သံုးရလြယ္ကူေစသည့္ Link မ်ား

logo-print
ေနာက္ဆုံးရသတင္း

အာ႐ွျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေတြ ေရေအာက္နစ္ျမဳပ္ဖြယ္႐ွိ


Vietnam ႏိုင္ငံအတြင္း မဲေခါင္ျမစ္၀ွမ္းတခု

အာရွတိုက္က လူေနထူထပ္တဲ့ ၿမဳိ႕ႀကီးေတြရဲ႕ေရထုတ္ယူသုံးစြဲမႈ၊ ျမစ္ညာမွာ ေရကာတာတည္ေဆာက္မႈ စတာေတြေၾကာင့္ ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ ျမင့္တက္လာၿပီး အာရွတိုက္ထဲက အဓိကက်တဲ့ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚ ေဒသႀကီးေတြ ေပ်ာက္ကြယ္စ ျပဳလာေနတာေၾကာင့္ ဒါကို ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ ၾကဖို႔ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး ပညာရွင္ေတြက သတိေပးလိုက္ပါတယ္။ သဘာဝအတိုင္း ျဖစ္တည္မႈကို ထိန္းသိမ္းၿပီး ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသေတြကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ဖုိ႔ ပညာရွင္ေတြက အေလးထား တိုက္တြန္းေနတဲ့အေၾကာင္း Zsombor Peter ဘန္ေကာက္ၿမဳိ႕က ေပးပုိ႔တဲ့သတင္းကို ကိုဉာဏ္ဝင္းေအာင္က တင္ျပထားပါတယ္။

အာရွတိုက္က လူသန္း(၄၀၀)ေလာက္ ေနထိုင္တဲ့ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသေတြ ေပ်ာက္ကြယ္စ ျပဳလာတာ ကိုကာကြယ္ဖုိ႔ သဘာဝရဲ႕ ျဖစ္တည္မႈကို ထိန္းသိမ္းရင္း ဒီျပႆနာကို ေျဖရွင္းၾကဖို႔ အာရွတလႊားမွာရွိတဲ့ ေရနဲ႔ ရာသီဥတုဆုိင္ရာ ကၽြမ္းက်င္သူေတြက အေလးထား ေျပာေနတာပါ။

ကမၻာႀကီး ပူေႏြးလာမႈ ၊ ေရကာတာ တည္ေဆာက္မႈနဲ႔ အဓိက ျမစ္ေၾကာင္းေတြနဲ႔ ျမစ္လက္တက္ေတြမွာ ေသာင္တူးေဖၚမႈက ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ကို ျမင့္လာေစတာေၾကာင့္၊ ပါကစၥတန္ အိႏၵဳျမစ္ကေန တ႐ုတ္ရဲ႕ ပုလဲျမစ္အထိ အာရွတိုက္ရဲ႕အဓိက ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသႀကီး(၇)ခုကို အလွ်င္ျမန္ နစ္ျမဳပ္လာေစ သလုိ၊ အရြယ္အစားလည္း ေသးငယ္သြားေစတယ္လို႔ သုေတသန စာတမ္းေတြက ေထာက္ျပခဲ့ပါတယ္။

ေျမေအာက္ေရ စုပ္ယူသုံးစြဲမႈနဲ႔ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚရဲ႕အေလးခ်ိန္ေၾကာင့္ ဖိအားပိုမ်ားလာၿပီး အဲဒီေဒသက ၿမဳိေ့တြဟာ တႏွစ္ကို (၂)စင္တီမီတာႏႈန္းနဲ႔ ကၽြံက် လာတယ္လို႔ ကၽြမ္းက်င္သူေတြက ဆုိပါတယ္။ ကမၻာေပၚမွာ MegaCity ေခၚ လူေနထူထပ္တဲ့ၿမဳိ႕ႀကီး (၃၃)ၿမိဳ့ရွိတဲ့အထဲ (၁၄)ၿမဳိ႕က အဲဒီ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚ ေဒသႀကီး(၇)ခုမွာ ရွိေနတာပါ။ အဲဒီထဲ ပါေနတဲ့ ဘန္ေကာက္ၿမဳိ႕မွာ ပညာရွင္ေတြ ဒီသီတင္းပတ္ထဲ ေတြ႔ဆုံခဲ့ပါတယ္။

ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသေတြ ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ရင္ ကမၻာမွာ အမ်ဳိးေပါင္းစုံလင္တဲ့ ေဂဟစနစ္ႀကီးပါ ကြယ္ေပ်ာက္သြားမွာျဖစ္သလို၊ လူေတြလည္း အစုအၿပဳံလိုက္ ေျပာင္းေရႊ႕ရတာ ၊ အေရးပါတဲ့ လယ္ေျမဧရိယာ ေလ်ာ့နည္းလာမွာ၊ အာရွရဲ႕အင္အားႀကီးမားတဲ့ စီးပြားေရးဗဟုိခ်က္ကိုပါ ယိုင္လဲလာေစမွာ ျဖစ္တယ္လို႔ ပညာရွင္ေတြ သတိေပးေနတာပါ။

ေဟာင္ေကာင္ကၽြန္းဘက္ဦးတည္ၿပီး ေတာင္တ႐ုတ္ပင္လယ္ထဲ စီးဝင္သြားတဲ့ ပုလဲ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသဟာ ကမၻာ့အလုပ္႐ုံေဒသလို႔ ေခၚရေလာက္ေအာင္ စက္႐ုံေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ေနတာပါ။ ဗီယက္နမ္မွာလည္း ၂၀၅၀ ေလာက္ေရာက္ရင္ တိုင္းျပည္ရဲ႕စပါးက်ီလို႔ ေခၚၾကတဲ့ မဲေခါင္ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသကေန လူ(၁)သန္းေလာက္ ထြက္သြားၾကမယ္လို႔ ခန္႔မွန္းပါတယ္။ Kavita Prakash-Mani ဟာ ကမၻာလုံးဆုိင္ရာ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ကာကြယ္ေရးရန္ပုံေငြအဖြဲ႔ WWF ကျဖစ္ပါတယ္။

“ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲမႈ၊ ျမစ္ေၾကာင္းပုံသ႑န္ ေျပာင္းလဲမႈဒဏ္ကုိ ခံႏိုင္စြမ္းမရွိတဲ့ ေဒသေတြရွိေပမဲ့ အဲဒီေဒသမွာ ေနထုိင္ၾကသူေတြအတြက္ေတာ့ အေရးပါၿပီး ၊ စားနပ္ရိကၡာ အမ်ားအျပား ထုတ္ေပးေနတာေၾကာင့္ ႏိုင္ငံတခ်ဳိ႕က ဒီအေပၚမွာ အားထားေနရတာပါ။ ကမၻာေပၚက ေဂဟစနစ္ ေျပာင္းလဲမႈကို စုိးရိမ္တယ္ဆုိရင္ ဒီျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသေတြ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမယ့္ကိစၥကို အထူး အာ႐ုံစိုက္သင့္ပါတယ္။”

လက္ရွိရင္ဆုိင္ေနရတဲ့ ျပႆနာကို ဘယ္လို ေျဖရွင္းၾကမလဲ ၊ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသ ထိန္းသိမ္းေရး ေကာင္းမြန္တဲ့ နည္းလမ္းရေအာင္ ဝိုင္းဝန္းအႀကံထုတ္ ၾကဖို႔ ဗုဒၶဟူးေန႔ကစၿပီး ဘန္ေကာက္ၿမဳိ႕မွာ WWF အဖြဲ႔က ေဆြးေႏြးပြဲ လုပ္ေနတာပါ။

သဘာဝမွာ ရွိေနတဲ့အတိုင္း ထိန္းသိမ္းတာက ရာသီဥတုေျပာင္းလဲမႈကို ကာကြယ္ႏိုင္သလို၊ ပင္လယ္လမုပင္ မ်ဳိးေစ့ေတြကို ကမ္း႐ုိးတန္းတေလွ်ာက္ လိုက္စုိက္တာက ေရလႊမ္းမိုးတဲ့အျဖစ္ကေန ကာကြယ္ႏိုင္တယ္လို႔ Prakash-Mani ကေျပာပါတယ္။

