်တော့ တိုင်းပြည်မှာ အများကြီး နစ်နာမှုတွေ ရှိလာလိမ့်မယ်လို့ ယူဆပါတယ်။ အန္တရာယ်လည်း တော်တော်လေးကို ကြီးပါတယ်။”

မြန်မာပညာရေးကဏ္ဍ တိုးတက်မှုအတွက် ဘယ်လိုအစီအစဉ်တွေနဲ့ တာဝန်ယူ လုပ်ဆောင်သွားမလဲ၊ ဝန်ကြီးဌာနရဲ့ စိုးရိမ်မှုက ဘာတွေလဲ ဆိုတာကို မေးမြန်းနိုင်ဖို့ ပညာရေးဝန်ကြီးဌာန တာဝန်ရှိသူတွေကို ဆက်သွယ်ခဲ့ပေမယ့် ဖုန်းလက်ခံ ဖြေကြားခြင်း မရှိခဲ့ပါဘူး။

မြန်မာနိုင်ငံမှာ မူလတန်း၊ အလယ်တန်း၊ အထက်တန်းနဲ့ ဘုန်းတော်ကြီးသင် စာသင်ကျောင်းတွေ အပါအဝင် ကျောင်းပေါင်း ၄၇,၀၀၀ ကျော်ရှိပြီး နိုင်ငံတကာက လာဖွင့်ထားတဲ့ ကျောင်းပေါင်း ၄၀ ရှိပါတယ်။ တက္ကသိုလ် ကောလိပ်အဆင့် ကျောင်းပေါင်း ၉၀ ဝန်းကျင် ရှိပါတယ်။ ခုတော့ နိုင်ငံရေး မတည်ငြိမ်မှုကြောင့် ကျောင်းအတော်များများ ပိတ်ထားရပါတယ်။

XS
SM
MD
LG