“ဒါက နံရံအျမင့္ႀကီးေတြ ေဆာက္ၿပီး၊ ေရကို သုိေလွာင္ထားတာမ်ဳိး တခုထဲ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါက စိမ့္ေျမကိုေရာ၊ လမုပင္ေတြကိုပါ နဂို သဘာဝအတိုင္း ျဖစ္ေနေအာင္ ထိန္းသိမ္းရာ ေရာက္တဲ့အတြက္ က်မတို႔ ရွိေစခ်င္တဲ့ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသ ျဖစ္ထြန္းတည္ရွိေနဖို႔ အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစပါတယ္။”

အိႏိၵယက Observer Research Foundation အဖြဲ႔က ပညာရွင္ Anamitra Anurag Danda ေျပာတာကေတာ့

“ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသကို ထိန္းသိမ္းကာကြယ္တာဟာ ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ ျမင့္တက္လာတာကို ထိန္းညႇိဖို႔ တခုထဲအတြက္ မဟုတ္ပဲ၊ လူေတြကို အက်ဳိးျပဳေနတဲ့ ျမစ္ေၾကာင္းေတြကိုပါ ေစာင့္ေရွာက္ရာ ေရာက္ပါတယ္။ အိႏၵိယက ဂဂၤါျမစ္နဲ႔ ျမစ္လက္တက္ေတြဟာ ကမၻာေပၚက အႀကီးမားဆုံး ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚ စနစ္တခု ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေပၚမွာ ေရကာတာေတြ ဆည္ေတြ တည္ေဆာက္လုိက္ရင္ ျမစ္ေၾကာင္းက အနည္ပို႔ခ်တဲ့စနစ္ကို တားျမစ္သလို ျဖစ္ၿပီး ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚ ဆိုတာလည္း ျဖစ္မလာေတာ့ပါဘူး။”

အိႏၵိယႏိုင္ငံ ကလကၠတၱားမွာဆုိရင္ ေရလိုအပ္ခ်က္ေၾကာင့္ ေျမေအာက္ေရ လီတာေပါင္း သန္းရာဂဏန္း ထုတ္ယူေနရတာေၾကာင့္ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသမွာ ႏွစ္ေပါင္း(၄၀)အတြင္း ၂၀၀၉ ခုႏွစ္အထိ ေျမဧရိယာ ဟက္တာ (၁၆,၃၀၀)ေလာက္ ကြယ္ေပ်ာက္ခဲ့ရတယ္လို႔ Anurag Danda ကေျပာပါတယ္။

ပုိမုိေကာင္းမြန္တဲ့ ရာသီဥတုထိန္းသိမ္းေရး စနစ္၊ ႀကဳိတင္ သတိေပးစနစ္ ထားရွိမႈနဲ႔ အဆင့္ျမင့္နည္းပညာအရ အေျဖရွာေပးႏိုင္မႈေတြက ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚ ေဒသေတြကို ဆက္ရွိေစခ်င္သူေတြအတြက္ အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစမယ္လို႔ ပညာရွင္တခ်ဳိ႕က အႀကံျပဳပါတယ္။ ဒါေတြကို လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ဖို႔ အစိုးရေတြက ပိုအားထုတ္ဖုိ႔ လိုတယ္လို႔ ထိုင္းႏိုင္ငံ Rangsit တကၠသိုလ္ ရာသီဥတုနဲ႔ သဘာဝေဘး ေလ့လာေရးဌာနက Seri Suptharathit က ေျပာပါတယ္။

“အစိုးရေတြက ေရြးေကာက္ခံသက္တမ္း ၄ ႏွစ္တာေလာက္ကိုပဲ စဥ္းစားၾကတာပါ။ တကယ္ေတာ့ ဒါက အႏွစ္ ၃၀ - အႏွစ္ ၈၀ ေလာက္ ကုစားရမယ့္ ျပႆနာ ျဖစ္ပါတယ္။ အနာဂတ္မ်ဳိးဆက္အတြက္ ဒါကို ထည့္စဥ္းစားေပးဖို႔ အစိုးရေတြကို က်ေနာ္တုိ႔ ဘယ္လို ရွင္းျပရမွာလဲဗ်ာ ။”

အစိုးရေတြကသာ ထပ္ၿပီး ပ်က္ကြက္ေနဦးမယ္ဆုိရင္ အာရွက ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသေတြ နစ္ျမဳပ္ကုန္မယ့္အေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေနာင္ အႏွစ္ ၃-၄၀ ဘန္ေကာက္မွာ ေဆြးေႏြးပြဲလုပ္ခဲ့ရင္ ပြဲလာတက္မယ့္သူေတြ ေလွစီးၿပီး စည္းေဝးပြဲ လာရလိမ့္မယ္လို႔ Seri က အရႊမ္းေဖာက္ၿပီး ေျပာပါတယ္။

........................

{Unicode}

အာရှမြစ်ဝကျွန်းပေါ်တွေ ရေအောက်နစ်မြုပ်ဖွယ်ရှိ

အာရှတိုက်က လူနေထူထပ်တဲ့ မြို့ကြီးတွေရဲ့ရေထုတ်ယူသုံးစွဲမှု၊ မြစ်ညာမှာ ရေကာတာတည်ဆောက်မှု စတာတွေကြောင့် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင် မြင့်တက်လာပြီး အာရှတိုက်ထဲက အဓိကကျတဲ့ မြစ်ဝကျွန်းပေါ် ဒေသကြီးတွေ ပျောက်ကွယ်စ ပြုလာနေတာကြောင့် ဒါကို ထိန်းသိမ်းကာကွယ် ကြဖို့ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းရေး ပညာရှင်တွေက သတိပေးလိုက်ပါတယ်။ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်တည်မှုကို ထိန်းသိမ်းပြီး မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသတွေကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ဖို့ ပညာရှင်တွေက အလေးထား တိုက်တွန်းနေတဲ့အကြောင်း Zsombor Peter ဘန်ကောက်မြို့က ပေးပို့တဲ့သတင်းကို ကိုဉာဏ်ဝင်းအောင်က တင်ပြထားပါတယ်။

အာရှတိုက်က လူသန်း(၄၀၀)လောက် နေထိုင်တဲ့ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသတွေ ပျောက်ကွယ်စ ပြုလာတာ ကိုကာကွယ်ဖို့ သဘာဝရဲ့ ဖြစ်တည်မှုကို ထိန်းသိမ်းရင်း ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းကြဖို့ အာရှတလွှားမှာရှိတဲ့ ရေနဲ့ ရာသီဥတုဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူတွေက အလေးထား ပြောနေတာပါ။

ကမ္ဘာကြီး ပူနွေးလာမှု ၊ ရေကာတာ တည်ဆောက်မှုနဲ့ အဓိက မြစ်ကြောင်းတွေနဲ့ မြစ်လက်တက်တွေမှာ သောင်တူးဖေါ်မှုက ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ကို မြင့်လာစေတာကြောင့်၊ ပါကစ္စတန် အိန္ဒုမြစ်ကနေ တရုတ်ရဲ့ ပုလဲမြစ်အထိ အာရှတိုက်ရဲ့အဓိက မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသကြီး(၇)ခုကို အလျှင်မြန် နစ်မြုပ်လာစေ သလို၊ အရွယ်အစားလည်း သေးငယ်သွားစေတယ်လို့ သုတေသန စာတမ်းတွေက ထောက်ပြခဲ့ပါတယ်။

မြေအောက်ရေ စုပ်ယူသုံးစွဲမှုနဲ့ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ရဲ့အလေးချိန်ကြောင့် ဖိအားပိုများလာပြီး အဲဒီဒေသက မြိုေ့တွဟာ တနှစ်ကို (၂)စင်တီမီတာနှုန်းနဲ့ ကျွံကျ လာတယ်လို့ ကျွမ်းကျင်သူတွေက ဆိုပါတယ်။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ MegaCity ခေါ် လူနေထူထပ်တဲ့မြို့ကြီး (၃၃)မြို့ရှိတဲ့အထဲ (၁၄)မြို့က အဲဒီ မြစ်ဝကျွန်းပေါ် ဒေသကြီး(၇)ခုမှာ ရှိနေတာပါ။ အဲဒီထဲ ပါနေတဲ့ ဘန်ကောက်မြို့မှာ ပညာရှင်တွေ ဒီသီတင်းပတ်ထဲ တွေ့ဆုံခဲ့ပါတယ်။

မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသတွေ ပျောက်ကွယ်ခဲ့ရင် ကမ္ဘာမှာ အမျိုးပေါင်းစုံလင်တဲ့ ဂေဟစနစ်ကြီးပါ ကွယ်ပျောက်သွားမှာဖြစ်သလို၊ လူတွေလည်း အစုအပြုံလိုက် ပြောင်းရွှေ့ရတာ ၊ အရေးပါတဲ့ လယ်မြေဧရိယာ လျော့နည်းလာမှာ၊ အာရှရဲ့အင်အားကြီးမားတဲ့ စီးပွားရေးဗဟိုချက်ကိုပါ ယိုင်လဲလာစေမှာ ဖြစ်တယ်လို့ ပညာရှင်တွေ သတိပေးနေတာပါ။

ဟောင်ကောင်ကျွန်းဘက်ဦးတည်ပြီး တောင်တရုတ်ပင်လယ်ထဲ စီးဝင်သွားတဲ့ ပုလဲ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသဟာ ကမ္ဘာ့အလုပ်ရုံဒေသလို့ ခေါ်ရလောက်အောင် စက်ရုံတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပါ။ ဗီယက်နမ်မှာလည်း ၂၀၅၀ လောက်ရောက်ရင် တိုင်းပြည်ရဲ့စပါးကျီလို့ ခေါ်ကြတဲ့ မဲခေါင် မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသကနေ လူ(၁)သန်းလောက် ထွက်သွားကြမယ်လို့ ခန့်မှန်းပါတယ်။ Kavita Prakash-Mani ဟာ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ကာကွယ်ရေးရန်ပုံငွေအဖွဲ့ WWF ကဖြစ်ပါတယ်။

“ရာသီဥတု ပြောင်းလဲမှု၊ မြစ်ကြောင်းပုံသဏ္ဍန် ပြောင်းလဲမှုဒဏ်ကို ခံနိုင်စွမ်းမရှိတဲ့ ဒေသတွေရှိပေမဲ့ အဲဒီဒေသမှာ နေထိုင်ကြသူတွေအတွက်တော့ အရေးပါပြီး ၊ စားနပ်ရိက္ခာ အများအပြား ထုတ်ပေးနေတာကြောင့် နိုင်ငံတချို့က ဒီအပေါ်မှာ အားထားနေရတာပါ။ ကမ္ဘာပေါ်က ဂေဟစနစ် ပြောင်းလဲမှုကို စိုးရိမ်တယ်ဆိုရင် ဒီမြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသတွေ ပျောက်ကွယ်သွားမယ့်ကိစ္စကို အထူး အာရုံစိုက်သင့်ပါတယ်။”

လက်ရှိရင်ဆိုင်နေရတဲ့ ပြဿနာကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းကြမလဲ ၊ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသ ထိန်းသိမ်းရေး ကောင်းမွန်တဲ့ နည်းလမ်းရအောင် ဝိုင်းဝန်းအကြံထုတ် ကြဖို့ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ကစပြီး ဘန်ကောက်မြို့မှာ WWF အဖွဲ့က ဆွေးနွေးပွဲ လုပ်နေတာပါ။

သဘာဝမှာ ရှိနေတဲ့အတိုင်း ထိန်းသိမ်းတာက ရာသီဥတုပြောင်းလဲမှုကို ကာကွယ်နိုင်သလို၊ ပင်လယ်လမုပင် မျိုးစေ့တွေကို ကမ်းရိုးတန်းတလျှောက် လိုက်စိုက်တာက ရေလွှမ်းမိုးတဲ့အဖြစ်ကနေ ကာကွယ်နိုင်တယ်လို့ Prakash-Mani ကပြောပါတယ်။

“ဒါက နံရံအမြင့်ကြီးတွေ ဆောက်ပြီး၊ ရေကို သိုလှောင်ထားတာမျိုး တခုထဲ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါက စိမ့်မြေကိုရော၊ လမုပင်တွေကိုပါ နဂို သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်နေအောင် ထိန်းသိမ်းရာ ရောက်တဲ့အတွက် ကျမတို့ ရှိစေချင်တဲ့ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသ ဖြစ်ထွန်းတည်ရှိနေဖို့ အထောက်အကူ ဖြစ်စေပါတယ်။”

အိန္ဒိယက Observer Research Foundation အဖွဲ့က ပညာရှင် Anamitra Anurag Danda ပြောတာကတော့

“မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသကို ထိန်းသိမ်းကာကွယ်တာဟာ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင် မြင့်တက်လာတာကို ထိန်းညှိဖို့ တခုထဲအတွက် မဟုတ်ပဲ၊ လူတွေကို အကျိုးပြုနေတဲ့ မြစ်ကြောင်းတွေကိုပါ စောင့်ရှောက်ရာ ရောက်ပါတယ်။ အိန္ဒိယက ဂင်္ဂါမြစ်နဲ့ မြစ်လက်တက်တွေဟာ ကမ္ဘာပေါ်က အကြီးမားဆုံး မြစ်ဝကျွန်းပေါ် စနစ်တခု ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီပေါ်မှာ ရေကာတာတွေ ဆည်တွေ တည်ဆောက်လိုက်ရင် မြစ်ကြောင်းက အနည်ပို့ချတဲ့စနစ်ကို တားမြစ်သလို ဖြစ်ပြီး မြစ်ဝကျွန်းပေါ် ဆိုတာလည်း ဖြစ်မလာတော့ပါဘူး။”

အိန္ဒိယနိုင်ငံ ကလက္ကတ္တားမှာဆိုရင် ရေလိုအပ်ချက်ကြောင့် မြေအောက်ရေ လီတာပေါင်း သန်းရာဂဏန်း ထုတ်ယူနေရတာကြောင့် မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသမှာ နှစ်ပေါင်း(၄၀)အတွင်း ၂၀၀၉ ခုနှစ်အထိ မြေဧရိယာ ဟက်တာ (၁၆,၃၀၀)လောက် ကွယ်ပျောက်ခဲ့ရတယ်လို့ Anurag Danda ကပြောပါတယ်။

ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ ရာသီဥတုထိန်းသိမ်းရေး စနစ်၊ ကြိုတင် သတိပေးစနစ် ထားရှိမှုနဲ့ အဆင့်မြင့်နည်းပညာအရ အဖြေရှာပေးနိုင်မှုတွေက မြစ်ဝကျွန်းပေါ် ဒေသတွေကို ဆက်ရှိစေချင်သူတွေအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေမယ်လို့ ပညာရှင်တချို့က အကြံပြုပါတယ်။ ဒါတွေကို လုပ်ဆောင်နိုင်ဖို့ အစိုးရတွေက ပိုအားထုတ်ဖို့ လိုတယ်လို့ ထိုင်းနိုင်ငံ Rangsit တက္ကသိုလ် ရာသီဥတုနဲ့ သဘာဝဘေး လေ့လာရေးဌာနက Seri Suptharathit က ပြောပါတယ်။

“အစိုးရတွေက ရွေးကောက်ခံသက်တမ်း ၄ နှစ်တာလောက်ကိုပဲ စဉ်းစားကြတာပါ။ တကယ်တော့ ဒါက အနှစ် ၃၀ - အနှစ် ၈၀ လောက် ကုစားရမယ့် ပြဿနာ ဖြစ်ပါတယ်။ အနာဂတ်မျိုးဆက်အတွက် ဒါကို ထည့်စဉ်းစားပေးဖို့ အစိုးရတွေကို ကျနော်တို့ ဘယ်လို ရှင်းပြရမှာလဲဗျာ ။”

အစိုးရတွေကသာ ထပ်ပြီး ပျက်ကွက်နေဦးမယ်ဆိုရင် အာရှက မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသတွေ နစ်မြုပ်ကုန်မယ့်အရေးနဲ့ ပတ်သက်လို့ နောင် အနှစ် ၃-၄၀ ဘန်ကောက်မှာ ဆွေးနွေးပွဲလုပ်ခဲ့ရင် ပွဲလာတက်မယ့်သူတွေ လှေစီးပြီး စည်းဝေးပွဲ လာရလိမ့်မယ်လို့ Seri က အရွှမ်းဖောက်ပြီး ပြောပါတယ်။

တိုက္႐ိုက္ လင့္ခ္


XS
SM
MD
LG